เช็คหย่า 50 ล้าน เป็นโมฆะ

ชายหนุ่มจ้องมองริมฝีปากบางที่เม้มสนิทของภรรยา สลับกับฟังเสียงกราดเกรี้ยวในโสตประสาท มันสอดคล้องกันทุกจังหวะการกะพริบตา

เมนิตราสูดน้ำมูก หญิงสาวก้มหน้าลงเอื้อมมือไปหยิบปากกาด้ามทองข้างหนังสือข้อตกลง จังหวะที่เธอโน้มตัวไปข้างหน้า คอเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีขาวที่ถูกปลดกระดุมร่นลงต่ำ แสงไฟดาวน์ไลต์ตกกระทบเนินอกขาวผ่องและร่องอกอวบอิ่มที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อผ้าเรียบร้อยมาตลอดสามปีเต็ม

ธวิณชะงักค้าง ปลายนิ้วที่เคาะพนักเก้าอี้หยุดนิ่ง สายตาถูกดึงดูดให้หยุดอยู่ที่ภาพตรงหน้าโดยไม่ทันตั้งตัว

เขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ลำคอแห้งผากขึ้นมากะทันหัน สายตาที่เคยมองข้ามภรรยาตัวเองตระหนักความจริงข้อหนึ่งในวินาทีนี้ ผู้หญิงที่เขามองว่าเป็นเพียงหมากกระดานธุรกิจ แท้จริงแล้วซ่อนรูปและมีแรงดึงดูดทางเพศมากกว่าที่เขาประเมินไว้ ผิวขาวจัดตัดกับสีเข้มของบราเซียลูกไม้ที่โผล่พ้นขอบเสื้อทำให้ลมหายใจของประธานหนุ่มสะดุด

'กรี๊ด ห้าสิบล้าน อิสรภาพ! คืนนี้แม่จะไปเหมาโฮสต์คลับเรียกเด็กซิกแพ็กแน่นมาสักสิบคน เอาให้คุ้มกับสามปีที่ต้องทนอยู่กับไอ้ผัวตู้เย็นอย่างคุณธีร์ รอก่อนนะจ๊ะหนุ่มๆ คืนนี้เจ๊มินน์คนสวยจะไปเปย์ให้ยับ เอาให้เด็กรินเหล้าคลานเข่าเข้ามากราบเช็คเงินสดใบนี้เลย'

เส้นเลือดตรงขมับของประธานหนุ่มเต้นตุบตามจังหวะการสูบฉีดของหัวใจ

เขาเบิกตากว้าง มองหน้าเมนิตราที่กำลังจรดปลายปากกาลงบนหนังสือข้อตกลง หญิงสาวยังคงทำหน้าเศร้าสร้อย ไหล่สั่นเทาน้อยๆ ด้วยความเจียมเนื้อเจียมตัว แต่เสียงที่ดังก้องในหัวเขากลับเป็นเสียงหัวเราะร่าเริง ด่าว่าเขาเป็นผัวตู้เย็น และที่เลวร้ายที่สุดคือเธอกำลังวางแผนเอาเงินห้าสิบล้านไปปรนเปรอผู้ชายคนอื่นในบาร์โฮสต์

อีโก้ของนักธุรกิจระดับประเทศถูกเหยียบย่ำยับเยินไม่มีชิ้นดี

ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้เสียใจที่ต้องหย่า เธอไม่ได้รักเขาจนแทบขาดใจ เธอแค่แสดงละครฉากใหญ่เพื่อตบตาและกอบโกยเงินก้อนโตไปเสวยสุขกับผู้ชายหน้าใหม่ ความเย็นชาที่ธวิณพยายามรักษาไว้พังทลายลงในพริบตา ความรู้สึกหวงก้างประหลาดตีตื้นขึ้นมาจุกอยู่ที่อก

เลขาภูมิขยับตัวเล็กน้อยเมื่อเห็นเจ้านายกำมือแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด รังสีอำนาจแผ่ซ่านออกมาจากตัวประธานบริษัทจนคนสนิทรับรู้ได้ถึงความผิดปกติ

"บอสครับ รถพยาบาลของทีมแพทย์ส่วนตัวมาจอดรออยู่หน้าบ้านแล้วครับ" เลขาภูมิรายงานเสียงเรียบ ใบหน้าไร้อารมณ์ความรู้สึกสมกับเป็นเดอะแบกผู้ต้องการลาออกทุกวันศุกร์

"ให้รอก่อน" ธวิณสั่งเสียงห้วนดุดัน นัยน์ตายังคงจับจ้องอยู่ที่มือเล็กของเมนิตราที่กำลังจะลากเส้นตัวอักษร

เอมิกานต์หน้าเสีย หญิงสาวยกมือขึ้นกุมหน้าอก บีบน้ำตาให้ร่วงหล่นลงมาอาบแก้ม

"พี่ธีร์คะ เอมเริ่มหายใจไม่ออกแล้ว เอมเจ็บหน้าอกไปหมดเลยค่ะ" เอมิกานต์ส่งเสียงร้องเรียก มือจิกขอบโซฟาแน่น แสร้งทำหน้าเหยเก

ธวิณไม่ได้สนใจเสียงเรียกร้องของเอมิกานต์ เขาไม่แม้แต่จะปรายตามองผู้หญิงที่กำลังนั่งบีบน้ำตาอยู่มุมห้อง ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ท้าวแขนสองข้างลงบนโต๊ะกระจก โน้มตัวข้ามโต๊ะทำงานเข้าไปหาเมนิตราที่กำลังก้มหน้าก้มตาเซ็นเอกสาร

เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ข่มความโกรธและความรู้สึกเสียหน้าที่ถูกเมียเด็กหลอกต้มเปื่อย ชายหนุ่มตวัดมือดึงเช็คเงินสดและหนังสือข้อตกลงกลับมารวดเร็ว ออกแรงฉีกกระดาษทั้งสองแผ่นทิ้งเสียงดังแคว่ก

เศษกระดาษมูลค่าห้าสิบล้านร่วงหล่นกระจายเกลื่อนบนโต๊ะ

เมนิตราเบิกตากว้าง หน้ากากคุณนายผู้แสนดีที่กำลังยิ้มเศร้าร้าวราน หญิงสาวอ้าปากค้างมองเศษกระดาษเหล่านั้นด้วยสายตาว่างเปล่า มือที่ถือปากกาด้ามทองค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ

'ไอ้ผู้ชายสันดานหมา คืนเงินห้าสิบล้านของฉันมาเดี๋ยวนี้นะ ไอ้ประธานบ้าอำนาจ ไอ้ตู้เย็นผุพัง ฉีกทิ้งทำไม นั่นมันเงินตั้งตัวของฉันนะ!'

เสียงกรีดร้องด่าทอในใจเธอดังลั่นจนธวิณต้องลอบขบกรามแน่น เขาจ้องมองดวงตากลมโตที่กำลังสั่นระริกด้วยความโกรธจัดและเสียดายเงินแทบขาดใจ ซึ่งถูกซ่อนไว้ภายใต้เปลือกของภรรยาผู้น่าสงสาร

ธวิณมองใบหน้าเหวอจัดของภรรยา เขาเหยียดตรงเต็มความสูง สอดมือล้วงกระเป๋ากางเกงสแลค ตอกกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบหน้าตาย ทิ้งระเบิดลูกใหญ่ลงกลางวงสนทนา

"ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ในเมื่อเธอรักฉันจนแทบขาดใจ ฉันคงดูเป็นสามีที่เลวทรามมากถ้าทิ้งเธอไปตอนนี้ งั้นก็ทำหน้าที่ภรรยาต่อไปเถอะ"

เมนิตราอึ้งจนพูดไม่ออก หน้ากากคุณนายผู้แสนดีหลุดกระเจิง หลุดปากถามเสียงสั่น 

"ค... คุณว่าอะไรนะคะ?"

เอมิกานต์ลืมสิ้นว่าเมื่อครู่กำลังจะขาดใจตาย หญิงสาวผุดลุกขึ้นจากโซฟาทันที ใบหน้าสะสวยซีดเผือด 

"พี่ธีร์! แต่เมื่อกี้พี่ยัง"

"ผมบอกว่าไม่หย่า"

ธวิณตวัดเสียงตัดบทเยือกเย็น ดวงตาคมยังจับจ้องภรรยาตัวเองไม่วางตา ราวกับกำลังเฝ้าระวังนักโทษอันตรายที่พร้อมจะหอบเงินหนีไปทุกเมื่อ

'ไอ้บ้า! แล้วเช็คห้าสิบล้านของฉันล่ะ! คืนมานะเว้ย! ฉันจะไปเปย์เด็กเอ็น!'

เส้นเลือดบนขมับของประธานหนุ่มกระตุกตุบ เขายิ่งหรี่ตาลงช้าๆ นึกคาดโทษผู้หญิงตรงหน้าในใจ

ไม่มีทาง

เขาไม่มีวันปล่อยให้ผู้หญิงคนนี้ถือเงินห้าสิบล้านของเขา ไปลอยชายคลอเคลียผู้ชายคนอื่นในบาร์โฮสต์เด็ดขาด!

ชายหนุ่มหมุนตัวเดินออกจากห้องทำงานทันที ทิ้งความเงียบงันและบรรยากาศอึดอัดขีดสุดไว้เบื้องหลัง

เอมิกานต์ยืนตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาปเป็นหิน หัวสมองขาวโพลนจนพูดอะไรไม่ออก

ขณะที่เลขาภูมิได้แต่หลุบตาลงมองเศษเช็คเงินสดห้าสิบล้านที่ขาดวิ่นบนพื้น พลางถอนหายใจและคิดในใจอย่างปลงตก... 

'วันนี้บอสอาการหนักกว่าเดิมอีกครับ บทจะหย่าก็เซ็นเช็คให้ตั้งห้าสิบล้าน บทจะไม่หย่าก็ฉีกทิ้งเอาดื้อๆ ผีเข้าผีออกแบบนี้ เจริญเถอะครับเดชาเกียรติกรุ๊ป'

ส่วนเมนิตรา หญิงสาวกำปากกาด้ามทองแน่นจนมือสั่นสะท้าน ดวงตากลมโตมองซากเศษกระดาษมูลค่าห้าสิบล้านด้วยหัวใจที่แตกสลายของจริง

'โฮสต์คลับของฉัน... เด็กๆ ซิกแพ็กของแม่... บ๊ายบายหมดแล้ว ฮือออออ ไอ้ประธานผีบ้า!'