Novels by มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน

คำโปรย เพราะความร้ายกาจและความไม่เอาไหนของตัวหญิงสาว เป็นเหตุให้สามีและบุตรชายต้องตายตกอย่างน่าอนาถ ก่อนวิญญาณจะถูกส่งไปยังโลกใหม่เพื่อพัฒนาตัวเอง แล้วถูกดึงกลับมายังโลกเดิม ราวกับต้องการให้นางได้มีโอกาสแก้ไขความผิดพลาดบางอย่าง จากสตรีร้ายกาจที่ผู้คนต่างเบือนหน้าหนี หญิงสาวตั้งมั่นว่าจะต้องกลายเป็นสตรีที่ดีพร้อม ... ก่อนหน้านี้เพราะชายหนุ่มทะเลาะกับภรรยาผู้ไม่เอาไหนเช่นนาง ก่อนจะพลั้งมือผลักร่างบาง ทำให้ศีรษะกระแทกกับก้อนหินใหญ่ เมื่อฟื้นขึ้นมา นางกลับบอกว่า...จดจำสิ่งใดไม่ได้เลย ทั้งยังมีท่าทีที่เปลี่ยนไปดูไม่เหมือนภรรยาแสนร้ายกาจคนเดิมผู้นั้น แต่จิตใต้สำนึกของเขากำลังบอกว่านางเพียงแค่เสแสร้งเท่านั้น

คำโปรย เมิ่งเมิ่งข้ามมิติเข้ามายังโลกอดีต ราวกับความฝัน มาเป็นฮูหยินผู้ไร้ค่าของท่านเสนาบดีกลาโหม ที่ทั้งอำมหิตและเลือดเย็น ปล่อยทิ้งภรรยาไว้ในเรือนที่ห่างไกลพร้อมกับลูกน้อยในครรภ์!

คำโปรย นางคือพระชายาของเว่ยอ๋อง ท่านอ๋องที่ยากจนที่สุดในแคว้น(สามีของนางกล่าวกับนางเช่นนั้น) หลังจากวันแต่งงานนางก็ได้ติดตามสามีมายังเขตการปกครองของเขาและก็พบความจริงที่ว่าที่นี่ช่าง แร้นแค้น ชนบทเหลือจะกล่าว!!! หญิงสาวได้แต่ก้มหน้าไว้อาลัยกับตนเองในใจ ก็ผู้ใดใช้ให้นางเกิดมาเป็นคุณหนูผู้ไร้ความสำคัญในตระกูลฟางเล่า พี่สาวทั้งสองของนาง...คนหนึ่งแต่งกับว่าที่ไท่จื่อ อีกคนแต่งกับอ๋องนักรบผู้เก่งกาจ ส่วนนางจับไม้สั้นไม้ยาวได้แต่งกับท่านอ๋องผู้ไร้ความสำคัญที่สุดในราชวงศ์ทั้งยังยากจนเหลือจะกล่าว!!! สวรรค์...กลั่นแกล้งนางเกินไปแล้ว ก่อนจะพบว่าสามีของนางช่างน่าสงสารและน่าเห็นใจยิ่งนัก แต่ไม่เป็นไรนะ! ภรรยาผู้นี้จะเลี้ยงดูท่านเอง ในความโชคร้ายยังมีความโชคดี... เมื่อใบหน้านี้ของสามีช่างหล่อเหลาเกินบรรยาย เช่นนี้เข้าทำนองที่ว่า "หล่อแต่ไส้แห้งได้หรือไม่" แต่ไม่เป็นไรนางชมชอบบุรุษรูปงามอยู่แล้ว อย่างน้อยสามีผู้นี้ก็มีดีที่หน้าตา นับว่าการแต่งงานครั้งนี้นางย่อมไม่ขาดทุนเท่าใดนัก

ซินเยว่เล่อกงจู่ องค์หญิงผู้อาภัพแห่งราชวงศ์ซินเยว่ แคว้นเฉิงอัน ผู้มั่งคั่ง และอุดมสมบูรณ์ ดรุณีน้อยผู้เป็นที่รักของบิดา แต่ถูกทำร้ายด้วยคำทำนายอันน่ากลัว ดวงชะตากงจู่น้อย นั้นเกี่ยวพันถึงชีวิตคนในแผ่นดิน ทำให้บิดาต้องจำใจส่งนางออกมาอยู่ตำหนักนอกวัง บนหุบเขาอันห่างไกล ในระหว่างเดินทางเด็กน้อยเกิดป่วยหนักเพราะถูกวางยาพิษ ก่อนจะลืมตาตื่นขึ้นมา นิสัยของนางก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป... ซินเยว่เล่อ คือชื่อของข้า ตำหนักแสงจันทร์นี้คือบ้านของข้า แค่อยู่ที่นี่ คนเหล่านั้นก็พอใจแล้วใช่หรือไม่? เช่นนั้น ข้าก็จะอยู่ที่นี่ ตลอดไป...

คำโปรย เพียงเพราะต้องการระบายความในใจผ่านบทตัวประกอบในนิยาย ทำให้เธอหลุดเข้ามาอยู่ในนิยายที่เขียนอย่างไม่ตั้งใจ หนิงอันจะเลือกทำตามหัวใจหรือเลือกที่จะดำเนินเนื้อเรื่องไปให้ถึงตอนสุดท้าย จากนั้นก็กลับมาเป็นหนิงอันที่ไร้ตัวตนคนเดิมในโลกปัจจุบัน!

มาอยู่ในร่างมารดาที่เดิมต้องตายไปแล้วของนางร้ายตัวฉกาจในนิยายเรื่องหนึ่ง สตรีที่งามล่มเมืองหากแต่มีสามีผู้ชั่วร้าย แล้วหญิงสาวที่ไม่เคยมีลูกเช่นนางต้องเลี้ยงดูเด็กคนนี้อย่างไร? ให้ตายเถอะ!