LOGINเหรินรุ่ยหลินหัวเราะออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ เมื่อเห็นใบหน้าบูดบึ้งของน้องชาย “แน่นอนสิ เสี่ยวห่าวดูแค่บ้านหลังนี้ก็ได้ ถ้าหากคนในหมู่บ้านแห่งนี้ไม่ดีกับพี่จริงๆ บ้านหลังนี้คงไม่ถูกสร้างขึ้นมาในตอนที่พี่ยังเรียนอยู่ที่ปักกิ่งหรอก อีกอย่าง... ถึงแม้พี่จะต้องลงแปลงนา แต่เพราะที่บ้านส่งเงินและของใช้มาให้
บทที่ 64แผนสกปรกของคนพาล “นั่นสิ ต้องเป็นลูกชายคนโตของฉันต่างหาก เสี่ยวรุ่ยอายุพอๆ กับสหายเหริน ถ้าหากตอนนั้นฉันส่งแม่สื่อไปสู่ขอสหายเหริน ป่านนี้ฉันคงได้ย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านหลังนั้นแล้ว” โต๋วฮวารู้สึกเสียดายเป็นอย่างมากที่ในเวลานั้นเธอใจไม่กล้าพอ อีกทั้งยังหลงเชื่อคำยุแยงของบ้านเซี่ย บ้านกัวแ
เจียงซือหรันอาสาด้วยความยินดี เรื่องนี้ถือเป็นอีกหนึ่งในความภาคภูมิใจของเธอเลยก็ว่าได้ เนื่องจากในเวลานี้ความเป็นอยู่ของคนในหมู่บ้านเปลี่ยนแปลงไปมาก รวมถึงการทำงานในแปลงนาของเธอด้วย เพราะทุกคนในบ้านกงต่างก็ไม่ยอมให้เธอต้องลงไปเหน็ดเหนื่อยในแปลงนาเหมือนอดีตอีกแล้ว ทำให้ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอทุ่มเทให้ก
บทที่ 63การต้อนรับอันแสนอบอุ่น เพราะหลังจากที่คนบ้านเซี่ยและบ้านกัวได้สร้างความเดือดร้อนให้กับหมู่บ้านเลี่ยงหวง เรื่องอื้อฉาวในช่วงเวลานั้นก็ทำให้ชาวบ้านละแวกใกล้เคียงต่างพากันจับกลุ่มนินทาคนในหมู่บ้านเลี่ยงหวงกันอย่างสนุกปาก ซ้ำร้ายบรรดาหนุ่มสาวในหมู่บ้านที่หมั้นหมายเอาไว้ ต่างก็ถูกครอบครัวขอ
หลี่ไห่เทาเอื้อมมือไปกุมมือภรรยาอย่างปลอบโยน ก่อนจะหันกลับมาตั้งใจกับการขับรถต่อ เบื้องหน้าของเขาในตอนนี้ปรากฏทางเข้าหมู่บ้านให้เห็นอยู่ไม่ไกล และด้วยป้ายชื่อที่ตั้งตระหง่านอย่างโดดเด่นอยู่ตรงทางเข้า ทำให้ครอบครัวหลี่รู้ได้ทันทีว่า พวกเขาเดินทางมาถึงหมู่บ้านเลี่ยงหวงแล้ว “ดูเหมือนป้ายทางเข้าจะเ
บทที่ 62กลับหมู่บ้านเลี่ยงหวงพร้อมครอบครัว “อีกไม่นาน... พวกเราก็จะมีความสุขกันแล้ว” เหรินรุ่ยหลินทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างรถยนต์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความคิดถึง ถึงแม้ว่าตลอดระยะเวลาที่เธอต้องลงไปเป็นยุวชนในชนบท จะมีแต่ความยากลำบากและความคิดถึงครอบครัวก็ตามที ทว่ามันก็ทำให้เธอได้พบเจอก







