LOGINShare
ตอนที่ 5 โดนแทงข้างหลัง
publish date:
2026-06-19 15:52:38ปังๆๆ
“ยายสามเปิดประตู แกจะมุดหัวอย่างนี้ไม่ได้”
หญิงสาวสะดุ้ง พ่อมาแล้ว เธอเดินไปเปิดประตู
เพียะ!
เธอจับมือพ่อแน่น ห้ามน้ำตาไม่ให้ไหล “พ่อฟังสามก่อนสิ ไม่ได้เป็นอย่างที่พ่อคิดค่ะ”
“ไม่ว่าจะยังไงแกก็โดนถอนหมั้น จะเอาเงินที่ไหนไปคืนเขา เงิน ทองพวกนั้นฉันเอาไปหมดแล้วแกก็รู้”
พ่อติดพนันแต่ไม่ยอมขายไร่นา สวนผลไม้ จึงเอาของหมั้นเธอไปขายหมด เธอรู้แก่ใจ และตอนนี้ความเครียดทำให้พ่อมาลงทุกอย่างที่เธอ
หญิงสาวก้มหน้า
“หนูไม่ได้มีอะไรกับผู้ชายคนนั้น พ่อบอกเขาไปสิคะ”
“คนสวนใหม่เหรอ แกรับเข้ามาแล้วไปเอามันมาเป็น เป็น…”
“พ่อไม่ใช่…”
พ่อจะคิดว่าเป็นคนสวนใหม่ได้ยังไง เธอไม่เคยถือวิสาสะรับใครมาทำงานในสวนพ่อ แต่พ่อไม่รับฟังอะไรเลย
“อย่าเถียง”
พ่อไม่ฟังแผดเสียง หญิงสาวตกใจตัวสั่น
“คุณลือศักดิ์เขาว่าอย่างไรคะพ่อ”
“ใครจะเอาแกอีกล่ะ ไม่น่าเลย เลี้ยงเสียข้าวสุก ไหนหมอดูบอกว่าแกจะทำให้ฉันสุขสบาย”
“พ่อเลี้ยงหนูมาเพราะเชื่อหมอดูหรือคะ พ่อ”
แม้จะรู้เรื่องนี้มาบ้าง แต่เธอไม่เคยยอมรับ ยังคิดเสมอพ่อไปรับเธอมาจากยายเพราะรักแม่ แต่แววตาแห่งรักไม่มีให้เห็น
พ่อเหมือนเป็นคนอื่น ป้าสุคนธ์ยังให้ความอบอุ่นได้มากกว่า
“เลี้ยงแบบไหนเพื่ออะไรแกจะทำไม รู้แต่ว่าจากวันนี้ไม่ต้องเรียน ฉันจะไม่ยอมลงทุนกับแกที่ทำให้ทุกอย่างย่อยยับ”
“พี่กำนันคะอย่าเสียงดังไปความดันจะขึ้น”
ธิกานต์ดาหันมองแม่เลี้ยง เธอรู้สึกเจ็บปวดเพราะคิดถึงสิ่งที่ธิติสาทำ
“พี่สองละคะป้า”
“จะไปถามถึงคนอื่นทำไม ยายสองก็ไปคุยกับลือศักดิ์เผื่อเขาจะเข้าใจแกน่ะสิ”
พ่อว่าและมองเธอด้วยความรำคาญ
“ใช่ พี่ไปคุยให้ หวังว่าทุกอย่างจะดีขึ้น”
ธิกานต์ดาจับพิรุธแม่เลี้ยง ที่ดีกับเธอมาตลอด แต่ตอนนี้เธอไม่เชื่อใครอีกแล้ว ดูเหมือนผู้หญิงคนนี้จะรู้เห็นเป็นใจกับลูกสาว
“กลับห้องเถอะพ่อกำนัน”
“ไม่ต้องค่ะสามจะพาพ่อไปเอง”
“ไม่ต้อง ไปอยู่ให้ไกลตาฉัน” พ่อตะคอก หญิงสาวถอยหลัง มองพ่อเดินจากไปกับแม่เลี้ยง
สองแม่ลูกคงอยากเฉดหัวไปจากที่นี่อย่างที่ป้าสุคนธ์ว่า เธอไม่น่าโง่เลย
พ่อออกจากห้องป้าสุคนธ์เข้ามารายงานหน้าตาตื่น
“ไปแล้วค่ะ”
“หรือคะ”
“ดูแปลกๆ นะคะ คนมารับหลายคน ดูเป็นคนมีเงิน”
“ช่างเขาเถอะคะ คงไม่ได้พบกันอีก”
เธอล้วงนาฬิกาในกระเป๋าบีบแน่น
“ป้าคะพ่อโกรธมากเลย ทำไมพ่อไม่เข้าใจกันบ้าง ไม่ฟังสามบ้างเลย”
นางสุคนธ์เดินมาลูบแขนเธอ “อย่าเสียใจไปเลยค่ะ คนอย่างลือศักดิ์นั่น รวยก็จริง แต่หาความรัก ความจริงใจไม่ได้ สามอายุยังน้อยต้องเจอคนที่ดีกว่านี้”
“เขาถอนหมั้นเราก็ลำบาก จะเอาเงินทองที่ไหนคืนเขาคะ”
เธอเริ่มคิดถึงจำนวนเงินที่ทางนั้นนำมาวันหมั้นหมาย
มากน่าดู จะหาที่ไหนมาคืน
“ทำอะไรไม่ได้ตอนนี้คงต้องรอทางฝ่ายคุณลือศักดิ์ค่ะ”
เพื่อให้ทุกคนเข้าใจว่าเธอไม่มีมลทิน หญิงสาวรีบออกจากห้อง เธอจะไปหาลือศักดิ์
ถ้าต้องโดนทิ้ง เธอจะไม่ยอมโดนเอาเปรียบ
เขาถอนหมั้นเพราะชอบคนอื่น ทำไมต้องมาใส่ร้ายเธอ ธิกานต์ดารีบวิ่งไปที่สวน
ลือศักดิ์มองเธอด้วยสายตาเย็นชา ธิกานต์ดาเดินไปใกล้ชายหนุ่มเชื้อสายจีน หน้าตาหล่อเหลาแต่ยังไม่ใช่สเปกเธอ
“คุณลือมาคุยกันหน่อยสิคะ”
“มีอะไรจะคุยอีกเหรอสาม”
“พี่สองไม่เกี่ยวค่ะ”
ธิติสาสีหน้าไม่พอใจ แต่เกิดขึ้นแวบเดียวเท่านั้น
“พี่แค่เป็นห่วง ค่อยๆ พูดกันนะจ๊ะ”
“ผมไม่มีอะไรจะพูด อยากรู้อะไรถามคุณสองเถอะ”
ธิติสายิ้มเยาะ คนโดนถอนหมั้นไม่อยากเชื่อว่าจะเจอเหตุการณ์แบบนี้ เธอหัวเราะออกมา
“เป็นบ้าอะไรของเธอ โดนทิ้งจนเพี้ยน ไปเข้าบ้านกับพี่”
“พี่เหรอ สามไม่มีพี่ พี่ที่ไหนจะจ้องงาบคู่หมั้นน้องสาว”
คนตรงหน้าดูตกใจ ก่อนจะยิ้ม
“รู้แล้วเหรอ ถ้าอย่างนั้นก็ดีทุกอย่างจะได้ไม่ยุ่งยาก ใช่พี่กับคุณลือรักกัน เธอเองก็หลีกทางไปเถอะ มีคนอื่นเหมือนกันนิ”
“พี่ก็รู้ว่าเขาแค่คนผ่านมา สามแค่ช่วยไว้”
“อย่ามาแก้ตัวคุณลือเขาไม่กลับไปแต่งงานกับเธออีกแล้ว”
“ไม่กลับก็ไม่ต้องกลับ พี่อยากเอาก็เอาไป แต่เงินหมั้นหมาย เพชร ทุกอย่างสามจะไม่คืน เพราะเป็นคุณลือเองที่เปลี่ยนใจ สามจะบอกเถ้าแก่เอง”
“ใครจะเชื่อแก แกต่างหากที่ไปหาผู้ชายคนนั้นทุกคืน ฉันอัดคลิปไว้ด้วยนะ”
ลือศักดิ์มองหน้าธิติสา
“ม๋าคงไม่ยอมยกเงินให้ใครง่ายๆ คุณต้องคืนทุกอย่างให้พวกเรา”
“ลูกผู้ชายที่เห็นมาหลายปี โผล่หางมาแล้ว”
ธิกานต์ดาเกินจะยั้งปาก
Latest chapter
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่15 หาว่าเราอ้วนฝากไว้ก่อนเถอะ
เดชาธรมองสาวน้อยที่แปลงร่างอยู่ในชุดสวย เขายิ้มพอใจชมไม่ขาดปากจนคนนั่งข้างๆ บอกให้หยุดพูด“หยุดชมเถอะค่ะไม่ได้ชอบแต่งตัวแบบนี้ มันไม่ชิน”“ไม่ชอบกระโปรงใช่ไหมแต่ใส่แล้วดูดี เอาเป็นว่าจะซื้อให้อีกหลายๆ ชุด”สาวน้อยก้มมองกระโปรงเนื้อนิ่ม มีลูกไม้ที่ริมกระโปรง เธอส่ายหน้า“ไม่เอาค่ะ ตัวนี้ตัวเดียวพอ แบบนี้ก็หาว่าเมื่อก่อนสามดูไม่ดีใช่ไหมคะ”“งอนเหรอ เด็กหนอเด็ก”ยิ่งพูดยิ่งหน้างอเดชาธรจับมือนุ่มนิ่มไปที่รถ อชิระมองท่านประธานที่สีหน้าสดใสด้วยความขำดูทำเข้าขนาดยังไม่ได้กินยังหวงขนาดนี้ ถ้าเกิดได้กันแล้ว ไม่ขังไว้ในห้องหรือไงระหว่างนั่งรถธิกานต์ดามองมือถือรู้สึกคิดถึงพ่อขึ้นมา เพราะผ่านโรงพยาบาลที่เคยพาพ่อรักษาตัวป่านนี้จะปวดท้องอีกหรือเปล่า จะมีใครทำของโปรดให้กินไหม เธอน้ำตารื้นขอบตา แต่พ่อไม่ต้องการเธอ จะร้องไห้โศกเศร้าไปทำไม วันนี้ธิติสาก็ย้ำเรื่องนี้แล้ว“เป็นอะไรไป”“คิดถึงพ่อค่ะ”“ฉันว่างงานเมื่อไหร่จะพาเธอกลับบ้านนะ&rdq
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 14 เป็นแฟนกันไม่เป็นไรหรอก
เดชาธรพาแฟนปลอมๆ ไปกินข้าว หลังจากนั้นพาเธอไปซื้อชุดนักศึกษา รองเท้า สาวน้อยเลือกของของใช้เท่าที่จำเป็นและควักเงินตนเองจ่าย เดชาธรดุให้เก็บไว้และให้เธอซื้อของเท่าที่อยากได้ แต่สาวน้อยยังดื้อเพราะบอกเสียดายเงิน“ค่าจ้างฉันให้เบิกก่อน เอาไปเถอะ”“ไม่เอาอยากเก็บไว้มากกว่า พอแล้วค่ะ ไปซื้อกับข้าวต่อนะคะ ไปตุนไว้”เป็นครั้งแรกที่เขาเดินเข้าห้างเพื่อซื้อกับข้าว เดชาธรไม่อยากทำแต่กลับเดินตามหญิงสาวที่เริ่มน้ำหนักลดช้าๆ มองเธอซื้อของด้วยความสุข“เอ่อ เดี๋ยวไปซื้อเสื้อผ้าใหม่หลายๆ ชุดนะ”“ไม่เอา ไม่ชอบนุ่งกระโปรงค่ะ”“แต่เป็นแฟนฉันต้องใส่บ้าง”“สั้นๆ แบบคุณคนนั้นเหรอคะ”สาวน้อยหน้างอ“ทำเหมือนหึง”“แหะๆๆ แค่ซ้อมหึงค่ะ”ว่าแล้วก็แอบหน้าแดงคนเดียว แต่ไม่พ้นสายตาคมซึ่งจับตามองอยู่ตลอดเวลากระทั่งเสียงมือถือมาขัดจังหวะ เดชาธรเดินไปคุย ธิกานต์ดาเดินเลือกซื้อของ พลันสายตาหันไปเห็นธิติสาและลือศักดิ์ เธอคิดจะหลบแต่ธิติสามองเธอเขม็งและตรงเข้ามาในร้าน“ยายสามแกจริงๆ”ปกรณ์ไหว้พ่อเลี้ยงที่ดูแลเขาปานลูกชาย
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 12 เธอช่างโชคดี
“ก็จริง อยู่ไปคงไม่มีความสุข เอ่อว่าแต่จะคุยตอนกินหรือคะ”อยากฟังแต่อีกใจก็ไม่อยากฟังทว่าไม่ใช่เรื่องของเธอสักหน่อย“เราจะเริ่มกินข้าวเมื่อเธอรับปากว่าจะเป็นแฟนฉัน ”“หา ท่านประธานอย่า อย่าล้อเล่นสิคะ”“ไหนว่าฉันไม่แก่ ยังเรียกลุงอยู่ได้ และฟังให้จบก่อน ฉันแค่ให้เป็นกันชนให้หน่อย”ใจที่ฟูพลันแฟบ รู้สึกผิดหวังที่ได้ยินคำอธิบายแต่ยังยิ้มสู้“ออ ถ้าอย่างนั้นทำไมไม่ได้ละคะ ช่วยอะไรคุณได้สามจะทำทุกอย่างเลย ไม่กลับคำแน่ๆ แต่อย่าลืมนะคะ สามยังอยากเรียนหนังสือ”“เห็นฉันเป็นคนขี้ลืมหรือไง”ดวงตามีเสน่ห์ส่งมาให้ สาวน้อยแก้มแดง “ขอบคุณค่ะ” เธอก้มหน้าทั้งสองเริ่มกินข้าว แต่ในหัวต่างคิดเรื่องที่คุยค้างคากันชน จะทำได้หรือ แต่รับปากไปแล้วส่วนคนที่คิดแผนการนิ่งเพราะสมใจ กันชน นั่นมันแค่ข้ออ้าง เธอขยับเข้ามาใกล้ฉันอีกนิดแล้วแม่สาวน้อยสำหรับเธอฉันจะไม่บุ่มบ่าม เพราะเอคือผู้มีบุญคุณเมื่ออาหารอิ่มเจ้าของคอนโดไปนั่งรอคนที่วานให้เป็นแฟน บอกเธอให้มาคุยกับเขาต่อ สาวน้อยไปนั่งใกล้ๆ ด้วยใจเต้นระทึก“ทำไมดูหน้าซีดนะเรา หรือกลัว”“ใครกลัวคะ งานสบายๆ ได้ช่วยคุณสามไม่กลัวใครทั้งนั้น”“แต่อย่าลืมทำหน้าที่ให้ดี
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 11 แฟนปลอมๆ ของท่านประธาน
7 แฟนปลอมๆ ของท่านประธานสุดหล่อธิกานต์ดานั่งลงบนเตียงในคอนโดหรู เธอกำลังรอเจ้าของห้อง วันนี้เขาบอกจะกลับมาราวห้าโมงเย็น ซึ่งเหลือเวลาอีกไม่กี่นาทีมาอยู่ที่นี่เกือบหนึ่งเดือน เธอเบื่อที่ต้องอยู่แต่ในห้อง ได้แต่นั่งรอคุณลุงสุดหล่อเหมือนลูกคอยพ่อกลับจากทำงานผู้ชายที่เธอช่วยเหลือ เขาเป็นถึงประธานบริษัทใหญ่โตเป็นผู้ชายที่หล่อเหลาเหมือนดาราหนังไม่มีผิด เธอรู้สึกสุขใจเมื่อได้อยู่กับเขาคุณเดชาธรดูแลเธออย่างดียังบอกจะส่งเสียให้เรียนหนังสือ เธอไหว้เขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า บอกจะออกมาช่วยงานเมื่อเรียนจบ เขาได้แต่ยิ้ม รอยยิ้มนั้นเธอชอบมองมากธิกานต์ดาหายจากโรคคิดถึงป้าและพ่อ ส่วนเรื่องยายที่เป็นห่วงป้าสุคนธ์ส่งข่าวมาบอกและให้เบอร์มือถือ เธอดีใจและเมื่อครู่เพิ่งวางสายไปหลังจากคุยกับยายพักใหญ่สักวันเธอจะรับยายมาอยู่ด้วยเมื่อเรียนจบได้ทำงานคงไม่นานจะมีกำลังซื้อบ้าน เลี้ยงดูยายใครๆ ก็ต้องอยู่กับความฝัน ในเมื่อต้นทุนชีวิตไม่มีเลย เพื่อจะได้มีแรงผลักดันความตั้งใจ“เป็นไงอีกไม่กี่วันมหาลัยจะเปิดนอนไม่หลับหรือ”เสียงอ่อนโยนถามเมื่อเปิดประตูเข้ามา สาวน้อยยิ้ม รีบไปถอดเสื้อสูทให้ร่างใหญ่“มาแล้วหรือคะสามคอยต
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 10 เธอรู้จักเขาดีแค่ไหน
“มาทำอะไรคะ”“มาหาเธอน่ะสิ”ป้าสุคนธ์เดินไปยืนใกล้คนเจ็บ เธอบอกป้าเบาๆ “ลุงหนวดเขาอยู่ที่ท่าน้ำค่ะป้า สามจะไปหาเขาสักหน่อย”“ไม่ได้นะคะ ถ้ากำนันรู้จะแย่”“แต่สามอยากไปจากที่นี่แล้ว หลายวันมานี้สามคิดทบทวนคงต้องไปจริงๆ อยู่ทำไมให้เขามาไล่ทุกวัน”“หนูสาม” ป้าสุคนธ์ดวงตาแดงก่ำคงถึงวันที่ต้องโดดเดี่ยวอีกครั้ง ทั้งคนไปและคนที่อยู่ที่เดิม“ ใช่ว่าสามอยากจะไปป้าก็รู้ แต่อยู่แบบไม่รู้ว่าจะโดนไล่ไปเมื่อไหร่อีกสามเครียด ไหนจะเรื่องเรียน ถ้าคุณลุงหนวดไม่รังเกียจ สามจะออกไปจากที่นี่ ขอให้เขาช่วย”นางสุคนธ์น้ำตาคลอ“ป้าอย่าร้องไห้เลยจะไปด้วยก็ได้นะคะ สามจะไม่ให้ป้าลำบาก สามพอจะมีเงินเก็บ”เธอทำงานทุกอย่างตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ ปลูกผัก เก็บผลไม้จ้าง เพราะเคยทำจนชิน ไม่ชอบการง้อมือง้อเท้า ดีใจที่วันนี้พอจะมีเงินในบัญชี“ป้าต้องดูแลกำนัน”คนมีบุญคุณดูลังเลธิกานต์ดาร้องไห้ ไม่ใช่ไม่รู้ว่าป้ารักพ่อของตน เธอกอดป้า“ถ้าอย่างนั้นให้สามไปเถอะค่ะ ป้าเองจะได้ไม่ปวดหัวเรื่องสาม ไหนจะพ่อ ”“พ่อกำนันอาจจะเมา สองแม่ลูกนั่นก็ร้าย”ป้าอย่าหลอกกันเลยสามไม่ใช่เด็กอมมือ พ่อไม่ได้รักสามเลย พามาที่นี่เพราะแม่เคยเป็นเพื่
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 9 ได้เจอกันอีกครั้ง
ควับ!ไม้กวาดใกล้มือพ่อฟาดลงที่แผ่นหลังน้ำตาสาวน้อยร่วงริน มองหน้าพ่ออย่างตัดพ้อแต่ยังโดนอีกครั้ง นางสุคนธ์เข้าไปกอดร่างอวบ“พอเถอะกำนัน”“ถ้าไม่รักดีแบบนี้ก็ไปให้พ้นหน้าฉัน ไปอยู่กับผัวชาวสวน โง่จริงๆ จะส่งไปอยู่สุขสบายไม่ชอบ กลับไปคว้าคนจนๆ มาเป็นผัว เลือดชั่ว”กำนันทศเดินจากไป นางสาครหันมายิ้มเย้ย“ไปเลยนะ อย่าอยู่ให้กำนันเอาเลือดหัวแกออกอีก ฉันดีกับแกมาตลอดเพื่อวันนี้ ยังไงก็ไปดีนะ ผิดที่แกไม่น่ากลับมาเลย หลายปีที่ฉันกับลูกมีความสุข แต่เมื่อแกกลับมาเราก็ไม่มีความสุขอย่างเคย ไปคราวนี้ขอให้ไปลับนะ ผู้ชายก็ไม่เอา คนเป็นพ่อก็ไม่เคยคิดว่าแกเป็นลูก”“สารเลว”นางสาครโกรธจะกลับมาตบหน้านางสุคนธ์อีก แต่นางสุคนธ์ยกไม้กวาดขึ้น “เอาซี่ ถ้าแน่จริงก็เข้ามา”กำนันทศเดินไปแล้ว นางสาครล่าถอย มองหาลูกสาวก็ไม่เห็น รู้สึกโมโหที่ไม่มาช่วยเหลือ ปล่อยให้ตนโดนรุม“เมื่อก่อนแม่เองก็คงตรอมใจเพราะรู้ว่าพ่อมีผู้หญิงคนนี้ ฮือๆๆ สามน่าจะเชื่อป้าตั้งแต่แรก ไม่ไว้ใจคนพวกนี้”“ก็เขาแกล้งทำดีด้วย คนใจดีอย่างหนูสามก็คงเห็นใจ เลิกพูดเรื่องนี้เถอะคะ มาขอป้าดูหน่อยเจ็บมากหรือเปล่า”ธิกานต์ดาห่อตัว รู้สึกปวดร้อนที่แผลร
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 2ร้อน ๆหนาวๆ ราวจับไข้
“รู้ได้ยังไงว่ารัก ถ้าเหตุผลแค่นี้ทำให้เลิกรัก ฉันว่าไม่ใช่”“ลุงจะรู้อะไรล่ะ เคยรักใครหรือไง”สาวน้อยอารมณ์ไม่ดี คนบนเตียงมองผู้หญิงที่ช่วยชีวิตตนรูปร่างค่อนข้างอวบติดไปในทางอ้วน เธอชอบใส่กางเกงยีนต์กับเสื้อยืดตัวใหญ่ ผมสีดำยาวถึงแผ่นหลัง วงหน้าจิ้มลิ้ม ทำให้ลืมเรื่องที่เธอค่อนข้างตัวเตี้ยไป คนข้
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 1 เป็นลูกหรือเป็นคนอื่น
1 เป็นลูกหรือเป็นคนอื่น “ยายลูกไม่รักดี”ธิกานต์ดาสะดุ้งหดมือจากไหล่เปลือยของคนที่นอนบนเตียง ใบหน้ากลมซีดเผือด จ้องมองใบหน้าพ่อที่โกรธจัด คนข้างหลังพ่อเมินหนีหน้าเธอ สาวน้อยวัยสิบเก้าปีรีบอธิบายเรื่องราวด้วยความตกใจ“พ่อไม่ใช่อย่างที่คิดนะคะ”แต่เสียงเธอถูกกลบด้วยเสียงพี่สาวที่สนิทสนม“พอเถอะยา
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 8 เหมือนเป็นคนอื่น
สองสัปดาห์ต่อมากลับจากงานบวชลูกบ้านนายทศเมามายนอนบนแคร่ใต้ต้นมะม่วงลูกดก ธิกานต์ดานอนไม่หลับลงมาดูแลพ่อแต่กลับโดนไล่“ไปให้พ้นหน้าฉันเดี๋ยวนี้ ไป”“หนูจะหาเงินมาให้พ่อเองค่ะ”“เงินตั้งมากมายอย่ามาทำอวดเก่ง ไปให้พ้นกลับไปอยู่กับแม่แก แม่แกที่หนีตามชู้ไป เอิ้ก ฉันไม่น่าไปรับแกมาเลย ไอ้เถ้าแ
ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก ตอนที่ 7 ท่านประธานอารมณ์ดี
“ออกไป ”ท่าทางแปลกๆ จะไม่ให้นายอชิระคิดได้ยังไง ดังนั้นจึงมองเจ้านายไม่กะพริบตา“ถ้าอย่างนั้นพอแค่นี้ใช่ไหมครับ”“ไว้ถ้าต้องการอะไรจะบอกอีกครั้งแต่ตอนนี้มาทำแผลให้ฉันก่อน”นายเอี้ยวมองผ้าก็อตที่แขน อชิระเดินไปใกล้“มือผมไม่นิ่มเหมือนกับมานางผมยาวตานีบ้านนั้นนะครับ”แววตาคมกริบจ้องคนสนิท อชิระหุบปา
You May Also Like
รวมเรื่องสั้นซ่อนเสน่หา SS2
Chocolate lily 182.2K viewsล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ104.2K viewsพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่238.7K viewsสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์83.4K viewsแต่งงานกันไหม? ยัยเพื่อนซี้
บ้านนิยายบายโซ109 viewsวันที่รักสวนทาง
ระรินรัก210 viewsSUMMER : รักนี้ไม่ใช่แค่น้อง
g.ghostflying263 viewsเมียลับอุ้มรัก
ณิการ์431 views
