LOGINShare
เลห์กล ความสำออย
publish date:
2026-11-13 20:26:58แสงไฟนีออนสีนวลภายในบ้านพักส่วนตัวของร้อยตำรวจโทอดิศักดิ์ส่องกระทบกับบรรยากาศ
Latest chapter
ที่นี่ไม่รับซ่อม...คุณหนู เลห์กล ความสำออย
แสงไฟนีออนสีนวลภายในบ้านพักส่วนตัวของร้อยตำรวจโทอดิศักดิ์ส่องกระทบกับบรรยากาศเงียบสงบยามค่ำคืน ทว่าความเงียบนั้นกลับถูกกลบด้วยเสียงบ่นง้องอนและท่าทางสำออยเกินจริงของหญิงสาวคนสวยที่นั่งอยู่บนโซฟาห้องรับแขกเจนกำลังทำหน้ามุ่ย นั่งเอามือกุมข้างแก้มข้างที่โดนตบมาหมาดๆ เมื่อตอนเกิดเรื่องชุลมุนที่ร้านกาแฟของพายรุ้ง หญิงสาวหันไปมองหน้าตำรวจหนุ่มที่กำลังเดินวนเวียนจัดเอกสารคดีบนโต๊ะทำงานด้วยความหมั่นไส้ที่เขาเอาแต่สนใจงานคดีจนลืมสนใจแผลบอบช้ำของเธอ"ผู้หมวด!" เจนแกล้งส่งเสียงเรียกด้วยน้ำเสียงงอแงเจือความเจ็บปวดเล็กน้อย "ไม่คิดจะสนใจแผลบนหน้าฉันหน่อยเลยหรือไงห๊ะ? ไหนลองดูใกล้ๆ ซิ แก้มฉันเนี่ย... มันบวมเป่งขึ้นมาตั้งเยอะแล้วนะ ตั้งแต่โดนไอ้พวกโจรสารเลวนั่นตบหน้าเนี่ย!"อดิศักดิ์ชะงักมือที่กำลังถือแฟ้มคดี ชายหนุ่มปรายตามองคุณหนูตัวแสบที่นั่งทำหน้าตาน่าสงสารเกินเบอร์อยู่บนโซฟาด้วยความรู้ทัน อดิศักดิ์ผ่านโลกมาเยอะ และรู้ซึ้งถึงเล่ห์กลความขี้อ้อนระดับสิบของเจนเป็นอย่างดีว่าอาการเจ็บจริงมีแค่สิบ
ที่นี่ไม่รับซ่อม...คุณหนู เศษซาก
ความมืดมิดของยามค่ำคืนโรยตัวปกคลุมไปทั่วบริเวณริมแม่น้ำ บรรยากาศรอบโครงการร้านกาแฟและรีสอร์ทขนาดเล็กที่เคยเงียบสงบ กลับหลงเหลือเพียงร่องรอยความเสียหายจากเหตุการณ์ชุลมุนวุ่นวายเมื่อช่วงบ่ายที่ผ่านมา โต๊ะเก้าอี้ไม้ที่ถูกจัดเตรียมไว้ต้อนรับลูกค้ากระจัดกระจาย เศษกระถางต้นไม้และเศษวัสดุก่อสร้างแตกหักเกลื่อนพื้นพายรุ้งเดินประคองร่างเข้ามาในพื้นที่ร้านกาแฟด้วยความรู้สึกหม่นหมอง แขนข้างซ้ายของเธอยังคงมีผ้าพันแผลสีขาวสะอาดพันยึดตรึงไว้เพื่อป้องกันการเคลื่อนไหวและบรรเทาอาการเจ็บปวดจากการถูกท่อนไม้ฟาดเมื่อตอนกลางวัน หญิงสาวกวาดสายตามองความเสียหายรอบตัวอย่างเงียบๆ ก่อนจะเริ่มก้มลงใช้มือข้างที่ใช้งานได้ค่อยๆ เก็บเศษซากปรักหักพังและเศษแก้วที่แตกเสียหายเข้ามุม เสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่หลุดออกมาจากริมฝีปากบางเป็นระยะ พร้อมกับความรู้สึกอัดอั้นที่เริ่มก่อตัวขึ้นในอกในขณะที่พายรุ้งกำลังก้มๆ เงยๆ เก็บกวาดข้าวของอยู่ท่ามกลางความเงียบ เสียงฝีเท้าหนักแน่นที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากทางด้านหลัง พร้อมกับเงาร่างสูงโปรดของกัสที่เดินตรงเข้ามา
ที่นี่ไม่รับซ่อม...คุณหนู สองสาว สายบู๊
หลังจากที่อาการบาดเจ็บของอดิศักดิ์ดีขึ้นจนแพทย์อนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาลได้ นายตำรวจหนุ่มก็ไม่รอช้า รีบชวนเจนตรงดิ่งมาที่ ‘กัสการาจ’ ทันที เพื่อมาสมทบและตรวจดูความปลอดภัยให้กับพายรุ้งและกัส หลังจากที่เพิ่งผ่านเหตุการณ์ระทึกขวัญมาไม่นานเมื่อรถเก๋งคันหรูแล่นเข้ามาจอดสนิทภายในอู่ อดิศักดิ์ซึ่งยังมีร่องรอยฟกช้ำตามใบหน้าและร่างกายเอ่ยปากขอตัวแยกย้ายเดินทางไปพบผู้กำกับที่สถานีตำรวจภูธรท้องที่ทันที เพื่อเร่งรัดติดตามคดีและหาทางจัดการกับเครือข่ายอิทธิพลมืดของจอห์นนี่อย่างจริงจังปล่อยให้เจนเดินลงจากรถแล้วตรงดิ่งเข้าไปหาพายรุ้งที่กำลังยืนตรวจดูความเรียบร้อยอยู่บริเวณพื้นที่ก่อสร้างร้านกาแฟริมน้ำ เจนรีบดึงแขนพายรุ้งให้ออกมาคุยกันในมุมลับตาห่างจากคนงาน สีหน้าของเธอเคร่งเครียดและจริงจังเป็นอย่างมาก"อีพาย... แกต้องระวังตัวให้มากกว่าเดิมนะ" เจนเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงสั่นเครือจากความหวาดกลัวที่ยังฝังใจ "เมื่อวานไอ้จอห์นนี่มันเพิ่งไปข่มขู่ฉันที่โรงพยาบาล มันบอกว่า แกคือเป้าหมายที่พวกเศ
ที่นี่ไม่รับซ่อม...คุณหนู คุกกี้หอมๆ
แสงแดดยามบ่ายสาดส่องลอดผ่านร่มเงาไม้ใหญ่ลงมากระทบหลังคาเหล็กของ ‘กัสการาจ’ ภายในอู่ซ่อมรถวันนี้ไม่ได้มีเพียงเสียงเครื่องมือช่างหรือเสียงเคาะเหล็กดังกึกก้องเหมือนทุกวัน แต่กลับมีกลิ่นหอมกรุ่นของเนยสดและแป้งอบใหม่ลอยอบอวลผสมผสานไปกับกลิ่นไอของน้ำมันเครื่องอย่างน่าประหลาดพายรุ้งในชุดผ้ากันเปื้อนสีครีมสะอาดตา กำลังง่วนอยู่กับการจัดเตรียมและบรรจงปั้นแป้งคุกกี้ช็อกโกแลตชิปวางเรียงลงบนถาดอบด้วยความตั้งใจ บรรยากาศชั่วคราวถูกเนรมิตให้กลายเป็นห้องครัวขนาดย่อมมุมหนึ่งภายในอู่ เนื่องจากโครงการก่อสร้างร้านกาแฟและรีสอร์ทริมน้ำของเธอยังอยู่ในระหว่างดำเนินการและใกล้เสร็จสมบูรณ์เต็มทีวันนี้หญิงสาวตั้งใจวางงานเอกสารทุกอย่างไว้ชั่วคราว เพื่อลงมือทำคุกกี้ล็อตใหญ่สำหรับเตรียมไว้แจกจ่ายให้แก่ลูกค้าที่แวะเวียนมาอุดหนุนและใช้บริการ รวมถึงใช้เป็นเครื่องมือในการช่วยโปรโมทและประชาสัมพันธ์ร้านกาแฟที่กำลังจะเปิดตัวในเร็วๆ นี้ อีกทั้งยังถือโอกาสใช้เวลาช่วงบ่ายนี้ในการรื้อฟื้นฝีมือการทำขนมที่เธอเคยรักและห่างหายไปนาน พร้อมกับ
ที่นี่ไม่รับซ่อม...คุณหนู กระเช้าจอมปลอม
บรรยากาศยามบ่ายภายในห้องพักผู้ป่วยพิเศษระดับวีไอพีของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง อบอวลไปด้วยความเงียบสงบ อดิศักดิ์กำลังเอนกายพักผ่อนอยู่บนเตียงคนไข้หลังจากเพิ่งทานยาแก้ปวดลดอักเสบไปได้ไม่นาน ขณะที่เจนกำลังง่วนอยู่กับการปอกผลไม้ใส่จานให้เขาด้วยความใส่ใจแต่ความสงบสุขนั้นกลับอยู่ได้ไม่นานนัก เมื่อจู่ๆ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสองสามครั้ง ก่อนที่ประตูห้องจะถูกผลักเปิดออกอย่างช้าๆร่างสูงโปรดของ ‘จอห์นนี่’ เจ้าพ่ออิทธิพลมืดแห่งเมืองย่างก้าวเข้ามาภายในห้องอย่างมั่นใจ ใบหน้าคมคายสวมแว่นกันแดดสีเข้มถูกถอดออกเผยให้เห็นแววตาเจ้าเล่ห์และรอยยิ้มเย็นชาที่เคลือบยาพิษ ด้านหลังของเขามีลูกน้องร่างยักษ์สองคนเดินตามเข้ามาพร้อมกับกระเช้าผลไม้พรีเมียมราคาแพงห่อด้วยริบบิ้นหรูหราเสียงฝีเท้าที่ดังขึ้นทำให้เจนและศักดิ์หันขวับไปมองพร้อมกัน ทันทีที่เจนเห็นว่าเป็นใคร ดวงตากลมโตก็เบิกกว้างด้วยความโกรธเกรี้ยว เลือดในกายพุ่งพล่านจนมือที่ถือมีดปอกผลไม้สั่นเทา เธอลุกพรวดขึ้นยืนบังเตียงของศั
ที่นี่ไม่รับซ่อม...คุณหนู อ้อมกอด
แสงแดดยามสายสาดส่องลงมากระทบพื้นปูนเปื้อนคราบน้ำมันเครื่องภายใน ‘กัสการาจ’ บรรยากาศช่วงเช้าควรจะดำเนินไปอย่างเรียบง่ายเหมือนทุกวัน หากแต่ความเงียบสงบนั้นต้องถูกทำลายลงด้วยเสียงโทรศัพท์มือถือของพายรุ้งที่แผดเสียงดังลั่นขึ้นท่ามกลางเสียงเครื่องมือช่างพายรุ้งที่กำลังจัดเตรียมเอกสารการออกแบบร้านกาแฟอยู่บริเวณโต๊ะทำงานตัวเล็กๆ รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เมื่อเห็นชื่อของเพื่อนรักอย่างเจนปรากฎอยู่บนหน้าจอ หญิงสาวก็รีบกดรับสายทันทีด้วยรอยยิ้ม"ว่าไงจ๊ะคุณหนูเจน โทรมาแต่เช้าแบบนี้ คิดถึงกันหรือว่า...""อีพาย! แกฟังฉันให้ดีๆ นะ!" เสียงของเจนที่ดังแทรกขึ้นมาตัดบท ไม่มีแววหยอกเย้าเล่นสนุกเหมือนทุกที น้ำเสียงของเพื่อนสาวสั่นเครือและเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกจนพายรุ้งใจหายวาบ "ตอนนี้เรื่องใหญ่แล้วนะแก! ฉันว่า... ไอ้จอห์นนี่มันน่าจะรู้เบาะแสและรู้ที่กบดานของแกแล้วล่ะ!"พายรุ้งสะดุ้งสุดตัว สมองขาวโพลนขึ้นมาทันที "วะ... ว่ายังไงนะอีเจน? แกหมายความว่ายังไง ทำไมจู
You May Also Like
(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก135.4K viewsพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่238.7K viewsOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์
Beefy Cat116.0K viewsบ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า157.7K viewsWant Love ก็แค่...อยากลองรักดูบ้าง
SUNISAYOK21 viewsอีบัวกับไอ้ขวัญ
ณิการ์219 viewsภรรยาที่ไร้ความโปรดปรานกับฝาแฝดปริศนาของเธอ
อาร์เทมิส ซี.วาย.221 viewsนัดดูตัวผิด ดันได้คู่ปรับแฟนเก่าเป็นสามี
เจียงหวู่493 views
