LOGINShare
ตอนที่ 10 เธอรู้จักเขาดีแค่ไหน
publish date:
2026-06-21 11:57:29“มาทำอะไรคะ”
“มาหาเธอน่ะสิ”
ป้าสุคนธ์เดินไปยืนใกล้คนเจ็บ เธอบอกป้าเบาๆ “ลุงหนวดเขาอยู่ที่ท่าน้ำค่ะป้า สามจะไปหาเขาสักหน่อย”
“ไม่ได้นะคะ ถ้ากำนันรู้จะแย่”
“แต่สามอยากไปจากที่นี่แล้ว หลายวันมานี้สามคิดทบทวนคงต้องไปจริงๆ อยู่ทำไมให้เขามาไล่ทุกวัน”
“หนูสาม” ป้าสุคนธ์ดวงตาแดงก่ำ
คงถึงวันที่ต้องโดดเดี่ยวอีกครั้ง ทั้งคนไปและคนที่อยู่ที่เดิม
“ ใช่ว่าสามอยากจะไปป้าก็รู้ แต่อยู่แบบไม่รู้ว่าจะโดนไล่ไปเมื่อไหร่อีกสามเครียด ไหนจะเรื่องเรียน ถ้าคุณลุงหนวดไม่รังเกียจ สามจะออกไปจากที่นี่ ขอให้เขาช่วย”
นางสุคนธ์น้ำตาคลอ
“ป้าอย่าร้องไห้เลยจะไปด้วยก็ได้นะคะ สามจะไม่ให้ป้าลำบาก สามพอจะมีเงินเก็บ”
เธอทำงานทุกอย่างตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ ปลูกผัก เก็บผลไม้จ้าง เพราะเคยทำจนชิน ไม่ชอบการง้อมือง้อเท้า ดีใจที่วันนี้พอจะมีเงินในบัญชี
“ป้าต้องดูแลกำนัน”
คนมีบุญคุณดูลังเล
ธิกานต์ดาร้องไห้ ไม่ใช่ไม่รู้ว่าป้ารักพ่อของตน เธอกอดป้า
“ถ้าอย่างนั้นให้สามไปเถอะค่ะ ป้าเองจะได้ไม่ปวดหัวเรื่องสาม ไหนจะพ่อ ”
“พ่อกำนันอาจจะเมา สองแม่ลูกนั่นก็ร้าย”
ป้าอย่าหลอกกันเลยสามไม่ใช่เด็กอมมือ พ่อไม่ได้รักสามเลย พามาที่นี่เพราะแม่เคยเป็นเพื่อนกับเถ้าแก่ต่างหาก แต่ตอนนี้ทางนั้นคงไม่อยากได้สามเป็นสะใภ้แล้ว”
นางสุคนธ์ร้องไห้เมื่อธิกานต์ดามองไปยังกระเป๋าเสื้อผ้า นางต้องเข้าไปช่วย
หยาดฝนเริ่มซาลง ธิกานต์ดารีบเดินแม้จะเจ็บแผล
“ไม่ต้องรีบค่ะ ไม่มีใครตาม” นางสุคนธ์ว่าก่อนจะรู้ว่าปากเสีย และเดินเงียบๆ
สายลมเย็นพัดต้องผิว ละอองฝนกระทบใจที่หนาวเย็น
วันเข้ามาเธอรู้สึกตื่นเต้น ดีใจ พ่อใครบ้างไม่อยากมี ไม่มีแม่แล้ว มีพ่อเข้ามาหวังว่าชีวิตจะเจอความสุข
แต่ตอนนี้ต้องจากไปกับความเจ็บปวด กับความจริงที่ว่าพ่อไม่เคยอยากเลี้ยงดูจริงๆ ซ้ำยังเกลียด
แม่ไม่อยู่ พ่อไม่รัก จะอยู่ไปทำไม เธอตัดใจชะเง้อมองเรือที่ท่าน้ำ
แต่เห็นผู้ชายตัวโตที่เดินลงมาก็ถอยหลัง
“ลุง…ลุง”
“โกนหนวดแล้วยังเหมือนลุงอีกเหรอ” น้ำเสียงคุ้นเคยเหมือนจะล้อเลียน
สาวน้อยก้าวเดินไปใกล้ร่างใหญ่อย่างลืมตัว เพราะเธอเหมือนจะชินกับร่างนี้ เมื่อก่อนลูบๆ คลำๆ มากกว่าจ้องยังทำมาแล้ว และแล้วก็รู้สึกใจเต้นเมื่อสบตากันในระยะกระชั้นชิด
“ลุงหล่อไม่เบาเลยนะคะเนี่ย”
คนที่โดนเรียกว่าลุงอึ้งแต่ยังยืนใบหน้าขรึม อชิระแอบยิ้มขัน
สาวน้อยดูไร้เดียงสามาก ส่วนเจ้านายขาโหดของเขาก็อ่อนโยนผิดปรกติ เรื่องนี้ไม่ธรรมดา
“เขินเหรอคะเนี่ย”
สาวน้อยถามตรงๆ ป้าสุคนธ์สะกิดแขนคนไร้เดียงสา
“หนูสามพอเถอะ ไม่เจ็บแผลแล้วเหรอคะ อย่ายืนตากลม ตากน้ำค้างนานๆ เลย”
ท่านประธานจ้องใบหน้าที่รู้ว่ามีความเศร้าหลบข้างใน
“ใช่ๆ ว่าแต่เอากระเป๋าไปไหน”
คุณลุงถาม ดวงตาคมคายยังมองแก้มเธอ สาวน้อยหันมองป้าข้างกายพึมพำกับร่างสูงเบาๆ
“ขอไปด้วยคนนะคะ ถ้าไม่เป็นการรบกวนแค่นั่งเรือไปกรุงเทพ”
เธอรู้ว่าเขาอยู่กรุงเทพ
อชิระมองหน้าท่านประธาน ดีใจละสินาย แหมๆ แต่ยังหน้านิ่ง
“ได้สิ ว่าแต่ป้า…”
“ฉันมีเบอร์คุณ รูปถ่าย หวังว่าจะไม่ทำอะไรหนูสามนะคะ ตอบแทนบุญคุณคน คุณคงเข้าใจถึงได้มาที่นี่อีกครั้ง”
ป้าสุคนธ์ทันสมัยถ่ายรูปคนที่เคยช่วยเหลือไว้ ทำหน้าขึงขัง เดชาธรโค้งให้ป้าและยื่นบางอย่างให้ ป้าสุคนธ์รับไปอย่างงงๆ
“ยายสาม ยายสาม แกใช่ไหมนั่น”
เสียงธิติสาดังมา ป้าสุคนธ์พยักหน้า ตัดใจให้สาวน้อยจากไป
ธิกานต์ดาใจหาย บทจะต้องไปก็ลังเล
เธอรู้จักผู้ชายที่มาหาดีแค่ไหน
ชีวิตต่อจากนี้จะเจออะไร ใครจะบอกได้
“ป้าครับนั่นนามบัตรผม เพื่อความมั่นใจว่าคุณสามจะปลอดภัยเมื่อไปอยู่กับผม”
น้ำเสียงจริงจังทำให้เธอมองป้าสุคนธ์
“ป้าค่ะสาม สาม”
“ไปเถอะค่ะ วันหน้าฟ้าใหม่คงได้เจอกัน ที่นี่เป็นบ้านหนูสาม ป้าจะรอวันที่หนูกลับมา”
ป้าหันไปฝากฝังผู้ชายตรงหน้า หูธิกานต์ดาอื้อ กว่าจะรู้ตัวเธอมาอยู่บนเรือลำหรูของชายที่ยังนับว่าแปลกหน้า
แต่อ้อมกอดเขาอุ่นนัก เขากำลังปลอบโยนเธอ เธอสมควรจะดันอกกว้างให้ห่างแต่กลับไม่ทำ
อ้อมกอดพ่อและแม่เคยพบแค่ในฝัน ชาตินี้คงไม่มีหวัง สาวน้อยบอกให้พ่อรักษาตัว
“ตัวเย็นเชียว เห็นป้าสุคนธ์บอกว่าเธอมีบาดแผลไปนั่งเถอะ”
เสียงอ่อนโยนทำเอาอชิระเอี้ยวหน้าแอบมอง
แหม! อะไรจะขนาดนั้นครับท่านประธาน ว่าแต่จะโดนข้อหาพรากผู้เยาว์หรือเปล่าครับนั่นน่ะ
กำนันทศขว้างขันน้ำในมือเมื่อลูกเลี้ยงมาฟ้องว่าลูกสาวขึ้นเรือไปกับผู้ชาย แต่เมียบอกให้ปล่อยไป เพราะคงไม่รักดีเหมือนแม่ กำนันทศปวดหัวต้องหายาพารามากิน สองแม่ลูกหันยิ้มให้กันที่แผนไล่ส่วนเกินออกจากบ้านสำเร็จ
“มันไปกับใครหรือ”
“ผู้ชายค่ะแม่ ไม่รู้เหมือนกัน ไวไฟจริงๆ หรือมันจะมีคนอื่นจริง”
“จะเป็นใคร อย่าสนใจเลย ขอแค่อย่ากลับมาที่นี่อีก อย่ามาแย่งคนที่แกรักเป็นพอ คราวนี้ฉันจะได้ลูกเขยเป็นเศรษฐีสมใจแล้ว”
สองแม่ลูกยิ้มให้กัน
ธิติสามองไปยังห้องนอนของคนที่ไม่เคยคิดว่าเป็นน้อง เธอบอกแม่ว่าจะย้ายไปอยู่ห้องใหญ่ นางสาครตามใจลูก แต่เมื่อขนของไปนางสุคนธ์กลับไม่ยอม ทั้งสองจึงมีปากเสียงกัน ร้อนถึงกำนันทศต้องลงมาเคลียร์ ครั้งนี้นางสุคนธ์ชนะ เพราะกำนันทศสร่างเมา และเขานึกเสียใจที่เมื่อคืนก่อนจะทำร้ายคนที่ผูกพันมาตั้งแต่เด็ก นางสาครไม่พอใจเดินกลับห้อง กำนันทศไม่ทันได้ตามไปปรากฏว่าเถ้าแก่ทนงค์ก็มาหา
“ไปล้างหน้าก่อนดีกว่ากำนัน ฉันจะไปดูแลเถ้าแก่ก่อน”
นางสุคนธ์ว่า กำนันพยักหน้า รู้สึกเครียดที่ต้องเจอเถ้าแก่ เพราะไม่รู้จะพูดอย่างไรดีเรื่องลูกสาวตัวดี
Latest chapter
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่15 หาว่าเราอ้วนฝากไว้ก่อนเถอะ
เดชาธรมองสาวน้อยที่แปลงร่างอยู่ในชุดสวย เขายิ้มพอใจชมไม่ขาดปากจนคนนั่งข้างๆ บอกให้หยุดพูด“หยุดชมเถอะค่ะไม่ได้ชอบแต่งตัวแบบนี้ มันไม่ชิน”“ไม่ชอบกระโปรงใช่ไหมแต่ใส่แล้วดูดี เอาเป็นว่าจะซื้อให้อีกหลายๆ ชุด”สาวน้อยก้มมองกระโปรงเนื้อนิ่ม มีลูกไม้ที่ริมกระโปรง เธอส่ายหน้า“ไม่เอาค่ะ ตัวนี้ตัวเดียวพอ แบบนี้ก็หาว่าเมื่อก่อนสามดูไม่ดีใช่ไหมคะ”“งอนเหรอ เด็กหนอเด็ก”ยิ่งพูดยิ่งหน้างอเดชาธรจับมือนุ่มนิ่มไปที่รถ อชิระมองท่านประธานที่สีหน้าสดใสด้วยความขำดูทำเข้าขนาดยังไม่ได้กินยังหวงขนาดนี้ ถ้าเกิดได้กันแล้ว ไม่ขังไว้ในห้องหรือไงระหว่างนั่งรถธิกานต์ดามองมือถือรู้สึกคิดถึงพ่อขึ้นมา เพราะผ่านโรงพยาบาลที่เคยพาพ่อรักษาตัวป่านนี้จะปวดท้องอีกหรือเปล่า จะมีใครทำของโปรดให้กินไหม เธอน้ำตารื้นขอบตา แต่พ่อไม่ต้องการเธอ จะร้องไห้โศกเศร้าไปทำไม วันนี้ธิติสาก็ย้ำเรื่องนี้แล้ว“เป็นอะไรไป”“คิดถึงพ่อค่ะ”“ฉันว่างงานเมื่อไหร่จะพาเธอกลับบ้านนะ&rdq
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 14 เป็นแฟนกันไม่เป็นไรหรอก
เดชาธรพาแฟนปลอมๆ ไปกินข้าว หลังจากนั้นพาเธอไปซื้อชุดนักศึกษา รองเท้า สาวน้อยเลือกของของใช้เท่าที่จำเป็นและควักเงินตนเองจ่าย เดชาธรดุให้เก็บไว้และให้เธอซื้อของเท่าที่อยากได้ แต่สาวน้อยยังดื้อเพราะบอกเสียดายเงิน“ค่าจ้างฉันให้เบิกก่อน เอาไปเถอะ”“ไม่เอาอยากเก็บไว้มากกว่า พอแล้วค่ะ ไปซื้อกับข้าวต่อนะคะ ไปตุนไว้”เป็นครั้งแรกที่เขาเดินเข้าห้างเพื่อซื้อกับข้าว เดชาธรไม่อยากทำแต่กลับเดินตามหญิงสาวที่เริ่มน้ำหนักลดช้าๆ มองเธอซื้อของด้วยความสุข“เอ่อ เดี๋ยวไปซื้อเสื้อผ้าใหม่หลายๆ ชุดนะ”“ไม่เอา ไม่ชอบนุ่งกระโปรงค่ะ”“แต่เป็นแฟนฉันต้องใส่บ้าง”“สั้นๆ แบบคุณคนนั้นเหรอคะ”สาวน้อยหน้างอ“ทำเหมือนหึง”“แหะๆๆ แค่ซ้อมหึงค่ะ”ว่าแล้วก็แอบหน้าแดงคนเดียว แต่ไม่พ้นสายตาคมซึ่งจับตามองอยู่ตลอดเวลากระทั่งเสียงมือถือมาขัดจังหวะ เดชาธรเดินไปคุย ธิกานต์ดาเดินเลือกซื้อของ พลันสายตาหันไปเห็นธิติสาและลือศักดิ์ เธอคิดจะหลบแต่ธิติสามองเธอเขม็งและตรงเข้ามาในร้าน“ยายสามแกจริงๆ”ปกรณ์ไหว้พ่อเลี้ยงที่ดูแลเขาปานลูกชาย
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 12 เธอช่างโชคดี
“ก็จริง อยู่ไปคงไม่มีความสุข เอ่อว่าแต่จะคุยตอนกินหรือคะ”อยากฟังแต่อีกใจก็ไม่อยากฟังทว่าไม่ใช่เรื่องของเธอสักหน่อย“เราจะเริ่มกินข้าวเมื่อเธอรับปากว่าจะเป็นแฟนฉัน ”“หา ท่านประธานอย่า อย่าล้อเล่นสิคะ”“ไหนว่าฉันไม่แก่ ยังเรียกลุงอยู่ได้ และฟังให้จบก่อน ฉันแค่ให้เป็นกันชนให้หน่อย”ใจที่ฟูพลันแฟบ รู้สึกผิดหวังที่ได้ยินคำอธิบายแต่ยังยิ้มสู้“ออ ถ้าอย่างนั้นทำไมไม่ได้ละคะ ช่วยอะไรคุณได้สามจะทำทุกอย่างเลย ไม่กลับคำแน่ๆ แต่อย่าลืมนะคะ สามยังอยากเรียนหนังสือ”“เห็นฉันเป็นคนขี้ลืมหรือไง”ดวงตามีเสน่ห์ส่งมาให้ สาวน้อยแก้มแดง “ขอบคุณค่ะ” เธอก้มหน้าทั้งสองเริ่มกินข้าว แต่ในหัวต่างคิดเรื่องที่คุยค้างคากันชน จะทำได้หรือ แต่รับปากไปแล้วส่วนคนที่คิดแผนการนิ่งเพราะสมใจ กันชน นั่นมันแค่ข้ออ้าง เธอขยับเข้ามาใกล้ฉันอีกนิดแล้วแม่สาวน้อยสำหรับเธอฉันจะไม่บุ่มบ่าม เพราะเอคือผู้มีบุญคุณเมื่ออาหารอิ่มเจ้าของคอนโดไปนั่งรอคนที่วานให้เป็นแฟน บอกเธอให้มาคุยกับเขาต่อ สาวน้อยไปนั่งใกล้ๆ ด้วยใจเต้นระทึก“ทำไมดูหน้าซีดนะเรา หรือกลัว”“ใครกลัวคะ งานสบายๆ ได้ช่วยคุณสามไม่กลัวใครทั้งนั้น”“แต่อย่าลืมทำหน้าที่ให้ดี
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 11 แฟนปลอมๆ ของท่านประธาน
7 แฟนปลอมๆ ของท่านประธานสุดหล่อธิกานต์ดานั่งลงบนเตียงในคอนโดหรู เธอกำลังรอเจ้าของห้อง วันนี้เขาบอกจะกลับมาราวห้าโมงเย็น ซึ่งเหลือเวลาอีกไม่กี่นาทีมาอยู่ที่นี่เกือบหนึ่งเดือน เธอเบื่อที่ต้องอยู่แต่ในห้อง ได้แต่นั่งรอคุณลุงสุดหล่อเหมือนลูกคอยพ่อกลับจากทำงานผู้ชายที่เธอช่วยเหลือ เขาเป็นถึงประธานบริษัทใหญ่โตเป็นผู้ชายที่หล่อเหลาเหมือนดาราหนังไม่มีผิด เธอรู้สึกสุขใจเมื่อได้อยู่กับเขาคุณเดชาธรดูแลเธออย่างดียังบอกจะส่งเสียให้เรียนหนังสือ เธอไหว้เขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า บอกจะออกมาช่วยงานเมื่อเรียนจบ เขาได้แต่ยิ้ม รอยยิ้มนั้นเธอชอบมองมากธิกานต์ดาหายจากโรคคิดถึงป้าและพ่อ ส่วนเรื่องยายที่เป็นห่วงป้าสุคนธ์ส่งข่าวมาบอกและให้เบอร์มือถือ เธอดีใจและเมื่อครู่เพิ่งวางสายไปหลังจากคุยกับยายพักใหญ่สักวันเธอจะรับยายมาอยู่ด้วยเมื่อเรียนจบได้ทำงานคงไม่นานจะมีกำลังซื้อบ้าน เลี้ยงดูยายใครๆ ก็ต้องอยู่กับความฝัน ในเมื่อต้นทุนชีวิตไม่มีเลย เพื่อจะได้มีแรงผลักดันความตั้งใจ“เป็นไงอีกไม่กี่วันมหาลัยจะเปิดนอนไม่หลับหรือ”เสียงอ่อนโยนถามเมื่อเปิดประตูเข้ามา สาวน้อยยิ้ม รีบไปถอดเสื้อสูทให้ร่างใหญ่“มาแล้วหรือคะสามคอยต
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 10 เธอรู้จักเขาดีแค่ไหน
“มาทำอะไรคะ”“มาหาเธอน่ะสิ”ป้าสุคนธ์เดินไปยืนใกล้คนเจ็บ เธอบอกป้าเบาๆ “ลุงหนวดเขาอยู่ที่ท่าน้ำค่ะป้า สามจะไปหาเขาสักหน่อย”“ไม่ได้นะคะ ถ้ากำนันรู้จะแย่”“แต่สามอยากไปจากที่นี่แล้ว หลายวันมานี้สามคิดทบทวนคงต้องไปจริงๆ อยู่ทำไมให้เขามาไล่ทุกวัน”“หนูสาม” ป้าสุคนธ์ดวงตาแดงก่ำคงถึงวันที่ต้องโดดเดี่ยวอีกครั้ง ทั้งคนไปและคนที่อยู่ที่เดิม“ ใช่ว่าสามอยากจะไปป้าก็รู้ แต่อยู่แบบไม่รู้ว่าจะโดนไล่ไปเมื่อไหร่อีกสามเครียด ไหนจะเรื่องเรียน ถ้าคุณลุงหนวดไม่รังเกียจ สามจะออกไปจากที่นี่ ขอให้เขาช่วย”นางสุคนธ์น้ำตาคลอ“ป้าอย่าร้องไห้เลยจะไปด้วยก็ได้นะคะ สามจะไม่ให้ป้าลำบาก สามพอจะมีเงินเก็บ”เธอทำงานทุกอย่างตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ ปลูกผัก เก็บผลไม้จ้าง เพราะเคยทำจนชิน ไม่ชอบการง้อมือง้อเท้า ดีใจที่วันนี้พอจะมีเงินในบัญชี“ป้าต้องดูแลกำนัน”คนมีบุญคุณดูลังเลธิกานต์ดาร้องไห้ ไม่ใช่ไม่รู้ว่าป้ารักพ่อของตน เธอกอดป้า“ถ้าอย่างนั้นให้สามไปเถอะค่ะ ป้าเองจะได้ไม่ปวดหัวเรื่องสาม ไหนจะพ่อ ”“พ่อกำนันอาจจะเมา สองแม่ลูกนั่นก็ร้าย”ป้าอย่าหลอกกันเลยสามไม่ใช่เด็กอมมือ พ่อไม่ได้รักสามเลย พามาที่นี่เพราะแม่เคยเป็นเพื่
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 9 ได้เจอกันอีกครั้ง
ควับ!ไม้กวาดใกล้มือพ่อฟาดลงที่แผ่นหลังน้ำตาสาวน้อยร่วงริน มองหน้าพ่ออย่างตัดพ้อแต่ยังโดนอีกครั้ง นางสุคนธ์เข้าไปกอดร่างอวบ“พอเถอะกำนัน”“ถ้าไม่รักดีแบบนี้ก็ไปให้พ้นหน้าฉัน ไปอยู่กับผัวชาวสวน โง่จริงๆ จะส่งไปอยู่สุขสบายไม่ชอบ กลับไปคว้าคนจนๆ มาเป็นผัว เลือดชั่ว”กำนันทศเดินจากไป นางสาครหันมายิ้มเย้ย“ไปเลยนะ อย่าอยู่ให้กำนันเอาเลือดหัวแกออกอีก ฉันดีกับแกมาตลอดเพื่อวันนี้ ยังไงก็ไปดีนะ ผิดที่แกไม่น่ากลับมาเลย หลายปีที่ฉันกับลูกมีความสุข แต่เมื่อแกกลับมาเราก็ไม่มีความสุขอย่างเคย ไปคราวนี้ขอให้ไปลับนะ ผู้ชายก็ไม่เอา คนเป็นพ่อก็ไม่เคยคิดว่าแกเป็นลูก”“สารเลว”นางสาครโกรธจะกลับมาตบหน้านางสุคนธ์อีก แต่นางสุคนธ์ยกไม้กวาดขึ้น “เอาซี่ ถ้าแน่จริงก็เข้ามา”กำนันทศเดินไปแล้ว นางสาครล่าถอย มองหาลูกสาวก็ไม่เห็น รู้สึกโมโหที่ไม่มาช่วยเหลือ ปล่อยให้ตนโดนรุม“เมื่อก่อนแม่เองก็คงตรอมใจเพราะรู้ว่าพ่อมีผู้หญิงคนนี้ ฮือๆๆ สามน่าจะเชื่อป้าตั้งแต่แรก ไม่ไว้ใจคนพวกนี้”“ก็เขาแกล้งทำดีด้วย คนใจดีอย่างหนูสามก็คงเห็นใจ เลิกพูดเรื่องนี้เถอะคะ มาขอป้าดูหน่อยเจ็บมากหรือเปล่า”ธิกานต์ดาห่อตัว รู้สึกปวดร้อนที่แผลร
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 7 ท่านประธานอารมณ์ดี
“ออกไป ”ท่าทางแปลกๆ จะไม่ให้นายอชิระคิดได้ยังไง ดังนั้นจึงมองเจ้านายไม่กะพริบตา“ถ้าอย่างนั้นพอแค่นี้ใช่ไหมครับ”“ไว้ถ้าต้องการอะไรจะบอกอีกครั้งแต่ตอนนี้มาทำแผลให้ฉันก่อน”นายเอี้ยวมองผ้าก็อตที่แขน อชิระเดินไปใกล้“มือผมไม่นิ่มเหมือนกับมานางผมยาวตานีบ้านนั้นนะครับ”แววตาคมกริบจ้องคนสนิท อชิระหุบปา
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 6 ท่านประธานมีความรัก
“แกอย่ามาก้าวร้าวเขานะ”“พี่กับเขาดูท่าศีลจะเสมอกัน ถ้าไม่ทำตามที่บอกสามจะฟ้องพ่อ ดูสิพ่อจะว่าอย่างไร” ธิกานต์ดาจ้องคนที่เคยไว้ใจด้วยสายตาจริงจัง ลือศักดิ์เดินจากไปด้วยสีหน้าหงุดหงิด ไม่ลืมสั่งให้คู่รักจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย เมื่อฝ่ายนั้นลับตาไป ธิกานต์ดาเสียงดังเพราะความโมโห“ถ้าอยากได้ทำไมไม
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 5 โดนแทงข้างหลัง
ปังๆๆ“ยายสามเปิดประตู แกจะมุดหัวอย่างนี้ไม่ได้”หญิงสาวสะดุ้ง พ่อมาแล้ว เธอเดินไปเปิดประตูเพียะ!เธอจับมือพ่อแน่น ห้ามน้ำตาไม่ให้ไหล “พ่อฟังสามก่อนสิ ไม่ได้เป็นอย่างที่พ่อคิดค่ะ”“ไม่ว่าจะยังไงแกก็โดนถอนหมั้น จะเอาเงินที่ไหนไปคืนเขา เงิน ทองพวกนั้นฉันเอาไปหมดแล้วแกก็รู้”พ่อติดพนันแต่ไม่ยอมขายไร่
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 4 ไม่เคยหวั่นไหว
“เลิกเสือก”ฉันทัชอมยิ้มสะใจ อชิระอยากถีบฉันทัชให้ตกเรือแต่ที่พูดคือ“ตามนั้นครับ” ดูเหมือนนายจะไม่เร่งรีบเรื่องตามหาคนร้าย ทั้งที่เป็นเรื่องความเป็นความตาย สงสัยจะมีเรื่องอื่นให้คิดมากกว่าเดชาธรหยุดการสนทนากับคนสนิท มองข้อมือ ไม่มีนาฬิกา ชายหนุ่มลูบข้อมือเพราะไม่ชินเรือเริ่มเร็วอย่างที่ต้องการ
You May Also Like
หนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ89.7K viewsท่านรองฯร้อนแรง
กาแฟหอมกรุ่น643.3K viewsหย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย389.9K viewsคุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.3M viewsร้ายรักพันธะการ
ภัสสพิชชา212 viewsมหาเศรษฐีทวงรัก
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko136 viewsสถานะลับ...ฉบับคู่อริ
Ladyporn132 viewsข้าเป็นดอกบัวขาว...ซะเมื่อไหร่
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์95 views
