LOGINShare
บทที่ 20.2 ท่านอ๋องอย่าได้แก้ตัว
publish date:
2026-11-01 20:00:42“เด็กคนนี้เติบโตมาด้วยน้ำนมและสองมือของหม่อมฉัน นางไม่มีบิดา และหม่อมฉันก็ไม่เคยต้องการให้ช
Latest chapter
นางร้ายหอบลูกหนีตัวร้าย บทที่ 20.2 ท่านอ๋องอย่าได้แก้ตัว
“เด็กคนนี้เติบโตมาด้วยน้ำนมและสองมือของหม่อมฉัน นางไม่มีบิดา และหม่อมฉันก็ไม่เคยต้องการให้ชายใจร้ายอย่างท่านอ๋องมาเป็นบิดาของลูกหม่อมฉัน”ฉู่จินหยางก้าวเข้าไปหานางอีกก้าวหนึ่ง ยื่นมือออกไปค้างไว้กลางอากาศ ทว่าไม่กล้าแตะต้องตัวมู่หว่านอิน เพราะเขาทำผิดมากเหลือเกิน...“หว่านอิน ข้าขอร้องละ ฟังข้าอธิบายก่อนได้หรือไม่ เรื่องในอดีต...”ทว่าเขายังไม่ทันพูดจบ มู่หว่านอินก็เอ่ยขัด “ท่านอ๋องอย่าได้แก้ตัว!”คำอธิบายที่เขาเพิ่งคิดจะมาเอ่ยในวันนี้ สำหรับนางที่เคยผ่านความตายและเห็นศพของเสี่ยวเป่าถูกแขวนคอในชาติก่อน มันช่างเป็นสิ่งที่ไร้ราคาและน่าสมเพชสิ้นดีหญิงสาวน้ำเสียงเรียบนิ่ง ทว่าเย็นเฉียบไปถึงขั้วหัวใจ “ท่านอ๋องจะอธิบายสิ่งใดก็เรื่องของท่านอ๋องเถิดเพคะ แต่หม่อมฉันไม่อยากฟัง และไม่มีความจำเป็นต้องฟัง!”“หว่านอิน…” ฉู่จินหยางกลืนก้อนความเจ็บปวดลงคอหญิงสาวเชิดหน้าขึ้น นัยน์ตาแข็งกร้าว “ออกไปจากร้านหม่อมฉันเพคะ บุรุษนามว่าจินหยาง ชายคนที่หม่อมฉันเคยรักและซื่อสัตย์ ได้ตายจ
นางร้ายหอบลูกหนีตัวร้าย บทที่ 20.1 ท่านอ๋องอย่าได้แก้ตัว
ประตูชั้นล่างถูกผลักออกสำเร็จ ลมหนาวชายแดนเหนือพัดเข้ามาด้านในอาคารไม้ เสียงฝีเท้าหนักก้าวข้ามธรณีประตู ย่ำขึ้นบันไดไม้ทีละขั้นหัวใจมู่หว่านอินยิ่งสั่นสะท้าน ร่างบางซ่อนตัวอยู่ข้างประตูห้องนอนชั้นสอง ลมหายใจถี่จนเกิดเป็นไอขาวท่ามกลางความหนาวเย็น มือเรียวสวยกำปิ่นไว้แน่น ดวงตาคู่งามเด็ดเดี่ยวกระทั่งประตูห้องนอนถูกเปิดออก นางก็ขยับกาย เงื้อปิ่นขึ้นแล้วแทงตรงไปยังลำคอของบุรุษตรงหน้าด้วยความรวดเร็วทว่าฝ่ามือหนายื่นออกมารับข้อมือเล็กของนาง แรงบีบที่ข้อมือไม่ได้หมายทำร้าย หญิงสาวเงยหน้าขึ้นไปมองจึงเห็นใบหน้าหล่อเหลา จมูกโด่งเป็นสัน คิ้วเข้มพาดเฉียง และริมฝีปากหยักที่เม้มแน่น ท่ามกลางแสงแดดอ่อน ๆ ยามสายที่ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา“หว่านอิน เป็นเจ้าจริง ๆ”เสียงทุ้มต่ำแฝงความสั่น แววตาส่องประกายความโหยหาและตื่นเต้น ชายหนุ่มรั้งข้อมือเล็กของนางไว้ พยายามจะดึงร่างบางเข้ามาโอบกอดด้วยความรักและความคิดถึงที่อัดแน่นจนอกแทบระเบิดทว่ายังไม่ทันที่จะได้ตระกองกอดนาง เสียงเล็ก ๆ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น“ฮึก ท่านแม่”เด็กหญิงท
นางร้ายหอบลูกหนีตัวร้าย บทที่ 19.2 หนีอีกครั้งจะพ้นหรือไม่
หญิงสาวมองไปที่เตียงนอน เสี่ยวเป่ายังคงหลับสนิท จึงก้าวไปเอนกายลงข้างบุตรสาว ตระกองกอดร่างอวบอ้วนไว้แน่น พลางคิดในใจด้วยความสับสนฉู่จินหยาง ยามนี้อยู่ที่จวนจวิ้นอ๋องเหตุใดจึงต้องปิดประตูเมือง?เขามาที่นี่เพื่อสิ่งใดกันแน่!ยามเช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าในเมืองต่านหยางถูกปกคลุมด้วยเมฆสีเทาทะมึน ไอเย็นของพายุหิมะที่เพิ่งสงบลงเมื่อคืนพัดผ่านซอกหน้าต่างเข้ามาสัมผัสผิวกาย ลมหนาวชายแดนเหนือกระหน่ำหวีดหวิว ร่องรอยหิมะทับถมสูงบนหลังคาและตามทางเดินหินจนกลายเป็นสีขาวโพลนทุกทิศทุกทางเสียงเกือกม้าและเสียงเท้าทหารที่เดินลาดตระเวนดังสะท้อนไปตามตรอกซอยมู่หว่านอินตื่นขึ้นมาตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง หลังจากเหตุการณ์ประเชิญหน้ากับจวิ้นอ๋องเมื่อคืน แม้อีกฝ่ายจะรับปากว่าจะมอบความคุ้มครองในฐานะราษฎรของเมืองต่านหยางทว่าสำหรับสตรีที่เคยผ่านการทรยศในชาติก่อน นางย่อมไม่อาจยืมมือผู้อื่นมาคุ้มครองความปลอดภัยให้บุตรสาวได้ทั้งหมดเพราะอยู่ร่วมกับฉู่จินหยางในบ้านหลังเล็กแบบสามีภรรยา เขาเคยเห็นลายมือ ภาพวาด วิธีการแกะสลักของเล่นไม
นางร้ายหอบลูกหนีตัวร้าย บทที่ 19.1 หนีอีกครั้งจะพ้นหรือไม่
ร่างสูงใหญ่ของบุรุษผู้หนึ่งก้าวข้ามประตูเข้ามาในความมืดมิดมู่หว่านอินไม่รอช้า ด้วยกลัวว่าคนที่มาจะเป็นชินอ๋อง นางก้าวออกจากเงามืด เงื้อปิ่นแทงตรงไปยังลำคอของบุรุษตรงหน้าทว่าฝ่ามืออีกฝ่ายยื่นออกมาคว้าข้อมือเล็กของนางไว้อย่างแม่นยำยามที่ปลายปิ่นอยู่ห่างจากลำคอเพียงนิด แรงบีบที่ข้อมือนั้นแรงมาก ทว่ามิได้หมายเอาชีวิตแสงจันทร์ยามค่ำคืนที่ส่องผ่านม่านหน้าต่างกระทบเข้ากับใบหน้าคมคาย คิ้วเข้มพาดเฉียง นัยน์ตาคมล้ำลึกทว่าแฝงความอบอุ่นไม่ใช่ฉู่จินหยาง!แต่เมื่อครู่นางคิดว่าเป็นฉู่จินหยางก็ไม่แปลก เพราะจังหวะการเดินของชินอ๋องกับจวิ้นอ๋องเหมือนกันถึงสิบส่วนจนแยกไม่ออก“หลินหว่านอิน”สุรเสียงทุ้มต่ำราบเรียบดังขึ้นแผ่วเบา มู่หว่านอินวางมือแนบข้างลำตัว ปรับลมหายใจที่ตื่นตระหนกให้กลับมาสงบนิ่ง“ถวายพระพรท่านอ๋องเพคะ”ผู้ที่ยืนอยู่เบื้องหน้านางท่ามกลางความมืดมิดยามวิกาล มิใช่ชินอ๋องฉู่จินหยาง ทว่าคือจวิ้นอ๋องฉู่รั่วเฟิงฉู่รั่วเฟิงปรายสายตามองปิ่นในมือนาง สลับกับถุงผ้าสองสามใบที่วางอยู่บนโต๊ะไม้ใกล้เตียง
นางร้ายหอบลูกหนีตัวร้าย บทที่ 18.2 ชินอ๋องเสด็จชายแดนเหนือ
ชินอ๋องหนุ่มมองออกไปนอกหน้าต่างรถม้าด้วยแววตาว่างเปล่าและซับซ้อน สายตาคมกวาดผ่านหน้าต่างชั้นสองของร้าน จุดที่มู่หว่านอินยืนแอบซ่อนอยู่หญิงสาวรีบหลบ หัวใจเต้นระรัวจนแทบจะหลุดออกจากอก นางไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ด้วยเกรงว่าเขาจะสังเกตเห็นขบวนรถม้าเคลื่อนผ่านไปอย่างช้า ๆ มุ่งตรงต่อไปยังทิศทางของจวนผู้ครองเมือง ซึ่งก็คือจวนของจวิ้นอ๋องฉู่รั่วเฟิงกระทั่งขบวนรถม้าชินอ๋องลับสายตา มู่หว่านอินก็ทรุดตัวลงนั่งกับพื้นไม้ข้างหน้าต่าง ร่างกายสั่นสะท้าน มือไม้เย็นเฉียบ นางสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามคิดเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นชินอ๋องไม่ได้มาเพราะรู้ว่านางอยู่ที่นี่ หากเขารู้ คงนำกำลังทหารบุกเข้าค้นร้านตั้งแต่แรกแล้ว การมาของเขา ย่อมเกี่ยวพันกับเรื่องของแคว้นต้าเซี่ยทว่าการที่เขามาปรากฏตัวที่เมืองต่านหยาง และต้องประทับอยู่ที่จวนจวิ้นอ๋อง ย่อมหมายความว่าโอกาสที่นางและเสี่ยวเป่าจะถูกพบตัวเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว เมืองต่านหยางไม่ใช่สถานที่ปลอดภัยสำหรับนางอีกต่อไปแล้วนางต้องพาเสี่ยวเป่าหนีไปจากเมืองนี้อีกครั้ง หนีไปให้ไกลกว่าเดิม ไปยังดินแดนที่ไร้ซึ่งอำน
นางร้ายหอบลูกหนีตัวร้าย บทที่ 18.1 ชินอ๋องเสด็จชายแดนเหนือ
“หม่อมฉันแซ่หลิน นามว่าหลินหว่านอินเพคะ”นางเลือกใช้แซ่ของสองสามีภรรยาชาวบ้านผู้มีพระคุณที่เคยช่วยดูแลเสี่ยวเป่าในอดีต หากเอ่ยแซ่มู่ออกไป แม้จะอยู่ไกลถึงชายแดนเหนือ ทว่าการที่สตรีแซ่มู่ผู้เป็นองค์หญิงบุญธรรมของไทเฮาและพระชายาเอกของชินอ๋องหายตัวไป อาจดึงดูดสายตาและความสงสัยมาสู่ตัวนางและลูกฉู่รั่วเฟิงผงกศีรษะ แม้ในใจยังคลางแคลง ทว่าเขาก็มีมารยาทมากพอที่จะไม่เอ่ยปากซักไซ้ให้เกิดความอึดอัด จวิ้นอ๋องหนุ่มลูบศีรษะเสี่ยวเป่าเบา ๆ อีกครั้งอย่างเอ็นดู ก่อนจะก้าวออกจากร้านเมื่อร่างสูงใหญ่ลับสายตาไป มู่หว่านอินก็พ่นลมหายใจ ร่างบางเซเล็กน้อย จนเด็ก ๆ วิ่งเข้ามาช่วยกันพยุง“ท่านแม่ เป็นอะไรไป” เสี่ยวเป่าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงใสซื่อ มือเล็กลูบหลังมารดาเบา ๆ“แม่ไม่เป็นไรลูก” เมื่อครู่นางแค่เพียงตกใจเท่านั้น แม้จวิ้นอ๋องอยู่ชายแดนเหนือมานานแล้ว อย่างน้อยเขาอาจรู้เรื่องราวในราชสำนักบ้าง อย่างเช่นพระชายาของชินอ๋องมีนามว่าอะไรนางก็แค่กลัวจวิ้นอ๋องจะระแคะระคาย เมื่อสืบความจริงพบ บางครั้งเขาอาจไ
You May Also Like
โทษทีข้าเกิดมาต้องเป็นเมียเอกเท่านั้น
สั่งไม่หยุด127.1K viewsยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
หว่านชิงอิ๋น438.0K viewsชายาหมอเทวดาตัวแสบ: ดื้อรักท่านอ๋องเทพสงคราม
เย่ชิงขวง133.2K viewsบันทึกรัก : สามีข้ามีไฝเสน่ห์
เซี่ยวชิงขวาง79.7K viewsหวนกลับมาเป็นสะใภ้แสนร้ายในยุค80ฉันจะสั่งสอนบ้านสามีเอง!
ภัสสพิชชา549 viewsขอฝ่าบาท…โปรดไว้ชีวิต
Selena191 viewsทะลุมิติมาช่วยสวามีในอนาคต
นรกสร้าง279 viewsชายาเคียงบัลลังก์
Selena155 views
