MasukShare
ตอนที่ 3 ไอ้โรคจิต
Tanggal publikasi:
2026-05-07 11:00:18“มือถือฉัน!” เจ้าหล่อนอุทานด้วยความตื่นตกใจ เพราะตอนนี้โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าได้หายไปเสียแล้ว เป็นไปได้อย่างไรในเมื่อตอนอยู่บนเครื่องเธอไม่ได้ลุกไปไหนเลย คิดได้อย่างนั้นใบหน้าของเพื่อนร่วมเดินทางที่นั่งข้างกันก็ลอยมาทันที
“หรือว่านายจะเป็นพวกสิบแปดมงกุฎ” เธอเอ่ยกับตัวเองเบา ๆ พลางนึกถึงตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน อีกฝ่ายพยายามชวนเธอคุยอยู่บ่อยครั้งราวกับต้องการตีสนิท
“คุณหาสิ่งนี้อยู่หรือเปล่าครับ”
เมื่อได้ยินอย่างนั้นทอปัดก็หันขวับไปมองยังต้นเสียง ก็เจอกับคนที่เธอกำลังเอ่ยถึงเมื่อสักครู่ เขายืนยิ้มยกโทรศัพท์มือถือของเธอโชว์ให้ดูอย่างน่าหมั่นไส้
“เอาคืนมาเดี๋ยวนี้นะไอ้พวกสิบแปดมงกุฎ” เธอตะโกนเสียงดังแต่ทว่าธาวินกลับยังคงยิ้มอย่างไม่สะทกสะท้าน
“คุณกำลังกล่าวหาผม”
“ตรงไหนมิทราบก็นายขโมยมือถือฉันไปจริง ๆ นี่นา ฉันจะเรียกรปภ. ให้มาจัดการนายแน่” ว่าแล้วเธอก็กวาดสายตามองหาเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย เมื่อเห็นแล้วก็ตะโกนเรียกทันที “รปภ.คะ มีคนขโมยของฉันค่ะ”
ธาวินยังคงยืนยิ้มอย่างไม่สะทกสะท้านเหมือนเดิม นั่นทำให้เจ้าหล่อนยิ่งโมโหหนักเข้าไปใหญ่
“เกิดอะไรขึ้นครับ”
“นายคนนี้ขโมยมือถือฉันค่ะ” เธอชี้ไปที่ธาวินเมื่อเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมาถึง
เมื่อเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนนั้นเห็นธาวินกลับยกมือขึ้นไหว้เสียอย่างนั้น ทำเอาทอปัดถึงกับหน้าเหวอมองตาค้าง งงเป็นไก่ตาแตก
“สวัสดีครับนายหัว”
“เป็นไงสบายดีนะเรา”
“สบายดีครับ”
“ฉันให้คุณมาจับนายนี่นะ” ทอปัดเอ่ยประท้วงเสียงดังอย่างไม่พอใจ
“จะเป็นไปได้ยังไงครับนี่นายหัวธาวิน คนใหญ่คนโตของจังหวัดเชียวนะครับ ไร้สาระจริง ๆ เลยคุณอ่ะ” เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยส่ายหัวให้กับเธอก่อนจะหันไปเอ่ยกับธาวินต่อ “ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมไปนะครับนายหัว” พูดจบยามก็ยกมือไหว้เขา
“โชคดี ๆ”
“นี่นายเอาโทรศัพท์ฉันคืนมาเดี๋ยวนี้” ในเมื่อเรียกเจ้าหน้าที่แล้วยังช่วยเหลือเธอไม่ได้ เธอจึงต้องพึ่งตัวเองซะแล้ว
“ถ้าอยากได้ก็ตามมาเอาเองสิ หึ ๆ” เขาว่าก่อนจะเดินออกไปจากสนามบินตรงลานจอดรถ โดยมีคนขับรถตู้จอดไว้รออยู่ก่อนแล้ว
ทอปัดไม่มีทางเลือกนอกจากเดินตามหลังไปติด ๆ เธอถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อระบายความขุ่นเคือง พลางนึกถึงคำพูดของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนเมื่อสักครู่ เป็นคนใหญ่คนโตของจังหวัดอย่างนั้นหรือแล้วทำไมถึงทำตัวอย่างนี้ แสดงว่าเขาคงไม่ได้หวังแค่จะเอาโทรศัพท์มือถือแน่นอน คิดถึงอย่างนั้นเธอจึงหยุดชะงักด้วยความลังเลใจ เพราะกลัวว่าจะหลงกลอีกฝ่ายเข้าให้
“ไม่เอาแล้วรึไง” เขาตะโกนถามขณะยืนอยู่ข้างรถตู้ที่เปิดประตูรอไว้แล้ว
“ไม่! นายมันโรคจิตฉันไม่มีทางหลงกลนายหรอก อย่าคิดว่าตัวเองใหญ่แล้วจะทำอะไรก็ได้ ฉันจะไปแจ้งตำรวจให้มาจับนายเลยคอยดู” ว่าแล้วเธอก็จะหันหลังกลับไป แต่ทว่าต้องหยุดชะงักเสียก่อนเมื่อได้เห็นอะไรบางอย่างที่อีกฝ่ายควักมันออกมาจากขอบกางเกง
“ถ้าเธอไม่เดินเข้ามาฉันยิงไส้แตกแน่”
“อะ...ไอ้บ้า นายจะทำอะไรฉันชะ...” ทอปัดกำลังส่งเสียงจะร้องแต่ทว่า
“ถ้าร้องฉันยิง”
“นายต้องการอะไรกันแน่ เราไม่เคยรู้จักกันเลยนะอย่าทำอะไรฉันเลย” ทอปัดพยายามเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่น
“ไม่ต้องพูดมากเดินเข้ามาเร็ว ๆ”
“ถ้านายทำอะไรฉันล่ะ”
“บอกให้เดินมาไงหรือเธออยากตายห๊ะ!”
“เดินก็เดินอย่าทำอะไรฉันนะ”
ทอปัดค่อย ๆ ก้าวขาเดินตรงไปหาชายหนุ่มด้วยความกลัว ไม่นึกเลยว่าการมาหาเพื่อนในช่วงปิดเทอมจะเกิดเรื่องบ้า ๆ อย่างนี้ขึ้น
“ขึ้นไปบนรถ”
“ไม่ขึ้นได้ไหมอ่ะ ถ้านายอยากได้เงินฉันให้พ่อกับแม่โอนให้ก็ได้นะบ้านฉันรวย”
“ฉันรู้ว่าบ้านเธอรวย ฉันไม่อยากได้เงินแต่อยากได้ตัวเธอมากกว่า” เขายกยิ้มมุมปากส่งสายตาหื่นลวนลาม
ได้ยินอย่างนั้นทอปัดก็กอดตัวเองเอาไว้ด้วยความกลัว
“ไอ้โรคจิต!”
“ขึ้นรถ!”
“ไม่ขึ้น!”
“ได้!!! สงสัยเธอเป็นพวกชอบความรุนแรงสินะ” พูดจบธาวินก็เหน็บปืนไว้ที่เอวเหมือนเดิม
ขณะนั้นเองทอปัดก็รีบวิ่งหนีแต่ทว่าธาวินกลับรั้งตัวเอาไว้ได้ทัน
“ไอ้บ้า ไอ้โรคจิตปล่อยฉันนะโอ๊ย!!”
พูดยังไม่ทันจบเจ้าหล่อนก็ถูกโยนลงไปบนเบาะนุ่ม ก่อนที่ธาวินจะปิดประตูและสั่งให้คนขับออกรถไปทันที
Bab terbaru
ทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา ตอนที่ 83 อวสาน
ว่าแล้วก็ก้มลงกราบแทบเท้าภาสพล ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นฉัตรดาราอีกที “หากพวกแกรักกันจริงแม่ก็ไม่ขัดอะไร ขอแค่ดูแลกันและกันให้ดีที่สุด อดีตมันไม่สามารถแก้ไขได้แต่เราสามารถทำอนาคตให้ดีได้ ใช้อดีตเป็นบทเรียนในการดำเนินชีวิตนะลูกนะ” “ขอบคุณครับคุณแม่” “ขอบคุณค่ะคุณแม่” ทอปัดซาบซึ้งใจจนน้ำตาไหล แต่พอหันไปมองผู้เป็นพ่อกลับยังคงเมินเฉย เธอจึงเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นมาบ้าง“คุณพ่อคะ ปัดเองก็มีส่วนผิดเหมือนกัน ผิดที่รักคุณธาวิน ผิดที่ทำให้คุณพ่อผิดหวังและเสียใจ ปัดรู้ว่าคุณพ่อรักปัดมาก แต่ปัดอยากให้คุณพ่อรักคนที่ปัดรักด้วยเช่นกัน ต่อจากนี้ไม่ว่าจะดีหรือร้ายปัดจะยอมรับมันโดยไม่ปริปากบ่นเลยสักคำ ไม่ว่าชีวิตปัดเป็นอย่างไรแต่ขอให้คุณพ่ออยู่ข้าง ๆ ปัด เป็นกำลังใจให้ปัดอย่างนี้ตลอดไปได้ไหมคะ ถึงปัดจะเ
ทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา ตอนที่ 82 ขอขมา
เรือนกายอันเปลือยเปล่าทั้งสองนอนกอดก่ายกันอย่างมีความสุขที่สุดในชีวิต ทอปัดโอบกอดร่างกำยำไว้อย่างแนบแน่นราวกับกลัวว่าเขาจะหนีหายไปไหน ธาวินประทับรอยจูบซ้ำ ๆ บนหน้าผากน้อย ๆ ของเมียรัก ครั้งนี้ถือว่ามีความสุขที่สุดตั้งแต่น้องชายจากไปก็ว่าได้ “อีกสามวันเรากลับกรุงเทพกันไหม” “ทำไมจู่ ๆ ถึงอยากกลับคะ” “ฉันอยากไปขอขมาพ่อกับแม่เธอ ทำทุกอย่างให้มันถูกต้อง” “คุณโอเคใช่ไหม คุณพ่อไม่ชอบขี้หน้าคุณมาก ๆ เลยนะ ท่านรอที่จะแก้แค้นคุณเสมอมา เสี้ยมให้ไข่มุกเกลียดคุณก็ทำมาแล้ว” “ถ้าคิดจะรักลูกสาวท่านก็ต้องยอมก้มหัวให้ท่าน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นฉันจะอดทนเพื่อเธอกับลูก”
ทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา ตอนที่ 81 ชอบค่ะ
คืนนี้เป็นคืนแรกที่สามคนพ่อแม่ลูกมีโอกาสได้นอนร่วมห้องกัน ทอปัดรู้สึกเคอะเขินไม่น้อยเมื่อต้องมานอนร่วมเตียงกับธาวินอีกครั้ง ถึงแม้จะมีลูกสาวตัวน้อยนอนอยู่คั่นกลางก็ตามที หากทว่าสายตาทั้งสองคู่กับประสานกันอย่างหวานซึ้งมานานหลายนาทีแล้ว ในขณะที่ลูกสาวเอาแต่นอนเล่นโทรศัพท์มือถือ ไม่ยากนักที่ลลิลล์จะสนิทใจกับผู้เป็นพ่อ อาจด้วยเพราะความสัมพันธ์ทางสายเลือด อีกส่วนหนึ่งเป็นเพราะธาวินใช้ความพยายามในการเอาอกเอาใจ แสดงความรักต่อทอปัดเพื่อให้ลูกสาวได้เห็นว่าพ่อตัวเองนั้นรักและทะนุถนอมผู้เป็นแม่มากแค่ไหน เด็กวัยนี้เป็นวัยที่ต้องการถูกเอาใจและหากมีกิจกรรมสนุก ๆ ให้ทำยิ่งชอบใจเข้าไปใหญ่ “ไข่มุกง่วงนอนหรือยังคะ” คนเป็นพ่อถาม “ยังไม่ง่วงเลยค่ะ ได้อยู่กับคุณพ่อคุณแม่ทั้งทีไข่มุกไม่ง่วงเลยค่ะ”
ทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา ตอนที่ 80 ใจสลาย
ทอปัดยิ้มตอบอย่างรู้สึกโล่งใจเมื่อกาลเวลาสามารถขัดเกลาคนคนหนึ่งให้ดีขึ้นได้ เปลี่ยนแปลงตัวเองไปในทางที่ถูกที่ควรอย่างสิ้นเชิง “ขอบใจเธอมากนะ หวังว่าเราจะอยู่ในเกาะนี้ด้วยกันอย่างมีความสุขตลอดไป” “ถ้าเธออยากอยู่ที่นี่นะคะ...นายหญิง” ทั้งสองยิ้มให้กันก่อนที่ทอปัดจะวิ่งออกไปจากหน้าเรือนเพื่อไปตามหาหัวใจของเธอ เป็นการวิ่งในระยะไกลที่เธอไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยเลยสักนิด มาถึงที่หมายก็เห็นเพียงเด็ก ๆ และลูกสาวของเธอกำลังวิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนาน หากทว่าตอนนี้ไม่เห็นธาวินอยู่ด้วย “ไปไหนของคุณนะ” “ตามหาฉันอยู่เหรอ”&nb
ทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา ตอนที่ 79 แล้วอยู่ไหน
บัดนี้ทอปัดมีโอกาสอยู่กับปกรณ์เพียงลำพังใต้ร่มไม้ริมชายหาด ทั้งคู่นั่งชันเข่าฟังเสียงคลื่นซัดสาดเข้าฝั่ง ทอดสายตามองไปยังโค้งฟ้าสีครามอย่างรู้สึกผ่อนคลาย หากทว่าภายในใจมีคำพูดนับหมื่นล้านที่อยากจะเอื้อนเอ่ยกับคนที่นั่งข้าง ๆ เสียงสะอื้นไห้ของทอปัดทำให้ชายชาติทหารอย่างปกรณ์ต้องหันไปมองอย่างรู้สึกเป็นห่วง “ระบายมันออกมาเถอะพี่จะรับฟังทุกอย่าง ขอแค่ปัดรู้สึกสบายใจขึ้น” “ปัดขอโทษที่มาเกาะนี้โดยไม่ได้บอกพี่ปกรณ์นะคะ ปัดแค่อยากพาลูกมาเจอกับพ่อของแก ไม่อยากให้ไข่มุกเกลียดพ่อตัวเอง” “พี่เข้าใจ ปัดทำถูกต้องแล้ว พ่อกับลูกยังไงก็ตัดกันไม่ขาด แล้วปัดล่ะตัดนายหัวขาดหรือยัง” สีหน้าคนถามไร้ซึ่งความอคติ รอยยิ้มอันจริงใจนั้นทำให้ทอปัดรู้สึกอุ่นใจทุกครั้ง ครั้งนี้ก็เช่นเดียวกัน&
ทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา ตอนที่ 78 อโหสิกรรม
ทอปัดทรุดตัวลงนั่งเมื่อรู้ความจริงเสียที ไม่ได้เสียใจเพียงแค่ธนาต้องจบชีวิตลงเพราะแพรวาเป็นต้นเหตุ แต่เธอเสียใจที่แพรวารู้เรื่องทั้งหมดตั้งแต่แรกแต่ไม่ยอมบอกความจริงกับเธอ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่นึกว่าเพื่อนที่เธอรักมากที่สุดจะเลือดเย็นถึงเพียงนี้ “ฮึก...ไม่จริงใช่ไหม แพรวาไม่มีวันทำอย่างนี้ ไม่มีวันโกหกฉันอย่างนี้” “คนที่ทำร้ายธนาตัวจริงก็คือแพรวา ผมมันโง่เองที่เชื่อว่าเป็นคุณเพราะเห็นแค่ภาพถ่ายใบเดียว ผมทำลายคุณอย่างไม่น่าให้อภัย” ธาวินยังคงร่ำไห้ด้วยความรู้สึกผิดจับใจ บัดนี้ความรู้สึกโกรธเคืองที่เคยมีมันได้มลายหายไปจนหมดสิ้นแล้ว เธอกับธาวินไม่มีความแค้นเคืองต่อกันอีกต่อไป เธอรู้ว่าเขาเข้าใจผิด มันอาจจะเป็นโชคชะตาที่ทำให้ทั้งสองมาพบเจอกันในสถานการณ์เช่นนั้น ได้มีโซ่ทองคล้องใจและได้รักกัน&nb
ทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา ตอนที่ 1 ไปเที่ยว
“ขอโทษนะคะขอเข้าไปนั่งข้างในหน่อย”‘ทอปัด’ เอ่ยกับชายหนุ่มผู้ซึ่งกำลังนั่งขวางทางอยู่บนเบาะริมทางเดิน บนเครื่องบินลำหนึ่งซึ่งมีจุดหมายปลายทางยังจังหวัดสุราษฎร์ธานี เธอกำลังจะไปหาเพื่อนสาวที่นั่นเพื่อใช้ช่วงเวลาซัมเมอร์ในการท่องเที่ยวให้หนำใจ “เชิญครับ” หนุ่มใหญ่ที่นั่งอยู่หันไปส่งยิ้มให
ทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา ตอนที่ 9 หยุดนะ
ธาวินนั่งยอง ๆ เพื่อให้มองใบหน้าสวยได้ถนัดตา ส่งมือไปเชยคางเรียวอย่างถือวิสาสะหากทว่าเจ้าหล่อนสะบัดหน้าหนีไม่ยอมรับการรุกราน ธาวินไม่ยอม เลื้อยมือไปรั้งท้ายทอยไว้ไม่ให้เจ้าหล่อนปฏิเสธได้อีก เมื่อใบหน้าทั้งสองอยู่ใกล้กันในระยะประชิด สายตาก็ประสานกันอย่างช่วยไม่ได้ ยิ่งไม่มองใกล้ ๆ ทอปัดยิ่งรู้สึกค
ทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา ตอนที่ 8 ทุกอย่าง
รุ่งเช้าของวันใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้งภายในเกาะมินตรา ร่างของทอปัดยังคงอยู่บนฟูกเก่า ๆ ภายในกระท่อมหลังเล็ก เจ้าหล่อนยังไม่รู้สึกตัวตั้งแต่เมื่อคืนจนกระทั่งตอนนี้ เปลือกตาสวยขยับก่อนจะเปิดขึ้นอย่างช้า ๆ เมื่อรู้สึกตัวก็รีบดีดร่างลุกขึ้นนั่งอย่างกะทันหัน กวาดสายตามองไป
ทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา ตอนที่ 7 ซาตานร้าย
“ดูท่าทางเธอจะมั่นใจมากเลยนะ ถ้าได้ยินสิ่งที่ฉันจะบอกอย่าหัวใจวายตายไปก่อนล่ะ” ว่าแล้วธาวินก็นั่งชันเข่าข้างหนึ่งลงตรงหน้าเธอ ส่งรอยยิ้มเหี้ยมให้สื่อว่าเขาไม่ได้กลัวเลยสักนิด
Anda juga akan menyukai
พิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย129.4K Dibacaเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด126.9K Dibacaงานแต่งสายฟ้าแลบ：สามีลึกลับเป็นมหาเศษรฐี！
หลั่วหลิ่วหยิง65.5K Dibacaคุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.2M Dibacaพี่เลี้ยงซ่อนรัก
กุหลาบดิน48 Dibacaม่านรักไฟเสน่หา NC30+ [โคแก่กินหญ้าอ่อน]
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง90 Dibacaรักที่เป็นม่านหมอก
Melyssa459 Dibacaเพลิงรักวันไร้ใจ
ภัสสพิชชา139 Dibaca
