LOGINShare
ตอนที่ 6 ท่านประธานมีความรัก
publish date:
2026-06-21 10:58:17“แกอย่ามาก้าวร้าวเขานะ”
“พี่กับเขาดูท่าศีลจะเสมอกัน ถ้าไม่ทำตามที่บอกสามจะฟ้องพ่อ ดูสิพ่อจะว่าอย่างไร”
ธิกานต์ดาจ้องคนที่เคยไว้ใจด้วยสายตาจริงจัง ลือศักดิ์เดินจากไปด้วยสีหน้าหงุดหงิด ไม่ลืมสั่งให้คู่รักจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย เมื่อฝ่ายนั้นลับตาไป ธิกานต์ดาเสียงดังเพราะความโมโห
“ถ้าอยากได้ทำไมไม่บอกกันตรงๆ ล่ะ ทำไมพี่ต้องใช้วิธีสกปรกด้วย”
“เขามาชอบฉันเองนะ อย่าโทษแต่ฉันฝ่ายเดียว และแกทำตัวเอง เขาถึงตัดสินใจได้ซะทีว่าต้องเลือกใคร ”
“พี่เป็นคนแบบไหนกันแน่”
สาวน้อยเสียใจวันเวลาที่ผ่านมา ทุกอย่างไม่ใช่มิตรภาพที่แท้จริง
“ฉันอยากได้ความสบายผิดตรงไหน เคยบอกไม่คิดอะไร กับเขาก็ยกให้ฉันเถอะ”
“เอาไปเลยและไปเคลียร์เรื่องสินสอดมาด้วย”
“นั่นมันไม่ใช่เรื่องของฉัน เรื่องของพ่อแม่เขา ฉันจะไม่ไปยุ่ง”
“ถ้าอย่างนั้นสามจะบอกพ่อ”
“พ่อกำนันไม่มีทางเชื่อหรอกน่า” ธิติสาท้าทาย คนโดนแทงข้างหลังคิดกังวลแต่ยังวิ่งเข้าบ้านเพื่อบอกทุกอย่างกับพ่อ ธิติสามาขวางก็ผลักสุดแรง
“ถ้าไม่กลัวก็หลบ”
“ยายอ้วนผลักฉันหรือ”
ธิติสาดึงผมยาวของศัตรูหัวใจแต่กลับโดนถีบด้วยเท้า
“ต่อไปนี้เราไม่ใช่เพื่อน ถ้ามาขวางฉันจะถีบอีก”
ธิติสาสู้แรงของคนร่างอวบไม่ได้ กำหมัดมองด้วยความโกรธ
บนแคร่ไม้หน้าบ้านธิกานต์ดาเล่ารายละเอียดทุกอย่าง พ่อมองเธอนิ่ง นางสาครก็เช่นกัน
“พ่อคะหนูไม่ได้ทำผิด เขาเปลี่ยนใจไปชอบกับพี่สอง แบบนี้เราก็ไม่ต้องคืนเงินใช่ไหมคะ”
พ่อถือถ้วยน้ำขิงและยังมองเธอด้วยสายตาเย็นชา
“เอาความชั่วตนเองไปให้คนอื่น ชั่ว ชั่วเหมือนแม่แก ฉันไม่น่าไปรับมาเลย เลือดชั่วๆ ทำยังไงก็ออกจากตัวแกไม่ได้ ไม่รักดีไปชอบคนสวนยังมาใส่ร้ายหนูสองอีก”
“พ่อหนูเปล่าโกหก”
“ป้าเสียใจจริงๆ ที่ได้ยินแบบนี้”
นางสาครร้องไห้ พ่อเดินมาจ้องหน้าเธอ ก่อนจะยกมือขึ้น ธิกานต์ดาหลับตา
จะตบอีกแล้วหรือ เธอชินเสียแล้ว เอะอะพ่อก็ทุบตีเหมือนเธอไม่ใช่ลูก
หรือเป็นลูกที่ไม่ได้เกิดจากความรักอย่างที่ยายบอก น้ำตาเม็ดโตไหลรินเปื้อนแก้มทั้งสองข้างเพราะรู้สึกเสียใจที่พ่อเห็นคนอื่นที่ไม่ใช่ลูกดีกว่า
นางสาครมองสองพ่อลูกทะเลาะกันด้วยความสะใจ เพราะถ้าลูกเลี้ยงออกไปจากที่นี่ได้ ทุกอย่างในบ้านก็จะเป็นของนาง แม้กำนันทศจะติดการพนันแต่ที่นา สวนก็ยังมีพอให้กินอยู่สบาย
กรุงเทพ บ้านคณาธิกร
“แม่ครับผมไม่เป็นอะไรหรอก”
“ใช่อย่าทำเหมือนเขาเป็นเด็ก เลิกร้องไห้” นายธิสารเอ็ดเมีย ฝ่ายคนโดนเอ็ดหน้าแดงก่ำ
“คุณไม่ห่วงลูกใช่ไหม ใช่สิกำลังเห่อลูกเมียน้อยที่จะกลับจากเมืองนอก คุณมันผู้ชายห่วย”
“เลิกก้าวร้าวนะ ไปอยู่วัดวาแต่ปากยังจัด ตาธรคือลูกชายคนเดียวของฉัน ส่วนอีกคน ฉันก็ต้องดูแลเขา ทรัพย์สมบัติตอนนี้ตาธรดุแลเอง จะเอาอะไรอีก เธอเนี่ยน่าเบื่อน่ารำคาญ”
เดชาธรเข้าห้ามทัพอย่างเคย
“แม่ครับพ่อครับพอเถอะ ถ้ายังไงผมขอตัวไปพักนะครับ”
“แม่ไปนอนเป็นเพื่อน”
“ลูกไม่ใช่เด็ก” นายธิสารมองเมียที่ยังไม่หย่าขาดด้วยสายตาตำหนิ นางจิรามนค้อน “สำหรับฉันลูกเป็นเด็กเสมอ”
“เอาเถอะครับพ่อผมจะดูแลแม่เอง”
นายธิสารพยักหน้าให้ลูกชาย บอกระมัดระวังตัว ชายหนุ่มรับปากพ่อเดินขึ้นห้องนอน
เบื้องหลังเห็นพ่อสั่งลูกน้องให้ดูแลตนให้ดี หลายคนใบหน้าซีดเพราะโดนดุ ชายหนุ่มจับมือแม่
“แม่ครับพ่อรักผม ห่วงใยแม่ ถ้ายังไงแม่กลับมาบ้านนะครับ”
“ไม่มีทาง ลูกจะรู้อะไร”
เรื่องแบบนี้จะเข้าข้างใครก็ไม่ได้ คนหนึ่งพ่อ คนหนึ่งแม่ เดชาธรเลิกพูดเรื่องนี้ เดินเข้าห้องโดยมีแม่เข้าไปเดินตรวจความเรียบร้อยให้
กี่ปีผ่านไปเขายังเหมือนเด็กน้อย ทั้งที่เติบโตบินอย่างแข็งแรงในโลกเบี้ยวๆ ใบนี้
เขามองแม่ด้วยความรักใคร่ ขอตัวไปห้องน้ำ แม่ยิ้มให้
“แม่พูดไปอย่างนั้นแหละว่าจะนอนกับลูก ตามสบายนะ แม่ไม่กวนแล้ว”
เขาเป็นคนติดห้องนอนมาก ไม่ว่าที่บ้านหรือคอนโดแม่รู้ดีแต่วันนี้กลับคิดถึงกระท่อมหลังเล็กแห่งนั้น และคนที่แวะเวียนมาดูแล ชายหนุ่มมองดวงจันทร์
ภาวนาให้เธอเจอความสุข อย่าทุกข์ใจเรื่องที่โดนถอนหมั้น
“ลูกนมอุ่นๆ แม่วางไว้นะ”
“ครับแม่”
“ท่านประธานยังดื่มนมเหรอครับ ชอบดื่มจากแก้วด้วย”
เดชาธรเดินออกมาไม่สนใจคำเย้า “เข้ามาทำไมหือ ไปนอนได้แล้ว”
อชิระนั่งลงที่โซฟา “ได้ข่าวเลยรีบมาแจ้งครับเดี๋ยวจะหาว่าไม่ทำงานทำการ”
“เรื่องนั้นหรือ”
“ครับ คู่หมั้นนางตานีคนสวยรวยทีเดียว ตระกูลลือพาณิชย์ครับ”
“นายจะบอกว่านายนั่นมีเงินมากกว่าฉันหรือ และพูดให้ถูกเขาเป็นแค่คนเคยหมั้นหมาย”
ทำไมรู้สึกไม่เข้าหู
อชิระหัวเราะเบาๆ “อย่าบอกว่านะครับว่าคิดจะจริงจังกับเด็กสาวคนนั้น…”
Latest chapter
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่15 หาว่าเราอ้วนฝากไว้ก่อนเถอะ
เดชาธรมองสาวน้อยที่แปลงร่างอยู่ในชุดสวย เขายิ้มพอใจชมไม่ขาดปากจนคนนั่งข้างๆ บอกให้หยุดพูด“หยุดชมเถอะค่ะไม่ได้ชอบแต่งตัวแบบนี้ มันไม่ชิน”“ไม่ชอบกระโปรงใช่ไหมแต่ใส่แล้วดูดี เอาเป็นว่าจะซื้อให้อีกหลายๆ ชุด”สาวน้อยก้มมองกระโปรงเนื้อนิ่ม มีลูกไม้ที่ริมกระโปรง เธอส่ายหน้า“ไม่เอาค่ะ ตัวนี้ตัวเดียวพอ แบบนี้ก็หาว่าเมื่อก่อนสามดูไม่ดีใช่ไหมคะ”“งอนเหรอ เด็กหนอเด็ก”ยิ่งพูดยิ่งหน้างอเดชาธรจับมือนุ่มนิ่มไปที่รถ อชิระมองท่านประธานที่สีหน้าสดใสด้วยความขำดูทำเข้าขนาดยังไม่ได้กินยังหวงขนาดนี้ ถ้าเกิดได้กันแล้ว ไม่ขังไว้ในห้องหรือไงระหว่างนั่งรถธิกานต์ดามองมือถือรู้สึกคิดถึงพ่อขึ้นมา เพราะผ่านโรงพยาบาลที่เคยพาพ่อรักษาตัวป่านนี้จะปวดท้องอีกหรือเปล่า จะมีใครทำของโปรดให้กินไหม เธอน้ำตารื้นขอบตา แต่พ่อไม่ต้องการเธอ จะร้องไห้โศกเศร้าไปทำไม วันนี้ธิติสาก็ย้ำเรื่องนี้แล้ว“เป็นอะไรไป”“คิดถึงพ่อค่ะ”“ฉันว่างงานเมื่อไหร่จะพาเธอกลับบ้านนะ&rdq
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 14 เป็นแฟนกันไม่เป็นไรหรอก
เดชาธรพาแฟนปลอมๆ ไปกินข้าว หลังจากนั้นพาเธอไปซื้อชุดนักศึกษา รองเท้า สาวน้อยเลือกของของใช้เท่าที่จำเป็นและควักเงินตนเองจ่าย เดชาธรดุให้เก็บไว้และให้เธอซื้อของเท่าที่อยากได้ แต่สาวน้อยยังดื้อเพราะบอกเสียดายเงิน“ค่าจ้างฉันให้เบิกก่อน เอาไปเถอะ”“ไม่เอาอยากเก็บไว้มากกว่า พอแล้วค่ะ ไปซื้อกับข้าวต่อนะคะ ไปตุนไว้”เป็นครั้งแรกที่เขาเดินเข้าห้างเพื่อซื้อกับข้าว เดชาธรไม่อยากทำแต่กลับเดินตามหญิงสาวที่เริ่มน้ำหนักลดช้าๆ มองเธอซื้อของด้วยความสุข“เอ่อ เดี๋ยวไปซื้อเสื้อผ้าใหม่หลายๆ ชุดนะ”“ไม่เอา ไม่ชอบนุ่งกระโปรงค่ะ”“แต่เป็นแฟนฉันต้องใส่บ้าง”“สั้นๆ แบบคุณคนนั้นเหรอคะ”สาวน้อยหน้างอ“ทำเหมือนหึง”“แหะๆๆ แค่ซ้อมหึงค่ะ”ว่าแล้วก็แอบหน้าแดงคนเดียว แต่ไม่พ้นสายตาคมซึ่งจับตามองอยู่ตลอดเวลากระทั่งเสียงมือถือมาขัดจังหวะ เดชาธรเดินไปคุย ธิกานต์ดาเดินเลือกซื้อของ พลันสายตาหันไปเห็นธิติสาและลือศักดิ์ เธอคิดจะหลบแต่ธิติสามองเธอเขม็งและตรงเข้ามาในร้าน“ยายสามแกจริงๆ”ปกรณ์ไหว้พ่อเลี้ยงที่ดูแลเขาปานลูกชาย
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 12 เธอช่างโชคดี
“ก็จริง อยู่ไปคงไม่มีความสุข เอ่อว่าแต่จะคุยตอนกินหรือคะ”อยากฟังแต่อีกใจก็ไม่อยากฟังทว่าไม่ใช่เรื่องของเธอสักหน่อย“เราจะเริ่มกินข้าวเมื่อเธอรับปากว่าจะเป็นแฟนฉัน ”“หา ท่านประธานอย่า อย่าล้อเล่นสิคะ”“ไหนว่าฉันไม่แก่ ยังเรียกลุงอยู่ได้ และฟังให้จบก่อน ฉันแค่ให้เป็นกันชนให้หน่อย”ใจที่ฟูพลันแฟบ รู้สึกผิดหวังที่ได้ยินคำอธิบายแต่ยังยิ้มสู้“ออ ถ้าอย่างนั้นทำไมไม่ได้ละคะ ช่วยอะไรคุณได้สามจะทำทุกอย่างเลย ไม่กลับคำแน่ๆ แต่อย่าลืมนะคะ สามยังอยากเรียนหนังสือ”“เห็นฉันเป็นคนขี้ลืมหรือไง”ดวงตามีเสน่ห์ส่งมาให้ สาวน้อยแก้มแดง “ขอบคุณค่ะ” เธอก้มหน้าทั้งสองเริ่มกินข้าว แต่ในหัวต่างคิดเรื่องที่คุยค้างคากันชน จะทำได้หรือ แต่รับปากไปแล้วส่วนคนที่คิดแผนการนิ่งเพราะสมใจ กันชน นั่นมันแค่ข้ออ้าง เธอขยับเข้ามาใกล้ฉันอีกนิดแล้วแม่สาวน้อยสำหรับเธอฉันจะไม่บุ่มบ่าม เพราะเอคือผู้มีบุญคุณเมื่ออาหารอิ่มเจ้าของคอนโดไปนั่งรอคนที่วานให้เป็นแฟน บอกเธอให้มาคุยกับเขาต่อ สาวน้อยไปนั่งใกล้ๆ ด้วยใจเต้นระทึก“ทำไมดูหน้าซีดนะเรา หรือกลัว”“ใครกลัวคะ งานสบายๆ ได้ช่วยคุณสามไม่กลัวใครทั้งนั้น”“แต่อย่าลืมทำหน้าที่ให้ดี
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 11 แฟนปลอมๆ ของท่านประธาน
7 แฟนปลอมๆ ของท่านประธานสุดหล่อธิกานต์ดานั่งลงบนเตียงในคอนโดหรู เธอกำลังรอเจ้าของห้อง วันนี้เขาบอกจะกลับมาราวห้าโมงเย็น ซึ่งเหลือเวลาอีกไม่กี่นาทีมาอยู่ที่นี่เกือบหนึ่งเดือน เธอเบื่อที่ต้องอยู่แต่ในห้อง ได้แต่นั่งรอคุณลุงสุดหล่อเหมือนลูกคอยพ่อกลับจากทำงานผู้ชายที่เธอช่วยเหลือ เขาเป็นถึงประธานบริษัทใหญ่โตเป็นผู้ชายที่หล่อเหลาเหมือนดาราหนังไม่มีผิด เธอรู้สึกสุขใจเมื่อได้อยู่กับเขาคุณเดชาธรดูแลเธออย่างดียังบอกจะส่งเสียให้เรียนหนังสือ เธอไหว้เขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า บอกจะออกมาช่วยงานเมื่อเรียนจบ เขาได้แต่ยิ้ม รอยยิ้มนั้นเธอชอบมองมากธิกานต์ดาหายจากโรคคิดถึงป้าและพ่อ ส่วนเรื่องยายที่เป็นห่วงป้าสุคนธ์ส่งข่าวมาบอกและให้เบอร์มือถือ เธอดีใจและเมื่อครู่เพิ่งวางสายไปหลังจากคุยกับยายพักใหญ่สักวันเธอจะรับยายมาอยู่ด้วยเมื่อเรียนจบได้ทำงานคงไม่นานจะมีกำลังซื้อบ้าน เลี้ยงดูยายใครๆ ก็ต้องอยู่กับความฝัน ในเมื่อต้นทุนชีวิตไม่มีเลย เพื่อจะได้มีแรงผลักดันความตั้งใจ“เป็นไงอีกไม่กี่วันมหาลัยจะเปิดนอนไม่หลับหรือ”เสียงอ่อนโยนถามเมื่อเปิดประตูเข้ามา สาวน้อยยิ้ม รีบไปถอดเสื้อสูทให้ร่างใหญ่“มาแล้วหรือคะสามคอยต
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 10 เธอรู้จักเขาดีแค่ไหน
“มาทำอะไรคะ”“มาหาเธอน่ะสิ”ป้าสุคนธ์เดินไปยืนใกล้คนเจ็บ เธอบอกป้าเบาๆ “ลุงหนวดเขาอยู่ที่ท่าน้ำค่ะป้า สามจะไปหาเขาสักหน่อย”“ไม่ได้นะคะ ถ้ากำนันรู้จะแย่”“แต่สามอยากไปจากที่นี่แล้ว หลายวันมานี้สามคิดทบทวนคงต้องไปจริงๆ อยู่ทำไมให้เขามาไล่ทุกวัน”“หนูสาม” ป้าสุคนธ์ดวงตาแดงก่ำคงถึงวันที่ต้องโดดเดี่ยวอีกครั้ง ทั้งคนไปและคนที่อยู่ที่เดิม“ ใช่ว่าสามอยากจะไปป้าก็รู้ แต่อยู่แบบไม่รู้ว่าจะโดนไล่ไปเมื่อไหร่อีกสามเครียด ไหนจะเรื่องเรียน ถ้าคุณลุงหนวดไม่รังเกียจ สามจะออกไปจากที่นี่ ขอให้เขาช่วย”นางสุคนธ์น้ำตาคลอ“ป้าอย่าร้องไห้เลยจะไปด้วยก็ได้นะคะ สามจะไม่ให้ป้าลำบาก สามพอจะมีเงินเก็บ”เธอทำงานทุกอย่างตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ ปลูกผัก เก็บผลไม้จ้าง เพราะเคยทำจนชิน ไม่ชอบการง้อมือง้อเท้า ดีใจที่วันนี้พอจะมีเงินในบัญชี“ป้าต้องดูแลกำนัน”คนมีบุญคุณดูลังเลธิกานต์ดาร้องไห้ ไม่ใช่ไม่รู้ว่าป้ารักพ่อของตน เธอกอดป้า“ถ้าอย่างนั้นให้สามไปเถอะค่ะ ป้าเองจะได้ไม่ปวดหัวเรื่องสาม ไหนจะพ่อ ”“พ่อกำนันอาจจะเมา สองแม่ลูกนั่นก็ร้าย”ป้าอย่าหลอกกันเลยสามไม่ใช่เด็กอมมือ พ่อไม่ได้รักสามเลย พามาที่นี่เพราะแม่เคยเป็นเพื่
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 9 ได้เจอกันอีกครั้ง
ควับ!ไม้กวาดใกล้มือพ่อฟาดลงที่แผ่นหลังน้ำตาสาวน้อยร่วงริน มองหน้าพ่ออย่างตัดพ้อแต่ยังโดนอีกครั้ง นางสุคนธ์เข้าไปกอดร่างอวบ“พอเถอะกำนัน”“ถ้าไม่รักดีแบบนี้ก็ไปให้พ้นหน้าฉัน ไปอยู่กับผัวชาวสวน โง่จริงๆ จะส่งไปอยู่สุขสบายไม่ชอบ กลับไปคว้าคนจนๆ มาเป็นผัว เลือดชั่ว”กำนันทศเดินจากไป นางสาครหันมายิ้มเย้ย“ไปเลยนะ อย่าอยู่ให้กำนันเอาเลือดหัวแกออกอีก ฉันดีกับแกมาตลอดเพื่อวันนี้ ยังไงก็ไปดีนะ ผิดที่แกไม่น่ากลับมาเลย หลายปีที่ฉันกับลูกมีความสุข แต่เมื่อแกกลับมาเราก็ไม่มีความสุขอย่างเคย ไปคราวนี้ขอให้ไปลับนะ ผู้ชายก็ไม่เอา คนเป็นพ่อก็ไม่เคยคิดว่าแกเป็นลูก”“สารเลว”นางสาครโกรธจะกลับมาตบหน้านางสุคนธ์อีก แต่นางสุคนธ์ยกไม้กวาดขึ้น “เอาซี่ ถ้าแน่จริงก็เข้ามา”กำนันทศเดินไปแล้ว นางสาครล่าถอย มองหาลูกสาวก็ไม่เห็น รู้สึกโมโหที่ไม่มาช่วยเหลือ ปล่อยให้ตนโดนรุม“เมื่อก่อนแม่เองก็คงตรอมใจเพราะรู้ว่าพ่อมีผู้หญิงคนนี้ ฮือๆๆ สามน่าจะเชื่อป้าตั้งแต่แรก ไม่ไว้ใจคนพวกนี้”“ก็เขาแกล้งทำดีด้วย คนใจดีอย่างหนูสามก็คงเห็นใจ เลิกพูดเรื่องนี้เถอะคะ มาขอป้าดูหน่อยเจ็บมากหรือเปล่า”ธิกานต์ดาห่อตัว รู้สึกปวดร้อนที่แผลร
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 3 คนเจ็บไม่อยากกลับ
ใครละเนี่ย ดูมีเงิน แต่เมื่อคนที่ช่วยเหลือเห็นตนก็รีบหลบเดินกลับบ้าน“กลับกันได้แล้ว สืบรู้ว่าใครทำร้ายฉันแล้ว เราก็กลับบ้านกัน”อชิระคนติดตามบอสใหญ่แห่ง ดี เอ็น เอ็น คอเปอร์เรชั่น คนที่ลูกน้องไม่เคยกล้าสู้สายตา คงมีเพียงเขาละมั้งที่กล้าทำอย่างนั้น เหตุเพราะรับใช้ใกล้ชิดฉันทัชออกเรือแม่น้ำเจ้าพระ
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 8 เหมือนเป็นคนอื่น
สองสัปดาห์ต่อมากลับจากงานบวชลูกบ้านนายทศเมามายนอนบนแคร่ใต้ต้นมะม่วงลูกดก ธิกานต์ดานอนไม่หลับลงมาดูแลพ่อแต่กลับโดนไล่“ไปให้พ้นหน้าฉันเดี๋ยวนี้ ไป”“หนูจะหาเงินมาให้พ่อเองค่ะ”“เงินตั้งมากมายอย่ามาทำอวดเก่ง ไปให้พ้นกลับไปอยู่กับแม่แก แม่แกที่หนีตามชู้ไป เอิ้ก ฉันไม่น่าไปรับแกมาเลย ไอ้เถ้าแ
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 2ร้อน ๆหนาวๆ ราวจับไข้
“รู้ได้ยังไงว่ารัก ถ้าเหตุผลแค่นี้ทำให้เลิกรัก ฉันว่าไม่ใช่”“ลุงจะรู้อะไรล่ะ เคยรักใครหรือไง”สาวน้อยอารมณ์ไม่ดี คนบนเตียงมองผู้หญิงที่ช่วยชีวิตตนรูปร่างค่อนข้างอวบติดไปในทางอ้วน เธอชอบใส่กางเกงยีนต์กับเสื้อยืดตัวใหญ่ ผมสีดำยาวถึงแผ่นหลัง วงหน้าจิ้มลิ้ม ทำให้ลืมเรื่องที่เธอค่อนข้างตัวเตี้ยไป คนข้
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 1 เป็นลูกหรือเป็นคนอื่น
1 เป็นลูกหรือเป็นคนอื่น “ยายลูกไม่รักดี”ธิกานต์ดาสะดุ้งหดมือจากไหล่เปลือยของคนที่นอนบนเตียง ใบหน้ากลมซีดเผือด จ้องมองใบหน้าพ่อที่โกรธจัด คนข้างหลังพ่อเมินหนีหน้าเธอ สาวน้อยวัยสิบเก้าปีรีบอธิบายเรื่องราวด้วยความตกใจ“พ่อไม่ใช่อย่างที่คิดนะคะ”แต่เสียงเธอถูกกลบด้วยเสียงพี่สาวที่สนิทสนม“พอเถอะยา
You May Also Like
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา81.4K viewsเรื่องสั้นซ่อนรัก
C115.1K viewsบทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋90.5K viewsท่านรองฯร้อนแรง
กาแฟหอมกรุ่น643.3K viewsเกิดใหม่ในยุค80ภรรยาลับของท่านนายพลจอมดุ
ปะหนัน271 viewsCherish you ขอรักหน่อยได้หรือเปล่า?
SUNISAYOK237 viewsเมียกำมะลอ
กัญจารีย์68 viewsหย่า…มารักฉันเลย
เบลล่า28.2K views
