ตอนที่ 1 เกิดใหม่3

ตอนที่ 1 เกิดใหม่3

“ข้า...เอ่อ...แม่ไม่เป็นไรแล้ว” เจียงหว่านหนิงที่ได้รับความทรงจำของร่างเดิมปรือตามองเด็กชาย ‘เสี่ยวเป่า’ บุตรชายของเจ้าของร่างเดิมซึ่งมีชื่อเดียวกันกับเธอ

เจ้าของร่างเดิม ‘เจียงหว่านหนิง’ เป็นนางร้ายในนิยายเรื่องสุดท้ายที่เธอซื้อให้กับคุณย่า

นางร้ายคนนี้เป็นภรรยาคนแรกของพระเอก เพื่อที่จะได้แต่งงานกับชายที่แอบชอบก็วางแผนชั่วใช้ยาปลุกกำหนัด จนพระเอกจำใจต้องแต่งงานด้วย แต่หลังแต่งงานไม่ทันจะเข้าหอ เขาก็สมัครเป็นทหารมุ่งหน้าสู่สนามรบและไม่กลับมาอีกเลย

หลังจากสามีจากไปนางร้ายก็รู้ตัวว่า...ตั้งครรภ์

เมื่อคลอดบุตรชายออกมานางก็ไม่ใส่ใจนัก และมักจะใช้เสี่ยวเป่าเพื่อรีดไถข้าวของจากบ้านใหญ่สกุลหนาน แม้จะได้เสบียงเพียงน้อยนิดแต่ก็พอประทังชีวิตไปได้ บ้านใหญ่สกุลหนานไม่ได้ใส่ใจลูกสะใภ้คนรองกับหลานชายนัก แต่ก็ไม่อาจเป็นขี้ปากชาวบ้านจึงแสร้งโยนเศษอาหารมาให้

ความผิดหวังมากมายจากสามียิ่งทำให้นางร้ายโกรธเคืองทุกวัน นางเริ่มลงมือดุด่าบุตรชายที่มีใบหน้าคล้ายสามี จนเวลาล่วงเลยมาถึงสามปีเศษ ความอดอยากทุกหย่อมหญ้ามีความรุนแรงมากขึ้น บ้านใหญ่สกุลหนานก็แร้นแค้นขาดเสบียง นางร้ายจึงตัดช่องน้อยแต่พอตัวทอดทิ้งบุตรชายเข้าจวนขุนนางใหญ่เป็นสาวใช้

เจียงหว่านหนิงใช้ความสาวความสวยจนล่อลวงทายาทสายตรงตระกูลเว่ยได้ สุดท้ายไต่เต้าจนได้เป็นฮูหยินขุนนาง นางลืมสิ้นสามีและบุตรชาย

แต่แล้ววันหนึ่งนางกลับได้พบสามีเก่าอีกครั้ง ไม่เพียงเขายังไม่ตายแต่กลับยิ่งใหญ่ล้นฟ้าได้เป็นแม่ทัพใหญ่ บุตรชายที่เคยทอดทิ้งกลับกุมมืออยู่กับสตรีน้อยนางหนึ่ง สนิทสนมรักใคร่กันราวเป็นครอบครัวสุขสันต์ ความอิจฉาริษยาเพิ่มพูนเป็นเท่าทวี จึงวางแผนร้ายครั้งแล้วครั้งเล่า

นางร้ายก็เป็นได้เพียงนางร้าย จุดจบสุดท้ายของเจียงหว่านหนิงกลับต้องตายด้วยคมดาบของพระเอกอย่างอนาถ!

“อ๊า! เสียวต้นคอชะมัด” เจียงหว่านหนิงหลุดจากภวังค์เอามือกุมต้นคอของตัวเองและกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เมื่อนึกถึงจุดจบของเจ้าของร่างในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า

“ท่านแม่...ท่านเป็นอะไรไป หรือท่านจะหิวแล้ว เดี๋ยวเสี่ยวเป่าไปก่อไฟต้มผักป่าให้ท่านแม่สักชาม” เสี่ยวเป่าที่ได้รับความอบอุ่นเล็กจากมือของมารดาก็ราวกับต้นไม้ได้รับน้ำ เขามองมืออุ่นนั้นอย่างเสียดายแต่ก็ไม่อาจปล่อยให้มารดาหิวได้ มิเช่นนั้นเขาอาจจะถูกมารดาดุด่าอีก

“เสี่ยวเป่าของแม่ช่างรู้ความ แต่ไม่ต้องหรอก...เจ้าออกไปเล่นแถวนี้เถอะ แม่พักสักครู่จะออกไปทำกับข้าวเอง” เจียงหว่านหนิงโบกมือไล่เจ้าตัวเล็กที่คิดจะก่อไฟทำอาหารอย่างเคย ไม่รู้เจ้าของร่างนี้คิดอะไรจึงให้เด็กเล็กเพียงนี้มาหาอาหารให้กิน ช่างน่าตายนัก!

‘วันนี้ท่านแม่เป็นอะไรไป ไม่ดุไม่ด่าข้า แล้วยัง...ลูบหัวข้าอีกด้วย หรือท่านแม่จะหลอกข้าไปขายอีกแล้ว’ เสี่ยวเป่าก้มหน้าสลดออกจากห้องไป เขาเหลือบมองมารดาอีกครั้งก่อนจะหันหลังจากไป ในใจยังคงเสียใจที่เคยโดนความใจดีของมารดาหลอกไปแล้วครั้งหนึ่ง

“ในเมื่อสวรรค์ให้ฉันมาอยู่ในร่างนางร้ายอย่างเธอ ฉันจะไม่ยอมตายอนาถแน่ ในเมื่อตอนนี้เจ้าของร่างยังไม่ได้ตัดสินใจไปเป็นสาวใช้จวนขุนนาง ฉันจะเริ่มเปลี่ยนทุกอย่างจากตอนนี้ก็แล้วกัน ก็ให้มันรู้ไปว่าแพทย์หญิงนักวิจัยเลื่องชื่ออย่างฉันจะไม่สามารถใช้ชีวิตในยุคที่อดอยากเช่นนี้ได้!”

“ปิ๊งป่อง!  ปิ๊งป่อง!”

เสียงบางอย่างดังขึ้น เมื่อเจียงหว่านหนิงเงยหน้าก็เห็นบางอย่างที่ลอยอยู่ในอากาศ มันเป็นกรอบสี่เหลี่ยมสีฟ้าและมีแสงสว่าง

“ระบบ!”  ดวงตาดอกท้อกลมโตเบิกกว้าง นางมองกรอบนั้นอย่างไม่อยากจะเชื่อ แต่แม้จะขยี้ตาแล้วเจ้าสิ่งนั้นก็ยังคงอยู่

“ถูกต้องแล้วครับโฮสต์ ข้าคือระบบสะสมเหรียญ” เสียงเอไอดังขึ้นพร้อมกับตัวอักษรที่วิ่งตาม  นางมองระบบตรงหน้าที่ค่อนข้างแปลกใหม่ แต่หลังจากอ่านนิยายมาหลายเรื่องก็พอจะเข้าใจเจ้าพวกระบบเหล่านี้อยู่บ้าง

“แล้วระบบสะสมเหรียญสามารถทำสิ่งใดได้บ้าง” หญิงสาวร่างผอมบางถามขึ้น ในใจวาดหวังว่าจะเป็นระบบที่พานางก้าวพ้นความอดอยากไปได้

“เพียงโฮสต์นำสิ่งต่างๆที่ระบบต้องการมาแลกก็จะได้เหรียญสะสม และเหรียญสะสมก็สามารถซื้อทุกสิ่งทุกอย่างที่โฮสต์ต้องการได้ ระบบจะอัพเกรดขึ้นเรื่อยๆเมื่อเหรียญสะสมเพิ่มมากขึ้น” หญิงสาวตาพราวระยับเมื่อระบบนี้ช่างตรงกับความต้องการของนางเสียจริง  แต่....

“แล้วข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าสิ่งใดคือสิ่งที่ระบบต้องการ” เจียงหว่านหนิงเอียงคอถาม

“หากมีสิ่งที่ระบบต้องการจะปรากฏหน้าต่างคุณสมบัติขึ้น อย่างเช่น...โฮสต์ลองมองไปทางซ้ายของท่าน” ระบบเอไอยังคงอธิบาย และนางก็หันไปมองตามที่ระบบบอก

“กาน้ำโบราณอายุมากกว่าพันปี เหรียญสะสม 100 เหรียญ ท่านต้องการแลกมั้ย”

“นี่มันสุดยอดไปเลย!” เจียงหว่านหนิงไม่รอช้า กดยืนยันการแลก เพียงไม่ถึงหนึ่งลมหายใจเหรียญ 100 เหรียญก็ถูกเติมเข้าระบบ นางเลื่อนหน้าต่างระบบไปเรื่อยๆ เมื่อพบเข้ากับร้านค้าในระบบก็หาสิ่งของที่ต้องการ

“เอ๊ะ! ทำไมสิ่งนี้ไม่ต้องใช้เหรียญแลกเล่า” เมื่อเลื่อนมาหน้าร้านค้าก็พบของสิ่งหนึ่งที่ไม่มีราคาและสามารถกดซื้อได้เลย

“เพียงโฮสต์เปิดระบบสะสมเหรียญ น้ำพุวิญญาณจึงกลายเป็นของโฮสต์ สามารถใช้ได้ตามที่ต้องการ ส่วนสรรพคุณของมันนั้น บำรุงร่างกาย รักษาอาการบาดเจ็บและโรคภัย เร่งการเจริญเติบโต ใช้กับคน สัตว์ หรือพืชก็ได้”  เจียงหว่านหนิงได้ยินดังนั้นก็ยิ้มกว้าง นางมองเจ้าน้ำพุวิญญาณด้วยดวงตาที่ราวกับเห็นทองคำ ก่อนจะกดสั่งซื้อมาลองสักขวด

ขวดกระเบื้องสีเขียวที่มีจุกปิดสีแดงหล่นลงมาบนมือของนาง เพียงเปิดขวดออกก็ได้กลิ่นหอมสดชื่นโชยมา นางไม่รอช้ายกสิ่งนั้นขึ้นดื่ม ปลายลิ้นสัมผัสความเย็นสดชื่นของน้ำพุวิญญาณ แต่เมื่อกลืนลงไปก็รู้สึกถึงความโล่งสบายของร่างกาย อาการเจ็บปวดทั่วเรือนร่างคล้ายหายไปจนหมดสิ้น

“วิเศษถึงเพียงนี้ นี่มัน...สูตรโกงของคนทะลุมิติชัดๆเลย”