LOGINหญิงสาวถามออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ความจริงแล้วเธอไม่ได้อยากมีปัญหากับใคร แค่รอวันที่ได้ออกไปจากบ้านหลังนี้เท่านั้น แต่ในเมื่อปัญหาวิ่งมาหาถึงที่แบบนี้ เธอก็พร้อมที่จะพุ่งชนเหมือนกัน และเธอก็ไม่ต้องการเป็นคนอ่อนแอ เหมือนในอดีตที่ผ่านมาอีกแล้ว
“แกอย่ามายอกย้อนฉันนะ ในเมื่อแกทำมาตลอดตั้งหลายปี แล้วทำไมวันนี้ถึงไม่ทำล่ะ ฉันทำงานเพื่อเลี้ยงทุกคนก็เหนื่อยพอแล้ว นี่ต้องมานั่งจัดการแก้ปัญหาที่บ้านอีกเหรอ” หลินหานพูดขึ้นมาอย่างฉุนเฉียวที่โดนลูกสาวโต้กลับ
“แล้วปัญหานี้ใครเป็นคนก่อล่ะค่ะ ฉันเหรอ”
หลินเม่ยเม่ยถามและชี้นิ้วมาที่ตัวเอง ก่อนจะพูดบางอย่างออกมาว่า “พ่อมั่นใจแล้วเหรอว่าเลี้ยงฉันมาอย่างดี ดังที่ให้คำสัญญากับแม่ไว้ แต่ทำไมฉันรู้สึกว่าตัวเองเหมือนเป็นคนนอก ทั้งที่พ่อเป็นพ่อของฉัน”
“มันจะมากไปแล้วนะเม่ยเม่ย ฉันเป็นพ่อแกนะ ฉันพูดอะไรแกก็ต้องฟัง ไม่ใช่มาเถียงอยู่อย่างนี้ วันนี้ถือว่ามันผ่านไปแล้วก็ให้มันแล้วไป แต่พรุ่งนี้หากแกยังอยู่เฉยไม่ทำงานบ้านอีก ฉันจะตีให้หลังหักเลย”
พูดจบหลินหานก็เดินออกมาอย่างหงุดหงิด เนื่องจากลูกสาวเอ่ยถึงภรรยาคนเดิม เขาจึงไม่อยากจะต่อความยาวสาวความยืดกับเธออีก
หลินเม่ยเม่ยมองหลังของผู้เป็นพ่อ ด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดาว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ ก่อนจะเดินกลับเข้ามาในห้องและปิดประตูอย่างแน่นหนา จากนั้นก็เข้าไปนอนในระบบ จวบจนเช้าวันต่อมา
วันต่อมา...
ต่อให้ก่อนจะเข้านอน เธอจะถูกพ่อตำหนิชุดใหญ่เรื่องไม่ทำงานบ้าน แต่เช้ามาหลินเม่ยเม่ยก็ยังทำเหมือนเดิม นั่นคือไม่สนใจที่จะทำงานบ้าน และไม่คิดจะทำอาหารให้กับใครอีก
เธอตัดสินใจเดินออกจากบ้านแต่เช้า เพื่อไปหาของมาแลกเปลี่ยนกับระบบ เนื่องจากเมื่อวานเธอได้แลกเอาของมาหลายอย่างแล้ว วันนี้เลยตั้งใจว่าจะหาของมาแลกอีกเพื่อเพิ่มเหรียญ
ส่วนช่วงสายเธอตั้งใจจะไปเยี่ยมป้าเมิ่งคนนั้นที่โรงพยาบาลหลินเม่ยเม่ยหาของเข้าระบบได้จำนวนไม่น้อย ทำให้ได้เหรียญเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิม และมีการปลดล็อกระบบในส่วนต่าง ๆ มากขึ้น ทำให้เธอดีใจมาก เลยคิดว่าจะแลกเอาอาหารจากมิติ
ไปเป็นของเยี่ยมให้กับป้าเมิ่งของเธอและไม่คิดว่าเมื่อมาถึงหน้าโรงพยาบาล จะได้พบกับเมิ่งเฟยเทียนที่ดูเหมือนว่ากำลังจะมาเยี่ยมแม่ของเขาเหมือนกัน
“คุณมาเยี่ยมแม่ผมเหรอครับ” ชายหนุ่มเอ่ยถาม และมองเธออย่างไม่หลบสายตา
“ค่ะ เมื่อวานสัญญากับป้าเมิ่งไว้แล้ว วันนี้ฉันก็ต้องมาสิคะ ฉันเอาน้ำแกงมาฝากป้าเมิ่งด้วย และยังมีอาหารอีกสองสามอย่าง แต่ไม่รู้ว่าจะถูกปากป้าเมิ่งหรือเปล่านะคะ” หญิงสาวตอบกลับอย่างเป็นกันเอง
หลินเม่ยเม่ยไม่ต้องการสร้างช่องว่างระหว่างเขาและเธอ
จากที่เสี่ยวฟางบอกมาเมื่อวาน เธอกับเขาคงต้องจบลงด้วยการแต่งงานแน่ แต่ปัญหามันอยู่ที่ว่า เธอจะทำอย่างไรให้เขาแต่งงานด้วย และดูเหมือนว่าพรุ่งนี้แล้ว ที่สองแม่ลูกนั่นจะจัดฉากเพื่อให้เธอแต่งเข้าตระกูลเฉิน
คนเป็นแม่สามีตอบกลับ พร้อมกับยิ้มให้กับลูกสะใภ้อย่างอ่อนโยนกู้อี้หนิงมองหลินเม่ยเม่ยอย่างอ่อนโยน ก่อนหน้านี้ครอบครัวสายรองของสามี เมื่อได้ยินว่าสะใภ้ที่แต่งเข้ามาคือชาวบ้านธรรมดา ต่างก็ไม่มีใครยอมรับ แต่เมื่อวันเวลาผ่านไป เมื่อทุกคนเห็นความสามารถของหลินเม่ยเม่ย ต่างก็ยอมรับเธออย่างง่ายดาย“ดีแล้วค่ะแม่ พวกเราไม่ได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันนานแล้ว” หญิงสาวพูดอย่างสดใสและยิ้มให้แม่สามี แล้วจัดโต๊ะต่อเพื่อจะได้กินอาหารร่วมกัน สายตาก็เหลือบมองลูกทั้งสองไปด้วยแต่ทว่ายังไม่ทันที่จะจัดโต๊ะเสร็จ ครอบครัวของสหายก็มาถึงแล้ว ตอนแรกที่โทรไปหาสหาย เธอคิดว่าพวกเขาจะไม่มาเสียอีก แต่ที่ไหนได้ กลับมาถึงอย่างเร็ว ทำให้เด็ก ๆ ได้เล่นกันอย่างมีความสุข ส่วนผู้ใหญ่ก็ไปนั่งคุยกันด้วยเรื่องทั่วไป เพราะบ้านนี้มีกติกาอยู่แล้วว่า ห้ามคุยเรื่องงานในวันรวมตัว หากเรื่องนั้นไม่สำคัญจริง ๆ หลินเม่ยเม่ยหลังจากจัดเตรียมทุกอย่างแล้ว เธอก็มานั่งข้างสามี แล้วมองภาพของลูก ๆ กำลังเล่นกันอย่างสนุกสนานด้วยสายตาที่มีความสุข จนเมิ่งเฟยเทียนอดไม่ได้ที่จะพูดหยอกล้อภรรยาที่รัก“มองอย่างนั้นเม่ยเม่ยอยากจะมีลูกเพิ่มเหรอ”“ถ้าบอกว
ตอนพิเศษ 2 ครอบครัวอบอุ่นหลังจากคืนนั้นนับว่าทั้งสองประสบความสำเร็จ เพราะหลินเม่ยเม่ยได้ตั้งท้องจริง ๆ อย่างที่หวังไว้ อีกทั้งเธอยังตั้งท้องแฝดอีกด้วยนี่จึงสร้างความดีใจให้กับสามีและทุกคนเป็นอย่างมาก แม้กระทั่งซูผิงเนี่ยนที่เพิ่งคลอดเจ้าก้อนแป้งไปไม่นาน ยังต้องรีบมาแสดงความยินดีกับสหายรัก เพราะรู้ดีว่าหลินเม่ยเม่ยนั้นอยากมีลูกเพื่อเป็นทายาทให้ตระกูลเมิ่งมากแค่ไหนเมื่อวันเวลาผ่านไป จวบจนเจ้าก้อนแป้งทั้งสองได้ลืมตาดูโลกใหม่ สองสามีภรรยาต่างก็ทั้งดีใจและเห่อลูกมาก เพราะคนโตคือลูกชาย คนเล็กคือลูกสาวหลินเม่ยเม่ยดูแลลูกทั้งสองด้วยตัวเอง แต่เธอก็ยังคงทำงานไปด้วย โดยให้ลูกน้องเอาเอกสารมาให้ที่บ้าน ในช่วงสามเดือนแรกที่คลอดลูกออกมา เธอแลกของเด็กเล็กในระบบด้วยเหรียญออกมาหลายอย่าง รวมถึงเครื่องมืออุปกรณ์ปั๊มนม ซึ่งเมื่อเธอจำเป็นที่จะต้องไปทำงานที่สำนักงาน ก็ยังสามารถปั๊มนมไว้ให้ลูกทั้งสองคนดื่มได้ซึ่งลูกทั้งสองคนก็มีพ่อและแม่สามีที่เห่อหลานทั้งสองอย่างมาก คอยช่วยดูแลตอนที่เธอไปทำงาน จวบจนวันเวลาผ่านไปห้าปี“แม่กลับมาแล้ว” เสียงสดใสของลูกสาวดังขึ้น เมื่อเห็นว่าแม่ของเธอกลับมาแล้ว“ว่าอย่างไ
เมิ่งเฟยเทียนดึงนิ้วออก ก่อนจะขยับขึ้นมาจูบเธออย่างดูดดื่ม จูบของเขาทำให้หลินเม่ยเม่ยแทบหมดลมหายใจ“เม่ยเม่ยคงพร้อมแล้ว คราวนี้พี่จะทำลูกของเราแล้วนะ”เมิ่งเฟยทียนกระซิบบอกอย่างอ่อนหวานเมิ่งเฟยเทียนจับขาของภรรยาแยกออกจากกันให้กว้างกว่าเดิม จากนั้นเขาก็คุกเข่าแทรกตัวเข้ากลางหว่างขาเรียวสวย มือหนายกสะโพกมนขึ้นมาตรงหน้า ก่อนจะเสียบใส่แก่นกายใหญ่ยักษ์เข้าไปในร่องเสียวทีเดียวจนมิด ทำให้หลินเม่ยเม่ยสะดุ้งสุดตัว เพราะทั้งจุกและเสียวในเวลาเดียวกัน“อื้อ พี่เฟยเทียนอย่าแกล้งน้องสิคะ มันจุกนะ”เธอบอกสามีเสียงสั่นพร้อมกับใช้มือดันอกแกร่งของเขาไว้ใบหน้าแง่งอนเล็ก ๆ ของภรรยา ทำให้เมิ่งเฟยเทียนยิ้มให้กับความน่ารักของเธอ“ก็เมียพี่น่ารักน่าแกล้งนี่ครับ” เขาบอกออกไปด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะค่อย ๆ ดึงแก่นกายออกมาเล็กน้อยแล้วกระแทกกลับเข้าไปเน้น ๆ สองสามครั้ง เพื่อให้ภรรยาได้ปรับตัวและคุ้นชิน“ซี๊ดดดด เสียว” เสียงครางอย่างเสียวซ่านจากปากหลินเม่ยเม่ยดังออกมา ทำให้เขารู้ว่าเธอพร้อมแล้วสำหรับการทำลูกในคืนนี้“เม่ยเม่ย วันนี้พี่ทำลูกของเรานะ น้องอยากได้ลูกชายหรือลูกสาวครับ” เมิ่งเฟยเทียนกระซิบถามด้วยความรักใคร
ตอนพิเศษ 1 อยากมีลูกครอบครัวของหลินเม่ยเม่ยเหมือนจะมีความสุขดี เพราะเธอประสบความสำเร็จทั้งเรื่องงานและเรื่องครอบครัว แต่ลึก ๆ ในใจเธอก็อดที่จะอิจฉาสหายไม่ได้ ตอนนี้ซูผิงเนี่ยนก็ท้องโตขึ้นมาจนเห็นได้อย่างชัดเจน ใบหน้าของคนตั้งครรภ์อิ่มเอิบมาก“เมื่อไรเธอจะมีทายาทให้ตระกูลเมิ่งล่ะเม่ยเม่ย ตอนนี้ทุกอย่างก็พร้อมแล้วไม่ใช่เหรอ” ซูผิงเนี่ยนถามสหายในวันหนึ่งที่หลินเม่ยเม่ยแวะเข้ามาที่ร้านอาหาร“ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากมีนะ ฉันก็อยากมีลูก แต่ยังไม่ถึงเวลาละมั้ง” หญิงสาวตอบสหายกลับไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้มโดยที่เธอไม่รู้เลยว่าตอนนั้นเองสามีที่รักภรรยามากจึงได้มารับภรรยากลับบ้าน เลยได้ยินความในใจของเธอ เขายกยิ้มออกมาเพราะเขาก็มีความต้องการมีลูกเหมือนเธอ‘คืนนี้พี่จะมอบลูกให้เธอนะ เม่ยเม่ย’ เมิ่งเฟยเทียนบอกภรรยาอยู่ในใจ ก่อนจะเดินเข้าไปหาเธอ“อ้าวพี่เฟยเทียน มารับฉันกลับบ้านเหรอคะ” หลินเม่ยเม่ยหันมาเห็นสามีก็ทักทายอย่างยิ้มแย้ม“ครับ และแม่บอกว่าให้สั่งอาหารสักสองสามอย่างกลับไปเป็นมื้อเย็นด้วยครับ” ชายหนุ่มบอกกับภรรยาและยิ้มให้เธอเล็กน้อย เพราะถ้าเวลามีคนอื่นอยู่ด้วย เขาก็ยังคงท่าทางเคร่งขรึมน่าเกรงขา
‘เจ้านายอย่าพูดแบบนั้นสิ ฉันเขินนะ ถึงฉันเป็นระบบก็มีหัวใจนะคะ’ เสี่ยวฟางไม่อยากเข้าโหมดซาบซึ้งจนเกินไป เลยพูดคล้ายกับหยอกล้อออกมาแทนหลินเม่ยเม่ยยิ้มออกมาเล็กน้อย แม้ว่าเธอจะมีผู้ช่วยส่วนตัวอย่างเสี่ยวฟางแล้วก็ตาม แต่เธอก็มีเลขาส่วนตัวเพื่อคอยช่วยงานเหมือนกัน และนั่นก็คือคนที่แม่สามียกให้ ก่อนหน้านี้ผู้ช่วยคนนี้ก็ไม่ค่อยพอใจที่จะทำงานกับเธอ แต่เพราะเห็นแล้วว่าหญิงสาวมีความสามารถเกินกว่าที่คิดไว้มาก เลยยอมรับตัวตนคุณนายน้อยคนนี้อย่างเต็มหัวใจหลินเม่ยเม่ยนั่งทำงานเงียบ ๆ อีกพักใหญ่ เพราะพรุ่งนี้เธอจะต้องไปประมูลสัมปทานที่ดินของรัฐเพิ่ม เพื่อเอาไว้สำหรับสร้างห้างสรรพสินค้า ที่จะมีต่างชาติเข้ามาร่วมทุนด้วย การทำงานของเธอในครั้งนี้ นับว่าสร้างชื่อเสียงให้หญิงสาวพอสมควร และการเรียนภาษาที่จะใช้สื่อสารกับต่างชาติ เธอก็ให้เสี่ยวฟางสอน จนพูดได้อย่างคล่องแคล่วก่อนหน้านี้เคยมีข่าวลือว่า คุณนายน้อยตระกูลเมิ่ง ที่เป็นภรรยาผู้กองเมิ่งนั้น ด้อยความสามารถ เรียนหนังสือก็ไม่จบ ความสามารถก็ไม่มี ทำได้เพียงเปิดร้านอาหารเท่านั้นแต่เมื่อวันเวลาผ่านไปไม่กี่ปี เธอก็ทำให้คนทั่วไปที่ได้ยินข่าวเกี่ยวกับเธอ ต
บทส่งท้าย ความรักที่ถูกเติมเต็ม (จบ)หลังจากนั่งคุยกับสหายจนพอใจแล้วเธอก็ขอตัวกลับ วันนี้เฉินเม่ยเม่ยเดินทางกลับบ้านเลย โดยไม่เข้าไปที่สำนักงานของสามีแล้ว เมื่อกลับมาถึงบ้านเมิ่งแล้วเดินไปที่ห้องรับแขก ก็พบพ่อกับแม่สามีนั่งรออยู่ โดยมีสามีของเธอที่กลับบ้านเร็วนั่งอยู่ด้วย“มีอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมถึงนั่งเหมือนรอการกลับมาของฉันเลยล่ะ” เธอถามออกไปตามที่คิด“เม่ยเม่ยมานั่งก่อนเถอะ พ่อกับแม่มีเรื่องจะบอก” นายพลเมิ่งกวักมือให้ลูกสะใภ้มานั่งข้างลูกชาย ก่อนจะสบตากับภรรยาแล้วพูดออกมา ถึงสิ่งที่เขาและเธอปรึกษากันมาหลายวันแล้ว“พ่อกับแม่ต้องการให้อาเทียนและเม่ยเม่ยเข้ามาดูกิจการของตระกูลเมิ่ง เพราะหลายเดือนมานี้ พ่อเห็นถึงความสามารถของลูกทั้งสองคน ในการดูแลกิจการส่วนตัว จึงคิดว่าถึงเวลาแล้วที่พ่อแม่จะมอบทุกอย่างให้ลูกทั้งสองดูแล เรื่องนี้พ่อกับแม่ปรึกษากันมาพักใหญ่แล้ว พ่อกับแม่อยากจะหยุดพักงานแล้วไปเที่ยวกันบ้าง เหนื่อยมานานแล้ว” น้ำเสียงที่นายพลเมิ่งพูดออกมานั้น มีทั้งความจริงจัง และหยอกล้อในตอนท้าย“ใช่แล้ว ให้แม่ไปเที่ยวบ้างเถอะนะ แม่ดูแลกิจการมาตั้งแต่ยังสาวจนแก่ขนาดนี้ ตอนนี้แม่จึงอยากใช้ช







