LOGINShare
บทที่ 11 เรื่องเล็ก ๆ...
publish date:
2026-10-01 21:00:57วันต่อ ๆ มา
เราเดินไปโรงเรียนด้วยกันตามปกติ
แต่ผมต้องถือกระเป๋าให้พวกเธ
Latest chapter
นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+) บทที่ 12 เรื่องเล็ก ๆ ของฝาแฝด...
ช่วงนั้น...กำลังจะเข้าฤดูฝนที่โรงเรียน…เราเรียนวิชาแนะแนวกันเรื่องเรียนต่อมหาลัยฯ และคณะต่าง ๆอาจารย์แนะแนว บรรยายถึงคณะต่าง ๆ ว่าจบไปแล้ว ทำงานอะไรได้บ้าง และสิ่งที่นักเรียนต้องเตรียมพร้อมมีอะไรบ้างผมตอนนั้นพอจะรู้แล้วว่าตัวเองชอบอะไร และอยากเรียนเกี่ยวกับอะไรเย็นวันนั้น…ระหว่างมื้ออาหารเย็น เราทั้ง 3 คนก็คุยกันเรื่องนี้ต่อพร้อมกับแม่และป๊า“ผมอยากเรียนเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ อาจจะเป็นคณะวิศวะคอมฯ”ผมคุยกับทุกคน“ฝน คิดว่าจะเรียนหมอ แต่กลัวจะไม่ไหว เห็นรุ่นพี่ที่เข้าขณะนี้ไปบอกว่า เรียนกันหนักมาก ๆ“ฝนพูดอย่างกังวลนิด ๆ“แล้วการแข่งขันก็สูงมาก ๆ ด้วย แต่ถ้าไม่ได้จริง ๆ ฝนคงเลือก คณะเภสัช เป็นอันดับรองลงมา”ฝนเล่าแผนเรียนต่อของเธอให้ทุกคนฟังผมรู้สึกว่าเธอน่าทึ่งมาก ๆ ที่วางแผนชีวิตไว้ และมีแผนสำรองเสมอ“แล้ว ของรุ้งล่ะ?”ผมหันไปถามเธอเธอกำช้อนแน่น ก่อนจะเงยหน้าหันมาทางผม แล้วยิ้มเจื่อน ๆ“ฉ
นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+) บทที่ 11 เรื่องเล็ก ๆ...
วันต่อ ๆ มาเราเดินไปโรงเรียนด้วยกันตามปกติแต่ผมต้องถือกระเป๋าให้พวกเธอทั้งสองคน เพราะผมแพ้เกมที่รุ้งตั้งกฎไว้รุ้งให้ผมถือกระเป๋าของเธอและฝน ตั้งแต่อยู่ในบ้าน จนแม่ของผมแอบแซวว่า‘ทำหน้าที่พี่ได้ดีมาก’รุ้งเดินนำหน้า ท่าทางดูสดใสเหมือนเช่นเคยฝนที่เดินอยู่ข้างรุ้ง หันมาหาผม“ให้นู๋ถือเองก็ได้นะ”ฝนพูดอย่างเกรงใจ“ไม่เป็นไร แพ้ก็คือแพ้ละน่ะ”ผมทำตามเดิมพันของรุ้ง แม้ผมจะไม่ได้ตกลงตั้งแต่แรกก็ตามแต่รอยประทับที่แก้มผมทั้งสองข้าง ทำให้ผมปฏิเสธไม่ได้ผมถือกระเป๋าให้เธอทั้งสองคน ต้้งแต่ออกจากบ้านจนถึงโรงเรียน และกลับจากโรงเรียนมาถึงที่บ้านหัวค่ำวันหนึ่ง…พวกเรานอนเล่นกันอยู่ในห้องของผมเหมือนที่ผ่าน ๆ มาเราคุยกันไปเรื่อยเปื่อยกันทั้ง 3 คน ทั้งเรื่อง เกม นิยาย การ์ตูน คณะที่อยากเรียน หรือมหาลัยฯที่อยากเข้าจนวนมาเรื่อง ความสัมพันธ์ของเราทั้ง 3 คนรุ้งเปิดประเด็นเรื่องของฝนก่อน“แล้ว…ฝนเริ่มชอ
นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+) บทที่ 10 หวั่นไหว...
ยิ่งเวลาผ่านไปผมก็เริ่มหวั่นไหวกับรุ้งมากขึ้นเรื่อย ๆแม้นิสัยของเธอต่างกับน้องสาวฝาแฝดอย่างเห็นได้ชัดแต่เธอก็ทำให้หัวใจผมเต้นแรงขึ้นอย่างบอกไม่ถูก ตั้งแต่วันที่เธอบอก ว่า‘ชอบผมมานานแล้ว’ซึ่งเหมือนกันกับฝนผมพยายามนึกย้อนไปเรื่องราว ก่อน ๆ ว่าเรื่องไหนบ้างที่เธอประทับใจในตัวผม และเริ่มชอบผมแต่ผมก็นึกไม่ออก เพราะพวกเราช่วยเหลือกันและกันตลอดผมก็มักจะรู้สึกตื่นเต้นแปลก ๆ ทุกครั้ง เวลาที่รุ้งเข้าหามาผมด้วยท่าทีที่ร่าเริง น่ารักสดใส หรือเรียกผมให้ไปหาเธอบางวันตอนเช้า ก่อนจะไปโรงเรียน ฝนจะฝากให้รุ้งมาปลุกผมที่ห้องแต่พอฝนเข้ามาตาม เธอมักจะเห็นรุ้งนอนกอดแขนผมแล้วหลับอยู่ด้วยกันมันเป็นแบบนั้นจนผมไม่รู้ว่า รุ้งเข้ามาอยู่ในหัวใจผมอีกคน ตั้งแต่เมื่อไร?แน่นอนว่า ผมยังคงชอบฝนอยู่และก็เริ่มรู้สึกว่า ผมขาดรุ้งไปไม่ได้เช่นกันผมรู้สึกสบายใจและอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก เวลาเห็นสีหน้าของรุ้งที่ดูร่าเริง และฝนที่ดูอ่อนโยน ใกล้ ๆ ผมคืนวันเสา
นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+) บทที่ 9 หึง?...
เช้าวันต่อ ๆ มา… พวกเราทั้ง 3 คนเดินไปโรงเรียนด้วยกันเหมือนเช่นเคยปกติแล้ว ผมจะเกิดตามพวกเธอ แต่หลังจากที่เราตกลงคบกันแล้ว รุ้งก็เดินเกาะแขนผมตลอด"รุ้ง ทำแบบนั้นมันดูน่าสงสัยไปหรือเปล่า?" ฝนเตือนพี่สาวฝาแฝดเสียงเบา ๆ"งั้น ฝนก็จับมือกรด้วยสิ" รุ้งตอบกลับเสียงร่าเริง ก่อนจะจัดแจงให้ผมและฝนเดินจับมือกันอีกข้างพวกเราเดินแบบนั้นไปสักพักขณะที่จะไปขึ้นรถประจำทางจู่จู่ ก็เจอป้าคนรู้จักในหมู่บ้านที่เคยเห็นพวกเรามาตั้งแต่เด็ก ๆ ปั่นจักรยานผ่านมา"ไปโรงเรียนกันเหรอ?" ป้าคนรู้จักเอ่ยทัก"เดินเกาะกันเหมือนตอนเด็ก ๆ เลยนะ น่ารักเชียว พี่น้อง 3 คนนี้"จากนั้นเธอก็ปั่นจักรยานผ่านไปรุ้งหันมายิ้มให้ผมและฝนสายตาเธอบอกว่า 'แค่ทำตัวเป็นธรรมชาติก็พอ'เมื่อถึงโรงเรียน เราทำทุกอย่างเหมือนปกติรุ้งและฝนถูกเพื่อนสาวห้องอื่น ๆ และรุ่นน้องทักทายตั้งแต่หน้าประตูส่วนผมก็เดินตามหลังพวกเธอไปห้องเรียนตามเคยช่วงตอนพักกลางวันปกติแล้ว บางวันเราจะแยกย้ายกันไปตามกลุ่มเพื่อนของตัวเอง กลุ่มเพื่อนสาวของรุ้ง 2-3 คน จะเป็นกลุ่มที่ชอบสิ่งบันเทิงของวัยรุ่นสมัยนั้น พวกเธอดูดี และท่าทางดูน่ารัก แต่รุ้งดูโดดเด่นที่สุด
นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+) บทที่ 8 ความลับของเราสามคน2...
หลังจากที่บรรยากาศในห้องเริ่มดีขึ้นฝนก็เลยเอ่ยถามขึ้นมา“แล้วเรา...จะเอายังไงต่อกันดี?”ทั้งสามคนเงียบอีกครั้ง ก่อนฝนจะเสนอขึ้นมา“งั้น…เราคบกันแบบสามคนเลยดีไหม?”ผมและรุ้งหันไปมองเธอพร้อมกัน ฝนกัดริมฝีปากล่างเล็กน้อย แต่สายตายังมั่นคง“ฉันไม่อยากทิ้งรุ้งไว้คนเดียว...”เธอมองผมและพูดต่อ“...และ…นู๋ก็ชอบพี่กรมาก ๆ เหมือนกัน”รุ้งมองน้องสาวครู่หนึ่ง แล้วหันมาทางผม“นายล่ะ…คิดว่ายังไง?”ผมหายเข้าเฮือกใหญ่“ฉัน…อยากให้ทั้งสองคนอยู่ด้วยกันแบบนี้…”ผมมองฝนและรุ้ง“...ถ้าพวกเธอโอเค…ฉันก็โอเค”รุ้งพยักหน้าช้า ๆ“งั้น…ตกลง”ฝนก็พยักหน้าตาม"ฉันไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไงดี...ที่มีแฟนพร้อม ๆ กันทั้ง 2 คนแบบนี้"ผมพูดแทรงขึ้นมา"ก็ทำเหมือนที่นายเป็นนั้นแหละ""เป็นพี่กรเหมือนเดิมล่ะคะ"ทั้งสองคนพูดพร้อม ๆ กัน"ละ...แล้วพวกเธอล่ะ?"ผมเอ่ยถามต่อ"ถ้าเป็นรุ้ง นู๋เต็มใจค่ะ..."&
นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+) บทที่ 7 ความลับของเราสามคน1...
เมื่อเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น...ฝน ตัวจริงเดินเข้ามา แล้วรู้ว่าคนข้างหน้าผมคือ รุ้งบรรยากาศในห้องก็เงียบกริบจนได้ยินเพียงเสียงหายใจของกันและกันผมยังนอนหงายอยู่บนเตียง แขนทั้งสองข้างปิดหน้าตัวเอง หัวใจเต้นแรงจนเจ็บอกกางเกงขาสั้นถูกดึงลงอยู่ที่ขาข้างหนึ่งรุ้งคุกเข่าอยู่ระหว่างขาของผม ริมฝีปากยังมีคราบขาวจาง ๆ เปื้อนอยู่เป็นร่องรอยบอกให้รู้ว่า ผมและเธอพึ่งผ่านอะไรมาฝนยืนนิ่งอยู่ตรงประตู สายตาสลับไปมาระหว่างผมกับรุ้ง“ทำไม…รุ้งถึง…”เสียงของฝนดังขึ้นเบา ๆ แต่ฟังดูหนักอึ้งรุ้งเงยหน้าขึ้น หันมองน้องสาวฝาแฝดของเธอ“ก็เพราะกรคิดว่าฉันเป็นฝนนะสิ…”ผมรีบดึงกางเกงขึ้นมาอย่างตะกุกตะกัก แล้วนั่งตัวตรง“ฉะ…ฉัน คิดว่าเป็นฝน…”คำพูดหลุดออกมาจากปากผม โดยที่ผมจำไม่ได้เลยว่าพูอะไรออกไปฝนหันมามองผม ท่าทางของเธอดูเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ไม่พูดออกมาดวงตาหลังเลนส์แว่นฉายความสับสนปนความเจ็บปวดเบา ๆผมรู้สึกเหมือนถูกอะไรบีบหัวใจไว้แน่นผมอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต
You May Also Like
น้องเมียเอามัน (หลาย P) PWP
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.1M viewsคุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.2M viewsคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์228.6K viewsคลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์80.0K viewsรักเพียงใจ
SHASHA48 viewsอายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่
โกลัญญา122 viewsเศษรักไร้สถานะ
Duangkwan105 viewsที่นี่ไม่รับซ่อม...คุณหนู
เหนือ กว่าความคาดหมาย35 views
