تسجيل الدخولบทที่ 4
ปลายหัวเอ็นร้อนสีชมพูนั้นค่อยๆ ถูตรงจุดเสีeวขึ้นลงจนถึงช่องสวาทช้าๆ เขายังไม่สอดเข้าให้เธอได้สมใจแต่ยังกลั่นแกล้งและเชยชมกลีบกุหลาบสวยอยู่ด้านนอก "ซี๊ดส์~อื้ม" ร่างบางหายใจแขม่วช้าๆ เมื่อเอ็นร้อนเริ่มสอดเข้ายังช่องสวาทให้เธอเพียงแต่หัวเอ็นร้อนเข้าไปมิดแค่หัวเท่านั้น เธอเริ่มคิ้วขมวดด้วยความเจ็บที่ช่องสวาทของตนเองนั้นคับแคบ "เจ็บเหรอ" "ไม่ค่ะ อ๊ะอื้มชอบแรงๆ" เธอส่ายหน้าไปมาถึงแม้ว่าเจ็บ แต่เธอก็ชอบและต้องการให้เขาดันเอ็นร้อนจนมิดลำ "อ๊าส์~พะพี่หมอ" ร่างบางสะดุ้งเล็กน้อยหลังจากเขาสอดเอ็นร้อนกระแทกเข้าไปตรงช่องสวาท หมอภัคก้มลงไปหอมแก้มและหน้าผากของคนด้านล่าง เขาคาเอ็นร้อนที่ดันเข้าจนมิดลำนั้นไว้เพื่อผ่อนคลายให้เธอเบาเจ็บ "พี่หมอข๋า...อลิสอยากได้แรงๆ ค่ะพี่หมอทำให้ได้ไหมคะ" หมอภัคพยักหน้าและยิ้มให้กับเธอก่อนที่จะก้มลงไปจูบเรียวปากบางทั้งดูดดื่มปากล่างและปากบนของเธอเชยชมซอกคอซ้ายขวาจนกระทั่งเนินนมที่เขาใช้มือขยำและบีบเค้น "อ๊ะๆๆ พะพี่หมอ" มือหนาประคองจับตัวของเธอแอ่นขึ้นสอดเอ็นร้อนสวนกระแทกแรงๆ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่น ปลายหัวสีชมพูสอดเข้ายังช่องสวาทของเธอถูกแรงกระแทกจากเอวหนาเข้าออกตามจังหวะจนกระทั่งกลีบบางที่ขาวอวบอิ่มนั้นเริ่มแดงฉ่ำ "อ๊ะๆๆ พะพี่หมอ" เนินอกทั้งสองข้างกระเพื่อมไปมาตามแรงกระแทกของคนตัวโตที่อยู่ด้านบน เธอถูกจับพลิกให้คว่ำลงและโก้งโค้งในท่าที่ถนัดร่างหนาคุกเข่าลง อยู่เสมอกับช่วงท้ายของเธอพอดียิ่งเธอแอ่นและโก้งโค้งมันเผยให้เห็นสิ่งสวยงามที่ปลิ้นออกจากทางด้านหลัง เขาใช้นิ้วสัมผัสและขยี้รัวๆ ตรงจุดเสีeวของเธอ "อ๊อย~พะพี่หมอเสีeวจัง" ใบหน้าน้อยหลับตาพริ้มเธอกัดฟันด้วยความเสีeวซ่านที่พลุ่งพล่านไปทั่วเรือนร่างของเธอ เอ็นร้อนเริ่มสัมผัสตรงจุดเสีeวและยัดมันเข้าช่องสวาทเขาจับตรงช่วงแก้มก้นของเธอและฟาดฝ่ามือลง "เพี๊ยะ!! เพี๊ยซ!!" "ซี๊ดสฺ์~อ๊าส์" เอ็นร้อนที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำกามของเธอนั้นขาวขุ่นจนถึงช่วงกก เขาก้มมองและสัมผัสลูบไล้ยังแก้มก้นขาวยิ่งออกแรงกระแทก เสียงกระเส่าครวญครางร้องลั่นยิ่งทำให้เขานั้นอยากปลดปล่อยสิ่งที่อัดอั้นอยู่ด้านใน "อ๊าส~ร้องอีก" จากหมอที่นิ่งเริ่มใช้ความรุนแรงและการกระทำซาดิสม์ขึ้นเรื่อยๆ เขาเอื้อมมือจิกผมของเธอดึงให้เงยหน้าก่อนที่จะกระแทกจากทางด้านหลังจนตัวของเธอนั้นโยกไปชนเบาะรถ "โอ้ย~พะพี่หมอ" "ซี๊ดส์~ชอบไหมห๊ะ!! ปึก ไม่เพียงแต่น้ำเสียงที่ถามและครางเขายังกระแทกเอ็นร้อนที่มีขนาดใหญ่และยาวเข้าช่องสวาทของเธอจนมิดลำคนตรงหน้าเริ่มรู้สึกจุก "อุ้ย!! จุก" "หึ" หมอภัคยกยิ้มด้วยมุมปากมือหนาจับร่างบางนั้นให้ตะแคงอยู่ในท่าที่ถนัด เขาจับขาขวาของเธอขึ้นพาดบนไหล่ของเขาและกระแทกรัวๆ ใบหน้าหนาพร้อมกับมือหยาบสัมผัสจับเนินอกของเธอบีบขยำก่อนที่จะใช้ปากอุ่นๆ นั้นครอบงับทั้งอมและดูดดื่มดั่งคนหื่นกระหาย "ไม่ไหวแล้วค่ะ" ลมหายใจแผ่วเบาเสียงหืดหอบของเธอนั้นตะเบ็งเสียงออกคำว่าไม่ไหวก่อนที่เอวของเธอจะกระตุกถี่ๆ ปลดปล่อยสิ่งที่อัดอั้นนั้นออกมาตามต้องการ ส่วนคนที่กระทำอยู่ก็ไม่สามารถยับยั้งอารมณ์ของตนเองได้เขาปลดปล่อยน้ำกามพุ่งกระฉอกเข้าเต็มช่องสวาทของเธอทันที "อึ๊"!!! ยิ่งช่องสวาทหดรัดเพราะเสร็จพร้อมกันเขายิ่งรู้สึกเสีeวจนทนไม่ไหวได้เพียงแต่จับตรงเนินนมของเธอไว้เพื่อระบายความเสีeว "อ๊าส์" เอ็นร้อนที่ยังมีขนาดแข็งถูกถอดออกจากช่องสวาทและเปรอะเปื้อนจนถึงเบาะรถ เขาขยับตัวเองจับทิชชู่ที่อยู่ด้านข้างทำความสะอาดเอ็นร้อนของตนเองและเช็ดตรงเบาะรถ "ทำไมพี่หมอไม่เช็ดให้อลิสล่ะ" อลิสจ้องมองหน้าหมอภัคที่อยู่ตรงหน้า เขายื่นกล่องกระดาษทิชชู่ให้กับเธอหลังจากที่เขาเช็ดเบาะรถเสร็จแต่หมอภัคยังไม่ได้เช็ดให้กับเธอ เธอจึงโอบกอดคอของเขาและดึงใบหน้าขยับเข้ามาใกล้ๆ ลมหายใจแผ่วเบาที่รดราดอยู่บนใบหน้าเต็มไปด้วยความหอมของร่างกายเธอ "ถ่างสิ" เขาไม่ปฏิเสธที่จะทำความสะอาดตรงช่วงนั้นให้กับเธอมือหนาเอื้อมหยิบกระดาษทิชชู่หลายแผ่นเตรียมซับน้ำกามหลังจากที่เธออ้าขาให้เขาทำความสะอาด "เจ็บไหม" "ไม่ค่ะสนุกดี" ใบหน้าน้อยแสดงความร้ายกาจ เธอยิ้มดั่งผู้หญิงเจ้าเล่ห์ใช้มือน้อยลูบไล้ตามใบหน้าหล่อของหมอภัค "ไหนบอกว่าไม่ต้องการแต่งงานกับพี่ทำไมถึง...." "อะไรมันก็เปลี่ยนไปได้นี่คะ ยิ่งพี่ทำให้อลิสหลงแบบนี้อลิสจะเปลี่ยนใจรักพี่ไม่ได้เหรอคะ" สายตาของเขาจับจ้องมองใบหน้าน้อยเธอเปรียบเหมือนสุนัขจิ้งจอกซึ่งดูเจ้าเล่ห์ยังเปิดเผย มือนุ่มลูบไล้ยังแผงอกของเขาเบาๆ และกุมเข้ายังเอ็นร้อนของเขาที่กำลังพองตัวขึ้นอีกครั้ง "จะต่ออีกเหรอ" "ยังค่ะ ตอนนี้อลิสหิวและอยากไปบ้านของพี่หมอ" "ไปทำไม" "ก็ไม่ทำไมนะคะ ถ้าไปบ้านของว่าที่เจ้าบ่าวตัวเองไม่ได้อย่างนั้นอลิสโบกแท็กซี่กลับบ้านเองก็ได้ค่ะ" เธอขยับตัวเองหยิบข้าวของและเสื้อผ้าเตรียมที่จะสวมใส่ "ก็ได้หลังจากไปธุระเสร็จพี่จะพาไปบ้าน" เธอยิ้มหวานให้กับเขาก่อนที่จะขยับใบหน้าไปหอมแก้มหมอภัค "น่ารักที่สุด" คนโดนหอมแก้มนั้นเริ่มแก้มแดงขึ้นใบหน้าของเขาชาและร้อนผ่าวถึงแม้ว่าจะงงในการกระทำของอลิสที่เปลี่ยนไปแต่เขานั้นเขินเธอจนออกทางสีหน้า ....เอาแล้วสิเรื่องราวจะเป็นยังไงล่ะใครจะร้ายใครจะเลวกันแน่ ติดตามตอนต่อไปนะคะบทที่ 43เวลาผ่านไปเกือบ 1 อาทิตย์หญิงสาวอุ้มท้องเฝ้ารอสามีตนเองนั้นตื่นเป็นเวลา 7 วัน แล้วหลังจากที่เขาหมดสติไป สามีของเธอยังไม่ตื่นขึ้นมาต่อให้ร่างกายของเขาจะดีขึ้นแต่เหมือนความรู้สึกนั้นยังไม่รับรู้"หมอภีมคะ...เมื่อไหร่พี่หมอจะตื่นสักทีคะนี่มันก็ 7 วันแล้วนะคะ" ตลอดระยะเวลา 7 วันอลิสเธอเฝ้ารอเขามาตลอดโดยที่เธอนั้นมาเฝ้าที่โรงพยาบาลต่อให้เธอจะไม่ได้เข้าใกล้และอยู่นอกห้องกระจกเธอก็ยังคงเฝ้ารอและจับตามองเขาอยู่ตลอดเวลาในขณะที่หมอภีมน้องชายคนละแม่ของหมอภัคเดินมาดูอาการพี่ชายตนเองและเจออลิสพอดีเธอจึงเอ่ยถาม"น่าจะเป็นเพราะว่าความจำและความรู้สึกก่อนที่เขาจะประสบอุบัติเหตุทำให้เขาไม่อยากตื่นขึ้นมา คุณเชื่อเรื่องความรู้สึกไหม คุณเชื่อเรื่องการเป็นไปได้หรือเปล่า" เธอไม่เข้าใจความหมายของหมอภีมที่เหมือนเขากำลังจะสื่อถึงอะไรสักอย่าง"ช่วยพูดตรงๆ ได้ไหมคะ...ฉันไม่เข้าใจบอกมาคุณจะให้อลิสทำอะไร อลิสยอมทุกอย่างขอแค่ให้เขาตื่นมา""ผมจะให้คุณเข้าไปหาหมอภัคนะบอกความรู้สึกบอกทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขาแล้วบอกให้เขาตื่นมาหาคุณกับลูก" หมอภีมสัมผัสถึงพี่ชายตนเองที่ไม่อยากตื่นขึ้นมานั้นเป็นเพราะว่าความทรงจำ
บทที่ 42อลิสเธอรู้สึกตัวและลืมตาขึ้นมาสิ่งแรกที่เธอทำคือผวาลุกขึ้นพรวด ถึงแม้ว่าร่างกายของเธอจะอ่อนแรง"พี่หมอฮื่อๆ" เธอรับรู้ว่าตนเองนั้นอยู่บนเตียงที่โรงพยาบาลอย่างแน่นอน มือน้อยรีบจับกระชากสายน้ำเกลือออกจากฝ่ามือ"อลิสใจเย็นๆ ลูก" โรสเมื่อรู้ข่าวของลูกสาว เขาจึงรีบมาเฝ้าลูกที่โรงพยาบาลทันทีผู้เป็นแม่นั้นโอบกอดลูกสาวเอาไว้ในขณะที่ลูกสาวกำลังสติหลุด เธอดึงสายน้ำเกลือออกโดยไม่คิดและร้องไห้ฟูมฟายพูดถึงแต่หมอภัค"มี๊~ฮื่อๆ พี่หมอยังอยู่กับเราใช่ไหมคะ พี่หมอยังไม่ตาeใช่ไหม บอกอลิสสิ" ใบหน้าน้อยเต็มไปด้วยน้ำตาแล้วสะอึกสะอื้นเสียงร้องไห้ฟูมฟายเสียงดังลั่นห้องมือน้อยจับเข้ายังต้นแขนของผู้เป็นแม่ทั้งสองข้างเขย่าไปมา"ใจเย็นๆ อลิสค่อยๆ ตั้งสติก่อนนะลูก""ฮื่อๆ มี๊ไม่จริงใช่ไหมคะ พี่หมอยังอยู่กับเราใช่ไหม""ใช่แล้วน้องชายของเขาที่เป็นหมอด้วยกันเข้าไปปั๊มหัวใจย้ำอีกครั้งและทำให้หมอภัคฟื้นกลับคืนมาในตอนนี้หมอยังดูแลอย่างใกล้ชิดซึ่งเขาพ้นขีดอันตรายแล้วนะ""จริงหรอมี๊~ฮึ๊ก" อลิสเธอยิ้มทั้งน้ำตาดีใจที่หมอภัคนั้นปลอดภัย ร่างบางพุ่งกอดผู้เป็นแม่ของตนเองเอาไว้"มี๊~ฮื่อๆ"เธออยากเห็นเขาอยากอยู่ใกล้ชิ
บทที่ 41 กว่าเฮียเดย์จะพาน้องสาวของตนเองนั้นมาถึงโรงพยาบาลที่หมอภัคเข้ารักษาตัวก็ใช้เวลาเกือบชั่วโมงเพราะว่าที่บ้านพักของเขาห่างไกลจากกรุงเทพฯหลายร้อยกิโล"พี่หมอ คุณพ่อพี่หมอเป็นยังไงบ้างคะ" เตชาเมื่อรู้ข่าวลูกชายเขาก็รีบมาหาที่โรงพยาบาลพร้อมกับหมอภีมน้องชายต่างสายเลือ-ดของหมอภัค"ตอนนี้ภัคแย่เลยลูก ภีมพึ่งจะไปให้เลือ-ดมาแล้วเข้าไปดูพี่ชายไม่ได้กลัวว่าจะเป็นลมตอนนี้ไม่รู้จะทำยังไงแล้วได้ แต่ภาวนาขอให้เขารอดเรียกว่าจะเป็นยังไงก็ช่างจะร่างกายไม่ครบก็ช่างแค่ขอให้ลูกชายของพ่อรอดก็พอ พ่อยอมทุกอย่างพ่อยอมหมดแล้ว" จากเตชาที่เคยทะเลาะกับหมอภัคเคยเถียงกันในตอนนี้เขาเป็นห่วงลูกชายของเขามากที่สุดและกลัวว่าลูกชายจะเป็นอะไร เขายอมทุกอย่างที่จะให้ลูกชายของตนเองฟื้นต่อให้เขาจะบนบานและภาวนาให้ตนเองบวชไปตลอดชีวิตก็จะทำ"คุณพ่อครับใจเย็นๆนะ""ภีมพ่อกลัว" เตชากอดหมอภีมไว้แล้วร้องไห้ไปด้วยยิ่งการกระทำของเตชาแบบนี้จึงทำให้อลิสตกใจ เธอโอบกอดพี่ชายของตนเองและร้องไห้สะอึกสะอื้นภาวนาขอให้คนที่เธอรักนั้นปลอดภัย"เฮียพี่หมอเป็นไงบ้างคะ" คณินภรรยาของเฮียเดย์รีบวิ่งเข้ามาพร้อมกับเพื่อนสนิทคือน้องเนยเธอทั้งสองคน
บทที่ 40 เสียงโครมครามและความรู้สึกสุดท้ายของหมอภัคคือทุกอย่างมืดดับ เขาต้องการเจอผู้หญิงคนหนึ่งจนกระทั่งเกิดอุบัติเหตุรถสิบล้อตัดหน้ากะทันหันเขาไม่สามารถเบรคได้นอกจากพุ่งตรงเข้าชนเต็มๆทั้งรถพยาบาลตำรวจเจ้าหน้าที่หลายหน่วยมากมายพากันช่วยหมอภัคออกมาจากรถ เขามีร่างกายที่ถูกกระจกทิ้มแท-งและเขาไม่ได้เข็มขัดนิรภัยจึงทำให้หน้าของเขานั้นกระแทกพวงมาลัยมีเลือ-ดอาบตรงช่วงศีรษะเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นนั้นถูกเผยแพร่เต็มทั่วสื่อโซเชียลและออกข่าวทุกช่องของโทรทัศน์ ด้านอลิส หญิงสาวร่างบางนอนอยู่โต๊ะไม้ริมทะเลเธอดื่มด่ำรับบรรยากาศสวยงามและสดชื่นโดยที่มีพี่ชายของตนเองนั้นคอยดูแล อลิสยอมรับว่าตนเองตั้งท้องเธอไม่โกรธเด็กที่กำลังจะเกิดมาแถมกลับดีใจด้วยซ้ำที่มีเขาอยู่ในร่างกายตนเองและอีกไม่นานหัวใจดวงน้อยของเธอนั้นจะออกมาลืมตาดูโลก ส่วนพี่ชายแบบเฮียเดย์รู้เรื่องทั้งหมดเขาโกรธแฟนตนเองคือคณินแต่ก็ไม่ได้ต่อว่าอะไรให้กับคณินเพราะรู้ว่าคณินหวังดีกับเพื่อนจึงพาน้องสาวมาพักผ่อน "นมมาแล้ว" พี่ชายของเขาเดินออกมาพร้อมกับแก้วนมอุ่นๆที่กำลังยื่นให้กับน้องสาวกำลังตั้งท้องอ่อนๆ"เฮียกลับไปเถอะค่ะป่านนี้คณินคงเป
บทที่ 39หมอภัครีบขับรถกลับไปที่โรงพยาบาลเพราะรู้ถึงสาเหตุที่อลิสโกรธและบอกเลิกเขาแล้ว แน่นอนที่เขาไม่มีวันจะเลิกกับเธอเพราะผู้หญิงคนนี้เป็นคนที่เขารักมากที่สุดและไม่อยากเสียเธอไป เมื่อกลับมาถึงโรงพยาบาลที่อลิสนั้นรักษาตัวอยู่ เขารีบวิ่งไปที่ห้องของอลิสในขณะที่ถึงประตูหน้าห้องเขาไม่เคาะเรียกพุ่งตัวเข้าไปพรวดพราดจนกระทั่งพยาบาลที่กำลังทำความสะอาดเตียงอยู่นั้นตกใจสะดุ้งและโยนถาดของตกลงพื้นเสียงดัง"ว๊าย" หมอภัคยกมือขึ้นในทำนองขอโทษ"ขอโทษครับไม่ทราบว่าคนไข้เตียงนี้ไปไหนแล้ว" เขาจ้องมองที่เตียงก็รู้ว่าพยาบาลกำลังเปลี่ยนเตียงซึ่งคนไข้ไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว เขาจึงเอ่ยถามพยาบาลที่กำลังทำความสะอาด"ย้ายออกไปแล้วค่ะ""ไปไหนครับเมื่อกี้นี้ยังอยู่ที่นี่อยู่เลยจะไปไหนได้ยังไง""ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ...คุณลองติดต่อทางเคาน์เตอร์ดูนะคะ" พยาบาลทำความสะอาดและปฏิเสธว่าตนเองไม่รู้ให้หมอภัคไปติดต่อทางเคาน์เตอร์ดูว่าอลิสย้ายไปโรงพยาบาลไหนและหมอภัคก็รีบวิ่งออกมาที่ด้านหน้าเคาน์เตอร์พร้อมกับถามด้วยความรวดเร็วน้ำเสียงสั่นกลัวว่าตนเองนั้นจะเสียอลิสไปจริงๆ"จะไม่ทราบได้ยังไง!...คุณเป็นพยาบาลยังไงถึงไม่รู้ว่าคนไข้
บทที่ 38 หมอภัคถูกอลิสตบหน้าโดยที่เขาไม่รู้สาเหตุว่าเกิดอะไรขึ้นมือหนาจับเข้ายังแก้มของตัวเองข้างที่ถูกตบเขาจ้องมองเธอแบบงงๆ"อลิสหนูเป็นอะไรอ่ะ...ทำไมถึงตบพี่" เธอขยับร่างกายตัวเองลุกขึ้นโดยที่ไม่กลัวเจ็บ ต่อให้สายน้ำเกลือของเธอจะถูกข้างเตียงดึงไว้ให้กระชากจนข้อมือของเธอเลือ-ดออก หมอภัคพยายามที่จะจับมือของเธอไว้แต่ต้องถูกสะบัดและตบเข้าใบหน้าอีกครั้ง"ผวะ! ออกไปจากชีวิตของฉันออกไป!!!" "มันเกิดอะไรขึ้นทำไมถึงเป็นแบบนี้อลิสเราทั้งสองคนพึ่งคุยกันดีๆ เมื่อเช้ายังรักกันอยู่เลยแล้วหนูเป็นอะไรทำไมถึงไม่พูดอยู่ๆก็มาตบมาโมโหใส่มันใช่เหรอ" "แล้วทำอะไรไว้ล่ะ...คุณทำอะไรไว้...คุณก่อเรื่องอะไรไว้ไหนคุณบอกว่าไม่เคย...""ไม่เคยอะไรก็พูดมาดิวะ...จะเงียบทำไมอ่ะไม่รู้ถึงสาเหตุนะเว้ยอยู่ๆก็เป็นแบบนี้ละทิ้งเคสตัวเองมาเพื่อมาดูเมียที่เป็นลม แต่อยู่ๆก็ถูกตบโดยที่ไม่มีสาเหตุก็พูดมาดิมันเป็นอะไร" "เราเลิกกันเถอะ" อลิสไม่พูดถึงความจริงเพราะไม่อยากให้เกิดเรื่อง เธอทำคณินเสียใจมามากพออยู่แล้วและกลัวว่าหมอภัคจะไปด่าคณินกับกับเพื่อนรักของเธอ อลิสบอกเลิกหมอภัคและดึงแหวนออกจากนิ้วตัวเองขว้างใส่หน้าอกของเขา ซ
บทที่ 7 มือหนาประคองร่างบางออกมาจากห้องน้ำเขาต้องการกระแทกเธอให้สะใจมากกว่าที่จะสอดใส่และขยับช้าๆ เธอถูกอุ้มมาวางไว้มุมเตียงและนอนหงายราบลงเบาๆ คนตัวโตกระโดดขึ้นคร่อมพรมจูบสัมผัสซอกคอของเธอดูดดื่มและประทับรอยทิ้งไว้ มือหนาสัมผัสบีบเนินอกทั้งสองขยำจนแทบแตกคามือ เขาเลื่อนจูบพรมลงตั้งแต่สะดือจนถึงเนิ
บทที่ 6 "เกิดอะไรขึ้น" เขาไม่ใช่คนโง่ที่ดูไม่ออกว่าผู้หญิงทั้งสองคนนั้นกำลังเถียงกันหรือมีกริยาที่ไม่ดีต่อกันหลังจากเข้าห้องหมอภัคใส่กลอนประตูและเอ่ยถามอลิส เธอจึงปล่อยมือออกจากแขนของเขาทันที "ดูออกหรอคะ ว่าคนของคุณเป็นคนยังไงเอามาเลี้ยงไว้สถานะอะไรกันแน่" อลิสมองหน้าหมอภัคในแววตาของเธอบ่งบอกถึงค
บทที่ 5 หลังจากเสร็จธุระเขาขับรถพาเธอมาที่บ้านของตนเองอย่างที่เธอต้องการเมื่อรถมาจอดเด็กสาวคนหนึ่งวิ่งออกมาจากในบ้าน เธอมีหน้าตาที่สวยซึ่งเดาได้เลยว่าเธอนั้นเพิ่งเริ่มโตเป็นสาวเมื่อเธอมาถึงรถของหมอภัคและเห็นหมอภัคลงมาเธอรีบจับเสื้อสูทของเขาออกจากแขนของหมอภัคทันทีใบหน้าน้อยยิ้มหวานหลับตาหยีเหมือนกั
บทที่ 3ปากหนาสัมผัสดูดลงยังเนินนูนของเธอที่โชว์เด่นอยู่ตรงหน้า ก่อนที่ลิ้นหยาบจะออกมาสัมผัสตรงจุดเสียวช้าๆ เขาใช้ปลายลิ้นเรียวเร็วของตนเองตวัดไปมา ทำขึ้นและลงเสียงดังสนั่นเมื่อลิ้นของเขาสัมผัสกับน้ำหล่อลื่นที่เอ่อล้นเต็มกลีบกุหลาบบาน ยิ่งเขาตวัดขึ้นลงเร็วเท่าไร ยิ่งทำให้ร่างบางที่ถูกสัมผัสนั้นชอบจ







