LOGINShare
64
publish date:
2026-09-25 18:33:57“อย่ามาโทษพวกข้าที่ต้องโหดร้ายเช่นนี้” กงหว่านซินหัวเราะเย็น “หากเจ้าไม่ทำให้เป็นเรื่องใหญ่โตจนถู
Latest chapter
ท่านแม่ทัพไยจึงชิงชังข้า 65
ณ จวนแม่ทัพแห่งเมืองตงหยางเหมยอิงกลับมาถึงพร้อมกับข่าวที่ไปสืบมา นางเดินเข้าหาท่านแม่ทัพที่ยืนพิงพนักเก้าอี้อย่างสง่างามแต่กลับมีสีหน้าเคร่งเครียด“ก่อนหน้านี้มู่หลงเทียน ขุนนางชั่วผู้นั้นเป็นคนซื้อพิษลืมเลือนไปจริง แต่เมื่อไม่นานมานี้พระชายาขององค์ชายสามได้มาซื้อยาถอนไป” เหมยอิงหยุดพูดไปชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยอย่างหนักใจ “ฮูหยินต้องถูกพิษจากตระกูลมู่มาแน่ แต่ไม่รู้ว่านางเต็มใจหรือถูกบังคับ...” พูดยังไม่ทันจบประโยคเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังขึ้น องครักษ์ที่แฝงตัวหาข่าวในเมืองหลวงก็ส่งข่าวมาถึงจวน“มีจดหมายขอรับ” แม่ทัพหนุ่มรับจดหมายมาจากคนของเขา อีกฝ่ายไปช่วยตรวจสอบในเรื่องที่เขาต้องการ เบื้องหลังนั้นพอจะรู้อยู่แล้วว่าคนตระกูลมู่นั้นเป็นเช่นไรแต่มีเพียงเรื่องเดียวที่เขายังข้องใจโดยไม่รู้ว่าฮูหยินของตนกับคนในตระกูลมู่นั้นมีความสัมพันธ์กันเช่นไรหากนางร่วมมือกับอีกฝ่าย... เขาคงผิดหวังแต่เมื่อได้อ่านเนื้อความในจดหมายสีหน้าของท่านแม่ทัพก็เปลี่ยนไป“เกิดอะไรขึ้นหรือเจ้าคะ” เหมยอิงเอ่ยถาม เมื่อเจ้านายที่ท่าทางเคร่งเครียด“ข้
ท่านแม่ทัพไยจึงชิงชังข้า 64
“อย่ามาโทษพวกข้าที่ต้องโหดร้ายเช่นนี้” กงหว่านซินหัวเราะเย็น “หากเจ้าไม่ทำให้เป็นเรื่องใหญ่โตจนถูกจับได้ มีหรือที่พวกข้าจะต้องใช้ยาลืมเลือนกับเจ้าที่เป็นตัวไร้ค่าเช่นนี้ ทั้งที่เป็นยาราคาแพง ใช่ว่าจะหาซื้อกันมาได้ง่าย ๆ”มู่หรูเหยากัดฟันแน่น หัวใจเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและเกลียดชัง พลันภาพในคืนนั้นที่คุกใต้ดินก็ฉายชัดเข้ามาในหัว เช่นนั้นก็แปลว่าผู้ที่กรอกยาทำให้นางลืมทุกสิ่งก็คือสาวใช้ผู้นี้สินะมู่หรูเหยาหันไปมองสาวใช้คนสนิท นางเม้มปากแน่นด้วยความเจ็บปวด“เจ้าทรยศข้า...”รอยยิ้มเยาะเย้ยฉายชัดบนริมฝีปากของมู่ซินหรู คุณหนูใหญ่แห่งจวนตระกูลมู่ ที่ยามนี้เป็นถึงพระชายาขององค์ชายสาม นางนั่งพิงพนักเก้าอี้อย่างสง่างาม ดวงตาคู่งามจับจ้องมู่หรูเหยาด้วยความพึงพอใจที่เห็นอีกฝ่ายตกเป็นรองเหมือนทุกครั้ง“แต่สุดท้าย เราก็ได้ถอนพิษให้เจ้าแล้วมิใช่หรือ?” เสียงหวานของนางดังขึ้นด้วยความเย้ยหยัน“แน่นอนว่าสำหรับข้า มันคงไม่ใช่เรื่องที่น่ายินดีนัก ที่ต้องเห็นเจ้ามีชีวิตที่ดี มีความสุขจนลืมเรื่องทุกอย่างที่พวกเราร่วมกันสร้างมา”มู่ซินหรูห
ท่านแม่ทัพไยจึงชิงชังข้า 63
แต่ทันทีที่เงยหน้าสบตากับบิดาและแม่เลี้ยง ความรู้สึกแปลกประหลาดก็แล่นผ่านร่างนางไปทั่วทุกอณูในร่างกายคล้ายกับเป็นความหวาดกลัว ความระแวง และความโกรธที่ไม่อาจอธิบายได้ฝังลึกอยู่ภายในใจทุกอย่างก่อตัวขึ้นโดยที่มู่หรูเหยาไม่สามารถเข้าใจหรือบังคับควบคุมตนเองได้เลยแม้แต่น้อยในขณะที่กงหว่านซินที่นั่งอยู่ข้างกายสามี จ้องมองมู่หรูเหยาด้วยแววตาราบเรียบความรู้สึกต่าง ๆ ที่ถาโถมเข้ามาทำให้มู่หรูเหยาเผลอกำมือแน่นโดยไม่รู้ตัว นางสูดลมหายใจลึก ข่มกลั้นอารมณ์อันสับสนด้วยไม่อยากเผชิญหน้ากับความรู้สึกแปลกประหลาดเช่นนี้อีก จึงเอ่ยถามถึงจุดประสงค์ในการมาครั้งนี้ของนาง“ท่านแม่ของข้าเล่า ข้าได้ข่าวว่านางล้มป่วยหนัก ตอนนี้นางอยู่ที่ใด ข้าจะได้ไปเยี่ยมนาง”คำถามของนางทำให้กงหว่านซินหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ“ข้ารู้มาว่าเจ้าสูญเสียความทรงจำ แต่ช่างน่าขันนัก ตอนนี้เจ้าลืมแม้กระทั่งข้าเลยหรือ” มู่หรูเหยาขมวดคิ้วแน่น ไม่เข้าใจสิ่งที่อีกฝ่ายกล่าว“เห็นเจ้าไร้ความทรงจำเช่นนี้ ข้ารู้สึกไม่มีความสุขเสียจริง...” กงหว่านซินแสร้งถอนหายใจยาว เมื่อ
ท่านแม่ทัพไยจึงชิงชังข้า 62
มู่หรูเหยาที่เพิ่งขึ้นจากน้ำก็ให้เสี่ยวชุ่ยช่วยดูแลการแต่งตัว ผมยาวสลวยถูกเกล้าเป็นมวยผมพร้อมปักปิ่นลงไปให้ดูสวยงามแต่เรียบง่าย ปิ่นที่ปักจึงเป็นปิ่นเงินเรียบ ๆ ธรรมดาแต่ยังคงดูงดงาม“เจ้าเองก็ปักด้วย กลับจวนเดิมทั้งที คนอื่นจะได้ไม่กล่าวหาว่าข้าใจร้ายกับเจ้า” เสี่ยวชุ่ยมองปิ่นเงินในมือของนายหญิงก็พานตัวสั่นไม่กล้ายื่นมือออกไปรับเมื่อเห็นว่าสาวใช้คนสนิทมีท่าทีลังเล มู่หรูเหยาจึงลุกขึ้นสลับตำแหน่งกับสาวใช้ ดันให้เสี่ยวชุ่ยนั่งลงบนเก้าอี้หน้าโต๊ะกระจกทองเหลือง“เห็นหรือไม่ว่าเจ้างดงามมาก” นางมองใบหน้าของเสี่ยวชุ่ยที่ปรากฏในกระจกทองเหลือง กำลังยิ้มทั้งน้ำตาด้วยความรู้สึกตื้นตันใจ“ขอบคุณเจ้าค่ะฮูหยิน”เมื่อเดินมายังลานหน้าจวน ดวงตาของมู่หรูเหยาถึงกับเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงรถม้าคันใหญ่โอ่อ่าพร้อมด้วยป้ายประจำตระกูลจาง อีกทั้งยังมีทหารขี่ม้าตามไปคุ้มกันอีกหลายสิบคน แตกต่างกับตอนที่นางถูกส่งตัวไปวัดที่เขาอวิ๋นซานโดยสิ้นเชิง ครั้งนั้นเป็นเพียงรถม้าธรรมดาที่เก่าซอมซ่อ นั่งไม่สบาย ซ้ำยังโยกคลอนราวกับจะพังลงทุกครั้งที่กระแทกกับหลุมบ่อ
ท่านแม่ทัพไยจึงชิงชังข้า 61
แต่ละวันของมู่หรูเหยาในจวนแม่ทัพเป็นไปอย่างเชื่องช้า มีเพียงการคัดอักษรและการโต้เถียงกับสามีผู้เย็นชาเท่านั้นที่สร้างสีสันจนกระทั่งเสี่ยวชุ่ยสาวใช้คนสนิทวิ่งเข้ามาพร้อมกับจดหมายฉบับหนึ่ง สีหน้าของนางเต็มไปด้วยความกังวล“ฮูหยิน เกิดเรื่องใหญ่แล้วเจ้าค่ะ! อนุเซียวล้มป่วยหนัก!”“อนุเซียว?” มู่หรูเหยาชะงักชั่วครู่ ชื่อนี้รู้สึกคุ้นหูนักนางมิรู้จักสตรีนางนี้เลยสักนิด กระทั่งเมื่อเปิดจดหมายออกอ่าน เนื้อความภายในกล่าวถึงคำว่า ‘ลูก’ ทำให้เข้าใจได้ในทันทีอนุเซียว... มารดาของเจ้าของร่างนี้!หากจำไม่ผิด เสี่ยวชุ่ยเหมือนจะเคยบอกเรื่องมารดาที่ให้กำเนิดที่แท้จริงแล้ว เป็นนางเองที่หลงลืมไปมือที่กำลังสั่นกำจดหมายไว้แน่น สายตาเริ่มพร่าเลือนจนต้องใช้นิ้วมือแตะจึงรู้ว่านางกำลังหลั่งน้ำตา นี่คือสิ่งที่เจ้าของร่างเดิมเฝ้ารอคอยมาตลอดไม่ใช่หรือ?ดวงตากลมโตไล่สายตาอ่านเนื้อความภายในจดหมายอย่างรวดเร็ว ขณะที่ริมฝีปากเม้มแน่นอนุเซียวล้มป่วยหนัก หากได้พบหน้าบุตรีอาจยังช่วยให้มีกำลังใจจะมีชีวิตต่อ หรือหากเลวร้ายที่สุ
ท่านแม่ทัพไยจึงชิงชังข้า 60
หากเขาพักนางเองก็จะได้พักด้วยเช่นกัน คนถูกถามมองตำราในมือของอีกฝ่าย เมื่อเห็นว่าฮูหยินของตนคัดจนเกือบจะถึงหน้าสุดท้าย จึงยื่นหนังสือเล่มใหม่ไปให้มู่หรูเหยาคัดต่อ“คัดอักษรต่อไป ลายมือเจ้าจะได้ดีขึ้นบ้าง” เขาเอ่ยพร้อมกับยักคิ้วกวนประสาทใส่ภรรยามู่หรูเหยาได้แต่กัดฟันพร้อมขมวดคิ้วแน่น นางสูดลมหายใจลึกสุดปอดเพื่อระงับโทสะ มือบางยื่นไปรับตำรามาอย่างไม่อาจปฏิเสธได้ความเงียบสงัดโรยตัวทั่วทั้งเรือน มีเพียงเสียงขยับกระดาษและฝีแปรงพู่กันที่ลากไล้ไปบนผืนกระดาษอย่างมั่นคง เงียบเสียจนมู่หรูเหยาอึดอัดจนทนไม่ไหว จึงเอ่ยปากชวนอีกฝ่ายคุย“เมืองหลวงเป็นเช่นไรหรือเจ้าคะ มีร้านค้าเยอะมากหรือไม่ แล้วผู้คนที่นั่นนิยมสิ่งใดกัน” มู่หรูเหยาเอ่ยถามขณะลากปลายพู่กันลงบนกระดาษมู่หรูเหยาเงยหน้ามองบุรุษที่กำลังให้ความสนใจกับการอ่านเอกสาร ที่เอ่ยถามครั้งนี้ก็เพราะนางต้องคัดหนังสือเกี่ยวกับการค้าขาย“เจ้าอยากรู้ไปทำไม?” แม่ทัพหนุ่มละสายตาจากเอกสารทางการตรงหน้าแล้วมองไปทางมู่หรูเหยา“ข้าเพียงแต่สงสัย” นางยิ้มเล็ก ๆ พลางวางพู่กันลง ดวงตาของหญิงสาวเป็นป
You May Also Like
ชายาแพทย์เสด็จ : ท่านอ๋องควรดื่มยาแล้ว
จิ้งเยี่ยน67.2K viewsซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์
Little_Hua เสี่ยวฮวา31.2K viewsข้ามเวลามาเป็นภรรยาสามีขาพิการ
เยว่หลง33.4K viewsอ๋องใจร้ายกับพระชายาที่(ไม่)รัก
อิ่น เยว่25.2K viewsเมื่อฮองเฮาปีศาจ ชวนอ๋องทรราชกู้บัลลังก์
Treenapa38 viewsแม่นาง! มาเป็นฮูหยินข้าเถิด
ถานเซียง434 viewsเมื่อชะตารักย้อนคืน
หนามชมพู2.0K viewsลิขิตรักสังเวยบูชาสวรรค์
บีตามใจเขียน370 views
