MasukShare
ตอนที่13 เกิดเรื่องแล้ว
Terakhir Diperbarui:
2025-12-31 13:12:27เป็นอาทิตย์แล้วที่พิมแพรทองต้องอยู่ที่เกาะ เก็บผักดูแลสวน ให้อาหารไก่และคอยทำกับข้าวดูแลบ้านช่องห้องหับให้กับรณภพที่วันๆ เอาแต่กินๆ นอนๆ แล้วก็ขับเรือกลับไปกลับมา
สาวเจ้ากำลังหั่นผักแล้วทอดมองไปยังเด็กชายตัวกลมที่กำลังเล่นดินทรายอยู่บนชายหาด เธอกับต้นน้ำอยู่ที่นี่เป็นอาทิตย์แล้วทำไมครอบครัวของเธอหรือครอบครัวของเด็กชายไม่มีวี่แววว่าจะโผล่มาที่นี่เลย
ถึงเธอจะใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ได้ปกติแต่ก็ยังมีอาการระแวงอยู่ทุกวินาที อีกทั้งยังสงสารต้นน้ำที่ไม่รู้ว่าตอนนี้สภาพจิตใจจะเป็นยังไงบ้างที่ต้องห่างอกพ่อแม่มาอยู่ในชุมโจรที่นี่
ทำอาหารกลางวันเสร็จเรียบร้อยพิมแพรทองก็ไปนั่งอยู่ที่ชิงช้าใกล้กับต้นน้ำที่กำลังนั่งเล่น
“ต้นน้ำครับ”
“ครับพี่แพร”
“ต้นน้ำคิดถึงบ้านไหมครับ”
“คิดถึงครับ” เด็กชายพยักหน้าหงึกๆ ทว่ามือก็ยังสนใจกับการก่อกองทราย
พิมแพรทองขบเม้มริมฝีปาก สีหน้าของเธอเริ่มหดหู่ขึ้นเพราะสงสารต้นน้ำ นับว่าเด็กชายเป็นคนเข้มแข็งมาก หากเป็นเด็กคนอื่นคงร้องงอแงไปแล้ว “ต้นน้ำเป็นเด็กที่เข้มแข็งมากเลยรู้ไหม พี่ไม่เห็นต้นน้ำแสดงความอ่อนแอมาเลย”
“ต้นน้ำไม้อยากร้องให้ครับ ที่นี่พี่แพรใจดีกับต้นน้ำ ส่วนหัวหน้าโจรก็ไม่ได้ทำไม่ดีกับต้นน้ำ”
แหงสิ เพราะเขาเอาแต่ขู่เธอ เสียงนั้นโพล่งขึ้นมาในหัว แต่ก็ดีแล้วที่เขาไม่เอาเรื่องที่ขู่เธอไปบอกต้นน้ำ ไม่อย่างงั้นคงสร้างแผลใจให้ต้นน้ำได้มากกว่าที่เป็นอยู่แน่
“ต้นน้ำ”
“ครับ”
“ต้นน้ำว่าถ้าเราจะหนีอีกครั้งจะรอดไหม”
“ต้นน้ำกลัวถูกจับได้แล้วเป็นแบบวันนั้นอีก เรารอให้พ้อแม่เราเอาเงินมาไถ่ตัวไม่ดีกว่าเหรอครับ”
“อ๋อ... ใช่ รอก็รอ”
ตอนนี้เธอจะพูดออกไปไม่ได้ว่ารณภพไม่ได้จับเธอกับต้นน้ำมาเรียกค่าไถ่ แต่เธอมั่นใจว่าหากได้หนีอีกครั้งน่าจะหนีรอด เพราะเธอพอจะรู้กิจวัตรของคนที่นี่ ให้เธอดูราดราวให้แน่ใจอีกสักสองสามวันให้แน่ใจก็คงจะหนีได้อย่างที่คิด
อีกฟากของเกาะตอนนี้ครึกครื้นไปด้วยผู้คน เพราะที่นี่เป็นอุตสาหกรรมการทำฟาร์มหอยมุก และการประมง เมื่อเข้าใกล้ปลายปีทุกคนก็ดูขยันขึ้นเป็นพิเศษเพราะอีกไม่นานก็จะถึงงานเลี้ยงก่อนเข้าสู่วันหยุดยาวของเทศกาลปีใหม่ อีกทั้งวันนั้นยังเป็นวันที่ทุกคนจะได้รับรู้ว่าโบนัสในปีนี้จะได้กันเท่าไรด้วย
ทว่าก็เห็นจะมีบางคนที่ไม่ได้มีสีหน้าระรื่นเช่นคนอื่นๆ เป็นชมจันทร์ พนักงานบัญชีสาว ลูกสาวของผู้จัดการฟาร์มหอยมุก เพราะเธอพอจะรู้เรื่องมาจากกลุ่มคนงานว่าตอนนี้นายหัวที่เธอหมายปองอยากจะได้เป็นสามีนั้นพาผู้หญิงมาอยู่ด้วยร่วมอาทิตย์แล้ว
ตุบ ตุบ หญิงสาวใบหน้าสวยคมตามฉบับสาวใต้กำลังปาหินเข้าไปในป่าด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์จนคนเป็นแม่ต้องเข้ามาถามหาสาเหตุของอาการไม่สบอารมณ์ของลูกสาว
“เป็นอะไรของแกนัวจันทร์” ดาหวันเข้ามารั้งแขนของชมจันทร์ ไม่อยากให้ลูกนั้นแสดงอาการไม่สบอารมณ์ให้พนักงานคนอื่นเห็น มันจะดูหมดความน่าเชื่อถือ
“ก็นายหัวเอาผู้หญิงมาอยู่ที่บ้านน่ะสิแม่ พอฉันถามพ่อ พ่อก็ไม่ยอมบอกว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร”
“จริงเหรอ”
“ใช่สิแม่ ความหวังที่ฉันจะได้เป็นเมียนายหัวมันจะไม่เหลือแล้วเหรอแม่” ชมจันทร์สับเท้าอย่างเด็กเอาแต่ใจ
“นี่นิ่งๆ ไว้ ยังไงฉันก็จะทำให้แกเป็นเมียนายหัวให้ได้” ดาหวันยกมือเท้าเอวครุ่นคิด
“แล้วเราจะทำยังไงกันดีล่ะ”
“งานเลี้ยงบนเกาะที่จะถึงไง” เห็นทีดาหวันจะต้องใช้วิธีเดิมๆ ที่เธอเคยใช้เสียแล้ว ก่อนหน้านี้ที่เธอเข้ามาทำงานในโรงครัวของที่นี่ก็หมายตาอยากจะได้สามีที่ทำให้เธอสุขสบายเลยใช้มารยาหญิงหว่านเสน่ห์ให้กับพ่อของชมจันทร์ที่เข้ามาทำงานเป็นผู้จัดการฟาร์ม ทว่าอีกฝ่ายก็ไม่สนใจเพราะมีคนรักอยู่กรุงเทพมหานครแล้ว เธอก็ไม่หมดความพยายาม ใช้เล่ห์กลนิดหน่อยเพื่อให้ได้นอนกับเรืองฤทธิ์ จากนั้นก็ได้ใช้ชีวิตคู่กันจนมีลูกสองคนถึงทุกวันนี้
และเธอก็อยากจะให้ชมจันทร์นั้นได้ตกเป็นเมียของรณภพ เพราะไม่ใช่แค่ลูกของเธอจะสบายคนเดียวเท่านั้น แต่ครอบครัวของเธอก็จะสบายไปด้วย
“แม่ เกิดเรื่องแล้ว”
ดาหวันหันหลังขวับ ขมวดคิ้วมุ่นเมื่อเห็นลูกสาวคนเล็กวิ่งหน้าตาตาตื่นเข้ามาหา “โวยวายอะไรของแก บอกสอนกี่ครั้งให้ทำตัวให้เป็นผู้ดีตลอดเวลา” เธอสั่งสอนลูกสาวแบบนี้ตลอดมาเพราะเชื่อว่าสักวันการอบรมสั่งสอนของเธอจะทำให้ลูกสาวนั้นถูกตาต่องใจผู้ชายดูดีมีชาติตระกูล
“ก็พี่โชคน่ะสิ ถูกนายหัวเอาไปซ้อมปางตายแล้วมั้ง”
“ทำไมล่ะ”
“ก็นายหัวเขาจับได้ว่าพี่โชคขโมยเอาไข่มุกไปขาย แถมยังแอบเข้าไปลักของในห้องทำงานนายหัวอีก”
“ฉันไม่ช่วยหรอก มันทำตัวมันเองแถมยังจะเสียชื่อมาถึงฉันที่ฝากงานให้มันอีกล่ะมั้ง”
“แต่พี่โชคเป็นหลานแม่นะ”
“หลานแล้วยังไง ทำตัวไม่ดีฉันก็ไม่อยากนับญาติหรอกนะยัยบัว” ชมจันทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงระอากับน้องสาวที่แสนจะขี้ใจอ่อนไปเสียทุกเรื่อง เธอเองก็ไม่ค่อยชอบศุภโชคมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ไม่รู้ว่าทำไมแม่ของเธอถึงได้ตัดสินใจฝากงานให้กับคนที่เคยติดยามาก่อนก็ไม่รู้
สีหน้าของดาหวันค่อนข้างจะพึงพอใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นไม่น้อย เพราะเธอจะได้สลัดหลานคนนี้ไปให้พ้นเสียที ก่อนหน้านี้ที่ต้องช่วยฝากงานก็เพราะน้องสาวของเธอดันอยากจะปากโป้งว่าเธอใช้ยาปลุกกำหนัดถึงได้เรืองฤทธิ์มาเป็นสามีหากเธอไม่ฝากงานให้ลูกชายตน ศุภโชคทำความผิดก็ดี เธอจะได้ไม่ต้องข้องเกี่ยวกับหลานชายจอมเกเรคนนี้เสียที
Bab terbaru
ทาสรักพันธะลับ ตอนที่54 ใช้ความรักเยียวยา
ไม่นานนักทั้งสองหนุ่มสาวก็มาอยู่ที่ถนนคนเดิน เป็นรณภที่ทำหน้าที่แจกจ่ายตุ๊กตานับสิบตัวให้กับเด็กตัวเล็กๆ ที่เดินสวนทางมา เสียงเจี๊ยวจ๊าวขอบคุณและรอยยิ้มไร้เดียงสาของเด็กๆ ทำให้บรรยากาศรอบตัวของชายหนุ่มมีชีวิตชีวาขึ้นมาก พิมแพรทองมองภาพนั้นด้วยความประทับใจ ลึกๆ ในใจเธอเริ่มมีความหวังว่าหัวใจที่แข็งกระด้างของรณภพอาจจะไม่ได้เยียวยายากอย่างที่คิดหลังจากแจกจ่ายตุ๊กตาเรียบร้อยแล้ว รณภพก็เดินกลับมาหาพิมแพรทองแล้วคว้ามือเล็กไปกุมไว้แน่น เขาจูงมือเธอเดินฝ่าฝูงชนแล้วเดินไปด้วยรอยยิ้มตลอดทาง“รู้ไหมแพร... พี่ไม่ได้มีความสุขแบบนี้มานานมากแล้ว” เขากระซิบข้างหูเธอท่ามกลางเสียงจอแจของตลาด “นานจนพี่จำไม่ได้แล้วว่าครั้งสุดท้ายที่พี่ยิ้มได้เต็มหน้าแบบนี้คือตอนไหน”พิมแพรทองหันไปสบตาคนข้างๆ เธอเห็นประกายความสุขที่ส่งออกมาจากใจจริงของเขาก็สุขใจตามไปด้วย “ถ้ามีความสุข... ก็รักษาความรู้สึกนี้ไว้นานๆ นะคะ” พิมแพรทองบีบมือเขาตอบเบาๆหัวใจของเธอเต้นแรงด้วยความอิ่มเอม อย่างน้อยวันนี้เธอก็ได้เห็นร่องรอยของความอ่อนโยนในตัวผู้ชายคนนี้ และมันคุ้มค่
ทาสรักพันธะลับ ตอนที่53 ตกลงคบหา
พอเรื่องของตัวเองคลี่คลาย ไหมพราวงามก็พร้อมรับฟังปัญหาของพิมแพรทอง ทว่าพิมแพรทองก็ลังเลเล็กน้อยว่าจะเริ่มต้นปรึกษากับไหมพราวงามอย่างไรดี“คือ…เค้ารู้จักคนคนนึง เขาเจ็บปวดกับชีวิตครอบครัวมาก แล้วเขาก็อยากแก้แค้นครอบครัวตัวเอง”“ใครกันอะ”“เค้าขอยังไม่บอกได้ไหม แค่อยากรู้ว่า…เราจะทำยังไงให้คนคนนั้นเลิกคิดแก้แค้น”“ได้ เค้าจะไม่ถามชื่อ ถ้าตามที่ตัวเล่า เขาน่าจะขาดความรักใช่ไหม”“ก็ประมาณนั้น”“งั้นก็ต้องทำให้เขาเห็นค่าในตัวเอง ให้เขามองเห็นคนที่รักเขาจริงๆ มากกว่าคนที่ไม่เคยสนใจเขาเลย”“ใช้ความรักแก้ปัญหาครั้งนี้เหรอ”“ก็ประมาณนั้น ถึงมันจะรักษาแผลเขาได้ไม่ทั้งหมด แต่ถ้ามันทำให้เขาเห็นว่าโลกนี้ยังมีสิ่งที่มีค่ากว่าความแค้น เค้าว่าน่าจะช่วยได้นะ”พิมแพรทองพยักหน้าน้อยๆ “โอเค ขอบคุณนะ”หลังจากไหมพราวงามออกจากห้องไป ความเงียบก็กลับมาอีกครั้ง และแล้วเธอก็เริ่มลังเลหรือว่าฉันต้องตกลงคบกับเขา…ให้ความรัก เยียวยาหัวใจ แล้วความแค้นในใจของเขาจะได้ลดลง เพราะหากเขาหายแค้นครอบครัวตัวเองได้ ก็จะดีต่อตัวของเขา ไหนจะปฐวีและไหมพราวงามด้วยพิมแพรทองนัดรณภพมาที่ร้านอาหารกึ่งรูฟท็อปที่มองเห็นวิวเมืองเชียงใ
ทาสรักพันธะลับ ตอนที่52 ความจริงที่แสนเจ็บปวด
รณภพพาพิมแพรทองขับรถออกจากเมืองมาเกือบชั่วโมงจนมาถึงบึงบัวขนาดใหญ่ ผืนน้ำเบื้องหน้าของทั้งสองสงบนิ่งสะท้อนแสงแดดยามบ่ายดูสวยงามผิดกับอารมณ์ของทั้งสองในตอนนี้“จะคุยกับฉันต้องพามาคุยไกลขนาดนี้เลยเหรอคะ” สาวเจ้าเอ่ยขณะทิ้งตัวนั่งลงใต้ต้นไม้ใหญ่ น้ำเสียงพิมแพรทองฟังดูเรียบทว่าก็แฝงไปด้วยความอยากรู้ใจจะขาดว่ารณภพจะเล่าเรื่องครอบครัวเขาว่าอย่างไร“อยากรู้ไม่ใช่เหรอ” รณภพไม่หันมามองหน้าคนคนตัวเล็ก ตอนนี้เขาไม่ลังเลแล้วที่จะบอกความจริงกับเธอ“ก็พูดมาสิคะ”“รอพี่เดี๋ยวนะ” เขาหยิบก้อนหินขึ้นมาแล้วปาลงไปในบึง เสียงน้ำกระจายเป็นวงคลื่นเล็กๆ เหมือนหัวใจของเขาที่ไม่เคยได้สงบเหมือนน้ำที่หินตกกระทบตรงหน้าแววตาเศร้าที่ทอดมองผิวน้ำของชายหนุ่มทำให้พิมแพรทองไม่กล้าคะยั้นคะยอ แค่นั้นก็พอจะทำให้เธอรู้ว่าเขาคงเจ็บปวดกับเรื่องครอบครัวไม่น้อยเลย“แพรเห็นใช่ไหมว่าวีมีความสุขพร้อมหน้าพร้อมตาพ่อแม่ขนาดไหน”“ค่ะ” เธอตอบเสียงอ่อนด้วยกลัวจะไปกระทบความรู้สึกบางอย่างในใจเขา“พี่ไม่เคยมีภาพนั้นเลย”คำพูดสั้นๆ ของเขามันแฝงไปด้วยความปวดร้าวจนเธอรับรู้ได้เป็นอย่างดี ทว่าเธอก็ไม่อยากจะเชื่อว่าศาสตราจะทอดทิ้งเลือดเนื้อเชื
ทาสรักพันธะลับ ตอนที่51 เป็นตัวตลกในสายตาใครบ้าง
พิมแพรทองยืนตัวตรงอยู่หน้าโต๊ะทำงานของรองประธานหนุ่ม ใบหน้าสวยเรียบเฉยไร้อารมณ์แม้ในอกจะอึดอัดจนหายใจไม่ทั่วท้องก็ตาม“สวัสดีค่ะ ท่านรอง”คำเรียกขานที่แสนเป็นทางการทำให้ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นจากเอกสารทันที คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อย“ทำไมถึงเรียกพี่ห่างเหินแบบนั้นล่ะครับ” เขาถามด้วยน้ำเสียงเรียบ แต่สายตากลับจับจ้องเธอไม่วางราวกับพยายามอ่านความคิดที่อีกฝ่ายกำลังซ่อนเอาไว้“ในเวลางานตอนนี้ฉันถือว่าฉันเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของคุณ ไม่ควรทำตัวสนิทสนมถูกต้องแล้วค่ะ”รณภพชายหนุ่มถอนหายใจเบาๆ “แพรกำลังไม่พอใจเรื่องข่าวพี่รึเปล่า”“ข่าวอะไรคะ ไม่เห็นรู้เรื่อง ช่วงสายมีคุยงานกับคุณเบนจามิน เตรียมตัวให้พร้อมด้วยนะคะท่านรอง”เธอเลือกจะหลบเลี่ยงไม่เปิดโอกาสให้เขาได้อธิบายอะไรทั้งนั้นก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นเรียกสายตาของคนทั้งสองได้เป็นอย่างดี“เข้ามาได้ครับ”ดารกาเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มสุภาพ “สวัสดีค่ะ ฉันรบกวนรึเปล่าคะ”“ไม่เลยครับ ยังไงเราก็ต้องคุยกันอยู่แล้ว”คำตอบนั้นทำให้พิมแพรทองเผลอเหลือบมองทั้งสองคนอย่างไม่รู้ตัว ความรู้สึกแปลกประหลาดแล่นวาบขึ้นมาในอก“พี่ลืมบอก พี่จะให้คุณดาว
ทาสรักพันธะลับ ตอนที่50 ทำให้ข่าวดังกว่าเดิม
ดวงตาคู่สวยทอดมองไปยังดวงดาวพราวระยับบนท้องฟ้า ก่อนจะค่อยๆ หลับตาลงช้าๆ แล้วสูดหายใจเข้าลึก ภาพฟาร์มหอยมุก ศาลาไม้กลางทะเล และรอยยิ้มของรณภพผุดขึ้นมาในความคิดอย่างไม่ตั้งใจการที่เธอคิดถึงเขาทั้งที่เพิ่งจากกันนี่มันคืออะไรกันนะ ไม่พ้นเธอรู้สึกดีกับเขามากไปแล้วหรือ ดึกมากแล้วแต่รณภพก็ยังคงเปิดดูคลิปวีดิโอที่ถ่ายกับพิมแพรทองซ้ำไปซ้ำมา เขาไม่คุ้นเคยกับความรู้สึกแบบนี้เอาเสียเลย คำที่พูดหยอกล้อกับเธอว่าเธอจะคิดถึงเขา กลับเป็นเขาเองที่คิดถึงเธอมากเสียอย่างนั้น ไม่ติดว่าพรุ่งนี้มีธุระสำคัญที่กรุงเทพมหานคร เขาไม่อยากจะห่างเธอแน่พิมแพรทองเดินเข้ามาหาเฟื่องฟ้าหลังจากรับประทานอาหารเช้าเรียบร้อย เมื่อเห็นสีหน้าแจ่มใสของหญิงสาวด้วยตัวเองก็พลอยคลายความกังวลไปได้มาก“พี่แพร นั่งก่อนค่ะ”พิมแพรทองหย่อนก้นลงนั่งเก้าอี้ที่หญิงสาวเจ้าบ้านเป็นคนจัดหาให้ “สบายดีใช่ไหมฟ้า แล้วเรื่องสมัครเรียนว่ายังไง”“สบายดีค่ะ อีกไม่กี่วันฉันก็จะไปสมัครเรียนที่มหาวิทยาลัยแล้วค่ะ”“แล้วจะทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยจริงเหรอ”“ค่ะ ถึงพี่โรมกับพี่แพรจะช่วยฉันค่าเรียน แต่ยังไงถ้าฉันได้หาเงินไปด้วยก็จะสบายใจกว่าค่ะ”“ตามใจแล้วกั
ทาสรักพันธะลับ ตอนที่49 เข้าใจดี
หลังจากอยู่ที่ร้านอาหารไม่นานนักไหมพราวงามก็กลับมาที่บ้านของปฐวีพร้อมกับปานทิพย์ สองชั่วโมงแล้วที่ไหมพราวงามยังคงนั่งรอปฐวีอยู่ที่โซฟาห้องรับแขก มือประสานกันแน่นบนตัก สายตามองนาฬิกาแขวนผนังที่เข็มยาวขยับผ่านไปช้าๆ ยิ่งเวลาผ่านไปนานมากเท่าไร ความรู้สึกที่ว่าตัวเองไม่สำคัญกับว่าที่สามีมากเท่านั้นไม่ได้ อย่าคิดแบบนี้อีก เธอพยายามบอกตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า เพราะยังไงปฐวีก็คงยุ่งเพราะเรื่องงาน หากไม่มีคืนที่ผิดพลาดวันนั้นเขาก็คงไม่ต้องมารับผิดชอบแต่งงานกับเธอสายฟ้าแล่บแบบนี้ปานทิพย์ว่าจะออกมาหาน้ำดื่มก่อนนอน ทว่าก็ต้องแวะเข้าห้องรับแขกเพราะเห็นไหมพราวงามยังคงนั่งอยู่ในนั้นไม่ไปไหน “หนูพราว ยังไม่ขึ้นไปนอนอีกเหรอลูก”“พราวอยากรอพี่วีค่ะ” เธอฝืนยิ้มทั้งที่แววตาอ่อนล้าเต็มทีปานทิพย์มองว่าที่ลูกสะใภ้ด้วยความสงสารก่อนจะถอนหายใจเบาๆ “ไปพักเถอะลูก มันดึกแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ได้เจอตาวี วันนี้พี่เขาอาจจะยุ่งอยู่ที่บริษัทก็ได้”ไหมพราวงามลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย “ค่ะคุณน้า”เช้าวันรุ่งขึ้นปานทิพย์เดินลงบันไดมาด้วยความตั้งใจจะไปทำธุระแต่เช้า ทว่ากลับต้องหยุดเท้าเมื่อเห็นร่
Anda juga akan menyukai
นางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก61.2K Dibacaเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน83.0K Dibacaไฟรักเร่าร้อน🔥 NC18++
Me'JinJIn90.2K Dibacaแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI65.5K Dibacaทะลุมิติมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กแฝดในยุค80
ฝ้ายสีคราม746 Dibacaทีเด็ดพ่อหม้ายสายเปย์
จินต์พิชา2.6K Dibacaหกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา4.0K Dibacaสาวไซด์ไลน์ยั่วสวาท
พริกหวานน้อยแต่เผ็ดมาก687 Dibaca
