Share

ตอนที่ 13 หมักดอง

last update Last Updated: 2025-12-16 11:47:14

“ท่านลุงจางนำของที่ข้าขอร้องมาด้วยหรือไม่เจ้าคะ”สายตาสุกสกาวของเด็กสาวที่มองมาทำจางเหวินหยักยิ้ม ชายหนุ่มหยิบน้ำตาลกลวดถุงใหญ่ออกมายื่นให้หลิงอัน

“ว้าว เยอะมาก !! ไม่ทราบว่าท่านลุงจ่ายไปกี่อีแปะหรือเจ้าคะ น้ำตาลแพงมากหรือไม่ ?”

หลิงอันเกรงใจไม่น้อยยามเอ่ยขอให้เขาซื้อน้ำตาลมาให้ในวันนี้แต่จะให้นางทำเช่นไร หากไม่เอ่ยขอบ้านของนางก็ไม่มีเงินมากพอจะนำออกไปใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือย

“ไม่มากร้อยกว่าอีแปะก็ได้มาแล้ว”

“แพงมาก !! ร้อยกว่าอีแปะต้องทำงานเกือบเจ็ดวันถึงจะได้มา”

“อันเอ๋อร์ไม่ต้องทำหน้าลำบากใจ ไม่ใช่แม่หนูน้อยบอกลุงหรือว่าหากสิ่งที่เจ้าทำประสบผลสำเร็จจะได้รับเงินตอบแทนมากขึ้น”

“ใช่เจ้าค่ะ ท่านลุงจะไม่ขาดทุนแน่นอนอันเอ๋อร์รับประกัน !!”

ท่าทางมุงมั่นและสีหน้ามั่นใจที่เงยมองเขาทำหัวใจคนเป็นลุงคันยุบยิบจนอยากจะยื่นมือออกไปลูบหัวกลมของนางเสียจริง

ทว่าจางเหวินก็ทำเพียงแค่คิด เขายังไม่กล้าเข้าถึงตัวอีกฝ่ายมากขนาดนั้น เพราะพวกเขาพึ่งได้รู้จักและพูดคุยกันได้ไม่นาน

หากสนิทมากกว่านี้ตนอาจจะกล้าเอ่ยขอออกไป

“ของทุกอย่างครบแล้วเช่นนั้นก็มาเริ่มกันเถิดเจ้าคะ”

เด็กสาวตัวน้อยอุ้มน้ำตาลกรวดขนาดสิบจินไปวางไว้ข้างบ้าน แล้วเริ่มต้นการทำงานทันที

องุ่นที่ล้างไว้สะเด็ดน้ำหมดแล้ว

เด็กสาวจึงขอให้จางเหวินช่วยต้มน้ำร้อนราดลงไปในไหนับสิบไหเพื่อทำความสะอาด พอไหแห้งก็นำองุ่นที่ได้ใส่ลงไป สลับกับน้ำตาลเป็นชั้น ๆ จนเต็ม แล้วค่อยเติมน้ำปิดฝาให้สนิทนำเข้าไปเก็บไว้ในที่ร่ม รอบ่มจนองุ่นได้ที่ก็เป็นอันเสร็จเรียบร้อย

การที่หลิงอันมีความรู้เรื่องทำองุ่น เพราะโลกก่อนนางเป็นเชฟทำอาหาร แถมยังเป็นเชฟที่มีชื่อเสียงเป็นอย่างมาก นอกจากนี้ยังมีความรู้เกี่ยวกับการทำอาหารหลายแขนงและชอบทดลองทำอะไรหลาย ๆ อย่างอยู่เสมอ ในหัวของนางจึงมักเต็มไปด้วยรายการอาหารนับน้อยนับพัน

ทว่าการจะทำอาหารได้ก็ต้องมีเงินทุน และสิ่งที่นางคิดว่าเหมาะและทำง่ายคือเหล้าองุ่น

ต้นทุนต่ำขายได้กำไรงาม และทำง่าย

คิดมาถึงตรงนี้แล้วหลิงอันพลันคิดไปถึงตนเองในโลกก่อน สาเหตุที่นางตายมาจากแก๊สที่ร้านระดับห้าดาวเกิดรั่วแล้วระเบิดขึ้นมา ตอนนั้นในหัวสมองคิดเพียงว่า ยังไม่ได้ใช้เงินที่เก็บไว้เลยกับต้องมาตายเสียได้ นางเสียใจมากที่ต้องมาตายทั้งที่ยังไม่ได้ใช้ชีวิต

ใครจะไปคิดว่าจะได้มามีชีวิตอีกครั้ง ถึงแม้ชีวิตใหม่นี้จะไม่ได้ร่ำรวย แต่นางก็ตั้งใจไว้แล้วว่าจะพยายามมองหาช่องทางรวย ถึงตอนนั้นจะใช่เงินที่หามาได้ให้หนำใจไปเลย !!

ดวงตาเด็กสาวเป็นประกายอย่างมาก จดจ้องมองขุมทรัพย์ตรงหน้าดวงตาไม่กะพริบ การแสดงออกของนางทำให้ผู้ใหญ่สองคนที่มองอยู่มองหน้ากันแล้วหัวเราะออกมา

“ดูเหมือนว่าหลิงอันจะชื่นชอบสิ่งนี้มากเลยนะ ข้าอยากรู้เสียแล้วสิว่าเจ้าสิ่งนี้จะทำให้เราสองคนประหลาดใจได้มากแค่ไหน”

“ข้าไม่ได้คิดมากถึงขนาดนั้น ข้าเพียงหวังว่าสิ่งที่บุตรสาวคิดจะทำขึ้นมาครั้งแรกจะประสบผลสำเร็จ บ้านข้าจะได้มีเงินมาคืนท่าน”

“แม่นางหลิงอย่าได้เกรงใจข้ามากขนาดนี้ เรื่องเงินบ้านข้าหาได้เดือดร้อน ยามที่เจ้าสองแม่ลูกมีค่อยนำมาคืนข้าก็ได้”

หลิงซุนมองเขา ชายผู้นี้แสนดีกับนางและบุตรสาวเกินไปหรือไม่ ?

หลิงอันที่ดวงตาเป็นประกายได้ยินคำพูดของทั้งสองคนอย่างชัดเจน ผู้ใหญ่ในร่างเด็กน้อยถึงกับหยักยิ้ม

ท่านแม่ท่านก็อย่าได้ไม่รู้ความนักเลย ไม่เห็นหรือว่าท่านลุงจางนะ...คิดมาถึงตรงนี้รอยยิ้มบนใบหน้าหลิงอันยิ่งกรุ้มกริ่มขึ้นมาอีกหลายส่วน

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ท่านแม่อันอันจะช่วยท่านเอง   ตอนพิเศษ กิจการแสนยิ่งใหญ่ [2]

    เถ้าแก่ร้านซาลาเปาชั่งใจเล็กน้อย ตนไม่เคยเห็นสัตว์หน้าตาประหลาดเช่นนี้มาก่อนจึงอดลังเลไม่ได้ แต่เมื่อสายตามองสบนัยน์ตาใสซื่อของเด็กสาว เหลือบมองประกายแวววาวตรงหน้า สีเขียวแดงของพริกตัดกันได้ดีกับสีขาวกระจ่างของตัวเนื้ออึก !!กลืนน้ำลายลงคอไปอึกหนึ่ง“ท่านลุงไม่กินหรือเจ้าคะ? เช่นนั้นหลิงอันกินเองเจ้าค่ะ!!” ว่าพลางขยับตะเกียบกลับมาหาตน ทว่าอีกฝ่ายกับเร็วกว่า เพียงพริบตาเดียวกุ้งตัวใหญ่ก็เข้าไปอยู่ในปากรสชาติเผ็ดเปรี้ยวกำลังดี ความเด้งนุ่ม และหวานที่ปลายลิ้นทันทีที่รสชาติมากมายตีกันอยู่ในโพรงปากเถ้าแก่เจ้าของร้านซาลาเปาถึงกับเบิกตากว้าง ยกมือปิดปาก ก่อนเอ่ยออกมาว่า“อร่อยมาก!! อาหารอะไรกันเหตุใดถึงได้มีรสชาติเลิศล้ำขนาดนี้!! แม่หนูเจ้าขายหรือไม่ลุงยินดีซื้อทั้งหมด!!”ปฏิกิริยาของเขากระตุ้นผู้คนมากมายซึ่งให้ความสนใจอยู่ก่อนแล้ว ผู้คนเริ่มขยับเข้ามาใกล้แสดงความสนใจกันมากขึ้น“มีขายเจ้าคะ แต่เป็นของร้านท่านลุงสือนะเจ้าคะ ท่านลุงสามารถเดินเข้าไปสั่งซื้อในร้าน ชื่อรายการอาหารคือกุ้งเผาน้ำปรุงรสเด็ดเจ้าค่ะ”ได้ยินดังนั้นเถ้าแก่ร้านถึงกับเข้าใจอย่างถ่องแท้ ที่แท้พวกเขาสองคนมาหน้าร้านเพื่อเร

  • ท่านแม่อันอันจะช่วยท่านเอง   ตอนพิเศษ กิจการแสนยิ่งใหญ่ [1]

    งานแต่งงานของท่านแม่ผ่านพ้นไปแล้ว ด้วยไม่ต้องการขัดขวางช่วงเวลาหวานล้ำของคนทั้งคู่หลิงอันจึงขันอาสาออกจากบ้านมาดูอาหารชนิดใหม่กับสือกัง“แม่หนูอันเจ้าช่างเป็นเด็กรู้ความยิ่งนัก” สือกังเอ่ยยิ้ม ๆ ขณะเดินตรวจสัตว์ทะเลที่ได้มาวันนี้ด้วยกัน“เพราะข้ารู้ความไม่ใช่หรือเจ้าคะท่านลุงสือถึงได้ชื่นชอบข้า” ตอบออกไปด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม รอยยิ้มเต็มไปด้วยความถือดี“ฮ่า ฮ่า ใช่ เพราะเจ้าเป็นเช่นนี้ลุงถึงได้ชื่นชอบ” ว่าพลางก้าวขาตามหลังไปวันนี้ถือเป็นวันแรกที่ร้านมีสุขจะเปิดขายอาหารทะเล หลิงอันจึงเข้ามาตรวจความพร้อมทั้งมาคอยชิมรสชาติอาหารที่ทางพ่อครัวเป็นคนทำครึ่งเดือนนับจากวันแรกที่ได้พูดคุยกับท่านลุงชาวประมง ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาร้านมีสุขได้นำอาหารทะเลเข้ามาหลายรอบให้พ่อครัวได้ลองฝีมือทำอาหารทะเล หลังผ่านพ้นความพยายามทั้งการปรับปรุงรสชาติและปรับปรุงรูปแบบการขนส่งในที่สุดวันนี้ร้านมีสุขก็พร้อมสำหรับเปิดขายอาหารทะเลเสียที“แม่หนูอันเจ้าพูดจริงใช่ไหม? คิดจะทำอย่างนี้จริง ๆ หรือ?” สือกังเอ่ยถามด้วยใจเป็นกังวลเขาไม่ได้กังวลว่าของจะขายไม่ได้ แต่กำลังกังวลกับวิธีการของเด็กสาวต่างหาก ถึงของจะขายไม่อ

  • ท่านแม่อันอันจะช่วยท่านเอง   ตอนที่ 65 มีความสุขกันเสียที [2]

    “หลิงซุนข้ารู้ว่าการพูดเช่นนี้ในยามที่เจ้าอ่อนไหวนั้นถือว่าขี้ขลาดแต่ถึงอย่างนั้นข้าก็ยังคงต้องการจะพูด”ฝ่ามือใหญ่ติดแห้งกร้านจากการทำงานหนัก นัยน์ตาดำขลับแสนจริงจัง ท่าทางของเขาที่คุกเข่าข้างหนึ่งยื่นมือออกมาจับมือหลิงซุนไปกุมไว้ล้วนสะท้อนภายในนัยน์ตาหลิงอัน“เจ้ายินดีจะให้ข้าดูแลเจ้านับจากวันนี้ไปจนกว่าชีวิตจะดับสูญหรือไม่?”จางเหวินยิ้มบางเบา จ้องมองนางไม่วางตาคนถูกขอกะทันหันตั้งตัวไม่ทันอยู่บ้าง หญิงสาวที่สะอื้นไห้น้ำตาถึงกับหยุดชะงัก เบิกตากว้างมองอีกฝ่ายอย่างตกตะลึง“ขะ...ข้า คือว่าข้า...” หลิงซุนอ้ำอึ้งสายตาเหลือบมองบุตรสาวข้างกาย ทำให้ได้เห็นรอยยิ้มอ่อนโยน สายตาเชื่อมั่นความมั่นใจที่ถูกโยนทิ้งไปพลันถูกเก็บขึ้นมาอีกครั้งยามหันมองสบนัยน์ตาดำขลับตรงหน้า สายตาสั่นไหวจึงเปลี่ยนเป็นหนักแน่น“ข้ายินดี”ผ้าแพรสีแดงปลิวไสว บรรยากาศครื้นเครงวันนี้ถือเป็นวันดีของสองแม่ลูกหลิง รวมถึงเป็นวันดีของจางเหวินชายหนุ่มผู้ครองตัวเป็นโสดมานานหลายปี ไม่เคยมีข่าวข้องเกี่ยวกับบุตรสาวบ้านใด ตอนนี้กำลังแต่งตัวเพื่อเข้าพิธีแต่งงานกับหญิงสาวที่ตนพึงใจด้วยเป็นงานแต่งของชาวบ้านธรรมดาจึงไม่ได้จัดงานอย่

  • ท่านแม่อันอันจะช่วยท่านเอง   ตอนที่ 64 มีความสุขกันเสียที [1]

    หลิงซุนไม่พูดจาเอาแต่ร้องไห้เงียบ ๆ ปล่อยให้น้ำตาไหลลงมาทั้งอย่างนั้นไม่สนใจกระทั่งยกมือเช็ดคราบน้ำตาออกจากห่างตา หญิงสาวยิ้มเยาะตนเองในใจพลางคิดไปถึงความคาดหวังเล็กน้อยแสนริบหรี่ที่เคยเกิดขึ้นทั้งที่รู้ว่าพวกเขานั้นหาได้สนใจ ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าพวกเขาคาดหวังอะไรกับนาง ถึงอย่างนั้นก็ยังแอบคาดหวังราวกับคนโง่คิดว่าพวกเขามาหาเพราะนึกได้ว่ามีบุตรสาวเช่นนาง หรือไม่ก็คิดว่า นางยังเป็นบุตรสาวหากเปรียบความคาดหวังเป็นความฝันคงเป็นฝันแสนสั้นที่เพียงหลับตาก็ต้องลืมตาตื่นขึ้นมารับรู้ความเป็นจริงเด็กสาวก้าวเข้ามาในบ้านมองภาพมารดาถูกบุรุษผู้หนึ่งประคองไหล่ไม่ให้ทรุดตัวลงไปด้วยหัวใจปวดหนึบแผ่นหลังที่เคยคิดว่าแข็งแกร่งบัดนี้นางกลับมองเห็นรอยปริแตกบางเบา“ท่านแม่...” น้ำเสียงเจือนัยกังวลเอ่ยขึ้นขยับขาเข้าไปใกล้ หลิงซุนหลุบตามองบุตรสาวตัวน้อยแสนแข็งแกร่ง เด็กสาวที่คอยปกป้องตนอยู่เสมอ“อันเอ๋อร์ลูก ฮึก แม่ ฮึก ทั้งที่แม่คิดว่าทำใจได้แล้วแท้ ๆ แต่พอได้ยินคำพูดเหล่านั้นจากปากพวกเขาแม่ก็ยังอดรู้สึกเจ็บหน่วงที่ใจไม่ได้ ฮึก” หญิงสาวย่อตัวลงโอบกอดบุตรสาวหลิงอันยกมือกอดตอบ“ท่านแม่ ที่ท่านยังรู้สึกเพราะ

  • ท่านแม่อันอันจะช่วยท่านเอง   ตอนที่ 63 สิ้นสุดเสียที

    เนิ่นนานไม่หวาดกลัว พอมองเห็นอำนาจแล้วถึงพึ่งมานึกเสียใจสองแม่ลูกตระกูลหวังรับรู้แล้วว่าหลิงอันรู้เห็นในการกระทำของพวกนางถึงขั้นรีบหันหลังกลับออกไปไม่กล้ามอง ด้วยหวาดกลัวว่าหากยังอยู่ต่อจะอาจจะโดนลูกหลงเข้าก็เป็นได้ฝ่ายเจียลี่ที่ถูกคำพูดสือกังทำให้บื้อใบ้ใบหน้าซีดเผือด ปลายนิ้วที่ชี้ไปยังชายหนุ่มถูกดึงกลับมา“ใจจริงข้าไม่ได้อยากจะยุ่งเรื่องของครอบครัว แต่ในเมื่อพวกท่านเล่นละครไร้คุณธรรม คิดหวังในทรัพย์สินของผู้อื่น ก็คงต้องให้ศาลตัดสินความผิดแล้ว”“ศาล!! ไม่ ข้าไม่อยากไปศาลอะไรทั้งนั้น!!”“ในเมื่อท่านไม่ต้องการเช่นนั้นก็มาคุยกันดี ๆ ดีกว่า ถือว่าเป็นน้ำใจเล็กน้อยจากข้าแล้วกัน”ถึงตอนนี้แล้วนางจะยังทำอะไรได้อีก ชาวบ้านธรรมดามักหวาดกลัวสถานที่ที่เรียกว่าศาลกันทั้งนั้น หากต้องไปจริง ๆ มีหวังได้เป็นลมล้มไปเสียตอนนี้เจียลี่ที่หวาดกลัวอำนาจเบื้องหลังสือกังพยักหน้าราวแม่ไก่จิกหาของกิน ไม่ว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไรล้วนเชื่อฟัง“เพื่อไม่ให้เกิดเรื่องเช่นนี้อีก ข้าจะให้พวกเจ้าเขียนหนังสือแยกบ้านออกมายืนยันการตัดสัมพันธ์เสีย”ไม่ว่าเปล่าสือกังหันไปสั่งให้คนของตนไปนำหนังสือสัญญาออกมา ปกติเขามักจะพกหน

  • ท่านแม่อันอันจะช่วยท่านเอง   ตอนที่ 62 ไม้อ่อนดัดง่ายไม้แก่ดัดไม่ได้ก็ต้องหักทิ้ง [2]

    “ไม่จริง!! พวกเจ้ารวมหัวกันหลอกข้า โกหกเรื่องกฎแคว้น กลัวว่าข้าจะนำเงินบ้านหลิงซุนไปจนหมด พวกเจ้าโกหกข้า!!”ยืนรอหน้าบ้านมานานหลายวัน ทั้งยังต้องทนกับสายตาของชาวบ้าน นางจะไม่ได้อะไรกลับไปเลยไม่ได้เด็ดขาด ไม่ว่าอย่างไรวันนี้ตนต้องนำตัวหลิงซุนกลับไปให้ได้พอกลับไปแล้วจะต้องสั่งสอนลูกคนนี้ให้รู้จักเชื่อฟังเช่นเดิม ออกจากบ้านมานานปีกกล้าขาแข็งถึงขั้นไม่เชื่อฟังแม่อย่างนางแล้ว!!“หลิงซุนเจ้ายืนนิ่งอยู่ทำไม รีบเชิญข้าเข้าไปในบ้าน เรื่องนี้ต้องคุยกันให้รู้เรื่อง เจ้าต้องกลับบ้านไปกับข้าหรือไม่ก็ปล่อยให้ข้ากับพี่ชายเจ้าเข้ามาอาศัยอยู่ด้วย เจ้ามีเงินแล้วสมควรเลี้ยงดูครอบครัว อย่าได้ปล่อยให้อดอยาก!!”หากเป็นเมื่อก่อนชาวบ้านหลายคนคงจะยืนข้างฝั่งบ้านเดิมหลิงซุน แต่หลังจากได้รับความช่วยเหลือจากพวกนาง ได้เห็นว่าครอบครัวที่ทำดีต่อครอบครัวหลิงนั้นมีความเป็นอยู่เช่นไร ทั้งยังได้เห็นว่าครอบครัวที่หันหลังให้ครอบครัวหลิงนั้นจะเป็นเช่นไร ชาวบ้านส่วนใหญ่จึงหันเหไปทางสองแม่ลูกหลิงพวกเขาเริ่มกระซิบกระซาบพูดคุยเกี่ยวกับการกระทำของเจียลี่ นึกย้อนไปยังไม่กี่เดือนก่อนที่สองแม่ลูกหลิงต้องใช้ชีวิตกันอย่างขัดสนพว

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status