1 เรื่องที่ไม่ควรเกิดขึ้น

นี่มันเรื่องบ้าอะไร….

ประโยคแรกที่เด้งขึ้นมาในหัวหลังจากลืมตาตื่นมาแล้วเห็นทุกอย่างรอบตัว แพรไหมไม่รู้จะตกใจอะไรก่อนดีระหว่างตัวเธอที่นอนเปลือยอยู่ใต้ผ้าห่มนี่ กับคนที่นอนกอดเธออยู่ตอนนี้ที่ไม่ใช่แฟน แต่ดันเป็นคนที่แพรไหมเกลียดขี้หน้าสุดๆเลยก็ว่าได้

ไอ้เด็กลูกครึ่งมารยาททรามห้องข้างๆเนี่ยนะ…

“กรี๊ดดดด ปล่อยนะ”

แพรไหมกรีดร้องด้วยความแตกตื่นเมื่อประมวลผลได้ เธอดันอีกคนสุดแรงก่อนจะดึงผ้าห่มมาคลุมถึงคอ เป็นผลให้คนตัวโตไร้สิ่งปกปิดร่างกายจนเธอต้องเบือนหน้าไปอีกทาง

“โอ๊ย แสบแก้วหูชะมัด อะไรวะเนี่ย”

คนที่เพิ่งตื่นงัวเงียบ่นออกมา ขยี้หัวก่อนจะลืมตามองไปรอบๆและหันมามองแพรไหมที่ห่อตัวเป็นดักแด้อยู่ข้างๆ เจเลนก้มมองสภาพตัวเองก็ตกใจจนต้องรีบหยิบเอาเสื้อที่อยู่ตรงพื้นข้างเตียงมาปิดไว้

“นี่ป้า…ขืนใจผมเหรอ”

ไอ้เด็กนรก….คำนี้ผุดขึ้นมาในหัวแพรไหมทันทีที่เจเลนพูดจบ ก่อนจะพุ่งตัวไปฟาดเข้าที่ไหล่หนาแรงๆหลายทีจนเจเลนเอี้ยวตัวหนีแทบไม่ทัน

“ไอ้เด็กบ้า พูดอะไรออกมาน่ะ”

“โอ๊ยๆ เจ็บๆ หยุดตีก่อน”

เจเลนโวยวายใช้แขนบังตัวไว้ แต่แพรไหมไม่หยุดเลยตองจับข้อมือเธอไว้ทั้งสองข้างทันที

“บอกให้หยุด เดี๋ยวก็จับกดอีกรอบซะเลยนี่”

“ไอ้…”

แพรไหมที่จะด่าสวนหุบปากฉับเมื่อเจอสายตาวาววับน่ากลัวจนต้องชะงัก ก่อนความเย็นที่ปะทะผิวจะทำให้เธอรู้สึกตัวและก้มมองดูตัวเอง ที่ตอนนี้ผ้าห่มผืนหนาลงไปกองที่เอวเรียบร้อยแล้ว

“โอ้…งานดีมาก”

เจเลนมองตามก่อนจะแลบลิ้นเลียปากด้วยสายตาลามกจนแพรไหมต้องรีบตะครุบผ้าขึ้นมาปิด

“ไอ้เด็กบ้านี่! หันไปเลยนะ”

เธอทั้งโกรธทั้งอายจนหน้าแดงก่ำ ถอยตัวออกมาห่างๆอีกคนที่ขำอยู่ในลำคออย่างอารมณ์ดีจนอยากเข้าไปข่วนหน้าใจจะขาด

“ก็มาเปิดให้ดูเองมั้ยล่ะ ไม่ได้ขอสักหน่อย”

อีกคนพูดกลั้วหัวเราะ แต่แพรไหมฟังแล้วยิ่งหงุดหงิดจนอยากจะข่วนหน้าสักที เธอหันไปมองนาฬิกาบนผนังห้องถึงรู้ว่านี่มันบ่ายแล้ว พยายามคิดทบทวนว่าอะไรพาไอ้เด็กนรกนี่มาอยู่กับเธอได้แต่ก็ปวดหัวซะจนภาพขาดๆหายๆ รู้แค่ตัวเองเมามาก เมาสุดๆแบบที่ไม่เคยเมามาก่อนในชีวิต

นอกจากปวดหัว ตอนนี้เธอยังปวดไปทั้งตัวอีกต่างหาก ไม่ต้องให้ใครบอกก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืน เธอมีแฟนแล้วก็มีประสบการณ์มากพอที่จะรู้ได้ว่าเธอกับไอ้เด็กข้างๆนี่ เสร็จกันไปแล้วเรียบร้อย และความจริงข้อนี้ก็ทำเอาแพรไหมอยากกรี๊ดออกมาดังๆอีกสักรอบให้สาแก่ใจเหลือเกิน

มันไม่ควรเกิดขึ้น ไม่ควรมากๆแบบคอขาดบาดตายเลย อันดับแรกคือแพรไหมมีแฟนแล้วแถมยังหมั้นกันแล้วด้วย ถึงตอนนี้จะกลายเป็นคนที่แพรไหมเกลียดแล้วก็เถอะ อันดับสอง ยังไงก็ไม่ควรเป็นไอ้เด็กมารยาททรามนี่ ใครก็ได้แต่ต้องไม่ใช่คนนี้ที่แพรไหมเกลียดจนอยากดักตีหัวทุกวัน

“จะหายตกใจตอนไหนอ่ะป้า ไปอาบน้ำก่อนนะเหนียวตัวมาก”

เสียงทุ้มติดรำคาญของเจเลนดังขึ้นอีกครั้ง แพรไหมตวัดสายตาดุๆไปมองก่อนจะถามออกมา

“มัน…มันเกิดขึ้นได้ยังไง”

“ให้เล่าตั้งแต่ไหนดีล่ะ ที่ป้าเมาแล้วลุกเต้นบนโต๊ะในผับ หรือตอนที่ผมแบกป้าที่เมาเละกลับมาแล้วมาร้องไห้บังคับผมให้กินเหล้าด้วย หรือตอนที่ป้าเริ่มขืนใจผมดี”

“ไอ้….”