Home / โรแมนติก / นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+) / บทที่ 12 เรื่องเล็ก ๆ ของฝาแฝด...

Share

บทที่ 12 เรื่องเล็ก ๆ ของฝาแฝด...

Author: GeneSis91
last update publish date: 2026-10-02 21:00:15

ช่วงนั้น...กำลังจะเข้าฤดูฝน 

ที่โรงเรียน…

เราเรียนวิชาแนะแนวกันเรื่องเรียนต่อม

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+)   บทที่ 42 เตรียมสอบ...

    หลังจากที่ฟังเรื่องของแม่...ผมกับฝนก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้รุ้งฟังทั้งเรื่องของแม่กับป๊าในสมัยเรียน เรื่องรูปถ่ายเก่า ๆ ใบนั้น รวมถึงเรื่องที่แม่กับป๊าน่าจะรู้อยู่แล้วเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างฝนและผมตอนแรก ผมคิดว่ารุ้งจะหัวเราะออกมาแต่เธอกลับนั่งเงียบอยู่นานดูเหมือนเรื่องที่ทำให้เธอตกใจที่สุดจะไม่ใช่เรื่องความสัมพันธ์แต่เป็นเรื่องของแม่กับป๊า“ฉันไม่รู้ว่าจะตกใจเรื่องไหนก่อนดี?”คงไม่มีใครคิดว่าแม่กับป๊าที่พวกเราเห็นอยู่ทุก ๆ วันจะเคยเป็นเด็กมัธยมที่ชอบกันแต่ไม่กล้าบอก เคยมีความฝันร่วมกัน และเคยต้องแยกจากกันเพราะเหตุผลของครอบครัวส่วนเรื่องของผมกับฝน...รุ้งดูประหลาดใจอยู่เหมือนกันที่แม่กับป๊ามองออกมาตั้งนานแล้วครั้งหนึ่งพวกเราสามคนเคยตกลงกันว่า หลังเรียนจบ ม.6 จะกลับมาคิดกันอีกครั้งว่า ความสัมพันธ์ของพวกเราควรเป็นอย่างไงต่อไปดี?ตอนนั้นพวกเรากังวลหลายอย่างทั้งเรื่องอนาคต และเรื่องที่ยังไม่รู้ว่าแม่กับป๊าจะคิดอย่างไงแต่ตอนนี้อย่างน้อย ก็มีข้อหนึ่งที่ตอบแ

  • นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+)   บทที่ 41 ความจริง(ไม่)ทั้งหมด...

    ผมนั่งนึกถึงเรื่องที่แม่เล่ามาทั้งหมดทั้งเรื่องพ่อของผมที่ต้องแยกทางกันไปหลังมีผม และเรื่องเด็กผู้ชายคนนั้น ที่ผมเคยเห็นในรูปถ่ายภาพของแม่ในชุดนักเรียนและเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้าง ๆผมลองนึกถึงใบหน้าของเขาอีกครั้งใบหน้านั้น...เหมือนที่ผม เคยเห็นอยู่แทบทุกวันเดี๋ยวนะ!?...“แม่ครับ...”แม่หันมามอง“ว่าไงลูก?”ผมลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามออกไป“ผู้ชายที่แม่เล่ามา...ใช่คนที่อยู่ในรูปถ่ายชุดนักเรียนหรือเปล่าครับ?”แม่นิ่งไปครู่หนึ่ง เหมือนกำลังนึกย้อนถึงภาพนั้นผมจำได้ว่ารูปคู่ที่แม่ผมถ่ายกับเพื่อนผู้ชาย มันมีอยู่เพียงรูปเดียวเธองมองผมแล้วยิ้มบาง ๆรอยยิ้มนั้นทำให้ผมมั่นใจมากขึ้นเพราะคนในรูปที่ผมนึกถึง...ไม่ใช่ใครอื่นเลยเขาคือ 'ป๊า'พ่อของรุ้งและฝนผมหันไปมองฝนโดยไม่รู้ตัวเธอยังคงนั่งอยู่ข้างผม และดูเหมือนจะเริ่มเข้าใจอะไรบางอย่างเช่นกันแม่มองพวกเราอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจ

  • นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+)   บทที่ 40 เรื่องที่แม่ไม่เคยเล่า2…

    แต่เรื่องกลับไม่ได้จบลงแค่นั้นแม่เล่าว่า หลังจากเข้าเรียนมหาลัยฯได้ไม่นาน เธอก็บังเอิญเจอเขาอีกครั้งทั้งสองคนสอบติดมหาวิทยาลัยเดียวกัน โดยไม่เคยรู้มาก่อน“แม่จำได้เลย วันนั้นแม่กำลังเดินหาห้องเรียนอยู่”เธอหัวเราะ“แล้วก็ได้ยินเสียงคนเรียกชื่อจากข้างหลัง”พอหันกลับไปก็พบว่าเป็นเขาผู้ชายคนนั้นคนที่แม่คิดว่าคงไม่ได้เจอกันอีกแล้ว“ตอนนั้นแม่ดีใจมากเลยนะ”แม่พูดด้วยรอยยิ้ม“ดีใจจนไม่รู้จะพูดอะไร”หลังจากนั้นทั้งคู่ก็เริ่มกลับมาสนิทกันอีกครั้งแม้จะเรียนคนละคณะ แต่ก็นัดเจอกันหลังเลิกเรียนอยู่บ่อย ๆบางวันไปกินข้าวด้วยกัน บางวันก็นั่งอ่านหนังสือที่ห้องสมุดจนเย็นทุกอย่างคล้ายกับตอนมัธยมเพียงแต่ครั้งนี้ ทั้งสองคนโตขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย“แล้วใครเป็นคนบอกชอบก่อนคะ?”ฝนถามอย่างสนใจแม่หันมามอง ก่อนยิ้มกว้างกว่าเดิม“เขา”“จริงเหรอคะ?”“จริงสิ”

  • นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+)   ตอนที่ 39 เรื่องที่แม่ไม่เคยเล่า…

    แม่มองออกไปนอกหน้าต่างอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันกลับมาหาผมกับฝน“เรื่องมันก็นานมาแล้วนะ...”เธอหัวเราะเบา ๆ เหมือนกำลังนึกถึงอะไรบางอย่าง“นานจนแม่เกือบลืมไปแล้วว่าตอนนั้นตัวเองเป็นเด็กแบบไหน”ผมขยับตัวนั่งให้สบายขึ้นส่วนฝนก็หันมาตั้งใจฟัง“ตอนแม่อยู่ ม.4 แม่มีเพื่อนผู้ชายคนหนึ่ง”แม่เริ่มเล่า“เขาเป็นคนจริงจังกับชีวิตมาก ตั้งใจเรียน ทำอะไรก็ต้องวางแผนเอาไว้ก่อนเสมอ ต่างจากแม่ที่ชอบทำอะไรตามใจตัวเอง”แม่เล่าต่อว่า ตอนแรกทั้งสองคนไม่ได้สนิทกันเท่าไรเพียงแค่เรียนห้องเดียวกัน และบังเอิญได้ทำงานกลุ่มด้วยกันอยู่บ่อย ๆเด็กผู้ชายคนนั้นมักจะเป็นคนคอยเตือนเรื่องการบ้าน เรื่องสอบ หรือแม้แต่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่แม่ชอบลืม“บางทีแม่ก็รำคาญเขานะ”แม่พูดพลางยิ้ม“อะไรนิดอะไรหน่อยก็เตือนอยู่ได้”“แล้วทำไมถึงสนิทกันล่ะครับ?”“ก็เพราะเขาเป็นแบบนั้นนั่นแหละ”แม่ตอบ“พอมีเรื่องอะไร แม่ก็รู้ว่าอย่างน้อยจะมีคนคนหนึ่งที่ช่วยคิดด้วย”จากเพื่อนร่วมชั้นธรรมดา ทั้งสองจึ

  • นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+)   ตอนที่ 38 ก่อนวันนั้นจะมาถึง...

    หลังจากรุ้งถ่ายโฆษณาเสร็จ...เธอก็เอาภาพเบื้องหลังการทำงาน รวมถึงรายละเอียดผลงานโฆษณาชิ้นแรกของตัวเองไปเพิ่มลงในพอร์ตโฟลิโอทันทีส่วนเรื่องสัญญากับบริษัท ป๊ากับแม่ก็ช่วยดูรายละเอียดให้อีกครั้ง ก่อนจะตกลงให้รุ้งลองทำงานในวงการบันเทิงตามที่เธอต้องการแน่นอนว่ามีเงื่อนไขหลายอย่างที่เธอต้องปฏิบัติตาม โดยเฉพาะเรื่องภาพลักษณ์และความสัมพันธ์ส่วนตัวแต่ดูเหมือนรุ้งจะไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้นอีกเลยส่วนผมกับฝนก็ไปสอบตรงตามกำหนดเรียบร้อยแล้วรุ้งก็ไปสอบสัมภาษณ์ตามกำหนดสอบ พร้อมกับริษาและนกถึงจะไม่รู้ว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไร แต่พวกเราก็พยายามทำให้ดีที่สุดเมื่อปิดเทอม 1 สิ้นสุดลงบรรยากาศในห้องเรียนเริ่มแตกต่างจากตอนเปิดเทอมแรกอย่างเห็นได้ชัดเพื่อน ๆ เริ่มพูดถึงคะแนนสอบของปีก่อนกันบ้าง บางคนก็เอาหนังสือเตรียมสอบมาอ่านระหว่างพักผมเองก็ยังคงอ่านหนังสือเตรียมสอบต่อไปเหมือนเดิมส่วนรุ้ง ถึงจะเริ่มมีงานในวงการบันเทิงแล้ว แต่เวลาอยู่โรงเรียนเธอก็ยังเป็นรุ้งคนเดิมคนที่ชอบคุยเสียงดัง หัวเราะง่าย และมั

  • นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+)   บทที่ 37 สิ่งที่ต้องแลก…

    หลังจากถ่ายฉากสุดท้ายเสร็จเธอยกมือไหว้ขอบคุณทุกคน ก่อนเดินกลับมาหาพวกเราส่วนผมยื่นขวดน้ำให้เธอ เธอยิ้มให้ผมก่อนจะรับน้ำไปผมรู้ว่าเธอคงเหนื่อยมาก ๆ เพราะเธอแทบจะไม่ได้หยุดพักเลยระหว่างถ่ายผมมองรอยยิ้มของเธอ แล้วก็รู้สึกว่าไม่ต้องถามอะไรต่ออีกแล้วก่อนกลับบ้านผู้หญิงคนหนึ่งจากทีมงานเดินเข้ามาหาพวกเราเธอบอกว่าทางบริษัทอยากคุยกับรุ้งเพิ่มเติม และขอให้ผู้ใหญ่ที่มาด้วยเข้าไปรับฟังรายละเอียดผมจึงโทรหาป๊าเพื่อบอกเรื่องนี้ก่อนป๊าบอกให้ผมเป็นตัวแทน แต่ถ้ามีเอกสารอะไรต้องเซ็น ให้เอากลับมาให้ป๊ากับแม่ตรวจสอบก่อนจากนั้นจึงเดินตามรุ้งเข้าไปในห้องประชุมเล็ก ๆภายในห้องมีผู้จัดการฝ่ายดูแลนักแสดงและผู้หญิงจากทีมแคสติ้งนั่งรออยู่พวกเขาชมว่ารุ้งเรียนรู้งานได้เร็ว มีความเป็นธรรมชาติหน้ากล้อง และสามารถปรับบุคลิกตามบทได้ดีจึงสนใจชวนเธอมาเป็นนักแสดงในสังกัดของบริษัทรายละเอียดคร่าว ๆ คือบริษัทจะช่วยหางานที่เหมาะสมให้รายได้จะขึ้นอยู่กับประเภทงาน โดยมีการแบ่งค่าตอบแทนตามข้อตกลงในสัญญา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status