เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 8 เหมือนเป็นคนอื่น
วันที่เผยแพร่:
2026-06-21 11:49:56สองสัปดาห์ต่อมา
กลับจากงานบวชลูกบ้านนายทศเมามายนอนบนแคร่ใต้ต้นมะม่วงลูกดก ธิกานต์ดานอนไม่หลับลงมาดูแลพ่อแต่กลับโดนไล่
“ไปให้พ้นหน้าฉันเดี๋ยวนี้ ไป”
“หนูจะหาเงินมาให้พ่อเองค่ะ”
“เงินตั้งมากมายอย่ามาทำอวดเก่ง ไปให้พ้นกลับไปอยู่กับแม่แก แม่แกที่หนีตามชู้ไป เอิ้ก ฉันไม่น่าไปรับแกมาเลย ไอ้เถ้าแก่นั่นอยากได้แกเป็นสะใภ้ แต่ตอนนี้เมียมันอยากได้เงินคืนที่แกไม่แต่งงานกับลือศักดิ์”
หญิงสาวจ้องพ่อ
“พ่อไล่สามเหรอคะ โกรธสามทำไมต้องไปว่าแม่ แม่ไม่ใช่คนอย่างนั้นซะหน่อย”
แม่กลับไปอยู่อีกหมู่บ้านเมื่อถูกไล่ ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนอีกเลยจนหมดลมหายใจ แม้เธอยังเด็กแต่ความทรงจำยังตรึงใจ
วันแห่งการสูญเสียใครจะลบจากใจได้ง่ายดาย
“อย่ามาเถียงอยากโดนฟาดหรือไร และถ้าหาเงินได้ก็ทำ อย่าดีแต่พูด ถ้าไม่ได้ก็ออกไปจากที่นี่ ออกไป”
“จะให้สามไปไหนคะพ่อ” สาวน้อยน้ำตาคลอ
เมื่อน้ำเมาเข้าปากคำพูดพ่อช่างน่ากลัวเสมอ หญิงสาวไม่กล้าเข้าใกล้อีก ปล่อยให้พ่ออยู่กับขวดเหล้าต่อไปแต่คราวนี้ไม่เหมือนครั้งอื่นๆ พ่อตามเธอมาไล่เสียงดังจนแม่เลี้ยง ธิติสาต่างออกมา
สาวน้อยรู้สึกว่าเธอไม่มีใคร เป็นเหมือนหมาหัวเน่า
“อยากอยู่ให้พ่อตี ให้พ่ออับอายก็ตามใจ ตอนนี้คนที่นี่เขารู้เรื่องแกหมดแล้ว ยังหน้าด้านอยู่ทำไมอีกยายสาม”
เรื่องเธอพาผู้ชายอื่นมานอนในบ้านดังไปทั่วหมู่บ้าน ธิกานต์ดาอับอายแม้ไม่ใช่เรื่องจริง เพราะไปไหนใครๆ ก็มองด้วยสายตาแปลก
ส่วนแม่เลี้ยง ธิติสามองเธอด้วยแววตาสะใจ
“กลับบ้านยายเธอไปก่อนดีไหม” ธิติสาพูดเสียงเบา ธิกานต์ดายิ้ม “คงอยากไล่สามกันมานานแล้วใช่ไหมคะแต่ ไม่ต้องมาไล่พี่สองไม่มีสิทธิ์”
“แต่ฉันไล่ ฉันคนเดียวมีสิทธิ์ไล่แก”
“พ่อ” น้ำตาไหลพราก “สามจะไปไหนได้คะ”
“ไม่รู้ ไปให้พ้นๆ หน้าฉันก็พอ เถ้าแก่ เมียเขาไม่พอใจมาก ถ้ามาเห็นหน้าแก ฉันกับเขาคงมองหน้ากันไม่ติด”
“สามก็ไปหาคนรักสิ เอ่อไปหาคนที่แม่สามเคยไปอยู่ด้วยก็ได้นิ”
ธิติสาราดน้ำมันเข้ากองไฟ กำนันทศซึ่งใบหน้าแดงก่ำมองคนที่คลางแคลงใจมาตลอดว่าไม่ใช่ลูกตน
“ใช่ไปหามันหรือไม่ก็ผัวแก มันอยู่ไหนก็ไปหา หรือมันได้แกแล้วเลยชิ่งหนี”
สาวน้อยน้ำตาไหลอาบแก้ม วิ่งเข้าห้องพูดกับป้าสุคนธ์เสียงสั่น “หนูจะไปจากที่นี่ตามที่พ่อต้องการ จะทนทำไมกันป้า พ่อไม่คิดว่าสามเป็นลูก ไม่เคยคิด”
“กลับไปหายายก็คงไม่ได้ อย่าไปเลย จะไปลำบากเลี้ยงหลานคนอื่นของยายเปล่าๆ”
“ให้มันรู้สิว่าบนโลกนี้ไม่มีที่ให้สามอยู่บ้าง ฮือๆๆ”
ตัดพ้อชีวิตพาลคิดถึงแม่ เมื่อก่อนแม่คงโดนไล่แบบนี้ เธอช่างขี้แพ้ แต่จะสู้ไปทำไม พ่อนับวันยิ่งเหมือนคนแปลกหน้า
“จะไปทำอะไรคะเรื่องเรียนล่ะ”
“แค่อีกสามปีหนูจะหาเงินเรียนเองค่ะ”
สาวน้อยเริ่มเก็บผ้า นางสุคนธ์มองนอกหน้าต่างที่มืดฟ้ามัวฝน มีลำแสงเปรี้ยงปร้างจากที่ไกลๆ
“ฝนกำลังจะตก”
“ยายสามแกต้องออกไปก่อนจะเช้านะพ่อกำนันสั่งมา ไม่อย่างนั้นฉันก็ช่วยอะไรไม่ได้ ถ้าช้ายายป้าแก่ๆ ของแกต้องไปอีกคน”
“อะไรกันฉันเป็นคนเก่าแก่ของแม่กำนันนะ ฉันจะไม่ไปไหน” นางสุคนธ์เปิดประตูเสียงเขียวใส่นางสาคร ธิกานต์ดาจับมือป้า มองแม่เลี้ยงด้วยความเจ็บใจ
“อย่าไปพูดกับคนที่อยากได้ของคนอื่นเลยป้า สามจะไปเอง ขอให้ป้าอยู่ดูแลพ่อต่อนะคะ อย่าให้คนอื่นมาผลาญสมบัติจนหมดตัว ไม่ต้องห่วงวันหนึ่งสามจะกลับมา”
“แกปากดีนัก และอย่ามาโม้ไปแล้วไปลับเถอะ ที่นี่ฉันดูแลได้”
สาครเงื้อมือจะตบลูกเลี้ยงแต่กลับโดนนางสุคนธ์ขวางและตบลงบนใบหน้าสวยเจ้าเล่ห์ นางสาครร้องไห้เสียงดัง กำนันทศปรากฏตัวขึ้น
“แกทำอะไรแม่สาคร”
“สองคนนี้รุมตบสาครค่ะกำนัน มาพูดดีด้วยแต่กลับโดนทำร้าย” นางสาครร้องไห้
กำนันทศเงื้อมือขึ้นนางสุคนธ์เข้าขวางแต่ธิกานต์ดาดึงร่างคนที่มีบุญคุณออกไป
บทล่าสุด
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่15 หาว่าเราอ้วนฝากไว้ก่อนเถอะ
เดชาธรมองสาวน้อยที่แปลงร่างอยู่ในชุดสวย เขายิ้มพอใจชมไม่ขาดปากจนคนนั่งข้างๆ บอกให้หยุดพูด“หยุดชมเถอะค่ะไม่ได้ชอบแต่งตัวแบบนี้ มันไม่ชิน”“ไม่ชอบกระโปรงใช่ไหมแต่ใส่แล้วดูดี เอาเป็นว่าจะซื้อให้อีกหลายๆ ชุด”สาวน้อยก้มมองกระโปรงเนื้อนิ่ม มีลูกไม้ที่ริมกระโปรง เธอส่ายหน้า“ไม่เอาค่ะ ตัวนี้ตัวเดียวพอ แบบนี้ก็หาว่าเมื่อก่อนสามดูไม่ดีใช่ไหมคะ”“งอนเหรอ เด็กหนอเด็ก”ยิ่งพูดยิ่งหน้างอเดชาธรจับมือนุ่มนิ่มไปที่รถ อชิระมองท่านประธานที่สีหน้าสดใสด้วยความขำดูทำเข้าขนาดยังไม่ได้กินยังหวงขนาดนี้ ถ้าเกิดได้กันแล้ว ไม่ขังไว้ในห้องหรือไงระหว่างนั่งรถธิกานต์ดามองมือถือรู้สึกคิดถึงพ่อขึ้นมา เพราะผ่านโรงพยาบาลที่เคยพาพ่อรักษาตัวป่านนี้จะปวดท้องอีกหรือเปล่า จะมีใครทำของโปรดให้กินไหม เธอน้ำตารื้นขอบตา แต่พ่อไม่ต้องการเธอ จะร้องไห้โศกเศร้าไปทำไม วันนี้ธิติสาก็ย้ำเรื่องนี้แล้ว“เป็นอะไรไป”“คิดถึงพ่อค่ะ”“ฉันว่างงานเมื่อไหร่จะพาเธอกลับบ้านนะ&rdq
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 14 เป็นแฟนกันไม่เป็นไรหรอก
เดชาธรพาแฟนปลอมๆ ไปกินข้าว หลังจากนั้นพาเธอไปซื้อชุดนักศึกษา รองเท้า สาวน้อยเลือกของของใช้เท่าที่จำเป็นและควักเงินตนเองจ่าย เดชาธรดุให้เก็บไว้และให้เธอซื้อของเท่าที่อยากได้ แต่สาวน้อยยังดื้อเพราะบอกเสียดายเงิน“ค่าจ้างฉันให้เบิกก่อน เอาไปเถอะ”“ไม่เอาอยากเก็บไว้มากกว่า พอแล้วค่ะ ไปซื้อกับข้าวต่อนะคะ ไปตุนไว้”เป็นครั้งแรกที่เขาเดินเข้าห้างเพื่อซื้อกับข้าว เดชาธรไม่อยากทำแต่กลับเดินตามหญิงสาวที่เริ่มน้ำหนักลดช้าๆ มองเธอซื้อของด้วยความสุข“เอ่อ เดี๋ยวไปซื้อเสื้อผ้าใหม่หลายๆ ชุดนะ”“ไม่เอา ไม่ชอบนุ่งกระโปรงค่ะ”“แต่เป็นแฟนฉันต้องใส่บ้าง”“สั้นๆ แบบคุณคนนั้นเหรอคะ”สาวน้อยหน้างอ“ทำเหมือนหึง”“แหะๆๆ แค่ซ้อมหึงค่ะ”ว่าแล้วก็แอบหน้าแดงคนเดียว แต่ไม่พ้นสายตาคมซึ่งจับตามองอยู่ตลอดเวลากระทั่งเสียงมือถือมาขัดจังหวะ เดชาธรเดินไปคุย ธิกานต์ดาเดินเลือกซื้อของ พลันสายตาหันไปเห็นธิติสาและลือศักดิ์ เธอคิดจะหลบแต่ธิติสามองเธอเขม็งและตรงเข้ามาในร้าน“ยายสามแกจริงๆ”ปกรณ์ไหว้พ่อเลี้ยงที่ดูแลเขาปานลูกชาย
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 12 เธอช่างโชคดี
“ก็จริง อยู่ไปคงไม่มีความสุข เอ่อว่าแต่จะคุยตอนกินหรือคะ”อยากฟังแต่อีกใจก็ไม่อยากฟังทว่าไม่ใช่เรื่องของเธอสักหน่อย“เราจะเริ่มกินข้าวเมื่อเธอรับปากว่าจะเป็นแฟนฉัน ”“หา ท่านประธานอย่า อย่าล้อเล่นสิคะ”“ไหนว่าฉันไม่แก่ ยังเรียกลุงอยู่ได้ และฟังให้จบก่อน ฉันแค่ให้เป็นกันชนให้หน่อย”ใจที่ฟูพลันแฟบ รู้สึกผิดหวังที่ได้ยินคำอธิบายแต่ยังยิ้มสู้“ออ ถ้าอย่างนั้นทำไมไม่ได้ละคะ ช่วยอะไรคุณได้สามจะทำทุกอย่างเลย ไม่กลับคำแน่ๆ แต่อย่าลืมนะคะ สามยังอยากเรียนหนังสือ”“เห็นฉันเป็นคนขี้ลืมหรือไง”ดวงตามีเสน่ห์ส่งมาให้ สาวน้อยแก้มแดง “ขอบคุณค่ะ” เธอก้มหน้าทั้งสองเริ่มกินข้าว แต่ในหัวต่างคิดเรื่องที่คุยค้างคากันชน จะทำได้หรือ แต่รับปากไปแล้วส่วนคนที่คิดแผนการนิ่งเพราะสมใจ กันชน นั่นมันแค่ข้ออ้าง เธอขยับเข้ามาใกล้ฉันอีกนิดแล้วแม่สาวน้อยสำหรับเธอฉันจะไม่บุ่มบ่าม เพราะเอคือผู้มีบุญคุณเมื่ออาหารอิ่มเจ้าของคอนโดไปนั่งรอคนที่วานให้เป็นแฟน บอกเธอให้มาคุยกับเขาต่อ สาวน้อยไปนั่งใกล้ๆ ด้วยใจเต้นระทึก“ทำไมดูหน้าซีดนะเรา หรือกลัว”“ใครกลัวคะ งานสบายๆ ได้ช่วยคุณสามไม่กลัวใครทั้งนั้น”“แต่อย่าลืมทำหน้าที่ให้ดี
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 11 แฟนปลอมๆ ของท่านประธาน
7 แฟนปลอมๆ ของท่านประธานสุดหล่อธิกานต์ดานั่งลงบนเตียงในคอนโดหรู เธอกำลังรอเจ้าของห้อง วันนี้เขาบอกจะกลับมาราวห้าโมงเย็น ซึ่งเหลือเวลาอีกไม่กี่นาทีมาอยู่ที่นี่เกือบหนึ่งเดือน เธอเบื่อที่ต้องอยู่แต่ในห้อง ได้แต่นั่งรอคุณลุงสุดหล่อเหมือนลูกคอยพ่อกลับจากทำงานผู้ชายที่เธอช่วยเหลือ เขาเป็นถึงประธานบริษัทใหญ่โตเป็นผู้ชายที่หล่อเหลาเหมือนดาราหนังไม่มีผิด เธอรู้สึกสุขใจเมื่อได้อยู่กับเขาคุณเดชาธรดูแลเธออย่างดียังบอกจะส่งเสียให้เรียนหนังสือ เธอไหว้เขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า บอกจะออกมาช่วยงานเมื่อเรียนจบ เขาได้แต่ยิ้ม รอยยิ้มนั้นเธอชอบมองมากธิกานต์ดาหายจากโรคคิดถึงป้าและพ่อ ส่วนเรื่องยายที่เป็นห่วงป้าสุคนธ์ส่งข่าวมาบอกและให้เบอร์มือถือ เธอดีใจและเมื่อครู่เพิ่งวางสายไปหลังจากคุยกับยายพักใหญ่สักวันเธอจะรับยายมาอยู่ด้วยเมื่อเรียนจบได้ทำงานคงไม่นานจะมีกำลังซื้อบ้าน เลี้ยงดูยายใครๆ ก็ต้องอยู่กับความฝัน ในเมื่อต้นทุนชีวิตไม่มีเลย เพื่อจะได้มีแรงผลักดันความตั้งใจ“เป็นไงอีกไม่กี่วันมหาลัยจะเปิดนอนไม่หลับหรือ”เสียงอ่อนโยนถามเมื่อเปิดประตูเข้ามา สาวน้อยยิ้ม รีบไปถอดเสื้อสูทให้ร่างใหญ่“มาแล้วหรือคะสามคอยต
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 10 เธอรู้จักเขาดีแค่ไหน
“มาทำอะไรคะ”“มาหาเธอน่ะสิ”ป้าสุคนธ์เดินไปยืนใกล้คนเจ็บ เธอบอกป้าเบาๆ “ลุงหนวดเขาอยู่ที่ท่าน้ำค่ะป้า สามจะไปหาเขาสักหน่อย”“ไม่ได้นะคะ ถ้ากำนันรู้จะแย่”“แต่สามอยากไปจากที่นี่แล้ว หลายวันมานี้สามคิดทบทวนคงต้องไปจริงๆ อยู่ทำไมให้เขามาไล่ทุกวัน”“หนูสาม” ป้าสุคนธ์ดวงตาแดงก่ำคงถึงวันที่ต้องโดดเดี่ยวอีกครั้ง ทั้งคนไปและคนที่อยู่ที่เดิม“ ใช่ว่าสามอยากจะไปป้าก็รู้ แต่อยู่แบบไม่รู้ว่าจะโดนไล่ไปเมื่อไหร่อีกสามเครียด ไหนจะเรื่องเรียน ถ้าคุณลุงหนวดไม่รังเกียจ สามจะออกไปจากที่นี่ ขอให้เขาช่วย”นางสุคนธ์น้ำตาคลอ“ป้าอย่าร้องไห้เลยจะไปด้วยก็ได้นะคะ สามจะไม่ให้ป้าลำบาก สามพอจะมีเงินเก็บ”เธอทำงานทุกอย่างตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ ปลูกผัก เก็บผลไม้จ้าง เพราะเคยทำจนชิน ไม่ชอบการง้อมือง้อเท้า ดีใจที่วันนี้พอจะมีเงินในบัญชี“ป้าต้องดูแลกำนัน”คนมีบุญคุณดูลังเลธิกานต์ดาร้องไห้ ไม่ใช่ไม่รู้ว่าป้ารักพ่อของตน เธอกอดป้า“ถ้าอย่างนั้นให้สามไปเถอะค่ะ ป้าเองจะได้ไม่ปวดหัวเรื่องสาม ไหนจะพ่อ ”“พ่อกำนันอาจจะเมา สองแม่ลูกนั่นก็ร้าย”ป้าอย่าหลอกกันเลยสามไม่ใช่เด็กอมมือ พ่อไม่ได้รักสามเลย พามาที่นี่เพราะแม่เคยเป็นเพื่
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 9 ได้เจอกันอีกครั้ง
ควับ!ไม้กวาดใกล้มือพ่อฟาดลงที่แผ่นหลังน้ำตาสาวน้อยร่วงริน มองหน้าพ่ออย่างตัดพ้อแต่ยังโดนอีกครั้ง นางสุคนธ์เข้าไปกอดร่างอวบ“พอเถอะกำนัน”“ถ้าไม่รักดีแบบนี้ก็ไปให้พ้นหน้าฉัน ไปอยู่กับผัวชาวสวน โง่จริงๆ จะส่งไปอยู่สุขสบายไม่ชอบ กลับไปคว้าคนจนๆ มาเป็นผัว เลือดชั่ว”กำนันทศเดินจากไป นางสาครหันมายิ้มเย้ย“ไปเลยนะ อย่าอยู่ให้กำนันเอาเลือดหัวแกออกอีก ฉันดีกับแกมาตลอดเพื่อวันนี้ ยังไงก็ไปดีนะ ผิดที่แกไม่น่ากลับมาเลย หลายปีที่ฉันกับลูกมีความสุข แต่เมื่อแกกลับมาเราก็ไม่มีความสุขอย่างเคย ไปคราวนี้ขอให้ไปลับนะ ผู้ชายก็ไม่เอา คนเป็นพ่อก็ไม่เคยคิดว่าแกเป็นลูก”“สารเลว”นางสาครโกรธจะกลับมาตบหน้านางสุคนธ์อีก แต่นางสุคนธ์ยกไม้กวาดขึ้น “เอาซี่ ถ้าแน่จริงก็เข้ามา”กำนันทศเดินไปแล้ว นางสาครล่าถอย มองหาลูกสาวก็ไม่เห็น รู้สึกโมโหที่ไม่มาช่วยเหลือ ปล่อยให้ตนโดนรุม“เมื่อก่อนแม่เองก็คงตรอมใจเพราะรู้ว่าพ่อมีผู้หญิงคนนี้ ฮือๆๆ สามน่าจะเชื่อป้าตั้งแต่แรก ไม่ไว้ใจคนพวกนี้”“ก็เขาแกล้งทำดีด้วย คนใจดีอย่างหนูสามก็คงเห็นใจ เลิกพูดเรื่องนี้เถอะคะ มาขอป้าดูหน่อยเจ็บมากหรือเปล่า”ธิกานต์ดาห่อตัว รู้สึกปวดร้อนที่แผลร
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 7 ท่านประธานอารมณ์ดี
“ออกไป ”ท่าทางแปลกๆ จะไม่ให้นายอชิระคิดได้ยังไง ดังนั้นจึงมองเจ้านายไม่กะพริบตา“ถ้าอย่างนั้นพอแค่นี้ใช่ไหมครับ”“ไว้ถ้าต้องการอะไรจะบอกอีกครั้งแต่ตอนนี้มาทำแผลให้ฉันก่อน”นายเอี้ยวมองผ้าก็อตที่แขน อชิระเดินไปใกล้“มือผมไม่นิ่มเหมือนกับมานางผมยาวตานีบ้านนั้นนะครับ”แววตาคมกริบจ้องคนสนิท อชิระหุบปา
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 6 ท่านประธานมีความรัก
“แกอย่ามาก้าวร้าวเขานะ”“พี่กับเขาดูท่าศีลจะเสมอกัน ถ้าไม่ทำตามที่บอกสามจะฟ้องพ่อ ดูสิพ่อจะว่าอย่างไร” ธิกานต์ดาจ้องคนที่เคยไว้ใจด้วยสายตาจริงจัง ลือศักดิ์เดินจากไปด้วยสีหน้าหงุดหงิด ไม่ลืมสั่งให้คู่รักจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย เมื่อฝ่ายนั้นลับตาไป ธิกานต์ดาเสียงดังเพราะความโมโห“ถ้าอยากได้ทำไมไม
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 5 โดนแทงข้างหลัง
ปังๆๆ“ยายสามเปิดประตู แกจะมุดหัวอย่างนี้ไม่ได้”หญิงสาวสะดุ้ง พ่อมาแล้ว เธอเดินไปเปิดประตูเพียะ!เธอจับมือพ่อแน่น ห้ามน้ำตาไม่ให้ไหล “พ่อฟังสามก่อนสิ ไม่ได้เป็นอย่างที่พ่อคิดค่ะ”“ไม่ว่าจะยังไงแกก็โดนถอนหมั้น จะเอาเงินที่ไหนไปคืนเขา เงิน ทองพวกนั้นฉันเอาไปหมดแล้วแกก็รู้”พ่อติดพนันแต่ไม่ยอมขายไร่
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 4 ไม่เคยหวั่นไหว
“เลิกเสือก”ฉันทัชอมยิ้มสะใจ อชิระอยากถีบฉันทัชให้ตกเรือแต่ที่พูดคือ“ตามนั้นครับ” ดูเหมือนนายจะไม่เร่งรีบเรื่องตามหาคนร้าย ทั้งที่เป็นเรื่องความเป็นความตาย สงสัยจะมีเรื่องอื่นให้คิดมากกว่าเดชาธรหยุดการสนทนากับคนสนิท มองข้อมือ ไม่มีนาฬิกา ชายหนุ่มลูบข้อมือเพราะไม่ชินเรือเริ่มเร็วอย่างที่ต้องการ
บางทีคุณอาจจะชอบ
Gardener คนสวนของคุณหนู
กาสะลอง94.4K viewsคุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.3M viewsเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน82.4K viewsคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี111.3K viewsนัดดูตัวผิด ดันได้คู่ปรับแฟนเก่าเป็นสามี
เจียงหวู่478 viewsกลภูริช (ซีรีส์บ้านไร่ / ภูริช VS ปลายพรรษา)
MOONY MAY39 viewsWant Love ก็แค่...อยากลองรักดูบ้าง
SUNISAYOK2 viewsCHASE ME, KEEPER — ถ้าจับฉันได้ ก็ลองดู
g.ghostflying91 views
