LOGINมู่อิงเยว่ได้ยินวาจาล่อแหลมของชายหนุ่มใบหน้าของนางก็เกิดอาการเห่อร้อนขึ้นมาอีก หญิงสาวไม่เคยคิดเล
อันอันรีบตรงไปยังหอการค้าเพื่อพาท่านหมอที่มีฝีมือของพวกนางมายังจวนเต๋อจิ้งโหว ขณะเดียวกันฟางฟางเองก็ไปแจ้งเรื่องนี้ต่อเหล่าฮูหยิน เมื่อหญิงชรารู้ว่าหลานสะใภ้ล้มป่วยก็เร่งมาที่เรือนของหญิงสาวในทันทีแต่เมื่อมาถึงกลับถูกองครักษ์ที่คอยเฝ้าอยู่ขวางเอาไว้ ยิ่งทำให้หญิงชรามีโทสะจนกระทั่งกล่าวว่าจะตัดขาดความเป็นย่าหลานกับหลี่เหว่ยทำให้พวกเขาไม่กล้าขวางนางอีกฟางฟางเชิญให้เหล่าฮูหยินให้นั่งดื่มน้ำชารอที่ห้องโถง ในขณะที่ท่านหมอกำลังตรวจอาการของมู่อิงเยว่อยู่ในห้องโดยที่มีอันอันอยู่เป็นเพื่อน“นายหญิง อาการของท่านเกิดขึ้นนานเพียงใดแล้วขอรับ ?”“ครึ่งเดือนมานี้ก็รู้สึกไม่ค่อยดีแล้ว เพียงแต่พึ่งจะเริ่มอาเจียนวันนี้เป็นวันแรก”“นายหญิง อาการของท่านไม่ดีนัก ก่อนหน้านี้เป็นเพราะท่านดื่มยาที่มีส่วนในการถอนพิษของท่านแม่ทัพมานานหลายเดือน แม้ว่าจะไม่ได้กระทบต่อเด็กในครรภ์แต่อย่างไรก็ไม่อาจวางใจได้”“ข้าทราบแล้ว แต่จะให้ทำลายเด็กคนนี้ข้าไม่อาจลงมือได้เช่นกัน” มู่อิงเยว่รู้ตัวมาสักพักแล้วว่าตนเองอาจจะตั้งครรภ์ แต่เ
ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา มู่อิงเยว่ทำตัวสงบเสงี่ยมไม่วุ่นวายมาโดยตลอดจนกระทั่งในวันหนึ่งที่กู้เฟยเฟยมาพบนาง มู่อิงเยว่ถึงกับเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ ในขณะที่แม้กระทั่งเหล่าฮูหยินเองก็ยังไม่ได้รับอนุญาตให้พบนางได้แต่สตรีผู้นี้กลับเดินเข้ามาในเรือนของนางอย่างหน้าตาเฉย ดูเหมือนว่าสำหรับหลี่เหว่ยแล้วกู้เฟยเฟยผู้นี้จะมีความสำคัญกับเขาไม่น้อยหญิงสาวมองประเมินอีกฝ่ายด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา ในขณะที่กู้เฟยเฟยเองก็เดินเข้าเรือนมาด้วยท่าทีมั่นใจ ใบหน้าที่แสนเย่อหยิ่งของนางมองดูมู่อิงเยว่ด้วยแววตาดูแคลนก่อนจะส่งเสียงเย้ยหยันออกมา“ดูเหมือนว่าฮูหยินน้อยจะถึงคราวที่หมดประโยชน์แล้วจริง ๆ” มู่อิงเยว่ที่ได้ยินวาจาเช่นนั้นก็ถึงกับเลิกคิ้ว“แม่นางกู้กล่าวเช่นนี้หมายความว่าอย่างไรงั้นหรือ ?”“จะหมายความอย่างไรได้อีก ก็หมายความตามที่พูดนั่นละ เดิมทีท่านก็เป็นเพียงคนที่ทำหน้าที่ถอนพิษให้เขา แต่ไม่คิดว่านอกจากเรื่องนั้นแล้วท่านยังทำเพื่อเขาถึงเพียงนั้น ช่างเป็นสตรีที่ปักใจรักเสียจริง ข้าเคยได้ยินหลี่เหว่ยกล่าวว่าท่านคือคุณหนูเมืองหลวงผู้นั้นที่เคยตาม
หลังจากที่กองทัพพยัคฆ์ดำมาถึงก็สามารถควบคุมสถานการณ์ทั้งหมดเอาไว้ได้ ข้าศึกถูกจับเป็นและคุมขังเอาไว้จำนวนมาก กว่าครึ่งดูเหมือนจะไม่ใช่ชนเผ่านอกด่าน คนเหล่านั้นพยายามจะหลบหนี บ้างก็พยายามจะฆ่าตัวตายหากแต่ถูกขัดขวางเอาไว้ได้เสียก่อนทางด้านมู่อิงเยว่ยามที่ทุกอย่างจบสิ้นลงนางจึงกลับจวนไปพร้อมกับเหล่าฮูหยิน เมื่อทั้งสองเดินเข้าเรือนไปก็พบกับบรรดาเจ้านายในจวนที่อยู่รวมกันในห้องโถงรับรองด้านหน้าในลักษณะหน้าซีดตัวสั่น ก่อนทั้งคู่จะหันหน้าไปสบตากันก็พอเข้าใจได้อยู่ในตอนนี้พ่อสามีอยู่ไกลถึงด่านหน้าห่างออกไปจากเขตโยวโจวถึงสามร้อยลี้ หลี่เจ๋อที่ได้รับแต่งตั้งเป็นแม่ทัพรักษาเมืองกลับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยพร้อมกับผู้ว่าการโยวโจวผู้นั้น ถึงจะมีหลายจุดที่ทำให้เกิดข้อสงสัยแต่ก็จำต้องสืบหาความจริงกันต่อไปในค่ำคืนนั้นภายในคุกใต้ดินของจวนลับกลับมีใครคนหนึ่งที่พวกเขากำลังหาตัวกันให้วุ่นวาย หลี่เจ๋อที่พวกเขาตามหากลับเป็นหนึ่งในกลุ่มข้าศึกที่บุกโจมตีเมืองโยวโจวในวันนี้ในตอนที่ปะทะกันกับคนของหลี่เหว่ยเขากำลังจะเผาทำลายเสบียงของเมืองโยวโจวให้ราบคาบก่อนจะโยนความผิดให้กั
ทางด้านมู่อิงเยว่นางให้คนของนางไปติดต่อกับหัวหน้ากลุ่มคนเหล่านั้นแล้วให้คนของนางแจ้งว่านางสามารถช่วยเหลือพวกเขาได้มู่อิงเยว่นั่งรออยู่ที่ศาลาริมน้ำแห่งหนึ่งอย่างใจเย็น เพียงแค่หนึ่งชั่วยามก็ปรากฏร่างของพู่ฟานเล่อที่อยู่ในชุดบุรุษจงหยวน“ท่านเจ้าหอ ?” พู่ฟานเล่อที่ก่อนหน้านี้ได้พบกับเจ้าหอม่อหย๋าอวิ๋นเซียงแล้ว หากแต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะพยายามหลีกเลี่ยงเพราะด้วยข้อแม้หลาย ๆ อย่าง และเขาเองก็เข้าใจแต่เพราะหลังจากนั้นเผ่าหูถูกลอบโจมตีและทำลายเสบียงทำให้ขาดแคลนอย่างหนักก่อนที่จะได้รับกับสารลับปริศนาเรื่องแหล่งเสบียงที่อยู่ภายในเมืองโยวโจว ทั้งในสารลับยังรับปากว่าจะเปิดทางให้พวกเขาลอบเข้าไปโจมตีและขนย้ายเสบียงภายในเมืองโยวโจว ด้วยไม่มีทางเลือกมากนักทั้งผลประโยชน์หลังจากนั้นก็ทำให้พวกเขาไม่อาจปฏิเสธได้แต่อยู่ ๆ กลับมีองครักษ์ผู้หนึ่งแจ้งข่าวกับเขาว่าสามารถช่วยแก้ไขปัญหาเสบียงเหล่านั้นได้ ในเมื่อมีเรื่องดี ๆ เช่นนั้นเขาย่อมต้องมาพบคนผู้นั้นสักครั้งอย่างน้อยก็หลีกเลี่ยงการสูญเสีย หากเลือกได้พู่ฟานเล่อไม่อยากจะเป็นศัตรูกับกองทัพพยัคฆ์ดำแม้แต่น้อย
ทางด้านมู่อิงเยว่ที่หลังจากปล่อยองครักษ์ผู้นั้นไปนางก็ได้แต่มองเหม่อออกไปไกล ในเรือนแห่งนี้มีน้ำตกจำลองเล็ก ๆ พอที่จะทำให้บรรยากาศไม่ดูตึงเครียดจนเกินไป จนกระทั่งมีคนเข้ามารายงานอย่างเร่งรีบ“เรียนนายหญิงดูเหมือนว่าหน้าประตูทั้งสี่ทิศจะมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นขอรับ คาดว่าคนเหล่านั้นคิดจะบุกโจมตีเมืองโยวโจวในคืนนี้”“เกิดสิ่งใดขึ้น แล้วแม่ทัพประจำเมืองเล่า ?” แม่ทัพประจำเมืองที่นางกล่าวถึงก็คือหลี่เจ๋อพี่ชายต่างมารดาของสามีนาง“ข้าน้อยมิทราบขอรับ ได้ยินว่าท่านแม่ทัพหลี่ไม่ได้อยู่ในเมือง” มู่อิงเยว่ยิ่งได้ฟังหัวคิ้วของนางก็ยิ่งขมวดเข้าหากันจนแน่น“แล้วผู้ว่าการเมืองไม่อยู่เช่นกันงั้นหรือ ?”“ข้าน้อยได้ยินว่าเช่นนั้นขอรับ อยู่ ๆ พวกเขาก็หายไป ถึงตอนนี้ก็ยังตามหาตัวกันอยู่ หากเป็นเช่นนี้...”“เจ้าสั่งให้องครักษ์ของเราส่งข่าวไปแจ้งกับหลี่เป่ยโหวที่ค่ายฝึก แล้วให้คนออกตามหาหลี่เจ๋อกับเหยาเหลียนให้เจอ ตามหาพวกเขาให้พบว่าทั้งสองคนนั้นเหตุใดจึงหายไปเช่นนี้ ข้าไม่เชื่อว่าจะมีเรื่องที่บังเอ
มู่อิงเยว่ลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างช้า พร้อมกับแบมือออกแล้วสาวใช้คนสนิทก็นำมีดสั้นเล่มหนึ่งมาวางไว้บนมือของนาง“ที่ข้ามาในวันนี้ก็เพราะข้าแค่รู้สึกเบื่อ อยากจะหาอะไรเล่นสนุก ๆ ก็เท่านั้น เคยได้ยินวิธีการทรมานผู้คนมามากมายหลายร้อยวิธีการ แต่ข้ายังไม่เคยได้ลอง เจ้าคิดว่าวิธีใดที่จะทำให้นักโทษรู้สึกทรมานที่สุด ?” มู่อิงเยว่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ ในเมื่อไม่บอกนางก็จะไม่ถามอีกต่อไป ทรมานเพื่อเค้นความจริงไปก็เสียเวลาเปล่า ฆ่าทิ้งไปเสียก็หมดสิ้นเรื่องยามที่นางเดินเข้าไปใกล้ก็สัมผัสได้ถึงความหวาดกลัวที่ชายผู้นั้นมีต่อนางในขณะเดียวกันชายหนุ่มมองดูหญิงสาวอ่อนวัยตรงหน้าก็ทำให้เขาเข้าใจอย่างหนึ่งว่า เหตุใดที่นางอายุน้อยเพียงนี้แต่กลับสามารถควบคุมคนของม่อหย๋าอวิ๋นเซียงทั้งหมดได้ ไม่ใช่แค่เพราะความเหี้ยมโหดหากแต่นางกลับเด็ดขาดและเด็ดเดี่ยว เพียงเพราะคนของนางถูกฆ่าตายไปหนึ่งคนนางกลับเลือกที่จะออกหน้ามาที่แห่งนี้ด้วยตนเอง เขาไม่แปลกใจเลยที่นางจะเป็นที่รัก ซึ่งเป็นเขาเองที่พลาดกล้าลงมือกระตุกหนวดเสือเช่นนี้มู่อิงเยว่ไม่เอ่ยให้มากความนางแทงมีดสั้นไปที่ท้องขอ







