ความเก่งที่ถูกซ่อนไว้

รถยุโรปคันหรูแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าทางเข้าตึกเดชาเกียรติกรุ๊ป เมนิตราก้าวลงจากรถด้วยชุดสูทกางเกงสีเบจที่ดูทะมัดทะแมงแต่ยังคงความหรูหรามีระดับ หลังจากโดนสามีเผด็จการต้อนจนมุมที่บันไดบ้านเมื่อเช้า เธอจำใจต้องยอมเปลี่ยนชุดเดรสสีแดงผ่าข้างออกเพื่อตัดรำคาญ แต่ถึงอย่างนั้น ออร่าความมั่นใจของเธอก็ไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย

ธวิณเดินล้วงกระเป๋ากางเกงนำหน้าเข้าไปในตัวอาคารโดยมีเลขาภูมิเดินขนาบข้าง เมนิตราเดินตามหลังพลางกวาดสายตามองบรรยากาศภายในบริษัท แผนกที่พวกเขาเดินผ่านคือฝ่ายการตลาดและการประชาสัมพันธ์ พนักงานทุกคนต่างก้มหน้าก้มตาทำงานอย่างขะมักเขม้น ไม่มีใครกล้าเงยหน้าขึ้นมาสบตาประธานบริษัทจอมเนี้ยบ

ตรงมุมทางเดินหน้าห้องประชุมเล็ก พนักงานหญิงใส่แว่นตาหนาเตอะคนหนึ่งกำลังยืนกุมขมับอยู่หน้าบอร์ดงานพิมพ์เขียวแคมเปญใหม่ เธอกัดเล็บด้วยความเครียดจัด เอกสารในมือยับยู่ยี่

เมนิตราหยุดชะงัก เธอจำเด็กคนนี้ได้ น้องพาย พนักงานพาร์ตไทม์ที่เพิ่งเข้ามาช่วยงานโปรเจกต์พิเศษ

"จัดโครงสร้างแบบนี้ ข้อมูลมันจะไปตีกันตรงช่วงเฟสสองนะ" เมนิตราเอ่ยขึ้นลอยๆ ทำเอาน้องพายสะดุ้งสุดตัว

"ขอโทษค่ะคุณมินน์ พายกำลังพยายามแก้เลย์เอาต์งานพรีเซนต์ของทีมอยู่ แต่ยิ่งจัดมันยิ่งรก" น้องพายเสียงสั่น ละล่ำละลักอธิบาย

เมนิตราไม่รอช้า เธอขยับเข้าไปใกล้บอร์ด ดึงกระดาษโพสต์อิตสีเหลืองที่แปะสะเปะสะปะออก แล้วเริ่มสลับตำแหน่งใหม่ด้วยความรวดเร็ว

"ทาร์เก็ตกลุ่มแรกคือวัยรุ่น เอาโปรโมชันดึงความสนใจขึ้นมาก่อน ส่วนพวกข้อมูลเชิงลึกขององค์กรเอาไปซ่อนไว้ในคิวอาร์โค้ดท้ายคลิปก็พอ คนยุคนี้ความอดทนต่ำ ไม่มีใครมายืนอ่านวิสัยทัศน์บริษัทหรอก ปรับมู้ดแอนด์โทนตรงนี้ให้สว่างขึ้นอีกนิด เลิกใช้ฟอนต์ทางการแบบนี้ได้แล้ว มันดูเชย"

น้องพายเบิกตากว้าง มองโครงสร้างงานที่ดูเข้าใจง่ายและดึงดูดสายตาขึ้นทันตาเห็นในเวลาแค่ไม่ถึงสองนาที

"โห สุดยอดเลยค่ะคุณมินน์ พายคิดตั้งนานกว่าจะคิดออก ทำไมคุณมินน์เก่งจังเลยคะ" แววตาของเด็กสาวเป็นประกายวิบวับราวกับเพิ่งเจอไอดอลในดวงใจ

เมนิตรายิ้มมุมปาก ลูบเรือนผมของน้องพายด้วยความเอ็นดู "ตั้งสติแล้วค่อยลำดับความสำคัญใหม่ มีอะไรไม่เข้าใจก็มาถามพี่ได้"

ธวิณที่เดินนำไปก่อนหน้าหยุดยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดจากระยะไกล ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เขาเคยเห็นแต่โปรไฟล์การศึกษาของเมนิตราที่จบเกียรตินิยมด้านการตลาด แต่ไม่เคยเห็นเธอลงมือทำงานจริงๆ จังๆ การแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าด้วยความรวดเร็วและเฉียบขาดเมื่อครู่ทำให้เขาเริ่มทึ่งในความสามารถของภรรยา

'เด็กนี่มีของ แค่ตื่นสนามนิดหน่อย สอนนิดเดียวก็เก็ต ไม่เหมือนไอ้ประธานหน้าตาย สั่งอย่างเดียวทำเป็นไหมก็ไม่รู้ วันๆ เอาแต่ยืนเก๊กทำหน้าเหมือนรูปปั้นกรีก หล่อแต่ไร้ประโยชน์'

มุมปากของประธานหนุ่มกระตุกกึก

ธวิณพรูลมหายใจออกมายาวเหยียด ความประทับใจเมื่อครู่ปลิวหายไปกับสายลม เขายกมือขึ้นเสยผม ข่มความหงุดหงิดที่โดนด่าในใจแล้วเดินกลับไปคว้าข้อมือเมนิตราให้ออกเดินตามเขาเข้าห้องประชุมบอร์ดบริหารไปทันที

บรรยากาศในห้องประชุมบอร์ดบริหารเต็มไปด้วยความตึงเครียด รองประธานสมภพ ชายวัยกลางคนรูปร่างท้วมกำลังยืนอยู่หน้าจอโปรเจกเตอร์ นำเสนองบประมาณโครงการประชาสัมพันธ์ไตรมาสใหม่ ถัดไปไม่ไกลมีเอมิกานต์ในชุดเดรสลูกไม้สีขาวบริสุทธิ์นั่งปั้นหน้าอมทุกข์อยู่ด้วย

เมนิตราถูกจัดให้นั่งอยู่บนเก้าอี้เสริมด้านหลังธวิณในฐานะผู้ช่วยส่วนตัว หญิงสาวนั่งไขว่ห้าง รอยยิ้มหวานถูกประดับไว้บนใบหน้าอย่างมืออาชีพ แต่ในหัวกำลังประมวลผลตัวเลขบนหน้าจออย่างดุเดือด

"สำหรับแคมเปญตัวใหม่นี้ เราจำเป็นต้องเพิ่มงบประมาณพีอาร์อีกสามสิบเปอร์เซ็นต์ครับ และเพื่อให้บอร์ดเห็นภาพชัดเจน ผมจึงขออนุญาตเชิญคุณเอมิกานต์ แบรนด์แอมบาสเดอร์ของเรา มาร่วมยืนยันความพร้อมด้วยตัวเองในวันนี้ครับ" สมภพอธิบายด้วยน้ำเสียงฉะฉาน หวังใช้ความสัมพันธ์ของเอมิกานต์กับประธานบริษัทมาเป็นเกราะคุ้มกันในการของบเพิ่ม

เอมิกานต์แกล้งไอกระแอมเบาๆ ยกมือขึ้นแตะหน้าอก "เอมจะพยายามทำให้ดีที่สุดค่ะ ถึงช่วงนี้สุขภาพจะไม่ค่อยเอื้ออำนวย แต่เพื่อบริษัทของคุณธีร์ เอมสู้ตายค่ะ"

ผู้บริหารหลายคนพยักหน้าเห็นใจ แต่มีเพียงเมนิตราที่ยังคงรักษารอยยิ้มละมุนเอาไว้ ทั้งที่เสียงในหัวกำลังด่ากราดแบบจัดเต็ม

'บ้าไปแล้ว งบพีอาร์บวกเพิ่มสามสิบเปอร์เซ็นต์ เอาไปซื้อยอดฟอลไอจีผีหรือไง ทาร์เก็ตกรุ๊ปของโปรดักต์ตัวนี้คือนักศึกษาและวัยเริ่มทำงาน แต่เอาแม่ดอกบัวขาววัยเฉียดสามสิบที่วันๆ มีแต่ข่าวป่วยออดแอดมาเป็นพรีเซนเตอร์เนี่ยนะ ภาพลักษณ์โคตรย้อนแย้ง ใครมันจะไปอิน'

ธวิณที่นั่งนิ่งอยู่หัวโต๊ะไม่ได้สนใจสไลด์พรีเซนต์ของรองประธานสมภพเลยแม้แต่น้อย เขากำลังจดจ่ออยู่กับความคิดของภรรยาที่ไหลลื่นเป็นฉากๆ ชนิดที่ว่าฟังเพลินกว่ารายงานห่วยแตกตรงหน้าหลายเท่าตัว

'ดู ROI ของปีที่แล้วสิ ติดลบเห็นๆ ยอดขายไม่กระเตื้องขึ้นเลยสักนิด เงินสิบล้านเอาไปจ้างอินฟลูเอนเซอร์สายไลฟ์สไตล์ยิงแอดในติ๊กต็อกยังได้ยอดเอนเกจเมนต์คุ้มกว่าตั้งสี่เท่า ไอ้รองประธานนี่รับหัวคิวปะเนี่ย เสนองบมาโง่ๆ แบบนี้ ผ่านบอร์ดมาได้ยังไงวะ'

ธวิณหรี่ตาลง เขากวาดสายตามองตัวเลขบนหน้าจอโปรเจกเตอร์ สลับกับฟังบทวิเคราะห์สุดหยาบคายแต่แฝงไปด้วยความจริงอันแสนคมคายของเมนิตรา สัญชาตญาณนักธุรกิจในตัวเขาทำงานทันที

"ผมไม่อนุมัติ"

เสียงทุ้มต่ำของประธานกรรมการบริหารดังแทรกขึ้นมากลางห้องประชุม บรรยากาศเงียบกริบลงทันตาเห็น สมภพหน้าเสีย ส่วนเอมิกานต์ชะงักค้าง

"ทำไมล่ะครับบอส แคมเปญนี้เราวางแผนกันมาเป็นเดือน" สมภพแย้งเสียงอ่อย

ธวิณเอนหลังพิงเก้าอี้ ประสานมือวางไว้บนโต๊ะ ก่อนจะเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่น

"ทาร์เก็ตกรุ๊ปของโปรดักต์ตัวนี้คือนักศึกษาและวัยเริ่มทำงาน การใช้พรีเซนเตอร์ที่มีภาพลักษณ์ไม่สอดคล้องกับความกระฉับกระเฉงของแบรนด์ เป็นการสิ้นเปลืองงบประมาณโดยเปล่าประโยชน์"

ประโยคนั้นทำเอาเอมิกานต์หน้าม้าน หญิงสาวกำมือแน่นใต้โต๊ะ