Se connecterPartager
38
Date de publication:
2026-10-10 14:20:47
Dernier chapitre
ท่านแม่ทัพได้โปรดอย่าโง่ 48 จบ
“ข้าขะ…ขอโทษ” กว่านายทหารจะย้อนกลับเข้ามาเจอเวลาก็ผ่านไปร่วมครึ่งชั่วยาม ทำให้เลือดไหลจนเกือบหมดตัว เนื้อกายของนางขาวซีดเซียว คล้ายกับคนเสียชีวิตไปแล้วอย่างต่ำหนึ่งวัน ข่าวบุตรสาวคนโตของเสนาบดีกรมโยธาและพระราชนัดดาในพระสนมรองสกุลลู่ที่ตัดสินใจปาดคอฆ่าตัวตายในห้องขังคุกใต้ดินถูกลือไปทั่วหัวเมือง ชานเมือง ทำให้คนตระกูลลู่อับอายขายขี้หน้า ต้องขลุกตัว อยู่ด้านในเรือนมิกล้าออกไปจับจ่ายซื้อของสู้หน้าผู้คน บ้างต่างก็วิพากษ์วิจารณ์สมควรแล้วที่สตรีแพศยาเช่นลู่ฟางเหนียนจะมีจุดจบน่าสมเพชเช่นนี้ แต่บ้างก็เห็นอกเห็นใจมีพระราชโองการจากฮ่องเต้ออกมาถึงการปลดนางจากตำแหน่งภรรยาพระราชทานเพียงสามวัน นางก็ตัดสินใจปลีดชีพตนเองปาดคอฆ่าตัวตายเพราะคงไม่อาจทนสู้หน้ากับความผิดหวัง และอัปยศอดสูในชีวิตได้อีก ด้วยเห็นทีทั้งบิดา มารดา ครอบครัวก็หาได้เอานางแล้วเช่นเดียวกัน จวนตระกูลเฉิน ตอนนี้เฉินฮูหยินยังคงล้มป่วย อาการไม่สู้ดีสักเท่าใดนักเพราะความบอบช้ำจากด้านในที่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพร่างกายภายนอก ทำให้เฉินซูฮวาต้องอยู่ดูแลมารดาอย่างใกล้ชิดคอยเช็ดเนื้อเช็ดตัว ป้อนข้าวและป้อนยาสมุนไพรให้ทุก ๆ หนึ่งชั่วยาม“เจ็บ
ท่านแม่ทัพได้โปรดอย่าโง่ 47
ลู่ฟางเหนียนหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ ถึงแม้วันนี้นางต้องสูญเสียเก้าอี้ตำแหน่งภรรยาเอกของท่านแม่ทัพใหญ่เฉินซือหยางและเดินทางเข้าเมืองหลวงพร้อมกับผู้ที่ถือพระราชโองการของฮ่องเต้เพื่อสืบสวนหาความจริง อย่างมากนางก็อาจโดนปลดจากตำแหน่งภรรยาและรับบทลงโทษเพียงเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่หาๆ ได้รุนแรงเจ็บปางตายหรือถึงขึ้นประหารชีวิตไม่เพราะอย่างไรฮ่องเต้ย่อมต้องมีความเกรงใจพระสนมสกุลลู่และเสนาบดีกรมโยธาสกุลลู่ซึ่งเป็นตระกูลมหาอำนาจอีกตระกูลหนึ่งในแคว้นเหม่ยกวางอยู่บ้างแต่ก็ถือว่ามิเสียไปโดยเปล่าประโยชน์ เพราะก่อนก้าวขาออกจากจวนตระกูลเฉินนางยังได้เห็นละครงิ้วโรงใหญ่เกิดขึ้นภายในเรือนจนร้อนดั่งมีไฟสุม ช่างน่าสมเพชเฉินฮูหยินผู้นั้นยิ่งนัก หยิ่งทนงในศักดิ์ศรี ยโสโอหังในอำนาจวาสนาหน้าตาของวงศ์ตระกูลยิ่งกว่าอะไรดี มักจะชอบชำเลืองามองคนที่ต่ำต้อยกว่าด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยาม ทว่าตอนนี้กลับหมดสติจนเป็นลมฟุบไปด้วยคงทำใจยอมรับไม่ได้เมื่อบุตรสาวหัวแก้วหัวแหวนเพียงคนเดียวที่หมั้นหมายอยากจะใส่ตะกร้าล้างน้ำแล้วประเคนใส่พานทองแต่งเข้าไปเป็นภรรยาของขุนนางหรือเสนาบดีชั้นผู้ใหญ่จะได้เสริมอำนาจจวน แต่วันนี้นางผู้นั้นกลับมีใจ
ท่านแม่ทัพได้โปรดอย่าโง่ 46
“แพศยายิ่งนักนางสตรีชัวร์!!! เจ้ากล้าสวมหมวกเขียวให้พี่ชายข้าได้อย่างไรกัน ข้าอุตส่าห์ดีกับเจ้า อุตส่าห์ผูกมิตรกับเจ้า ไว้ใจและรักเจ้าเหมือนพี่สาวอีกคนหนึ่ง แต่เจ้าทำกับครอบครัวข้าเช่นนี้หรือ” เฉินซูฮวา โกรธจนตัวสั่นงันงก นางจ้องใบหน้าของลู่ฟางเหนียนที่มีรอยบอบช้ำจากการถูกตบด้วยแววตาอาฆาต ตลอดระยะเวลาที่ลู่ฟางเหนียนตบแต่งเข้ามาในจวนตระกูลเฉิน คราวแรกเฉินซูฮวายอมรับว่าที่ตนยินดีจะผูกมิตรไมตรีกับอีกฝ่ายเพียงเพราะอีกฝ่ายเป็นบุตรสาวของเสนาบดีกรมโยธาซึ่งมีศักดิ์เป็นสตรีชนชั้นสูงอีกนางหนึ่ง ทว่าเมื่อคุยกันถูกคอ ตนหลงเชื่อว่านางเป็นคนดี ตนมีเรื่องไม่สบายใจอันใดก็มีมือของฟางเหนียนยื่นลงมาคอยกุมบ่าเป็นกำลังใจ ตนถึงได้กล้าไว้เนื้อเชื่อใจเล่าเรื่องทุกอย่างที่คิดจะเก็บไว้เป็นความลับเพียงผู้เดียวให้แก่นางฟัง แต่ตอนนี้ความไว้เนื้อเชื่อใจ นับถือที่นางเป็นคนเก่งรอบด้านทั้งงานบ้านงานเรือน กิริยามารยาท องค์ความรู้ไม่ขาด มันพังทลายไม่เหลือชิ้นดี“ความนับถือ ความเคารพที่ข้าเคยมีให้เจ้า ข้าขอคืนก็แล้วกัน นับจากนี้เจ้ากับคนตระกูลเฉินขออย่าได้พบเจอกันอีกเลย ไม่ว่าจะเป็นตายร้ายดีเช่นใดก็ไม่ต้องเสนอหน้ากลับ
ท่านแม่ทัพได้โปรดอย่าโง่ 45
“ท่านพี่พูดเรื่องอันใดกันเจ้าคะ ไยต้องใส่ความข้าเช่นนี้ด้วยเล่า หรือสตรีแพศยาผู้นี้พูดเป่าหูหมายจะให้ข้ากับท่านพี่ผิดใจกันเจ้าคะ ต้องใช่เป็นแน่เจ้าค่ะ” ลู่ฟางเหนียนพุ่งตัวเข้าไปจะทำร้ายตบตีเป่ยลี่อีกรอบ แต่ก็ไม่สำเร็จเพราะท่านแม่ทัพใหญ่เฉินซือหยางผลักนางจนหล่นฮวบลงไปนอนราบบนพื้นอีกรอบ “เจ้าคิดว่าข้าโง่งมถึงเพียงนั้นเลยหรือฟางเหนียน…เจ้าแอบออกจากเรือนไปทางท้ายจวนตระกูลเฉินแทบทุกวันก็เพราะนัดแนะเพื่อพลอดรักกับชายชู้ไม่ใช่หรอกหรือ เหอะ ที่สำคัญคนเขาลือกันทั่วตลาดแล้วว่าเจ้าแอบมีความสัมพันธ์กับพ่อค้าต่างแดนที่เดินทางเข้ามาค้าขายอัญมณี รู้หรือไม่คราวแรกข้าคิดว่าคนพวกนั้นสร้างเรื่องขึ้นมาเพื่อใส่ความเจ้าเสียอีกเพราะบุตรสาวเสนาบดีกรมโยธาที่ได้รับการอบรมถูกส่งเข้าไปถวายตัวในตำหนักพระสนมรองตั้งแต่วัยปักปิ่นคงมิกล้าทำเรื่องต่ำทรามเยี่ยงนั้น ทว่าข้าก็ตาสว่างเสียที เมื่อได้รู้จากปากภรรยาของพ่อค้าคนนั้นด้วยตนเอง จนทำให้ข้าได้รู้ว่าที่เจ้าต้องการจะร่วมหอกับข้านักหนามิใช่ว่าเจ้าพิศวาสในตัวข้า เพียงแค่เจ้าต้องการให้ลูกเลือดชั่วช้าของเจ้าเป็นทายาทของตระกูลเฉินโดยชอบธรรมต่างหาก ข้าพูดถูกหรือไม่?” ควา
ท่านแม่ทัพได้โปรดอย่าโง่ 44
“เจ้าทำอันใดฟางเหนียน!” ต่อให้บุตรชายของนางจะโง่เขลาจนน่าโมโหสักเพียงใด ทว่านางก็หาได้นิ่งเฉยไม่หากจู่ ๆ ดันมีมือดีเข้ามาทำร้ายร่างกายเขาจนเลือดตกยางออกเช่นนี้ ขนาดนางเป็นมารดา นางยังหาได้เคยลงไม้ลงมือกับเฉินซือหยางถึงเพียงนี้เลยไม่ “ข้า…ขะ…ข้าหาได้ตั้งใจจะทำร้ายท่านพี่ไม่เจ้าค่ะท่านแม่ คนที่ข้าต้องการจะทำให้นางเลือดตกยางออกคือสตรีหน้าตายผู้นั้นต่างหากเล่า แต่ท่านพี่กลับเอาร่างกายมาขวางข้าเอง ข้าผิดด้วยหรือ” ลู่ฟาวเหนียนร้อนรนรีบแก้ต่างด้วยหวาดกลัวว่าจะทำให้มารดาสามีไม่พอใจเพราะหากเป็นเช่นนั้นนางคงได้กระเด็นออกจากจวนตระกูลเฉินอย่างหมูอย่างหมาเป็นแน่ ไยโชคชะตาถึงตลกร้ายนัก!เพี๊ยะ!!!!! ท่านแม่ทัพซือหยางใช้หลังมือฟาดใบหน้าของสตรีที่หมายจะทำร้ายร่างกายภรรยาเขาเมื่อครู่อย่างแรงจนนางหล่นฮวบลงไปบนพื้น “ซือหยาง…” “ท่านพี่” ยอมรับว่าทุกคนที่ยืนดูสถานการณ์ชลมุนเองก็รู้สึกตกใจมิใช่น้อยที่จู่ ๆ บุรุษพลั้งมือกระทำรุนแรงกับลู่ฟางเหนียนหญิงงามที่มีศักดิ์เป็นภรรยาจนหน้าหันเช่นนี้ ทั้ง ๆ ที่แม้กับสาวใช้ บ่าวในเรือนที่เคยทำความผิดเล็กน้อยเขาเพียงว่ากล่าวตักเตือนและโบยสักทีสองทีเพืี่อสั่งสอนให้ห
ท่านแม่ทัพได้โปรดอย่าโง่ 43
นางหาได้ยินยอมไม่ ถึงอย่างไรบุตรคนแรกก็จะต้องเกิดจากเฉินซือหยางและภรรยาเอกที่เหมาะสมเท่านั้น นางถึงได้พยายามทำทุกวิถีทาง ปรารถนาจะให้ลู่ฟางเหนียนครองเก้าอี้ตำแหน่งสตรีอันดับหนึ่งในจวนตระกูลเฉิน เพราะต่อให้คลอดจากท้องลู่ฟางเหนียนหญิงสาวผู้เพียบพร้อมทั้งชาติตระกูล เงินทอง กิริยามารยาท องค์ความรู้ แต่หากยังเป็นเพียงเมียรองจะมีประโยชน์อันใดเล่า! มารดาคลอดในขณะที่เป็นเพียงอนุก็เท่ากับคล้องบ่วงมารให้ทายาทรุ่นต่อ ๆ ไปเป็นได้เพียงอนุเช่นเดียวกัน ส่วนเรื่องของเฉินซูฮวา ตนมิบังคับ อยากจะมีหรือไม่ก็ตามใจ เพราะถึงอย่างไรลูกที่คลอดออกมาก็หาได้ใช้แซ่เฉินไม่ เพียงแต่ถ้าบุตรเป็นบุรุษอาจได้ช่วยส่งเสริมสนับสนุนมารดาให้มีอำนาจและเป็นที่โปรดปรานของสามีด้วยกำเนิดทายาทสืบทอดตำแหน่งผู้ดูแลตระกูลรุ่นต่อไป ทว่า…ถึงอย่างนั้น เฉินฮูหยินก็หาได้ปล่อยปละละเลยบุตรสาวให้ใช้ชีวิตตามใจชอบเสียทีเดียวไม่ หากนางคิดจะตบแต่งหรือมีใจรักใคร่กับผู้ใด คนผู้นั้นย่อมต้องมีชาติตระกูล อำนาจวาสนามิน้อยไปกว่าจวนตระกูลเฉิน เป็นเช่นนั้นความหวังทั้งหมดจึงตกอยู่ที่เฉินซือหยาง เขาจะต้องให้กำเนิดทายาทคนแรกเพศชายเท่านั้น เพราะจะได้เป
Vous vous intéresseriez aussi à
ซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้42.9K Vuesท่านแม่เซียนหมอ: วันนี้เสด็จพ่อสำนึกผิดหรือยัง
หานซานรื่อ127.4K Vuesยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
กานเฟย855.3K Vuesคุณหนูสามผู้มีสติปัญญาไม่สมประกอบ
ต้นไม้แห้ง33.9K Vuesทะลุมิติไปเป็นสาวอ้วนที่สามีรักมากยุค 70's
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา334 Vuesหนี้รักในรอยแค้น
ม่านอวี้75 Vuesเชลยเสน่หา
อักษรามณี267 Vuesไหนว่าเกลียดข้า ไยท่านอ๋องไม่ยอมหย่า!
แคลร์ออสติน932 Vues
