공유

ทิ้งผัวปลอม แต่งใหม่กับทายาทพันล้าน
ทิ้งผัวปลอม แต่งใหม่กับทายาทพันล้าน
작가: แพนเค้กผัก

บทที่ 1

작가: แพนเค้กผัก
“คุณหลินคะ ใบทะเบียนสมรสฉบับนี้ของคุณเป็นของปลอมค่ะ”

หลินชิงเหยียนมองเห็นพนักงานต้อนรับส่งใบทะเบียนสมรสที่เธอยื่นให้ส่งกลับคืนมาให้เธออีกครั้ง แม้ท่าทีของอีกฝ่ายยังคงสุภาพ แต่บนใบหน้ากลับฉายแววเยาะหยันออกมา

เธอหัวเราะออกมาแล้วรับมันไว้ “ฉันจะไปทำใบทะเบียนสมรสปลอมมาหลอกพวกคุณทำไมกัน?”

“บางทีอาจเพราะโปรโมชั่นพิเศษสำหรับวันครบรอบแต่งงานที่ทางเราจัดขึ้นก็ได้นะ” พนักงานต้อนรับพูดพลางเม้มปากเบา ๆ อย่างดูหมิ่น

หลินชิงเหยียนถึงกับพูดไม่ออก เรื่องโปรโมชั่นอะไรนั่น เธอไม่รู้ด้วยซ้ำ เหตุผลที่เธอเลือกมาฉลองครบรอบแต่งงานสามปีกับซ่งเหยียนจินที่ร้านอาหารแห่งนี้ ก็แค่เพราะเธอชอบบรรยากาศสวนของร้านเท่านั้น

“คุณจะมาพูดลอย ๆ ว่าใบทะเบียนสมรสของฉันเป็นของปลอมไม่ได้นะ ฉันสามารถร้องเรียนคุณได้” หลินชิงเหยียนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาและหนักแน่นขึ้น

พนักงานต้อนรับได้ยินดังนั้นกลับทำท่าราวกับได้ยินเรื่องตลก ถอนหายใจแล้วส่ายหัวอย่างจนปัญญา

เห็นท่าทีของพนักงานต้อนรับแบบนั้น หลินชิงเหยียนขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วถามว่า “คุณแน่ใจได้ยังไงขนาดนั้น?”

พนักงานต้อนรับก้มลงพิมพ์คีย์บอร์ดอยู่สองสามครั้ง แล้วหมุนหน้าจอคอมพิวเตอร์ให้หลินชิงเหยียนดู

“เมื่อครู่ตอนที่ฉันกรอกหมายเลขบัตรประชาชนของสามีคุณ ระบบก็แสดงข้อมูลประจำตัวของเขาขึ้นมาแล้วค่ะ”

“แล้วไงล่ะ?”

“เขาเองก็จองแพ็กเกจฉลองครบรอบแต่งงานของร้านเราด้วยเหมือนกันค่ะ”

พอได้ยินแบบนั้น หลินชิงเหยียนรู้สึกดีใจขึ้นมานิดหน่อย “เขาก็จองไว้เหมือนกันเหรอ?”

พนักงานต้อนรับมองหลินชิงเหยียนราวกับมองคนโง่ “คุณซ่งจองจริงค่ะ แต่เรื่องนั้นไม่เกี่ยวกับคุณ”

“หมายความว่ายังไง?”

“หมายความว่าคนที่คุณซ่งรักเป็นคนอื่น ไม่ใช่คุณค่ะ”

หลินชิงเหยียนทั้งพูดไม่ออกทั้งขำ เธอก้มตัวลงตั้งใจจะตรวจสอบอีกครั้ง แต่ตอนนั้นเองเธอกลับเห็นชื่อที่แสดงอยู่ในช่องคุณนายซ่องคือ เวินรั่วอัน

เพื่อนสนิทที่สุดของเธอ เวินรั่วอัน

นี่... นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?

“แถมตอนนี้คุณซ่งกับภรรยาของเขายังอยู่ที่สวนดาดฟ้า กำลังฉลองครบรอบแต่งงานสามปีกันอยู่…”

ยังไม่ทันให้พนักงานต้อนรับพูดจบ หลินชิงเหยียนก็วิ่งขึ้นไปชั้นบนเสียแล้ว

สามีของเธอกับเพื่อนสนิทที่สุดของเธอกำลังฉลองครบรอบแต่งงานสามปีเหรอ?

ต้องมีอะไรเข้าใจผิดแน่ ๆ ต้องเป็นแบบนั้นแน่ ๆ!

แต่พอวิ่งขึ้นไปถึงดาดฟ้า พอเห็นคนสองคนนั้นกำลังกอดกัน เธอก็ชะงักหยุดทันที

ชายหนุ่มร่างสูงในชุดสูทผูกเนกไทดูสุขุมและหล่อเหลา ส่วนหญิงสาวในชุดราตรีสีแดงก็ดูสวยสะดุดตา ทั้งสองมองสบตากันด้วยสายตาเต็มไปด้วยความรัก

ด้านหลังมีจอขนาดใหญ่ และเมื่อเสียงดนตรีดังขึ้น บนจอก็ปรากฏตัวอักษรไม่กี่คำว่า “กล่องดนตรีแห่งกาลเวลา”

จากนั้นภาพถ่ายก็เริ่มฉายขึ้นมา ภาพแรกเป็นมุมแอบถ่าย เวินรั่วอันถือโทรศัพท์ในมือ หน้าตาเต็มไปด้วยความเขินอาย ถ่ายรูปคู่กับซ่งเหยียนจินที่อยู่ไม่ไกล

หลังจากนั้นทั้งสองก็ได้รู้จักกัน ตอนถ่ายรูปคู่ด้วยกันยังดูเกร็ง ๆ อยู่เล็กน้อย

ต่อมาพอมีโอกาสได้ทานข้าวเย็นด้วยกัน ทั้งสองก็ดูมีความสุขมาก

ยังมีภาพที่อยู่บนรถของซ่งเหยียนจิน เวินรั่วอันนั่งอยู่ตรงเบาะข้างคนขับ ที่เธอเคยคิดมาตลอดว่าเป็นที่ของตัวเองเพียงคนเดียว

ต่อจากนั้นทั้งสองก็ไปทำงานต่างเมืองด้วยกัน ไปเที่ยวด้วยกัน แถมยังไปเยี่ยมบ้านเกิดของเวินรั่วอันอีกด้วย

แต่เรื่องพวกนี้ เธอในฐานะภรรยาของซ่งเหยียนจิน และเพื่อนสนิทที่สุดของเวินรั่วอัน กลับไม่รู้อะไรเลยแม้แต่นิดเดียว

พวกเขาจูบกันท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเย็น มองหน้ากันยิ้มอยู่บนเตียง และยังมีภาพหลังจากนั้น เวินรั่วอันนอนอยู่ในอ้อมแขนของซ่งเหยียนจินด้วยสีหน้าเหม่อละเมอ ทั้งคู่ไม่ได้สวมเสื้อผ้าเลย…

จนกระทั่งภาพสุดท้าย ซ่งเหยียนจินสวมแหวนเพชรลงบนนิ้วของเวินรั่วอัน

พร้อมกับภาพนั้น ชายหนุ่มก็หยิบช่อดอกกุหลาบขนาดใหญ่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมา แล้วคุกเข่าข้างหนึ่งต่อหน้าผู้หญิงคนนั้น

“คุณนายซ่ง คืนนี้คุณสวยมากจริง ๆ!”

หญิงสาวรับช่อกุหลาบไว้ แล้วพอชายหนุ่มลุกขึ้น เธอก็พุ่งเข้าไปกอดเขา เงยหน้าขึ้นจูบที่คางของเขา

ชายหนุ่มลูบศีรษะเธออย่างอ่อนโยน ดวงตาเต็มไปด้วยความเอ็นดู

หลินชิงเหยียนมองทั้งคู่ตรงหน้าอย่างพิจารณา บางทีอาจจะแค่หน้าคล้ายกัน หรืออาจจะไม่ใช่ก็ได้ แต่...

แต่เธอไม่ได้ตาบอดนะ!

คนทั้งสองที่อยู่ไม่ไกลนั่นก็คือซ่งเหยียนจินกับเวินรั่วอัน คนหนึ่งคือสามีที่เธอรักสุดหัวใจ อีกคนคือเพื่อนสนิทที่เธอไว้ใจที่สุด!

ซ่งเหยียนบังคับตัวเองให้ใจเย็นลงก่อน แล้วเดินไปที่ทางเดินเพื่อโทรศัพท์ออกไป

ไม่นาน ปลายสายก็โทรกลับมา

“คุณหลิน ตรวจพบแล้ว คุณซ่งแต่งงานจริงเมื่อวันที่ 6 มิถุนายนเมื่อสามปีก่อน”

วันที่ 6 เดือนมิถุนายนเหรอ?

แต่เธอกับซ่งเอียนจินไปจดทะเบียนกันวันที่สิบหกเดือนมิถุนายนนี่นา

“แล้วช่องชื่อคู่สมรสล่ะ?”

“เวินรั่วอัน”

หลินชิงเหยียนรู้สึกจุกคอ “คุณ…คุณดูผิดหรือเปล่า?”

“ไม่มีทางผิดแน่นอน”

หัวใจของหลินชิงเหยียนแตกสลายเป็นเสี่ยง ๆ อย่างรุนแรง

ดังนั้น สามีของเธอไม่ใช่สามีของเธอ แต่กลับเป็นสามีของ “เพื่อนสนิทที่สุด” ของเธอ...

เสียงไวโอลินดังขึ้นอย่างกะทันหัน หลินชิงเหยียนหันหัวไปมองด้านนอกอย่างมึนงง

ท่ามกลางแสงดาว ดอกไม้ และเสียงไวโอลินบรรเลง ซ่งเหยียนจินจับมือเวินรั่วอันไว้ แล้วทั้งคู่ก็เริ่มเต้นรำอย่างอ่อนหวานไปตามจังหวะดนตรีแสนโรแมนติก

จอขนาดใหญ่นั้นเปลี่ยนภาพอีกครั้ง เป็นภาพที่ถ่ายบนเรือสำราญ

ภาพนี้เธอก็มีเหมือนกัน เพียงแต่ในต้นฉบับเป็นรูปของพวกเขาทั้งสามคน แต่ในภาพนี้กลับตัดเธอออกไปแล้ว

เหอะ ทริปนั่นยังเป็นเธอเป็นคนจัดการเองเลยด้วยซ้ำ...

พระเจ้า!

ความโกรธแทบจะกลืนกินหลินชิงเหยียนไปทั้งตัว เธอกำมือแน่นแล้วก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างแรงกล้า

เธอจะไปเปิดโปงความจริงของพวกเขา บังคับให้ทั้งสองคนพูดออกมาว่าทำไมถึงต้องทำกับเธอแบบนี้?!

ตอนนั้นเอง เวินรั่วอันก็หยิบอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋า แล้วโบกไปมาหน้าซ่งเหยียนจิน

ซ่งเหยียนจินเบิกตากว้างทันที รีบคว้ามาดูอย่างละเอียด แล้วสีหน้าก็พลันเปลี่ยนเป็นดีใจสุดขีด

หลินชิงเยียนชะงักเท้าไปทันที ของที่เวินรั่วอันถืออยู่ในมือคือที่ตรวจครรภ์ เธอเคยใช้มันมาหลายครั้ง แต่ทุกครั้งก็ต้องผิดหวัง

“ฉันจะได้เป็นพ่อแล้ว! ฉันจะได้เป็นพ่อแล้ว!”

ซ่งเหยียนจินที่ปกติมักสุขุมเยือกเย็น ตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น แทบอยากจะประกาศข่าวดีนี้ให้ทั้งโลกรู้

แล้วเธอก็เหมือนจะเข้าใจเหตุผลทั้งหมดแล้ว…

สองชั่วโมงต่อมา หลินชิงเยียนขับรถตามพวกซ่งเหยียนจินกลับไปที่บ้านตระกูลซ่ง

พอเวินรั่วอันลงจากรถ แม่ซ่งก็รีบออกมาต้อนรับทันที

“อันอัน ลูกสะใภ้คนดีของแม่ เหยียนจินเพิ่งโทรมาบอกว่าเธอตั้งครรภ์แล้ว โอ๊ย เรื่องนี้เป็นข่าวดีที่สุดเลยนะ! ตอนแรกที่แม่ไม่ยอมให้เหยียนจินแต่งกับหลินชิงเยียน ก็เพราะเธอเคยประสบอุบัติเหตุจนมดลูกได้รับความกระทบกระเทือน ไม่สามารถมีลูกได้!”

เวินรั่วอันจับมือแม่ซ่งไว้แล้วพูดว่า “ฉันไม่รู้สึกน้อยใจเลยค่ะ”

“เด็กดี แม่ชอบตรงที่เธอเข้าอกเข้าใจและรู้จักแยกแยะเหตุผลนี่แหละ”

หลินชิงเยียนมองแม่สามีที่ปกติพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงเย็นชา แต่ตอนนี้กลับมองเวินรั่วอันด้วยสายตาเต็มไปด้วยความเอ็นดู จับมือเรียกว่า “ลูกสะใภ้คนดี” ซ้ำแล้วซ้ำเล่า แล้วพาเธอเข้าไปในบ้านตระกูลซ่ง

ก็อย่างที่คิดไว้จริง ๆ เพราะมดลูกของเธอเคยได้รับบาดเจ็บ ทำให้ตั้งครรภ์ได้ยาก ตระกูลซ่งถึงได้รังเกียจเธอ

แต่สาเหตุที่เธอบาดเจ็บสาหัส ก็เป็นเพราะเธอช่วยซ่งเหยียนจินไว้แท้ ๆ!

ตระกูลซ่งไม่อยากถูกมองว่าเป็นคนเนรคุณ ก็เลยให้ทะเบียนสมรสปลอมกับเธอ…

ตลอดสามปีที่ผ่านมา พวกเขาหลอกเธอเหมือนคนโง่มาตลอดสามปีเต็ม!

ตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น เป็นสายจากคนที่เธอเคยคิดว่าเป็นคนบ้า

หลินชิงเยียนสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดว่า “คุณรู้ตั้งนานแล้วใช่ไหม ว่าการแต่งงานของฉันกับซ่งเหยียนจินเป็นของปลอม?”

ตระกูลจินเป็นตระกูลมหาเศรษฐีที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองอวิ่นเฉิง และคนที่โทรหาเธอก็คือหัวหน้าตระกูลจิน

เพราะมีโครงการร่วมกับเทียนหย่วน เธอจึงมีโอกาสได้พบกับประธานจินท่านนี้สักครั้ง

แต่สิ่งที่เธอไม่คาดคิดคือ ประธานจินไม่ได้อยากเจอเธอเพราะเรื่องงานร่วมมือ แต่ต้องการให้เธอแต่งงานกับลูกชายของเขา

“ตราบใดที่คุณหลินยินดีแต่งงานกับลูกชายของฉัน และให้กำเนิดหลานชายหรือหลานสาวให้ตระกูลจินของเรา อสังหาริมทรัพย์และทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลจินในอนาคตจะเป็นของคุณทั้งหมด!”

ตอนแรกที่ได้ยินคำพูดนั้น เธอถึงกับคิดว่าประธานจินคงแก่จนเลอะเลือนแล้ว

เธอเป็นผู้หญิงที่มีสามีอยู่แล้ว จะให้ไปแต่งกับลูกชายของเขาได้ยังไง ไม่เหลวไหลเกินไปหน่อยเหรอ?!

แต่พอมาคิดดูตอนนี้ เกรงว่าก่อนที่ประธานจินจะเสนอเรื่องนั้น เขาคงสืบเรื่องของเธอมาเรียบร้อยแล้ว และรู้ว่าเธอโดนหลอก

“คุณหลิน ฉันขอโทษที่ความจริงนี้ทำร้ายคุณ แต่ฉันเชื่อว่า ระหว่างการถูกหลอกอย่างโหดร้ายกับความจริงอันเจ็บปวด คุณคงเลือกอย่างหลังแน่นอน”

“ในเมื่อคุณสืบเรื่องของฉันแล้ว ก็น่าจะรู้ว่าฉันเคยประสบอุบัติเหตุ และตั้งครรภ์ได้ยาก”

“ฉันรู้จักแพทย์จีนแผนโบราณคนหนึ่ง เธอเคยจับชีพจรให้คุณและบอกว่าสามารถทำให้คุณตั้งครรภ์ได้ ฉันเชื่อเธอ”

หลินชิงเยียนไม่รู้ว่าแพทย์จีนแผนโบราณที่ประธานจินพูดถึงคือใคร หรือว่าเคยมาจับชีพจรให้เธอตอนไหน แต่หลังจากเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น เธอก็ไม่อาจสงสัยในความสามารถของประธานจินได้อีกเลย

เธอมองไปทางบ้านตระกูลซ่งอีกครั้ง ที่นั่นยังคงสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ สถานที่ที่เธอเคยคิดว่าเป็น “บ้าน” ของเธอ

แต่ตอนนี้...

“ตกลง ฉันยอมแต่งงานกับลูกชายของคุณ!”

“ดีมากเลย!”

“แต่อยากได้งานแต่งที่ยิ่งใหญ่ และต้องจัดให้เร็วที่สุด!”

“แน่นอนอยู่แล้ว ตระกูลจินของเราจะรับลูกสะใภ้ทั้งที งานแต่งก็ต้องยิ่งใหญ่จนคนทั้งเมืองพูดถึง!”

การจัดงานแต่งต้องใช้เวลาเตรียมการ จึงกำหนดไว้ให้จัดขึ้นในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
댓글 (1)
goodnovel comment avatar
Anocha
จะดีที่สุดคือต้องได้อ่านจนจบเรื่อง
댓글 더 보기

최신 챕터

  • ทิ้งผัวปลอม แต่งใหม่กับทายาทพันล้าน   บทที่ 429

    ลมหายใจของเขาหนักหน่วง ร่างกายก็เกร็งราวกับเสือดาวที่กำลังเดือดดาล เธอยกมือขึ้นลูบหลังเขาเบา ๆ อยากจะปลอบเขา แต่ทันใดนั้นกลับถูกเขาจูบอย่างรุนแรงจูบนี้ทั้งลนลานทั้งสับสน ไม่ต่างจากอารมณ์ของเขาในตอนนี้เลยความเจ็บปวดราวกับถูกฉีกออกเป็นเสี่ยง ๆ ถาโถมเข้าใส่หลินชิงเหยียนอีกครั้ง จนเธออดไม่ได้ที่จะกอดเซิ่งถิงแน่นเช่นกัน แต่ไม่ว่าพวกเขาจะใกล้ชิดกันแค่ไหน ทำไมเธอกลับยังรู้สึกเหมือนกำลังจะคว้าเขาไว้ไม่ได้อยู่ดีผ่านไปเนิ่นนาน ทั้งสองคนจึงเดินออกมาจากบันไดหนีไฟ แต่กลับเห็นคุณนายเซิ่งยืนอยู่ด้านนอกตั้งแต่แรกแล้วเธอสวมชุดคนไข้ ปล่อยผมยาวสยาย สายตาที่มองหลินชิงเหยียนเต็มไปด้วยความคลุ้มคลั่ง"เธอนี่เอง!"เมื่อครู่คุณนายเซิ่งได้ยินที่ไป๋อิงพูดหมดแล้วพอตระหนักได้ถึงจุดนี้ หลินชิงเหยียนก็รู้สึกเหมือนความอ่อนแรงกำลังถาโถมเข้าใส่อย่างหนัก"เธอเป็นคนทำร้ายลูกสาวของฉัน!"คุณนายเซิ่งพุ่งเข้ามาผลักเธออย่างแรงราวกับคนเสียสติเซิ่งถิงห้ามคุณนายเซิ่งไม่ได้ จึงได้แต่ปกป้องหลินชิงเหยียน เขากอดเธอไว้แน่นในอ้อมแขน รับทั้งคำด่าและการทุบตีแทนเธอ"ยัยฆาตกร! เธอฆ่าลูกสาวฉัน! ฉันจะเอาชีวิตเธอ!"หลินชิงเ

  • ทิ้งผัวปลอม แต่งใหม่กับทายาทพันล้าน   บทที่ 428

    หลินชิงเหยียนกำหมัดแน่น มิน่าล่ะหลังจากไป๋อิงโดนตบไปหนึ่งฉาดแล้วก็ยังหัวเราะออกมาได้เธอคงคิดว่าแค่บอกเซิ่งถิงเรื่องนี้ เซิ่งถิงก็จะหย่ากับหลินชิงเหยียน แล้วเธอก็จะมีโอกาสอีกครั้ง"เซิ่งถิง ฉันรู้ว่าตอนนี้คุณต้องเกลียดเธอมากแน่ ๆ แล้วก็เสียใจมากที่แต่งงานกับเธอ! ไม่เป็นไรนะ คุณหย่ากับเธอเถอะ ฉะ ฉันจะอยู่ข้าง ๆ คุณเอง!"ตอนที่ไป๋อิงพูดประโยคนี้ น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความร้อนรน ต่อให้มีประตูกั้นอยู่อีกชั้น หลินชิงเหยียนก็ยังได้ยินเสียงหายใจถี่กระชั้นของเธออย่างชัดเจนแต่ตรงกันข้าม เซิ่งถิงสูบบุหรี่ติดกันไปหลายอึก พยายามจะกดอารมณ์เอาไว้ แต่สุดท้ายก็กดไม่ลง"สมองเธอมีปัญหาหรือไงวะ!""เซิ่งถิง...""เธอมาสั่งให้ฉันหย่ากับเมียตัวเอง เธอมีสิทธิ์อะไร!""ฉันบอกว่าเธอเป็นลูกสาวอีกคนของพ่อฉัน คุณไม่เข้าใจหรือไง?""เธอยอมรับพ่อแล้วงั้นสิ?""หา?""เลิกพยายามอวดอ้างตระกูลเธอสักที!""แต่เธอเป็นคนทำให้เซิ่งลั่วตายนะ!""เธอลองพูดอีกคำสิ!""เธอ... กรี๊ด!"พอได้ยินเสียงกรีดร้องของไป๋อิง หลินชิงเหยียนก็ใจหายวาบ เธอรีบวิ่งเข้าไป ก็เห็นเซิ่งถิงกำคอเสื้อของไป๋อิงอยู่ พร้อมกับกดร่างเธอออกไปนอก

  • ทิ้งผัวปลอม แต่งใหม่กับทายาทพันล้าน   บทที่ 427

    เพียะ!เสียงนั้นดังสะท้อนไปทั่วห้องจัดแสดง แขกที่กำลังถูกเชิญให้ออกไปด้านนอกต่างก็เห็นภาพตรงหน้า"หลินชิงเหยียน เธอกล้าตบแม่ฉันเหรอ!"ไป๋อิงพุ่งเข้ามา แต่ในวินาทีถัดมา เธอก็โดนหลินชิงเหยียนตบเข้าอย่างจังอีกหนึ่งฉาด"เธอต้องรู้เรื่องที่แม่เธอทำอยู่แล้วแน่ ๆ บางเรื่องเธออาจจะมีส่วนร่วมด้วยซ้ำ!""เธอตบฉัน เธอ...""เธอน่าจะดีใจนะที่ฉันแค่ตบพวกเธอสองคนไปคนละฉาดน่ะ!"ไป๋อิงเหมือนคนเสียสติ พยายามจะพุ่งเข้าไปทำร้ายหลินชิงเหยียน แต่กลับถูกไป๋เจ๋อหย่วนตะคอกใส่"พอได้แล้ว! ทำไมเธอถึงได้เหมือนแม่ของเธอไม่มีผิด!"ไป๋อิงโดนตวาดจนตาแดง เธอมองไป๋เจ๋อหย่วนอย่างไม่อยากเชื่อ"พ่อคะ พ่อเข้าข้างมันเหรอ!"ไป๋เจ๋อหย่วนสูดหายใจลึก เขาไม่ได้สนใจไป๋อิง แต่หันไปมองหลินชิงเหยียนแทน"เหยียนเหยียน กลับบ้านกับฉันก่อนดีไหม ฉันมีเรื่องอยากคุยกับเธอเยอะมาก""ไม่ล่ะ" หลินชิงเหยียนตอบกลับอย่างเรียบเฉย "บ้านของคุณ ไม่ใช่บ้านของฉัน เมื่อก่อนไม่ใช่ ตอนนี้ไม่ใช่ และต่อไปก็จะไม่มีวันใช่"พูดจบ เธอก็เมินสายตาวิงวอนของไป๋เจ๋อหย่วน แล้วหันหลังเดินจากไปอย่างเด็ดขาดแต่เพิ่งเดินออกไปได้ไม่ไกล กลับได้ยินเสียงหัวเราะอ

  • ทิ้งผัวปลอม แต่งใหม่กับทายาทพันล้าน   บทที่ 426

    พอคำพูดนี้หลุดออกมา ไป๋เจ๋อหย่วนกับไป๋อิงก็ตกตะลึงจนเบิกตากว้าง"ธะ เธอบอกว่าเธอเป็นลูกสาวของหลินเหยาเหรอ?"ไป๋อิงไม่เชื่อ และรีบหันไปมองจูเชี่ยนทันที พอเห็นจูเชี่ยนพยักหน้า เธอถึงต้องเชื่อ"นี่เธอเป็นลูกสาวของหลินเหยาจริง ๆ เหรอ!"หลินชิงเหยียนขี้เกียจจะสนใจเธอ จึงหันไปมองไป๋เจ๋อหย่วนส่วนไป๋เจ๋อหย่วน หลังจากช็อกอยู่ครู่หนึ่ง ก็มีสีหน้าดีใจทันที พอมองหลินชิงเหยียนอีกครั้ง ในแววตาก็ปะปนไปด้วยความรู้สึกผิด ความปวดใจ ความเอ็นดู จนชั่วขณะนั้นเขาไม่รู้เลยว่าควรแสดงสีหน้าแบบไหน"ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมครั้งแรกที่ฉันเจอคุณ ฉันถึงรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก ที่แท้ ที่แท้คุณก็เป็นลูกสาวของเธอ และก็เป็นลูกสาวของฉัน ลูกสาวของฉัน"พูดจบ ดวงตาของไป๋เจ๋อหย่วนก็แดงก่ำสีหน้าของหลินชิงเหยียนซับซ้อนเล็กน้อย ไป๋เจ๋อหย่วนคือคนที่ถูกปิดบังความจริงมาโดยตลอด ดังนั้นเธอจึงไม่มีเหตุผลจะเกลียดเขา แต่จะให้ยอมรับเขาไหม?หลินชิงเหยียนขอปฏิเสธ!เธอได้รับรู้และเข้าใจว่าตระกูลไป๋ปฏิบัติกับแม่ของเธออย่างไร และเธอก็เกลียดพวกเขามาก เพราะฉะนั้นเธอจะไม่มีวันสร้างสายใยความผูกพันอะไรกับคนตระกูลไป๋อีก รวมถึงไป๋เจ๋

  • ทิ้งผัวปลอม แต่งใหม่กับทายาทพันล้าน   บทที่ 425

    สายตาของหลินชิงเหยียนคมกริบ เธอเอียงหน้าไปมองคนที่บุกเข้ามาทุบทำลายแวบหนึ่ง แต่ละคนยังทำท่าไม่สนใจ เห็นได้ชัดว่ายังไม่ตระหนักถึงความร้ายแรงของปัญหา"รบกวนช่วยประเมินราคาหน่อยค่ะ" หลินชิงเหยียนหันกลับไปมองศาสตราจารย์หลีอีกครั้ง"ประเมินราคา? คุณหมายความว่า?""ก็ต้องให้คนที่ทำลายภาพพวกนี้ชดใช้สิคะ!"พอได้ยินคำว่า 'ชดใช้' คนพวกนั้นก็เริ่มลนลานขึ้นมาเล็กน้อย ในจำนวนนั้นมีอยู่สองคนที่คิดจะหนี แต่หลินชิงเหยียนเพียงเหลือบตาไปมอง รปภ.ก็รีบเข้าไปขวางพวกเขาไว้ทันที"ประเมินยากจริง ๆ ก่อนหน้านี้ภาพใบเมเปิลยามฤดูใบไม้ผลิของคุณหลินเหยาก็ถูกประมูลไปห้าร้อยล้าน..." ศาสตราจารย์หลีเอ่ย"ห้าร้อยล้าน?" ชายหัวโจกคนนั้นเบิกตากว้าง "ภาพห่วย ๆ แบบนี้มีมูลค่าตั้งห้าร้อยล้านเลยเหรอ!"หลินชิงเหยียนปรายตามอง ส่วนชายคนนั้นที่โดนเธอเตะไปแล้วสองที ก็เลยยังเกรงกลัวเธออยู่บ้าง น้ำเสียงจึงเบาลงทันที"ผมนึกว่าห้าร้อยเอง""ห้าร้อย? คุณล้อเล่นหรือไง!" ศาสตราจารย์หลีแค่นเสียงหึ "เพราะคุณหลินเหยาวางพู่กันไปตั้งนานแล้ว ดังนั้นภาพวาดของเธอที่หลุดออกมาสู่ตลาดจึงมีไม่มาก อีกทั้งยังมีภาพของเธอสองภาพถูกเก็บสะสมไว้ในพิพิ

  • ทิ้งผัวปลอม แต่งใหม่กับทายาทพันล้าน   บทที่ 424

    หลินชิงเหยียนเตะผู้ชายคนนั้นกระเด็นออกไป แล้วหันไปมองทางอื่นอีก หลายภาพถูกกระชากลงมาทิ้งบนพื้นแล้ว เสียงดังโครมครามไม่หยุด"พวกแกเป็นใครกัน! อย่าแตะต้องภาพพวกนี้นะ!""ทุกคนช่วยฉันหยุดพวกเขาเร็ว!""ไปให้พ้น พวกแกออกไปให้พ้น!"ไป๋เจ๋อหย่วนก็รีบวิ่งเข้าไปเหมือนกัน เขาพยายามขวางคนพวกนั้นไว้ แต่กลับถูกผลักจนล้มลงกับพื้นหลินชิงเหยียนหยุดทุกคนไม่ไหวด้วยตัวคนเดียว โชคดีที่รปภ.รีบวิ่งเข้ามาทันเวลาและควบคุมคนพวกนี้ไว้ได้อย่างรวดเร็ว แต่พวกเขาก็ยังคงกร่างไม่เลิก ด่าหลินเหยาว่าเป็นพวกขโมยผลงาน ด่าว่าภาพของเธอไม่คู่ควรกับการนำมาจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ศิลปะกลางเมือง บอกว่านี่คือการดูหมิ่นศิลปะหลินชิงเหยียนเห็นจูเชี่ยนวิ่งเข้ามา พอเห็นความเละเทะบนพื้น สีหน้าหล่อนก็มีแววสะใจ แต่ก็รีบเก็บอาการทันที แล้ววิ่งไปพยุงไป๋เจ๋อหย่วนให้ลุกขึ้น"พวกคุณทำเกินไปแล้วนะ ถึงแม้ภาพของหลินเหยาจะคล้ายกับภาพของอาจารย์อีกท่านอยู่บ้าง แต่จะบอกว่าเป็นการลอกผลงานไม่ได้หรอกนะ!"หล่อนไม่ได้ช่วยแก้ต่างให้หลินเหยา เห็นได้ชัดว่าหล่อนต้องการตอกย้ำให้คนเชื่อว่าเธอลอกผลงานต่างหาก"ทุกคนไม่ได้ตาบอดนะ ก็เห็นอยู่ว่าลอกมา นอกจากม

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status