LOGINShare
บทที่ 20.1 ท่านอ๋องอย่าได้แก้ตัว
publish date:
2026-10-31 20:00:06ประตูชั้นล่างถูกผลักออกสำเร็จ ลมหนาวชายแดนเหนือพัดเข้ามาด้านในอาคารไม้ เสียงฝีเท้าหนักก้าวข้ามธรณ
Latest chapter
นางร้ายหอบลูกหนีตัวร้าย บทที่ 23.1 ชินอ๋องเจ็บปวด
สายลมหนาวยามเช้าตรู่จากทิศเหนือโหมกระหน่ำพัดผ่านทิวเขาหิมะที่ล้อมรอบเมืองต่านหยาง ขอบหน้าต่างชั้นสองของสำนักศึกษาถูกปกคลุมไปด้วยเกล็ดน้ำแข็งสีขาวโพลน หิมะที่โปรยปรายมาตลอดทั้งคืนทับถมสูงจนแทบมิดประตูหน้าร้านในห้องนอนชั้นสอง มู่หว่านอินทำกิจวัตรประจำวันให้ตนเองและลูกแล้วเสร็จก็อดนึกถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานไม่ได้หญิงสาวพินิจพิจารณาด้ามมีดอย่างถี่ถ้วน บริเวณนั้นมีสัญลักษณ์พระจันทร์เสี้ยว และหากมองดี ๆ ก็มีอักษร ‘เจียงอี้’ สลักตัวเล็ก ๆ ไว้อีกด้วยคำว่าเจียงอี้ นางจำได้ขึ้นใจ เพราะเคยเห็นที่ตำหนักฉือหนิงของไทเฮา ฉะนั้นคนที่อยู่ในมุมมืด คอยสั่งการชายหน้ากากเงิน หนิงหนิง และหมอชรา อาจเกี่ยวข้องกับไทเฮาเรื่องนี้ช่างสลับซับซ้อนยิ่งนัก เดิมทีมู่หว่านอินคิดจะปล่อยวางแล้ว ทว่าคนในมุมมืดไม่ยอมปล่อยนางและลูกดวงตาคู่งามทอดมองออกไปนอกหน้าต่าง ผืนหิมะขาวโพลนสะท้อนไอเย็น คิดว่าพาลูกหนีมาไกลถึงชายแดนเหนือแล้วจะหลบพ้นพายุแค้นในวังหลวงได้ บัดนี้ความคิดนั้นกลับถูกทำลายลงเพราะมีคนหมายจะเอาชีวิตเรือนพักฝั่งตรงข้าม กลิ่นยาสมุนไพรอบอวล เสียงลมหายใจหนักหน่วงฉู่จินหยางเปลือยท่อนบน นั่งขัดสมาธิอยู
นางร้ายหอบลูกหนีตัวร้าย บทที่ 22.3 ความเจ็บปวดที่มิอาจชดใช้
ฉู่จินหยางชะงักไป นัยน์ตาวูบไหวด้วยความปวดร้าวอย่างแสนสาหัส “ข้าไม่ได้หวังผล เพียงแค่ไม่อาจทนเห็นเจ้ากับลูกได้รับอันตราย”“ไม่อาจทนเห็นงั้นหรือ”มู่หว่านอินหัวเราะในลำคอ นางยิ้มด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสมเพชและเย้ยหยัน จ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมตรงหน้านางเน้นย้ำน้ำเสียงหนักแน่น “เรื่องในวันนี้คือสิ่งที่ท่านอ๋องต้องชดใช้ แต่ใช่ว่าหม่อมฉันจะยอมอภัย”ร่างสูงใหญ่แข็งทื่อ หยาดน้ำตาไหลรินออกจากหางตา ร่วงหล่นสู่พื้น“บาดแผลกายของท่านอ๋อง สามารถรักษาได้” มู่หว่านอินกัดฟันพูด ในหัวนึกถึงภาพเสี่ยวเป่าในชาติก่อนลูกของนางตรอมใจจากคำพูดใจร้ายของเขา กระทั่งถูกคนสังหาร แขวนคอใต้ต้นไม้ใหญ่ ตายไปอย่างน่าอนาถ หากสวรรค์ไม่ให้นางย้อนเวลากลับมา ไหนเลยจะมีโอกาสใช้ชีวิตกับลูกอย่างมีความสุขที่ดินแดนเหนือขอบตาหญิงสาวแดงก่ำ “เรื่องบางเรื่องย้อนคืนไม่ได้ ต่อให้ท่านอ๋องจะยอมโดนดาบแทงจนร่างแหลกเป็นหมื่นชิ้น ยอมสละชีวิตลงตรงนี้ ก็ไม่มีวันลบล้างความเกลียดชัง และไม่มีวันทำให้หม่อมฉันกลับไปอภัยคนอย่างท่านอ๋อง!&r
นางร้ายหอบลูกหนีตัวร้าย บทที่ 22.1 ความเจ็บปวดที่มิอาจชดใช้
สายลมพัดหมุนวนในอากาศปะทะกับป้ายไม้หน้าร้านจนเกิดเสียงดังในห้องนอนชั้นสองของสำนักศึกษาและร้านของเล่นเด็ก มู่หว่านอินนั่งอยู่บนตั่งไม้หน้าคันฉ่อง สางเส้นผมยาวสลวยลงมาจรดแผ่นหลัง ดวงตาคู่งามทอดมองเงาสะท้อนของตนเองในกระจกตั้งแต่ฉู่จินหยางปรากฏตัวที่เมืองต่านหยาง ชีวิตของนางก็ดูยุ่งเหยิง ตนประกาศตัดขาดและประทับรอยนิ้วมือในหนังสือหย่าไปแล้ว แต่ชินอ๋องกลับยังดื้อด้าน เช่าเรือนพักฝั่งตรงข้ามเพื่อเฝ้ามองนางและลูกทุกเมื่อเชื่อวัน หนำซ้ำรอบด้านยังมีทั้งองครักษ์ของชินอ๋องที่แอบซ่อนกายในมุมมืด และทหารลาดตระเวนประจำเมืองต่านหยางของจวิ้นอ๋องเดินตรวจตราอย่างเข้มงวดมู่หว่านอินหลุบตาลงมองมีดสั้นที่วางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้ง สิ่งนี้ตนได้มาจากหน้าร้านเมื่อเช้า ราวกับถูกจงใจวางทิ้งไว้เพื่อข่มขู่ และไม่แน่ใจว่าเหตุใดทหารของชินอ๋องและจวิ้นอ๋องไม่พบคนทำเสียก่อน ปล่อยคนในมุมมืดวางมีดสั้นทิ้งไว้หน้าร้านนางเสียได้อาจเพราะเบื้องหลังชายหน้ากากเงิน ตามสืบเบาะแสนางอย่างไม่ลดละ และยามนี้ข่าวคราวเรื่องชินอ๋องเดินทางมาไกลถึงชายแดนเหนือ ย่อมหลุดไปถึงหูพวกมันแล้วพอทราบว่านา
นางร้ายหอบลูกหนีตัวร้าย บทที่ 21.2 หม่อมฉันหย่ากับท่านอ๋องแล้ว
ฉู่จินหยางสวนกลับทันควัน ดวงตาร้อนผ่าวด้วยหยาดน้ำตาที่พยายามสะกดกลั้นไว้ “ข้ายังไม่ได้ลงนาม ต่อให้เจ้าจะเขียนหนังสือหย่าขึ้นมาอีกร้อยแผ่น หากข้าไม่ยินยอมหย่า เจ้าก็ยังคงเป็นพระชายาเอกแห่งจวนชินอ๋อง และเสี่ยวเป่าก็คือลูกของข้ากับเจ้า”“เช่นนั้นหรือเพคะ” หญิงสาวเชิดหน้าขึ้น แววตากรุ่นโกรธ “หากท่านอ๋องคิดว่าการยึดติดในกระดาษแผ่นเดียวจะสามารถรั้งหม่อมฉันไว้ได้ ท่านอ๋องก็คิดผิดแล้ว สำหรับหม่อมฉัน ท่านอ๋องเป็นเพียงคนแปลกหน้าที่น่ารำคาญ การที่ท่านอ๋องพยายามขุดหิมะ ช่วยเด็ก ๆ หรือนำของมาให้ ไม่ได้ทำให้หม่อมฉันซาบซึ้งใจเลยแม้แต่น้อย ทว่ากลับยิ่งทำให้หม่อมฉันรู้สึกสะอิดสะเอียน”คำว่า ‘สะอิดสะเอียน’ ราวกับค้อนทุบลงกลางศีรษะ ชายหนุ่มตัวแข็งทื่อไปชั่วขณะฉู่จินหยางสูดลมหายใจ แล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เน้นย้ำทุกถ้อยคำ“หากเจ้าจะรำคาญหรือสะอิดสะเอียนข้า ข้าก็ยอมรับ ข้ารู้ดีว่าความเจ็บปวดในใจของเจ้าไม่อาจลบล้างได้ด้วยการทำดีเพียงไม่กี่วัน แต่ตราบใดที่ลมหายใจของข้ายังไม่ดับลง ข้าจะคอยปกป้องเจ้าและเสี่ยวเป่
นางร้ายหอบลูกหนีตัวร้าย บทที่ 21.1 หม่อมฉันหย่ากับท่านอ๋องแล้ว
คำปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยจากปากมู่หว่านอิน เมื่อได้ฟัง หัวใจเขาเหมือนถูกควักออกมา สายตาที่สตรีอันเป็นที่รักมองมานั้น ราวกับเขาเป็นคนแปลกหน้าชินอ๋องเกือบล้มทั้งยืน เขาสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามควบคุมความสับสนและหยาดน้ำตาในเมื่อยามนี้คำพูดของเขาไร้ความน่าเชื่อถือ และนางยังไม่ยินดีรับฟังคำอธิบาย เขาก็จะไม่บีบบังคับนางให้อึดอัดจนต้องพาลูกหนีไปอีก“หากยามนี้เจ้ายังไม่อยากฟังคำอธิบายของข้าก็ไม่เป็นไร”ฉู่จินหยางเอ่ย แม้จะแผ่วเบาแต่กลับดังไปทั่วห้อง ชายหนุ่มยกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้องครักษ์ลดอาวุธลง ก่อนจะหันไปสบตากับฉู่รั่วเฟิง“จวิ้นอ๋อง เจ้ากล่าวได้ถูกต้อง ยามนี้นางอาศัยอยู่ในเขตปกครองของเจ้า ข้าย่อมไม่อาจใช้อำนาจข่มเหงบังคับเอาตัวนางไปโดยที่นางไม่ยินยอม”เขาเว้นจังหวะเล็กน้อย ทอดมองมู่หว่านอินและเสี่ยวเป่าด้วยความอบอุ่นทว่าปนความเจ็บปวด “แต่ข้าจะไม่ไปไหนทั้งนั้น ตราบใดที่ข้ายังไม่ได้ดูแลเจ้าและลูกให้สมกับที่ข้าเคยทำผิดพลาด"มู่หว่านอินขมวดคิ้ว ดวงตาแดงก่ำ “หม่อมฉันบอกแล้วว่าไม่ต้องการ”ฉู่จินหย
นางร้ายหอบลูกหนีตัวร้าย บทที่ 20.2 ท่านอ๋องอย่าได้แก้ตัว
“เด็กคนนี้เติบโตมาด้วยน้ำนมและสองมือของหม่อมฉัน นางไม่มีบิดา และหม่อมฉันก็ไม่เคยต้องการให้ชายใจร้ายอย่างท่านอ๋องมาเป็นบิดาของลูกหม่อมฉัน”ฉู่จินหยางก้าวเข้าไปหานางอีกก้าวหนึ่ง ยื่นมือออกไปค้างไว้กลางอากาศ ทว่าไม่กล้าแตะต้องตัวมู่หว่านอิน เพราะเขาทำผิดมากเหลือเกิน...“หว่านอิน ข้าขอร้องละ ฟังข้าอธิบายก่อนได้หรือไม่ เรื่องในอดีต...”ทว่าเขายังไม่ทันพูดจบ มู่หว่านอินก็เอ่ยขัด “ท่านอ๋องอย่าได้แก้ตัว!”คำอธิบายที่เขาเพิ่งคิดจะมาเอ่ยในวันนี้ สำหรับนางที่เคยผ่านความตายและเห็นศพของเสี่ยวเป่าถูกแขวนคอในชาติก่อน มันช่างเป็นสิ่งที่ไร้ราคาและน่าสมเพชสิ้นดีหญิงสาวน้ำเสียงเรียบนิ่ง ทว่าเย็นเฉียบไปถึงขั้วหัวใจ “ท่านอ๋องจะอธิบายสิ่งใดก็เรื่องของท่านอ๋องเถิดเพคะ แต่หม่อมฉันไม่อยากฟัง และไม่มีความจำเป็นต้องฟัง!”“หว่านอิน…” ฉู่จินหยางกลืนก้อนความเจ็บปวดลงคอหญิงสาวเชิดหน้าขึ้น นัยน์ตาแข็งกร้าว “ออกไปจากร้านหม่อมฉันเพคะ บุรุษนามว่าจินหยาง ชายคนที่หม่อมฉันเคยรักและซื่อสัตย์ ได้ตายจ
You May Also Like
แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย
อี้ซัวเยียนอวี่2.1M viewsสนมร้างรักขอทวงบัลลังก์
ม่อเยี่ยน716.2K viewsเสร็จพ่อสุดจะฟลุคเพราะแอบฟังความคิดลูกสาวจอมป่วน
อันอี่หราน115.5K viewsมนตรารักท่านอ๋องขี้หึง (หึงโหด คลั่งรัก)
ชาไทยเย็น25.0K viewsทะลุมิติมาเป็นที่พึ่งสุดท้ายของครอบครัวพร้อมระบบx2
ภัสสพิชชา3.9K viewsบันทึกรักนางปีศาจจิ้งจอกเก้าหาง
มีสมองแค่ 2 นาที66 viewsย้อนชะตาหมอยาแม่ลูกอ่อน
จิ๋วโหย่ว432 viewsข้านี่ล่ะฮูหยินอันดับหนึ่ง
อักษรปรุงรัก175 views
