เกิดใหม่ครานี้หนี้แค้นที่มีข้าขอทวงคืน

เกิดใหม่ครานี้หนี้แค้นที่มีข้าขอทวงคืน

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-18
โดย:  จินอวี้หมิ่น (อรวรา)ยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 คะแนน. 1 ทบทวน
92บท
5.3Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

ชาติก่อน นางโง่เขลา อ่อนแอ เป็นเพียงเหยื่อให้คนชั่วรังแก ชาตินี้ นางลุกขึ้นยืนหยัด ทวงคืนทุกสิ่งอย่างสาสม และ จะไม่ให้อภัย ใครหน้าไหนที่เคยทำร้ายทั้งนั้น!

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

1.1 อดีตที่ปวดร้าว

Seorang lelaki terlihat menghembuskan napas lega setelah selesai mengucap kalimat ijab qobul dengan satu tarikan napas.

"Bagaimana para saksi? Sah?" tanya penghulu pada para saksi nikah yang duduk di samping kedua mempelai.

"Saahhhh."

"Saaahhhh."

Terdengar sorakan dari beberapa tamu undangan dan saksi yang menghadiri acara akad nikah Alfian dan Cassandra. Wanita cantik, berkulit putih dan berhidung bangir itu langsung mencium punggung tangan lelaki yang baru saja sah menjadi suaminya beberapa menit yang lalu dan dibalas Alfian dengan sebuah kecupan mesra di kening Cassandra.

Usai saling memasangkan cincin di jari manis, kedua sejoli itu naik ke pelaminan untuk menyalami para tamu undangan yang hendak memberikan ucapan selamat untuk kedua mempelai. Hanya Bu Yuni yang berdiri di samping keduanya sebagai orang tua karena Cassandra yang hanya hidup sebatang kara sedangkan ayah Alfian juga sudah meninggal beberapa tahun yang lalu.

Senyum kebahagiaan terus tersungging dari bibir keduanya. Sungguh Alfian tak pernah menyangka jika jodohnya adalah seorang gadis cantik nan polos yang ia kenal melalui aplikasi media sosial beberapa bulan lalu. Lelaki itu merasa sangat beruntung dapat menjadi suami dari seorang wanita bernama Cassandra Amalia, selain polos, wanita itu juga begitu lembut dan perhatian pada Bu Yuni.

Hari kian terik, para tamu undangan juga tinggal beberapa orang yang masih tersisa. Namun, wajah Alfian nampak begitu gelisah karena menunggu sang sahabat sekaligus bosnya yang tak kunjung datang.

"Mas Alfian, kok kamu kayak gelisah begitu? Apa ada masalah?" bisik lembut Cassandra di telinga sang suami.

Alfian mengulas senyum tipis menatap gadis cantik yang baru saja sah menjadi istrinya beberapa jam lalu.

"Mas lagi menunggu sahabat. Sudah jam segini kok dia masih belum datang juga, apa jangan-jangan dia nggak bisa datang ya," jawab Alfian kemudian.

Sejurus kemudian, dari kejauhan nampak seorang wanita cantik bersurai coklat yang mengenakan dress selutut berwarna soft pink. Wajah orientalnya nampak begitu cantik paripurna terpoles dengan make up natural, bibirnya yang tipis nan ranum diberi sentuhan lipstik berwarna nude, menambah kesempurnaan kecantikan seorang Dira Anindita. Seketika senyum bahagia mengembang di bibir Alfian.

"Nah itu, dia sahabat Mas, Sayang." Jari telunjuk Alfian terarah pada sosok gadis cantik yang semakin mendekat ke arah pelaminan.

Sedangkan wajah Cassandra yang sedari tadi dipenuhi binar bahagia kini berubah pias ketika melihat sosok yang tengah ditunjuk oleh sang suami. Wanita itu menundukkan kepala saat gadis bernama Dira telah naik ke pelaminan dan menyalami Bu Yuni, ibunda Alfian.

"Ya ampun Dira, kamu cantik sekali sayang," puji Bu Yuni merangkul dan mencium kedua pipi gadis itu.

"Makasih Bu, maaf ya Dira datangnya telat jadi nggak bisa lihat akad nikahnya Alfian deh," sesal Dira dengan wajah bersalah.

"Jangan bilang kamu telat datang gara-gara kelamaan dandan ya, Dira," goda Alfian pada wanita yang sudah menjadi sahabatnya sejak duduk di bangku sekolah menengah atas.

"Hehe, tau aja sih kamu. Tadi aku bingung mau pakai baju apa, oh ya istri kamu mana? Saking sibuknya aku belum sempat kenalan sama istri kamu." 

"Hampir aja lupa. Sayang, kenalkan ini Dira sahabat aku. Dan Dira, kenalkan ini istriku." Alfian mengenalkan kedua wanita itu.

"Hai kenalin, aku Dira," ucap Dira sembari mengulurkan tanganya.

"Cassandra." Wanita itu menjabat tangan Dira sekilas tanpa menatap wajahnya, jatungnya berdegup kencang. Takut jika sampai Dira mengacaukan hari bahagianya ini.

"Ca-ssandra, kamu Cassandra Amelia kan?" kaget Dira saat menyadari siapa sebenarnya istri Alfian tersebut, mata wanita itu memincing memastikan jika sosok di hadapanya adalah Cassandra yang sama dengan yang ia kenal.

Dahi Alfian mengernyit, lelaki itu menatap Dira dengan wajah bingung karena nampaknya sang sahabat begitu mengenal sosok wanita yang beberapa jam lalu baru saja sah menyangdang status sebagai istrinya.

"Al, kamu kenal wanita ini di mana? Gimana bisa kamu nikah sama perempuan murahan macam dia?" Nada bicara Dira tiba-tiba berubah meninggi, beruntung sudah tak ada tamu lagi selain gadis itu di sana.

"Dira, apa maksud kamu, Nak? Kenapa sepertinya kamu kenal sekali dengan Cassandra? Apa kalian sudah pernah bertemu sebenarnya?" tanya Bu Yuni seraya mengelus punggung Dira dengan lembut.

"Bu, dia ini bukan wanita baik-baik. Dia ini wanita murahan, perusak hubungan orang. Dia sudah menghancurkan kebahagiaan Dira," histeris Dira, jari telunjuknya menunjuk-nunjuk wajah Cassandra yang hanya bisa diam membisu karena takut jika ia ikut bicara, maka semuanya akan semakin runyam.

"Dira, aku kenal Cassandra ini dari f******k beberapa bulan lalu. Tapi aku tahu banget kalau dia ini wanita baik-baik, nggak seperti yang kamu ucapkan barusan," kesal Alfian mendengar sahabatnya berbicara yang tidak-tidak tentang sang istri.

"Terserah kalau kamu nggak percaya sama aku, tapi suatu saat nanti kamu pasti akan menyesal. Bu, maaf Dira harus pergi sekarang." Gadis itu langsung turun dari pelaminan dan meninggalkan kediaman Alfian begitu saja.

Tangis Cassandra pecah setelah kepergian Dira, Air mata menganak sungai dari netra indahnya. Bu Yuni dan Alfian segera membawa wanita itu masuk ke dalam rumah untuk mendapatkan penjelasan tentang apa yang sebenarnya terjadi antara Cassandra dan Dira.

"Cassandra, ada apa sebenarnya, Nak? Kenapa Dira seolah sangat membencimu? Apa kamu ada masalah sama dia?" tanya Bu Yuni dengan lembut, tangan wanita paruh baya itu terulur membelai lembut punggung sang menantu.

"Iya Cassandra, ayo jelaskan ada apa sebenarnya. Aku sudah lama mengenal Dira, dia tak mungkin membenci seseorang tanpa sebab," desak Alfian tak sabar untuk segera mendengar penjelasan dari sang istri.

Perlahan Cassandra mengangkat kepalanya, menatap suami dan ibu mertuanya secara bergantian. Air mata masih belum berhenti mengalir dari kedua netra gadis itu.

"Iya aku mengenal Dira, dan dia membenciku karena sebuah kesalahpahaman. Dira mengira aku sudah merebut Dion darinya. Padahal Dion sendiri yang menggodaku meskipun aku selalu menolak lelaki itu," jelas Cassandra diselingi isak tangis.

"Jadi kamu yang menyebabkan Dira dan Dion putus, padahal rencananya sebentar lagi Dion akan melamar Dira?" Mata Alfian memincing manatap wajah sendu sang istri.

"Aku sudah menolak Dion, Mas. Karena aku tahu kalau dia punya kekasih dan aku juga nggak tahu kenapa Dion tetap mutusin Dira meskipun aku udah nolak dia." Air mata kian deras mengalir dari netra Cassandra, Alfian segera merengkuh wanitanya ke dalam pelukan untuk memberi ketenangan.

"Berarti semua ini hanya salah paham, dan Cassandra di sini nggak salah. Jadi nggak usah dipikirin, lebih baik sekarang kalian istirahat saja ya. Nanti kita kumpul untuk makan malam, Ibu juga capek sekali," ujar Bu Yuni bijaksana, Alfian mengangguk dan membawa Cassandra masuk ke dalam kamarnya. Beryntung pernikahan mereka hanya dilakukan secara sederhana dan saudara-saudara Bu Yuni juga langsung pulang karena jarak rumah mereka memang cukup dekat.

Setibanya di kamar, Alfian langsung masuk ke kamar mandi untuk membersihkan dirinya. Membiarkan Cassandra yang masih sibuk membersihkan make up yang menempel di wajahnya. Beberapa menit kemudian Alfian keluar hanya dengan mengenakan handuk yang melilit di pinggangnya. Wajah Cassandra seketika bersemu merah melihat pemandangan itu. Buru-buru wanita itu memalingkan wajahnya ke arah lain dan masuk ke dalam kamar mandi. Alfian hanya bisa tersenyum gemas melihat tingkah istrinya yang polos itu.

Sembari menunggu Cassandra selesai membersihkan diri, Alfian memilih merebahkan diri di ranjang sembari memainkan game online di gawai miliknya. Lima belas menit kemudian pintu kamar mandi terbuka, aroma harum menguar di indera penciuman Alfian. Mata lelaki itu tak berkedip karena terpanah melihat penampilan sang istri yang hanya mengenakan lingerie hitam berbahan satin. Alfian menepuk sisi ranjang sebelahnya agar sang istri ikut merebahkan diri di sana.

Dengan malu-malu, Cassandra membaringkan diri di samping sang suami. Alfian begitu terpesona melihat kecantikan sang istri, jemari tanganya membelai lembut pipi Cassandra yang telah merona karena tatapan Alfian.

"Masih ada beberapa jam sebelum makan malam, boleh kalau aku ingin minta hakku sekarang?" bisik Alfian lembut di telinga sang istri, hangat hembusan napasnya begitu terasa di leher Cassandra hingga membuat bulu kuduknya meremang. Wanita itu mengangguk kecil mengiyakan permintaan sang suami.

Perlahan, Alfian mengecup mesra bibir ranum berwarna pink alami milik Cassandra. Entah siapa yang memulai terlebih dahulu. Kini pakaian mereka telah jatuh bertebaran di lantai. Jejak kemerahan telah terukir indah di leher jenjang dan dada putih milik Cassandra. Mata wanita itu berubah menjadi sayu terbakar gairah, seolah meminta Alfian untuk segera menuju ke inti permainan.

"Boleh aku lakukan sekarang?" Lagi-lagi Alfian meminta persetujuan yang langsung mendapat sebuah anggukan dari sang istri.

"Ini akan sedikit sakit, tapi aku janji akan melakukannya selembut mungkin," lirih Alfian memulai penyatuan mereka.

Mata Alfian melotot kala merasakan sesuatu yang tak pernah ia duga selama ini.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

Kira
Kira
สนุกมากๆ กดติดตามรออ่านเรื่องต่อไปค่ะ
2026-05-05 21:42:02
1
0
92
1.1 อดีตที่ปวดร้าว
เปิดเรื่องใหม่ที่เขียนในเดือน 11 นี้นะคะ ฝากทุกคนเอ็นดูน้องนางเอกด้วยน้า1.1อดีตที่ปวดร้าวสายลมฤดูหนาวพัดผ่านยอดเขาไกลสุดสายตา หิมะขาวโปรยปรายลงมาอย่างเงียบสงัด ดอกเหมยที่ยืนหยัดท่ามกลางพายุถูกย้อมไปด้วยสีขาวเสียส่วนใหญ่เสียงลมหวีดหวิวเหมือนเสียงคร่ำครวญของผู้ตกทุกข์ได้ยาก ท่ามกลางความเย็นยะเยือกนั้น ร่างของสตรีนางหนึ่งก็กำลังถูกลากไปประหารอย่างช้าๆหรูเยียน…ชื่อที่ครั้งหนึ่งถูกสลักอยู่ในบันทึกของตระกูลด้วยความสง่างามและปัญญาอันลึกซึ้ง แต่ชะตากรรมกลับโหดร้ายเกินจะคาดเดา เนื่องด้วยคืนนี้นางกำลังจะถูกประหาร และหิมะเย็นเยียบที่โปรยปรายราวกับน้ำตาของฟ้าก็กำลังตกลงมาอาบย้อมร่างที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือดของหญิงสาวที่เกิดจากการถูกลงทัณฑ์และการทรมานให้สารภาพผิดครั้งแล้วครั้งเล่านางร่ำไห้จนดวงตาในยามนี้กลายเป็นสีเลือด น้ำตาเองก็มีสีแดงจางๆ หลั่งรินอย่างน่ากลัว“ข้าไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตของข้าจะต้องจบลงเช่นนี้”เสียงนั้นสั่นพร่าในความมืดมิดเนื่องจากตาของนางนั้นถูกทำให้บอดไปก่อนหน้านี้แล้ว และน้ำตาก็เกือบพรากความเข้มแข็งจากหัวใจไปจนสิ้นทว่าลึกๆ หรูเยียนรู้ตัวดีว่าไม่อาจอ่อนแอ แม้ตอนนี้ร่างกายจะเ
อ่านเพิ่มเติม
1.2 อดีตที่ปวดร้าว
1.2อดีตที่ปวดร้าวร่างของหรูเยียนนั่งเงียบอยู่ริมหน้าต่าง ห้องส่วนตัวในอารามอบอุ่นด้วยแสงเทียนที่สะท้อนเงาของนางบนผนังไม้ดวงตาคู่สวยส่องประกายเยือกเย็น แต่ลึกลงไปมีความเจ็บปวดที่เก็บไว้เพียงลำพัง หรูเยียนหลับตาลง ลมหายใจสม่ำเสมอค่อยๆ ดึงความทรงจำที่เคยเก็บงำในอดีตชาติกลับมาครั้งหนึ่งนางเคยเป็นสตรีที่ได้รับความไว้วางใจจากคนในตระกูลและผู้คนรอบข้าง ทุกรอยยิ้ม ทุกคำพูดของพวกเขาดูเหมือนอบอุ่นและจริงใจ แต่ความจริงกลับโหดร้ายเกินคาดคิดหรูเยียนนึกถึงค่ำคืนที่หิมะโปรยปรายจนปกคลุมพื้นดิน แสงเดือนสะท้อนบนยอดซุ้มดอกเหมยอย่างอ่อนละมุน แต่หัวใจนางกลับหนาวเหน็บ ดวงตาของนางเต็มไปด้วยน้ำตาที่ไหลออกมาโดยไม่อาจยับยั้ง เสียงหัวเราะลวงหลอก เสียงคำพูดปลอมของผู้คนที่เคยนับถือ ทำให้นางแทบสิ้นสติ“ทุกคน…ทุกคำที่ข้าคิดว่าเป็นมิตร…ล้วนเป็นกับดัก…” นางบอกตนเอง น้ำเสียงเยือกเย็นและเต็มไปด้วยความเจ็บปวด เส้นผมดำเงาสะบัดตามแรงลมหนาว ดวงตาที่ส่องประกายเมื่อครั้งเป็นคนมีชีวิตกลับทอแสงเจิดจ้าด้วยไฟแค้นร่างของหรูเยียนยังคงนั่งอยู่ริมหน้าต่างในห้องส่วนตัว แสงเทียนส่องกระทบผนังไม้ เกิดเงาละมุนราวภาพฝัน แต่หัวใจของน
อ่านเพิ่มเติม
2 หนี้ที่ต้องทวงคืน
2หนี้ที่ต้องทวงคืนสายลมหนาวพัดผ่านแนวไผ่หลังอารามกวงอันก่อเกิดเสียงแผ่วเบา ปลายยอดไผ่เสียดสีกันราวเสียงสะอื้นของสตรีที่ถูกโลกทั้งใบทอดทิ้งไว้เบื้องหลัง...หิมะตกลงมาอีกแล้วในเช้าวันนี้เป็นสีขาวโพลนปกคลุมลานอารามจนแทบมองไม่เห็นรอยเท้าผู้คน เนื่องจากไม่มีใครอยากออกมาเผชิญความหนาวเหน็บด้านนอกยกเว้นเพียงสตรีผู้หนึ่งในผ้าคลุมหนาสีเทาเข้มนามเซี่ยหรูเยียน นางก้าวอย่างเชื่องช้าผ่านทางเดินที่ปูด้วยหินขัดตรงเข้าสู่ส่วนในที่ใช้สักการะขอพรหญิงสาวยืนอยู่หน้ากระถางธูปหอมควันกรุ่น ดวงหน้าซีดขาวราวกระดาษ พวงแก้มมีสีชมพูระเรื่อจากความเย็น แววตาคู่นั้นเงียบงันแต่ลึกล้ำจนเกินกว่าจะเรียกว่าสงบเมื่อระฆังยามเช้าแห่งอารามกวงอันดังขึ้นเป็นครั้งที่สาม นางก็คุกเข่าลงต่อหน้ารูปเคารพของเทพประจำอาราม ดวงตาไหวระริกบางเบา หากแต่ในอกกลับเต็มไปด้วยคลื่นโทสะและบาดแผลในอดีตที่ยังคงฝังตรึง‘อีกเพียงสองปี ข้าจะถูกพากลับไปสู่จวนตระกูลเซี่ย เพื่อแต่งงานกับชายผู้นั้น...’เสียงภายในใจของหรูเยียนก้องกังวาน ขณะที่สายตาของนางทอดผ่านเปลวเทียนที่ส่องไหวในความมืดครึ้มของศาลา ความทรงจำในอดีตชาติผุดขึ้นมาชัดเจนอีกครั้ง...ในอดี
อ่านเพิ่มเติม
3.1 สหายน้อยขององค์ชาย
ฝากติดตาม คอนเม้นต์ให้แป้งด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ3.1สหายน้อยขององค์ชายเสียงไม้กวาดเสียดสีกับพื้นอิฐดังแผ่วในยามสาย ลานกว้างด้านหลังอารามกวงอันเงียบสงัด มีเพียงเสียงลมหนาวที่พัดต้องกิ่งไผ่จนเกิดเสียงพลิ้วเบาๆ ดั่งเสียงพิณจากเบื้องบนเกล็ดหิมะโปรยบางเบาจนมองแทบไม่เห็น ทว่าเพียงพอจะเกาะบนปลายผมของหญิงสาวในชุดผ้าฝ้ายสีเทาอ่อน ผู้กำลังก้มหน้ากวาดพื้นอย่างตั้งอกตั้งใจเซี่ยหรูเยียนเอนหลังเล็กน้อย สูดลมหายใจเข้าช้าๆ อากาศเย็นเยียบจนแสบปลายจมูก แต่นางกลับรู้สึกสงบอย่างประหลาด ที่นี่คือที่พำนักของนางก่อนจะก้าวเข้าสู่ความยุ่งเหยิง ที่ซึ่งไม่มีใครมองว่านางเป็นตัวซวย หากแต่เป็นเพียงสตรีที่ชื่นชอบความเรียบง่ายผู้หนึ่งขณะนางเงยหน้ามองผืนฟ้าเหนือหลังคาอาราม พลันเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมาจากกำแพงสูงด้านทิศตะวันตก หินกรวดหล่นกระทบพื้นเบาๆ ตามด้วยเสียงของใครบางคนหรูเยียนสะดุ้งเฮือก หันขวับไปทางนั้น เพียงครู่เดียวร่างสูงโปร่งในชุดคลุมสีครามก็โผล่พ้นกำแพงขึ้นมา มือข้างหนึ่งยังจับขอบไว้แน่น อีกข้างกำลังปีนลงอย่างทะมัดทะแมง“นี่ท่านทำอะไรอยู่เนี่ย!” หรูเยียนเอ่ยเสียงเบาแต่ดุดันไม่น้อย ทว่าก็แฝงด้วยความตกใจ “ที่
อ่านเพิ่มเติม
3.2  สหายน้อยขององค์ชาย
แนะนำติชมได้นะคะ ขอบคุณที่แวะอ่านค่ะ3.2 สหายน้อยขององค์ชายบ้านพักของเขาอยู่ไม่ไกลจากเชิงเขามากนัก มันเป็นบ้านพักที่เรียบง่ายกลางทุ่งชา หลังคามุงกระเบื้องสีเข้ม เสียงฝนกระทบดังเปาะแปะหญิงชราในบ้านตกใจเมื่อเห็นนายของตนพาเด็กหญิงที่ร่างทั้งร่างเปียกฝนเข้ามา“นายน้อย! นั่นมัน...”“เด็กน้อยหลงป่าน่ะ ปล่อยไว้ข้างทางคงไม่รอด คืนนี้ให้นางพักที่นี่ แล้วไปตามหมอมาดูอาการด้วย”“ขอรับ”จ้าวอี้หลันวางนางลงบนฟูกในห้องพัก ก่อนจะปล่อยให้หญิงชราทำหน้าที่เปลี่ยนเสื้อผ้าให้กับนาง ส่วนเขาเองก็ต้องไปเปลี่ยนชุดเช่นกันภายในห้องพักกว้างขวางที่มีกลิ่นกำยานหอมลอยคลุ้งอยู่ทั่ว จ้าวอี้หลันถอดเสื้อคลุมที่เปียกชุ่มไปด้วยฝนออกก่อนจะวางลงบนราวไม้ไผ่เขาค่อยๆ นั่งลงข้างอ่างน้ำเพื่อล้างคราบโคลนออกจากแขนและใบหน้า พลางคิดถึงเด็กหญิงที่ช่วยไว้เมื่อครู่ ร่างเล็กจนแทบมองไม่เห็นใต้ผ้าคลุมหนาๆ ผิวซีดเซียวเหมือนกลีบดอกบัวที่ถูกฝนซัดจนช้ำ หากช้ากว่านี้อีกเพียงนิด นางคงสิ้นลมหายใจอยู่ริมทางไปแล้วหลังจากที่คิดเรื่อยเปื่อยสักพัก เขาก็ก้าวลงไปในอ่างน้ำอุ่น ปล่อยให้น้ำซึมผ่านผิวกายอย่างสบายตัว ความเย็นจากฝนค่อยๆ จางหายไปและถ
อ่านเพิ่มเติม
4.1 เรื่องราวที่แปรเปลี่ยน
4.1เรื่องราวที่แปรเปลี่ยนความทรงจำเรื่องราวในอดีตต่างๆ นั้นยังคงชัดเจนเจ็ดปีผ่านไปความผูกพันของเขากับนางกลับยิ่งแน่นแฟ้นลึกซึ้งหรูเยียนมองขนมไร้กังวลในมือ น้ำตาเอ่อขึ้นโดยไม่รู้ตัวกลิ่นหอมหวานของถั่วแดงและเก๊กฮวยทำให้หัวใจปวดหนึบในชาติที่แล้วเป็นนางเองที่ละทิ้งความปรารถนาดีของสหาย ละทิ้งคำเตือนของเขาว่าหลี่เจี้ยนมิใช่คนดีพร้อมและไปแต่งงานด้วย ทั้งยังผลักไสเขาไปด้วยคำพูดที่เย็นชาและห่างเหินต่อมาก็เป็นนางอีกเช่นกันที่นำเภทภัยมาให้เขา ทำให้เขาต้องตกที่นั่งลำบากไปพร้อมกับตนเอง ตอนที่นางถูกประหารก็ได้ทราบข่าวว่า องค์ชายเองก็ถูกราชสำนักตัดสินโทษเช่นกัน เพราะฝ่าบาทหลงเชื่อในหลักฐานที่หลี่เจี้ยนและพรรคพวกนำไปรายงานนางไม่อาจได้เห็นจุดสิ้นสุดในชะตาชีวิตครั้งนั้นขององค์ชายรอง แต่ก็คาดเดาได้ไม่ยากว่าคงไม่ต่างกันจากนางหรูเยียนทอดถอนใจ แววตาแฝงรอยยิ้มปนเศร้า“องค์ชายรอง...ข้าไม่รู้ว่าชาตินี้ข้าจะกล้ารับน้ำใจทั้งหมดจากท่านอีกหรือไม่”จ้าวอี้หลันหันมามองอย่างไม่เข้าใจ เนื่องจากเมื่อครู่ได้ยินไม่ชัด“เจ้าว่าอะไรนะ”หรูเยียนส่ายหน้าเบาๆ “ไม่มีอันใดเพคะ แค่รู้สึกว่าวันนี้ขนมชิ้นนี้หวานมาก” นางเอ
อ่านเพิ่มเติม
4.2 เรื่องราวที่แปรเปลี่ยน
4.2เรื่องราวที่แปรเปลี่ยนมือของนางสั่นเทาเมื่อรับปิ่นหยกจากมือของเขาในชาตินี้ ความเย็นของหยกแผ่ซ่านไปทั่วฝ่ามือ แต่สักพักกลับอบอุ่นแปลกประหลาดในใจ“ขอบพระทัยเพคะ...” เสียงของนางเบาแทบเป็นกระซิบ “หม่อมฉันจะเก็บมันไว้อย่างดี”“อืม” จ้าวอี้หลันยิ้ม ดวงตาเขาเปล่งประกายดั่งแสงดาวบนท้องฟ้ายามค่ำในยามนั้นหรูเยียนเงยหน้ามองเขา นางเห็นใบหน้าเขายังคงอ่อนโยนเหมือนเดิมทุกครั้งที่พบเจอกันทั้งในชาตินี้และชาติก่อนโลกนี้อาจมีคนมากมายที่ต้องการใช้ประโยชน์จากการมีอยู่ของนาง แต่สำหรับหรูเยียนแล้วมีเพียงคนผู้นี้เท่านั้นที่คอยอยู่เคียงข้างกันอย่างไม่หวังสิ่งตอบแทนใดๆหัวใจของนางเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกอบอุ่นที่เคยสูญหายในชาติที่แล้วกลับมาท่วมท้นอีกครั้ง‘ชาติที่แล้ว ข้าไม่รับมันไว้เพราะห่วงความรู้สึกของหลี่เจี้ยน และสุดท้ายก็ทำให้เขาต้องเผชิญชะตากรรมอันเลวร้ายเพราะข้า แต่ชาติใหม่นี้ ข้าจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีก และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ข้าก็จะปกป้องเขาให้ได้ แม้ว่าจะเป็นการต้องระวังไม่ให้ตนเองอยู่ใกล้เขาจนเกินไปก็ตาม’นางกล่าวคำมั่นกับตนเองในใจ ดวงตาคู่สวยเปล่งประกายแน่วแน่ขึ้นมา ทว่าเพียงพร
อ่านเพิ่มเติม
5.1 หมากทองคำของหรูเยียน
5.1หมากทองคำของหรูเยียนในที่สุดวันที่นางเคยมีความสุขก็มาถึง...หรูเยียนตื่นแต่เช้าเพื่อทำงานที่เจ้าอาวาสมอบหมายเฉกเช่นทุกวัน แต่วันนี้นางตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่มีทางปล่อยให้เรื่องราวต่างๆ ดำเนินตามเส้นเรื่องในชาติก่อนวันนี้ในชาติก่อนเป็นวันที่ทางราชสำนักจัดงานทำบุญครั้งใหญ่ ขุนนางน้อยใหญ่ต่างมาร่วมงาน เพราะงานนี้เป็นงานที่ฮองเฮาโปรดให้จัดขึ้น โดยส่งตัวแทนอย่างองค์หญิงสามที่เป็นทายาทสายตรงของพระนางมาเป็นประธานในพิธีดังนั้นจึงมีขุนนางน้อยใหญ่และบรรดาบุตรและบุตรีของขุนนางมาร่วมงานเพื่อเอาหน้ากันไม่น้อย ซึ่งในงานนี้ หรูเยียนก็ได้พบหลี่เจี้ยนเป็นครั้งแรกวันนั้นนางบังเอิญซุ่มซ่ามและมีเรื่องกับน้องสาวต่างมารดาจนตกน้ำ และอีกฝ่ายก็มาช่วยนางเอาไว้ ความประทับใจแรกในครั้งนั้นทำให้หรูเยียนที่ไม่ประสาเรื่องรักใคร่หลงรักอีกฝ่ายในทันทีต่อมาเมื่อนางกลับจวนตระกูลเซี่ยและได้พบหน้าเขาบ่อยครั้งเข้าความสนิทสนมก็เกิดขึ้นมาจนนำพามาสู่การแต่งงานในเวลาต่อมาทว่าคราวนี้นางมิใช่หรูเยียนผู้โง่งมอีกแล้ว ดังนั้นนางจะไม่มีวันยอมให้เกิดเรื่องแบบนั้นแน่นอน และตอนนี้เหตุการณ์ทุกอย่างก็ช่างเป็นใจยิ่งนัก เนื่องจากคน
อ่านเพิ่มเติม
5.2 หมากทองคำของหรูเยียน
5.2หมากทองคำของหรูเยียนลานสวนในอารามชั้นในอาบแสงอาทิตย์ยามสายจนเกิดประกายสีทองจางๆ ลงบนกลีบดอกเหมยที่ร่วงหล่นเกลื่อนพื้นกลิ่นชาชั้นดีลอยคลุ้งปะปนกับกลิ่นดอกไม้ไปทั่ว เสียงสายลมพัดผิวไม้ไผ่สั่นกรุ๊งกริ๊งแผ่วเบา ข้างศาลาพักกลางสวนมีขบวนขันทีและนางกำนัลจำนวนหนึ่งยืนเรียงรายอยู่ด้วยความสงบ จากนั้นไม่นานก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น“องค์หญิงสามเสด็จแล้ว”เซี่ยหรูเยียนที่เพิ่งถูกเรียกมาช่วยงานถวายชาให้แขกจากวังหลวง ค่อยๆ หลุบตาต่ำ หัวใจเต้นแรงจังหวะหนึ่ง นางมาแล้ว...องค์หญิงสาม ‘จ้าวอวี้หง’ ธิดาองค์น้อยของฮองเฮา ก้าวเข้ามาในศาลาด้วยอิริยาบถอ่อนช้อยแต่แฝงด้วยความเย่อหยิ่งตามสายเลือดสูงศักดิ์ ผิวของพระนางขาวราวหยก ดวงตาเรียวยาวแต้มสีชมพูจางด้วยเครื่องประทินโฉมชั้นดี ทุกก้าวที่ก้าวเข้ามา เหล่านางกำนัลต่างหลบตาและกลั้นหายใจด้วยความเกรงกลัว“พวกเจ้าชงชากันชักช้าเสียจริง” เสียงเรียบๆ ขององค์หญิงสามเอ่ยขึ้น พลางทอดสายตาไปรอบๆ “ที่นี่เป็นอารามหลวงมิใช่หรือ เหตุใดถึงขาดระเบียบเช่นนี้”หรูเยียนยังคงยืนนิ่ง รู้ดีว่าอีกฝ่ายกำลังทดสอบบางอย่าง สีหน้าพวกนางชีและคนงานในวัดต่างหวาดกลัวหรูเยียนจึงค่อย ๆ เงยหน้
อ่านเพิ่มเติม
6 เซี่ยเหมยหรง
6เซี่ยเหมยหรงเสียงสวดมนต์ในอารามดังแผ่วเป็นระลอก เคล้าไปกับกลิ่นกำยานหอมอ่อนๆ ที่ลอยคลุ้งอยู่ทั่วลานกว้างดวงอาทิตย์ยามสายเริ่มสาดแสงอุ่นส่องกระทบกลีบดอกเหมยที่บานสะพรั่งอยู่ริมทางเดินกรวดขาว เสียงระฆังดังขึ้นสามครั้งบ่งบอกถึงการเริ่มพิธีองค์หญิงสามนั่งอยู่ตรงศาลาใหญ่ด้านหน้าสวมชุดผ้าไหมสีเขียวอ่อนปักลายเมฆมงคล งามสง่าแต่ไม่ฉูดฉาด รายล้อมด้วยเหล่าสกุลขุนนางฝ่ายในที่มาร่วมงานเพื่อถวายของทำบุญและประจบเอาใจองค์หญิงผู้เป็นตัวแทนของฮองเฮาหรูเยียนยืนอยู่ทางด้านข้างในชุดเรียบง่ายสีขาวที่ทางเจ้าอาวาสจัดให้ซึ่งดูแล้วสบายตา นางอยู่เคียงข้างองค์หญิงสามในฐานะผู้ดูแลของทางอารามด้วยท่าทางสำรวม ซึ่งได้รับสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความพึงพอใจจากองค์หญิงในยามที่มองมาเป็นระยะพิธีการทางศาสนาดำเนินมาเรื่อยจนถึงช่วงสุดท้าย ทุกคนต่างเตรียมตัวที่จะเดินทางกลับ แต่ก็ยังอยู่ดูรอท่าทีขององค์หญิงก่อน เพราะทุกคนต่างอยากจะมาเอาอกเอาใจองค์หญิงสามก่อนกลับกันทั้งนั้น เพราะอยากจะอยู่ในสายตาขององค์หญิงให้มากเข้าไว้ เนื่องจากองค์หญิงสามเป็นธิดาองค์โปรดของฮองเฮา หากว่าวันหน้าสนิทสนมกันเอาไว้ก็ย่อมมิใช่เรื่องเสียหายแต่แล้
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status