LOGINShare
ท่านเทพ! 1
publish date:
2025-12-12 00:04:10
Latest chapter
ท่านเทพส่งข้ามาปลูกผักทำฟาร์ม บทส่งท้าย กลับคืนสู่สรรค์ 3 (จบ)
หมอมาตรวจร่างกายของอ้ายปิงและให้ข่าวดี "ท่านอ๋อง ข้ามีข่าวดี หลังจากการตั้งครรภ์ไม่เคลื่อนไหวมาสองปี ท่านหญิงอ้ายปิงกำลังตั้งครรภ์แล้ว" สือซ่างเสินและเสี่ยวจิ้นตกใจมาก แต่เป็นความตกใจที่เต็มไปด้วยความยินดี "จริงหรือ! นางจะมีบุตรของเราจริงๆ หรือ?" สือซ่างเสินถามด้วยความตื่นเต้น หมอยิ้มและพยักหน้า "ใช่เจ้าค่ะ เป็นข่าวดีจริงๆ" อ้ายปิงฟื้นขึ้นมาและได้ยินข่าวนี้ นางยิ้มทั้งน้ำตา "ข้าจะมีบุตรกับท่านเทพแล้ว และเมื่อเรากลับบ้าน บุตรของเราก็จะติดตามไปด้วย ข้าอยากรู้เหลือเกินว่าบุตรชายจะใช้เวลานานหรือไม่ก่อนจะติดตามไปสวรรค์ได้" สือซ่างเสินกุมมือนางแน่น "ไม่ว่าจะนานแค่ไหน ข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้าและบุตรของเราเสมอ ข้าสัญญา" เสี่ยวจิ้นยิ้ม "ใช่ เราจะอยู่เคียงข้
ท่านเทพส่งข้ามาปลูกผักทำฟาร์ม บทส่งท้าย กลับคืนสู่สรรค์ 2
อ้ายปิงนึกไม่ถึง "แล้วข้าควรทำยังไงต่อไป? ท่านไม่ควรอยู่ในฐานะองครักษ์เงาสกุลหนี่ว์" เสี่ยวจิ้นพยักหน้า "ข้ารู้ ร่างกายนี้มีวรยุทธ์สูงส่งมาก แต่ข้อเสียอย่างเดียวคือต้องเชื่อฟังเจ้า ข้าจึงอยากขอให้เจ้าอนุญาตให้เสี่ยวจิ้นนี้กลายเป็นแม่ทัพ และข้าจะกลับไปอยู่ในเมืองกับเจ้าแทนที่เสี่ยวจิ้นในฐานะสามีของเจ้า" อ้ายปิงฟังแล้วรู้สึกสับสน "แล้วเวลาที่เจอศึกใหญ่ ท่านจะทำอย่างไร?" เสี่ยวจิ้นยิ้มบางๆ "เวลานั้น ข้าจะยังคงเป็นท่านอ๋องน้อยที่ต้องออกรบอยู่ดี ข้าสามารถทำได้ทั้งสองบทบาท ข้าจะปกป้องเจ้าและครอบครัวของเจ้า" อ้ายปิงนั่งคิดอย่างหนัก "ข้าหลงรักร่างจำแลงของท่านเทพมาโดยตลอด ข้ารู้สึกว่าท่านคือท่านเทพที่ข้ารัก แต่ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าท่านเป็นคนเดียวกัน" เสี่ยวจิ้นจับมือนาง "ใช่ ข้าคือคนเดียวกัน ข้ารักเจ้ามาโ
ท่านเทพส่งข้ามาปลูกผักทำฟาร์ม บทส่งท้าย กลับคืนสู่สรรค์ 1
อ้ายปิงเดินทางกลับไปที่จวนสกุลหนี่ว์ด้วยความหวัง แต่เมื่อถึงที่นั่น กลับไม่พบเสี่ยวจิ้นที่รักษาตัวอยู่แล้ว "พี่จิ้น...ท่านหายไปไหน ข้าต้องการท่าน" อ้ายปิงร้องไห้ น้ำตาของนางไหลรินจนแทบจะกลายเป็นสายเลือด นางนั่งลงที่หน้าประตูจวน รู้สึกหมดหวังและเจ็บปวด "ข้าทำอะไรผิด ทำไมทุกอย่างต้องเป็นเช่นนี้?" ขณะที่อ้ายปิงนั่งร้องไห้อยู่ นางก็เริ่มคิดถึงความทรงจำที่มีร่วมกับเสี่ยวจิ้น ความอบอุ่นที่เขามอบให้ ความรักที่นางรู้สึกได้ทุกครั้งที่อยู่ใกล้เขา "พี่จิ้น ข้ารักท่าน ข้าไม่ต้องการใครอื่น นอกจากท่าน ข้าต้องการแต่งงานแค่กับท่านเท่านั้นในชีวิตนี้" นางพูดกับตัวเอง ในขณะเดียวกัน สือซ่างเสินที่ค่ายทหารรู้สึกเป็นห่วงอ้ายปิงอย่างมาก เขาตัดสินใจว่าจะต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อให้อ้ายปิงรู้ความจริงและยอมรับเขา&nb
ท่านเทพส่งข้ามาปลูกผักทำฟาร์ม แต่งงานกับท่านอ๋อง
“ข้าทำอะไรไม่ได้เลย ข้าไม่สามารถช่วยคุณหนูได้” เสี่ยวจูพูดกับตัวเอง พลางปาดน้ำตาออกจากใบหน้า ขณะนั้นเอง ซื่อจื่อเดินตามมาด้วยความเงียบ เขารู้สึกว่าต้องการทราบความเคลื่อนไหวของอ้ายปิง เมื่อเห็นเสี่ยวจูนั่งร้องไห้เพียงลำพัง เขาจึงเดินเข้าไปใกล้ “เสี่ยวจู เกิดอะไรขึ้น? ทำไมเจ้ามานั่งร้องไห้อยู่ที่นี่?” ซื่อจื่อถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนกว่าที่เคยใช้ เสี่ยวจูสะดุ้งและรีบเช็ดน้ำตา “ข้า...ข้าแค่รู้สึกหนักใจ เจ้าค่ะ” ซื่อจื่อยืนคาดคั้น “บอกข้ามาเถิด เจ้าร้องไห้เพราะอะไร?” เสี่ยวจูถอนหายใจยาว “คุณหนูล้มป่วยเพราะเสี่ยวจิ้นไม่ตื่นมาหลายวัน นางต้องเร่งดูแลพี่ชายของนางจนร่างกายทรุดโทรม นางเพ้อหาแต่เสี่ยวจิ้น ข้าไม่รู้จะทำอย่างไร”
ท่านเทพส่งข้ามาปลูกผักทำฟาร์ม ล้มป่วยไปอีกคน 2
อ้ายปิงร้องไห้อยู่ข้างเตียงพี่ชายได้ไม่นานก็หันมามองทุกคนในห้อง นางรู้สึกว่าต้องการความสงบและเวลาที่จะช่วยพี่ชายได้เต็มที่ "ข้าขอให้ทุกคนออกไปก่อน ยกเว้นเสี่ยวจู" อ้ายปิงกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ สือซ่างเสินหรือท่านอ๋องน้อยมองนางด้วยความเป็นห่วง "แต่ข้า... ข้าห่วงเจ้า" อ้ายปิงส่ายหน้า "ท่านไปพักผ่อนเถิด ข้าจัดการได้" ท่านอ๋องน้อยลังเลก่อนจะพยักหน้า "ได้ ข้าจะรออยู่ข้างนอก ถ้ามีอะไรเรียกข้าได้เสมอ" เมื่อทุกคนออกไปจากห้องแล้ว อ้ายปิงหันมาหาเสี่ยวจู "ข้าต้องทำทุกวิถีทางเพื่อช่วยพี่ใหญ่" อ้ายปิงเริ่มหยิบของล้ำค่ามากมายออกมาจากกระเป๋า "ข้ามีสมุนไพรและยาพิเศษที่ได้รับมาจากท่านเทพ ข้าหวังว่ามันจะช่วยได้"&nbs
ท่านเทพส่งข้ามาปลูกผักทำฟาร์ม ล้มป่วยไปอีกคน 1
อ้ายปิงและเสี่ยวจูรีบเดินทางไปที่ค่ายทหารด้วยความเร่งรีบ โดยฝากให้หมอหลายคนช่วยดูแลร่างของเสี่ยวจิ้นเอาไว้ให้ดี หัวใจของหญิงสาวทั้งสองเต้นรัวด้วยความกังวล เมื่อมาถึงค่ายทหาร ทั้งสองก็พบกับทหารยามที่ประตูทางเข้า "พวกเจ้าไม่อนุญาตให้เข้าไปในค่ายทหาร" ทหารยามกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น อ้ายปิงพยายามอธิบาย "แต่ข้าต้องเข้าไปพบพี่ชายของข้า เขาได้รับบาดเจ็บหนัก ข้าไม่อาจปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวได้" ทหารยามยังคงไม่ยอม "ข้าเข้าใจความห่วงใยของท่าน คุณหนูผู้นี้ แต่เรามีกฎระเบียบ ท่านไม่สามารถเข้าไปได้" เสี่ยวจูมองเห็นท่าทางของอ้ายปิงที่เริ่มท้อใจ "คุณหนู เราควรทำอย่างไรดี?" ขณะที่ทั้งสองกำลังหาทางออก องค์ชายรองปรากฏตัวขึ้นมา เขาดูรีบร้อนและมุ่งหน้าเข้าสู่ค่ายทหาร อ้ายปิงเห็นโอกาสจึงรีบเข้าไปหาทันที
ท่านเทพส่งข้ามาปลูกผักทำฟาร์ม เจอกันอีกแล้วนะเจ้าคะ! 1
อ้ายปิงกลับเข้าป่าหลังจากมั่นใจว่าเสี่ยวจิ้นไม่ได้เป็นอะไรหนักหนา เมื่อเข้ามาในป่ากลับพบว่าจุดที่นางปล่อยหมาป่าหิมะออกมา กลับมีซากสัตว์ปราณกองอยู่ โดยมีหมาป่าหัวมะตัวหนึ่งนอนเฝ้าอยู่ไม่ไกล เมื่อเห็นเจ้านายมาถึงแล้วหมาป
ท่านเทพส่งข้ามาปลูกผักทำฟาร์ม ในใจนางมีเพียงท่านเทพ 2
หญิงสาวรีบนำไม้ตบยุงนี่ไปให้มารดาทันที ก่อนให้มารดาหยดเลือดลงบนไม้ตบยุง เมื่อนั้นไม้ตบยุงก็สามารถเรียกออกมาหรือทำให้หายไปได้ จนนางหลี่เอินยังประหลาดใจเมื่อบุตรสาวมีของวิเศษมาให้ตน “ท่านแม่ ท่านต้องใช้ไม้ตบยุงนี่อย่างระวัง อย่าให้ใครจับได้ ท่านแอบใช้ในแขนเสื้อกว้าง ๆ หน่อยก็ไม่เป็นไร ให้คน
ท่านเทพส่งข้ามาปลูกผักทำฟาร์ม ในใจนางมีเพียงท่านเทพ 1
“ข้าไม่แต่งเจ้าค่ะ ข้าจะแต่งกับท่านเทพเท่านั้น!” เห็นลูกสาวทำท่าทางเช่นนั้นผู้เป็นมารดาก็หัวเราะเอ็นดู “จะทำเช่นไรดีล่ะ แม่อยากอุ้มหลานแต่คงไม่มีหวังเสียแล้ว มีบุตรชายหญิงสองคน คนหนึ่งก็บ้างานเหมือนบิดาเขาไม่มีผิด คนหนึ่งยังเกเรไม่รู้จักโต เฮ่อ สงสัยแม่คงไม่ได้อุ้มหลานแล้วล่ะ” “
ท่านเทพส่งข้ามาปลูกผักทำฟาร์ม วันเกิดในวัย14ปี 2
ผู้ใดก็พอจะรู้ว่านี่คือหนี่ว์ฮูหยินและบุตรสาว คนของจวนแม่ทัพหนี่ว์ที่อยู่นอกเมืองทั้งยังถูกแต่งตั้งเป็นแม่ทัพในคราวศึกครั้งนี้ คาดว่าผู้ที่สามารถเป็นแขกจวนแม่ทัพได้คงมีแต่คนระดับสูงพอสมควรในกองทัพเท่านั้น “ได้ ข้าจะหาทางไ
You may also like
ลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ
กุหลาบดิน40.2K viewsชายาแพทย์เสด็จ : ท่านอ๋องควรดื่มยาแล้ว
จิ้งเยี่ยน66.8K viewsข้ามภพมาเป็นภรรยาอัปลักษณ์แสนร้ายกาจ
ดอกท้อในสายลม42.1K viewsลิขิตฟ้าหมอชายากับรัชทายาท
โม่เชียนซาง137.1K viewsทะลุมิติมาพาคนในบ้านผ่านพ้นความอดอยาก
ภัสสพิชชา2.7K viewsฮูหยินของข้าเจ้าช่างน่ารักแกยิ่งนัก
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง88 viewsทะลุมิติมาเป็นพระชายาองค์ชาย11
ภัสสพิชชา228 viewsประกาศิตทรราช
เพลงมีนา14 views
