4. สัมภาษณ์งาน

พอสโรชามาถึงใกล้ห้องประธานบริหารเธอก็ดึงเกาะอกลงมานิดหน่อยให้ดูเซ็กซี่

   “รีบเลยครับเจ้ตั้ม คุณรามรอนานแล้ว” ชานนเอ่ยบอกแล้วมองเลขาคนใหม่อย่างอึ้งๆ ไม่คิดว่าจะเป็นนางฟ้าคนสวยสุดเซ็กซี่ของเขา

   “อ่อเจ้ตั้ม คุณรามให้เธอเข้าไปคนเดียวครับ”ชานนเอ่ยบอกแล้วเปิดประตูให้กับสโรชาแล้วยิ้มให้อย่างหลงใหล

  “ขอบคุณค่ะ” สโรชาบอกก็ยิ้มให้กับหนุ่มตรงหน้า

   “ครับ” ชานนพูดไป แล้วมองสโรชาตาเยิ้มเลยทีเดียว

   “อะฮึ้ม มองจนจะเจาะประตูแล้วค่ะคุณนน”  โตมรเอ่ยแซว เพราะผู้ชายส่วนใหญ่ก็มักจะชอบ สโรชาทั้งนั้น โดยเฉพาะรอยยิ้มและดวงตาที่สวยจนกระเทยแบบเธอยังยอม

   สโรชาเดินเข้ามาในห้องที่มีกระจกใสอยู่ล้อมรอบด้านหลังโต๊ะทำงานของชายหนุ่มที่เอาแต่ก้มหน้าอ่านเอกสาร

   “สวัสดีค่ะ ดิฉันสโรชามารายงานตัวค่ะ” สโรชาเอ่ยออกไปแล้วรู้สึกเกรงไปทันที ที่เจอสายตาพิฆาตที่เงยหน้าขึ้นมาราวกับไปโกธรใครมาจากไหน

   “นั่งสิ”  รามีนพูดออกไปก็มองสาวตรงหน้าอย่างพิจารณาตั้งแต่หัวจรดเท้า

   “ขอบคุณค่ะ”  สโรชาเอ่ยขอบคุณแล้วเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้ตรงข้ามกับรามีน แล้วมองหนุ่มที่เธอหมายตาไว้ จนลืมดึงขอบเสื้อเกาะอกขึ้น เพราะมันร่นลงมาจนเห็นหน้าอกขาวของเธอ โดยไม่รู้ตัว

   “ต่อไป คุณควรแต่งตัวให้เรียบร้อยกว่านี้ หากอยากจะทำงานที่นี่ ครั้งนี้ผมจะให้โอกาสคุณก่อน” รามีนบอกออกไปเสียงเรียบ เมื่อเธอนั่งปุ้ปหน้าอกหน้าใจก็โชว์หราไปครึ่งเต้าแบบนั้น

   “อ่อค่ะ ขอโทษค่ะพอดีฉันรีบน่ะค่ะ”  สโรชาพูดบอกออกไปก็แกล้งดึงเกาะอกขึ้นต่อหน้าเขาอย่างจงใจ จนรามีนส่ายหัว

   “พอได้แล้ว คุณเคยทำอะไรมาบ้าง”  รามีนเอ่ยถามออกไปเสียงเข้ม เพราะไม่รู้จะสัมภาษณ์อะไร เพราะในหัวมีแต่หน้าอกขาวๆเต็มไปหมด ทำไมอยู่ๆเขาถึงลามกแบบนี้นะ ผู้หญิงคนนี้มีอิทธิพลกับเขาเกินไปแล้ว รามีนคิดในใจ

   “เคยหลายอย่างค่ะ อยากรู้แบบไหนก่อนดีล่ะคะ”  สโรชาเอ่ยบอกแล้วเอาศอกไปเท้าวางบนโต๊ะทั้งสองข้าง แล้วเอามือมาเท้าครางของตัวเอง จนหน้าอกชิดกันเป็นร่อง

   “ผมไม่ตลก คุณช่วยนั่งดีๆพูดดีๆ หน่อยได้ไหมคุณสโรชาถ้ายังอยากทำงานที่นี่

ผมเตือนครั้งสุดท้าย”  รามีนเอ่ยบอกอย่างไม่พอใจออกไปเพราะสโรชาทำเหมือนจะยั่วเขา

   “อ่อค่ะ ดิฉันก็ทำได้ทุกอย่างแหละค่ะ ขอแค่คุณสั่ง”  สโรชาเอ่ยแล้วบอกแล้วทำเสียงเรียบออกไป ตามที่เขาต้องการ พร้อมกับนั่งหลังตรง

   “คุณมีแฟนหรือครอบครัวรึเปล่า” รามีนถามออกไปเพราะเขาต้องเดินทางบ่อยจึงถามออกไป

   “ยังโสดยังซิง ยังไม่เคยมีครอบครัวค่ะ”  สโรชาเอ่ยออกไป แล้วยิ้มโปรยเสน่ห์ใส่รามีนอย่างยั่วยวน

   “ถ้าอยากทำงานกับผม อย่ามาพูดจาอ่อยผมแบบนี้อีกเด็ดขาด เพราะผมไม่ชอบเป็นสมภารกินไก่วัด แล้วคุณก็หยุดมองผมด้วยสายตาท่าทางแบบนี้สักทีคุณสโรชา ผมไม่ชอบ” รามีนบอกออกไปอย่างจริงจัง เพราะผู้หญิงก็เหมือนกันหมด

   “ ฉันก็ยิ้มไปตามมารยาทค่ะ บางทีฉันก็ไม่ได้ชอบผู้ชายแบบคุณหรอกค่ะ คุณสบายใจได้”  สโรชาพูดตอบออกไป โดนเขาว่ามาขนาดนี้ใครจะไปกล้ายั่วต่อ เธอจึงเปลี่ยนแผนมาทางนี้แทนเพราะกลัวเขาจะไม่รับเธอทำงานซะก่อน ไม่อยากเป็นสมภารกินไก่วัดงั้นหรอ เดี๋ยวฉันจะทำให้คุณกินเองคุณรามีน สโรชาคิดในใจอย่างมาด

   “ก็ดี งั้นคุณก็เริ่มงานวันนี้เลยละกัน ก่อนอื่นติดกระดุมเสื้อให้เรียบร้อยซะ” รามีนเอ่ยบอกออกไปแล้วเบนสายตาไม่มอง

   “อ่อ คือมันติดไม่ได้อะค่ะ” สโรชาเอ่ยบอกออกไป แล้วแกล้งทำให้เขาเห็นว่า เสื้อคลุมที่เธอเอามามันติดตรงหน้าอกของเธอไม่ได้

   รามีนมองอย่างอึ้งๆ เมื่อฟังที่เธอพูดแล้วหันมามองเจอมือบางที่พยายามติดกระดุมเสื้อ ที่มีหน้าอกใหญ่เกินตัว ผู้หญิงคนนี้ขยันยั่วได้ตลอดจริงๆ พึ่งบอกไปอยู่หยกๆ รามีนคิดในใจแล้วส่ายหัว

   “เอานี่ไป แล้วก็พรุ่งนี้แต่งตัวให้เรียบร้อยกว่านี้ ออกไปได้แล้ว โต๊ะทำงานของคุณอยู่ข้างนอก ชานนเขารอสอนงานคุณอยู่” รามีนพูดไปก็ส่งเสื้อสูทของตัวเองให้กับสโรชา

   “ไม่เป็นไรค่ะ มันตัวใหญ่เกินไป ฉันใส่แบบนี้ก็ได้”  สโรชาเอ่ยบอกออกไปเพราะสูทเขาตัวใหญ่มาก ถ้าเธอใส่นี่คงยาวไปที่ขาเลยมั้งน่ะ สโรชาคิดในใจ แต่ก็แอบดีใจที่ชายตรงหน้าเอาเสื้อให้เธอ

   “อืม ออกไปได้แล้ว ผมจะทำงานต่อ”  รามีนเอ่ยบอกออกไปเสียงเหมือนไม่พอใจ     เพราะเขาอุตส่าห์เอาเสื้อให้แต่เธอไม่รับก็ช่างเถอะ อยากโชว์นักก็ตามใจรามีนคิดในใจ

   “ค่ะ ขอตัวก่อนนะคะคุณรามีน”  สโรชาเอ่ยบอกก็ลุกขึ้น แต่ก็มิวายโน้มตัวไปด้วยจนนมหกเต็มๆตาชายตรงหน้า ก่อนจะเดินออกไปยังด้านนอกห้องอย่างไม่ได้สนใจรามีนที่ทำหน้าอึ้งๆอยู่

   รามีนก็มองตามร่างบาง เขาคิดถูกคิดผิดที่ให้เธอมาทำงานกับเขานะ รามีนคิดในใจอย่างสับสน เพราะถ้าเป็นคนอื่นอาจจะถูกเขาไล่กลับไปตั้งแต่ใส่ชุดแบบนั้นมาทำงาน

   จากนั้นชานนที่รออยู่ด้านนอกก็ยิ้มหน้าบาน เมื่อเห็นนางฟ้าของเขาเดินออกมาจากห้องของเจ้านายตัวเอง

   “คุณชานนใช่ไหมคะ ฉันชื่อสโรชาค่ะ เรียกเอยเฉยๆก็ได้นะคะ ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการค่ะ” สโรชาเอ่ยออกไปอย่างสดใส

   “เรียกพี่ว่าพี่นนก็ได้ครับ เห็นน้องเอยอายุน้อยกว่าแค่ปีเดียวเอง อีกอย่างเราจะได้สนิทกันไวๆไงครับ” ชานนเอ่ยออกไปตามประสาคนเจ้าชู้

   “อ่อค่ะ พี่นน” สโรชาเอ่ยออกไปแล้วยิ้มให้ นี่คงไม่ได้ชอบเอยใช่ไหมคะพี่นน เอยชอบคุณรามีนนะ พี่นนจะมาชอบเอยไม่ได้ ห้ามเด็ดขาด สโรชาคิดในใจ เพราะเธอก็อายุ29ปีแล้ว แค่นี้ทำไมจะดูไม่ออกว่าชานนทำท่าเหมือนจะชอบเธอ แต่ทีกับรามีนทำไมเธอดูไม่ออกเลยว่าเขาคิดอะไรอยู่ ยิ่งสีหน้าเย็นชานั่นยิ่งแล้วใหญ่ มองไม่ออกเลยสักอย่าง

   เวลาผ่านไปจนใกล้จะเลิกงาน รามีนก็กดโทรศัพท์โทรหาชานน

   “ชานน คืนนี้เรียกผู้หญิงมาให้ฉันคนหนึ่ง แล้วพาไปที่บ้านฉัน” รามีนเอ่ยออกไป เพราะเขารู้สึกอยากปลดปล่อย หลังจากที่แม่เลขาสาวคนใหม่มาทำนมหกใส่เขา จนทำงานแทบไม่รู้เรื่อง

   “ครับคุณราม เอาแบบไหนดีครับคืนนี้”ชานนเอ่ยออกไปขณะสอนงานให้กับสโรชาอยู่

   “เอาหน้าอกใหญ่ๆ แค่นี้ล่ะ” รามีนบอกไปก็กดวางสาย

   “วันนี้นึกคึกอะไรกัน ยังไม่ถึงวันอาทิตย์เลยนี่หว่า” ชานนเอ่ยออกไปอย่างสงสัย             เพราะปกติรามีนจะให้เขาหาผู้หญิงให้ทุกๆวันอาทิตย์ แต่นี่กำลังวันพุธทำไมเรียกแล้วนะ ชานนคิดในใจอย่างสงสัย

 “อะไรหรอคะ บอกเอยบ้างสิคะ” สโรชาเอ่ยถามอย่างอยากรู้ เมื่อรู้ว่าเป็นรามีนโทรเข้ามา

   “อ่อ คุณรามแค่ให้พี่เรียกสาวๆให้คืนนี้น่ะ ไม่มีอะไรหรอก พี่แค่สงสัยเพราะปกติเห็นคุณรามจะเรียกสาวๆวันอาทิตย์น่ะ” ชานนเอ่ยบอกอย่างไม่คิดอะไร

“อ่อ ซื้อผู้หญิงว่างั้นเข้าใจแล้วค่ะ ฮ่าๆ” สโรชาเอ่ยออกไปแล้วหัวเราะกลบเกลื่อน ไหนเจ้ตั้มบอกไม่สนผู้หญิงไง นี่ซื้อผู้หญิงทุกอาทิตย์ไม่ใช่แล้วมั้ง สโรชาคิดในใจอย่างอึ้งๆ