บทที่ 2

"น่าจะอยู่ที่บริษัทนะ" ก็เขาบอกแบบนี้เองนี่นา

ถังเซี่ยวเซี่ยวหมุนพวงมาลัยพลางสบถออกมา "ผู้ชายหมา ๆ เมียเจ็บหนักขนาดนี้ยังไม่มาหา หาเงินเยอะแยะขนาดนั้นจะเอาไว้ซื้อโลงศพให้ตัวเองหรือไง?"

เฉียวรั่วซิงเอ่ยหยอกกลับ "อาจจะเอาไว้ซื้อโลงศพให้ฉันก็ได้นะ"

ถังเซี่ยวเซี่ยวถลึงตาใส่เธอ "เธอยังมีอารมณ์มาพูดเล่นอีกนะ! รถคันที่อยู่ข้างหลังเธอนี่ถึงขั้นมีคนเสียชีวิตเลยนะ!"

"นั่นสิเนอะ" เธอถอนหายใจออกมาแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน "เกือบจะตายไปแล้วแท้ ๆ..."

ถังเซี่ยวเซี่ยวมีธุระด่วน พอส่งเธอถึงบ้านเสร็จก็รีบผละออกไปทันที

เมื่อเฉียวรั่วซิงมาถึงบ้าน เธอเอ่ยทักทายแม่บ้านครู่หนึ่งก่อนจะเดินขึ้นชั้นบนไป

หลังจากอาบน้ำเสร็จ ข่าวอุบัติเหตุตรงทางยกระดับถนนวงแหวนรอบที่สามทางเหนือก็ขึ้นติดเทรนด์คำค้นหายอดนิยมไปเรียบร้อยแล้ว เพียงแต่หัวข้อส่วนใหญ่มักจะเกี่ยวกับเหยาเข่อซิน

นอกจากสื่อหลักของรัฐที่คอยอัปเดตความรุนแรงของอุบัติเหตุครั้งนี้แล้ว สื่อบันเทิงกลับให้ความสนใจไปที่แฟนหนุ่มปริศนาของเหยาเข่อซินเสียมากกว่า

บรรดาสื่อต่างไม่กล้าเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของกู้จิ่งเยี่ยน ทำได้เพียงเอ่ยถึงเป็นนัยว่าเขาเป็นผู้มีฐานะร่ำรวยมหาศาล เหล่าแฟนคลับของเหยาเข่อซินต่างรีบช่วยกันปฏิเสธเรื่องข่าวเดท ในขณะเดียวกันก็พากันเกณฑ์คนไปคอมเมนต์แสดงความห่วงใยต่ออาการบาดเจ็บของเหยาเข่อซินจนเต็มไปหมด

เฉียวรั่วซิงรู้สึกตลกขบขันอยู่บ้าง พยาบาลบอกว่าเหยาเข่อซินแค่มีแผลถลอกเล็กน้อยเท่านั้น คนพวกนี้ทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่เกินไปหรือเปล่า?

ทว่าไม่นานนัก สีหน้าของเธอกลับกลายเป็นซีดเผือด หัวใจพลันบีบรัดตัวอย่างหนัก เมื่อเห็นเหยาเข่อซินโพสต์รูปใบตรวจครรภ์ลงหน้าฟีดแอคเคาท์ของเธอ

อายุครรภ์หกสัปดาห์... เมื่อหกสัปดาห์ก่อนเป็นช่วงเวลาเดียวกับวันที่เขาถูกถ่ายภาพได้ที่วิลล่าหูซินพอดี

เวลาช่างประจวบเหมาะกันเหลือเกิน

เฉียวรั่วซิงมองหน้าจอด้วยอาการเหม่อลอย หัวใจเหมือนถูกบีบขยำจนแหลกเหลว

ชีวิตการแต่งงานตลอดสามปีที่ผ่านมา ราบเรียบไร้สีแต่งแต้มเหมือนกระดาษเปล่าแผ่นหนึ่ง

ก่อนที่กู้จิ่งเยี่ยนจะแต่งงานกับเธอ เขาเคยคบหาอยู่กับเหยาเข่อซินมาก่อน แต่นายหญิงผู้เฒ่ากู้ดูถูกฐานะตระกูลของเหยาเข่อซิน จึงได้บังคับจับแยกทั้งคู่จากกัน

กู้จิ่งเยี่ยนท้อแท้สิ้นหวัง เขาจึงเลือกเธอที่มีฐานะทางบ้านต่ำต้อยที่สุดในบรรดาคุณหนูตระกูลไฮโซเพื่อเอามาประชดประชันและต่อต้านครอบครัว

ตระกูลเฉียวหวังพึ่งบารมีของตระกูลกู้ ส่วนกู้จิ่งเยี่ยนหวังใช้ประโยชน์จากฐานะของเธอ การแต่งงานครั้งนี้จึงตกลงกันได้อย่างรวดเร็วเนื่องจากได้ประโยชน์กันทั้งสองฝ่าย

ไม่มีใครรู้เลยว่า สิ่งเดียวที่เธอต้องการและหวังจะครอบครอง... ก็คือตัวของกู้จิ่งเยี่ยนเอง

ในเรื่องของความรู้สึก ใครเป็นฝ่ายตกหลุมรักก่อน คนนั้นย่อมเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ การมีอยู่ของเหยาเข่อซินเปรียบเสมือนหนามเล่มหนึ่งที่ทิ่มแทงอยู่ในชีวิตคู่ของเธอ

เธอพยายามทำเป็นมองไม่เห็น ปล่อยให้มันทิ่มแทงลึกลงไปในเนื้อ คิดเสมอว่าหากอดทนไว้เรื่องก็คงจะผ่านพ้นไปได้ แต่หนามเล่มนี้กลับยิ่งหยั่งรากฝังลึกและเจริญเติบโตอยู่ข้างในค่อย ๆ กัดกร่อนชีวิตคู่ของเธอจนเน่าเปื่อยจนพังพินาศ

ความอดทนและความยึดมั่นของเธอ กลายเป็นเรื่องน่าตลกที่สุด

ตอนที่กู้จิ่งเยี่ยนกลับมาถึงบ้าน เวลาก็เกือบสี่ทุ่มเข้าไปแล้ว

ข้างล่างเงียบสงบ มีเพียงแม่บ้านที่คอยดูแลอยู่

"แล้วเธอล่ะ?"

แม่บ้านรับเสื้อสูทมาถือไว้ แล้วเอ่ยเสียงเบา "คุณผู้หญิงกลับมาถึงก็เข้าห้องไปเลยค่ะ ยังไม่ได้ออกมาเลย ข้าวเย็นก็ยังไม่ได้ทานเลยค่ะ"

กู้จิ่งเยี่ยนขมวดคิ้วเล็กน้อย

"เดี๋ยวป้าไปอุ่นข้าวต้ม แล้วยกขึ้นไปให้คุณผู้หญิงบนห้องนะคะ"

"ไม่ต้อง" กู้จิ่งเยี่ยนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "หิวเมื่อไหร่ เดี๋ยวเธอก็เดินลงมาทานเอง"

แม่บ้านจึงไม่ได้ถามอะไรต่อ

กู้จิ่งเยี่ยนอาบน้ำและนั่งอยู่ในห้องทำงานอยู่พักใหญ่ จนกระทั่งเข็มนาฬิกาบอกเวลาสี่ทุ่มตรง เขาก็ก้มลงมองนาฬิกาอีกครั้ง

ปกติเวลานี้ เฉียวรั่วซิงจะต้องยกนมสดอุ่น ๆ เข้ามาส่งให้ ต่อให้เป็นช่วงที่ทะเลาะกัน เธอก็จะสั่งให้แม่บ้านยกเข้ามาให้อยู่ดี

ทว่าวันนี้ ผ่านเลยเวลาสี่ทุ่มมาสิบกว่านาทีแล้ว แต่ประตูห้องทำงานกลับไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ เลยแม้แต่น้อย

เอกสารตรงหน้าเริ่มทำให้เขาไม่มีสมาธิอ่าน หลังจากนั่งอยู่ต่ออีกครู่หนึ่ง ในที่สุดเขาก็ลุกขึ้นเดินกลับไปยังห้องนอน

เมื่อดันประตูเปิดออก ในห้องที่ไม่ได้เปิดไฟไว้มืดสนิท มีเพียงเค้าโครงของร่างคนที่นอนตะแคงอยู่บนเตียงอย่างลาง ๆ

เฉียวรั่วซิงลืมตาขึ้นทันทีที่ประตูถูกเปิดออก เธอไม่ได้ขยับตัว ทำเพียงรับรู้ถึงสัมผัสฟูกที่ยุบตัวลงข้าง ๆ เมื่อกู้จิ่งเยี่ยนทอดตัวนอนลง

เธอพลิกตัวกลับมา ยื่นมือแทรกเข้าไปในชุดนอนของเขา

เมื่อรู้สึกได้ว่ากล้ามเนื้อใต้ฝ่ามือของเขาเกร็งขึ้นมาทันที มือของเธอกลับยิ่งได้ใจและรุกรานมากขึ้น

ลมหายใจของกู้จิ่งเยี่ยนเริ่มหนักและกระชั้นขึ้น ขณะที่มือของเธอกำลังจะลูบไล้ต่ำลงไปอีก เขาก็ยื่นมือมาคว้ามือเธอไว้ ก่อนจะพลิกตัวขึ้นมากดร่างของเธอเอาไว้ใต้อาณัติ "เธอคิดจะทำอะไร?"