3

“อย่าพูดมากเลยน่า มีลูกเล่นอะไรก็งัดมาใช้ให้หมด จัดการให้มันสุขเสียวอีกสักทีสิ”

“ได้เลยเจ้าค่ะท่านหลาง” แล้วร่างเล็กก็เริ่มบรรเลงลีลาร่านใส่ร่างหนาอย่างใจเย็นแต่ร้อนแรง ยิ่งได้ยินเสียงครางก็ยิ่งกระตุ้นหนักหน่วง ผลที่หวังคือรางวัลก้อนโต และถ้าเป็นไปได้ก็อยากครอบครองตำแหน่งภรรยาของเขาด้วย จะภรรยาตำแหน่งไหนก็ไม่เกี่ยง ขอแค่ได้เข้าไปอยู่ในคุ้มของเขาได้ก็เพียงพอแล้ว

ซินหลางเสียวซ่านจนต้องสูดปากครั้งแล้วครั้งเล่า จับศีรษะเล็กโขยกขึ้นลงกับแก่นกายแกร่ง ถูกกระทำด้วยปากจนหนำใจแล้วจึงลุกขึ้นนั่ง จับร่างเล็กนั่งคร่อมบนตัก ให้กลืนกินดาบเล่มใหญ่จนมิด

“ขย่มแรง ๆ เลยนะ เอาให้ข้าติดใจจนต้องเรียกใช้เจ้าอีกเลยนะ”

“ได้อยู่แล้วเจ้าค่ะ ข้าจะทำให้ท่านหลงข้าจนลืมคนอื่นไปเลย” นางโลมสาวตอบเสียงกระเส่า ร่อนเอวบดเบียดอย่างเป็นงาน ความใหญ่ของดาบเขาทำให้นางเสียวซ่านอย่าบอกใคร ทั้งร่อนทั้งร้องครางไม่ขาดปาก “ท่านหลางเจ้าขา ดูดหน้าอกให้ข้าหน่อยสิเจ้าคะ”

“เจ้าต่างหากที่ต้องดูดให้ข้า” เขาเสียเงินตั้งหลายตำลึงเพื่อสนุกกับนาง นางก็ควรจะทำให้เขามีความสุขให้มากที่สุด ไม่ใช่มาเรียกร้องให้เขากระทำแบบนี้แบบนั้น เขาไม่ได้เห็นแก่ตัว แต่รู้ว่าควรหรือไม่ควรจะทำกับใครต่างหาก

“ท่านหลางใจร้าย เอาแต่เสียวซ่านอยู่ฝ่ายเดียว” นางโลมวัยยี่สิบนิด ๆ ตัดพ้อใบหน้าเหยเก สูดปากครางกระเส่า

“ฝ่ายเดียวตรงไหน เจ้าน่ะครางดังกว่าข้าอีกไม่รู้ตัวเลยหรือ” แล้วมือใหญ่ก็จับเอวกิ่วให้กระชับมือ ขยับโยกร่างเล็กสั่นคลอนสนองอารมณ์ตัวเองที่พุ่งเกือบสุด “ซู้ด.. อา.. ซู้ด... โอ๊ยไม่ไหวแล้ว อา...” ผ่านไปเกือบห้านาทีเขาก็พ่นน้ำกามใส่นางอีกครั้ง

ป๊อก ๆ ๆ.. ป๊อก ๆ ๆ..

เสียวเสร็จพอดีกับเสียงของนกสื่อสารที่ส่งสัญญาณด้วยการเคาะไม้จากด้านนอกหน้าต่างก็ดังขึ้น

“ไปเปิดหน้าต่างให้ข้าที” ตบแก้มก้นหญิงสาว “เร็ว ๆ”

หญิงสาวที่กำลังเร่งจังหวะโยกเพราะกำลังจะเสร็จตามเขาจำใจต้องหยุดความอยากเอาไว้แค่นั้น ยอมผละจากร่างแกร่งไปเปิดหน้าต่างตามที่เขาสั่ง ไม่กล้าแสดงความไม่พอใจทางสีหน้าให้เขาเห็น

มือใหญ่ยกขึ้นห้ามหญิงสาวที่ทำท่าจะกลับมาซุกใบหน้าลงตรงกลางลำตัวของตน แล้วขยับตัวหย่อนขาลงบนพื้นห้องก่อนปลดเอาจดหมายในกระบอกเล็ก ๆ ตรงข้อเท้านกออกมาอ่าน

หัวคิ้วบนใบหน้าคมคายขมวดมุ่นเล็กน้อย เมื่ออ่านข้อความเหน็บแนมของสาวงามนามว่าต้าเทียนเอ๋อร์ แต่สุดท้ายก็อมยิ้มบาง ๆ ก่อนจะทำลายกระดาษแผ่นเล็ก ๆ นั้นทิ้ง

เขาเห็นนางตอนงานแต่งงานของต้าหยาง ตอนนั้นนางทำหน้าที่แจกขนมให้ชาวบ้านร่วมกับสตรีอีกสองนาง และบังเอิญว่ามีชายหนุ่มกลุ่มใหญ่กำลังพากันหยอกเย้านางเสียงดัง

ต้าหยางที่กำลังให้การต้อนรับเขาก็ออกอาการร้อนลนอย่างเห็นได้ชัด รีบปรี่ไปเรียกสหายกลุ่มนั้นให้เข้าไปในงาน พูดเสียงดังฟังชัดเต็มสองรูหูของเขาว่าอย่ามายุ่งกับน้องสาวของข้า ข้าหวง นางไม่เหมาะกับบุรุษมากรักอย่างพวกเจ้าหรอก

เพราะคำพูดนั้น เขาจึงหยุดมองให้แน่ใจว่าน้องสาวสุดหวงของต้าหยางคือคนไหน.. เมื่อได้เห็นหน้านาง จากที่ไม่ได้สนใจเป็นพิเศษก็กลายเป็นว่าสะดุดใจขึ้นมาทันที เข้าใจซึ้งเลยว่าทำไมพี่ชายนางถึงได้หวงนักหวงหนา

ตั้งแต่เวลานั้นจนถึงเวลาเดินออกจากงานเลี้ยง สายตาของเขาจึงเอาแต่มองหานาง แม้แต่ตอนที่ออกไปกล่าวคำอวยพรให้คู่บ่าวสาวก็ยังส่งสายตาสนใจให้นางอย่างเปิดเผย แต่นางกลับไม่ชายตาแลเขาสักนิด ไม่รู้ว่าเพราะเขารูปโฉมไม่งามเตะตา หรือเพราะแก่เกินแกงในสายตาของนางกันแน่

ตั้งแต่ครั้งนั้นก็เหมือนกับเป็นพรหมลิขิต เขาได้เจอนางด้วยความบังเอิญหลายครั้งในรอบสี่ถึงห้าปีที่ผ่านมานี้ ไม่ว่าจะที่หน้าคุ้ม ที่ธนาคารที่นางไปทำงาน หรือแม้แต่หน้าโรงละครก็ยังเคยเจอ และที่นั่นเองที่ทำให้เขารู้ว่านางมีคนรักหน้าตาดีคบหากันอยู่แล้ว

ความหวานของทั้งคู่ทำให้บุรุษที่ครองตัวเป็นโสด และมานั่งดูละครคนเดียวอย่างเขารู้สึกอิจฉาตงิด ๆ เห็นพวกเขากินเซาปิ่งและดื่มชาจากถ้วยเดียวกันแล้วอยากเข้าไปเตะทิ้งให้กระเด็นกระดอนคนละทิศละทาง

นึกหวงแหนเจ้าของใบหน้างามที่งามสมวัยมากขึ้น ๆ ทุกครั้งที่ได้เจอ.. ในตอนนั้นเขายังตกใจกับความริษยาแบบเด็ก ๆ ของตัวเอง และพยายามลบมันทิ้งไป

กระทั่งวันหนึ่งได้มีโอกาสรู้เรื่องราวของพี่ชายนางด้วยความบังเอิญ วันนั้นเขานัดเจอกับนางโลมนางหนึ่งในโรงเตี๊ยมที่เป็นแหล่งข่าวสำคัญ ระหว่างที่นั่งรออยู่นั้นก็เห็นคู่ค้าคนสำคัญต่างเมืองคนหนึ่งนั่งดื่มอยู่ตามลำพัง จึงตั้งใจจะเข้าไปทักทายตามมารยาท แต่ตอนที่กำลังจะเดินไปหานั่นเอง ก็ได้เห็นพี่ชายของนางเดินไปหาคู่ค้าคนนั้น

สัญชาตญาณอันแรงกล้าทำให้เขารีบนั่งลงและทำตัวเหมือนวิญญาณในทันที เรียกหัวจีให้ไปบอกยกเลิกนัดกับนางโลม แล้วคอยแอบดูพวกเขาอยู่เงียบ ๆ