MasukShare
หนี!!
Tanggal publikasi:
2026-09-10 22:22:06
Bab terbaru
นางร้ายเช่นข้าไม่หวนกลับชะตาเดิม คดึที่2
หลังจบจากคำพูดของเขานางจึงเข้าใจคำว่า อบอุ่น อย่างลึกซึ้งเสียที ตอนนี้นอกจากเขาจะกางปีกปกป้องนาง บุรุษที่อยู่ตรงหน้ายังมอบความอบอุ่นจนท้วมท้นในหัวใจ เพียงแค่ขอให้นางใช้ชีวิตต่อไปในแบบที่นางต้องการ ส่วนเขาจะระวังหลังให้นางเอง“เนื่องจากตอนนี้อวี๋อันหนิงแต่งงานกับใต้เท้าอวี๋ คำพิพากษาในวันนี้จึงเชิญเหล่าขุนนางเข้าร่วมด้วย รวมถึงตัวแทนจากแคว้นซาง“ แม้จะมีคนเข้าร่วมด้วยแต่เขายังคงรับหน้าที่นั่งบนบัลลังก์ตัดสินคดี และตัดสินใจร่วมกับคนอื่น ถือว่าไร้คำครหาแน่นอนตึ่ง ตึ่ง ตึ่ง ตึ่ง จบคำพูดของเหล่าลูกขุนเปิดศาลโดยกาากระแทกไม้ดังลั่นศาลาว่าการ เมื่อบัดนี้ถึงเวลาเปิดศาลไทฟง ตัดสินโทษการลักสิ่งของมีค่าซึ้งถือว่าเป็นสมบัติของแคว้นซาง หากไม่ตรงไปตรงมาและหลักฐานไม่แน่นพอ อาจเกิดการระหองระแหงของทั้งสองแคว้นได้”เรียนใต้เท้าอวี๋และเหล่าขุนนาง และอาจารย์เสิ่น รวมถึงผู้พิพากษาอีกสามท่าน วันนี้คนร้องทุกข์คือแม่นางอวี๋อันหนิง เดิมทีเป็นบุตรสาวพ่อค้าเซี่ย สกุลเดิมคือเซี่ยอันหนิง ร้องทุกข์เนื่องจาก…ญาติพี่น้องลักลอบขนสิ่งของมีค่าที่จะต้องส่งให้แคว้นซางเพื่อทำการค้าขาย บัดนี้จากการไตร่สวนคดี มีหลักฐานดังนี้
นางร้ายเช่นข้าไม่หวนกลับชะตาเดิม ให้เป็นหน้าที่ข้าปกป้องเจ้า!!
เพียงท่านย่าเขาพูดเช่นนั้นก็เหมือนเขาจะรู้ตัวว่าเมื่อครู่ใช้คำพูดรุนแรงเพียงใด“ข้าเพียงแต่ห่วงความปลอดภัยนางขอรับ ตอนนี้รู้นางไปหาหลักฐานเองโดยไม่มีคนของข้าคุ้มครอง ข้า…โกรธจนหลงลืมบางอย่าง” กับท่านย่าเขาไม่จำเป็นต้องปิดบัง ทั้งยังพูดได้ทุกเรื่องเพราะท่านย่าเขาจะมีคำแนะนำดีๆให้เสมอ“เจ้าสี่ดูเป็นคนไม่น่าวางใจตั้งแต่เมื่อไหร่กัน หืม” แววตาล้อเลียนทำเขาเสยกถ้วยน้ำชาขึ้นมาจิบ“ลี่หัว…ตั้งแต่แต่งงานมานับห้าวันมานี้ เจ้ากลับมากินข้าวกับอันหนิงหนแรกใช่หรือไม่” เขาพยักหน้าก่อนมือเหี่ยวย่นจะวางลงบนมือเขา“ชีวิตนางแม้เป็นคุณหนูที่ร่ำรวยที่สุด แต่เจ้าอย่าลืมว่าความคิดหน้าคิดหลังของนางเลือกจะไม่แตะต้องสมบัติบิดา ต่อให้มีเป็นคันรถม้านางก็ยังเว้นเอาไว้เพื่อให้คดีจบ นางโกรธแค้นคนพวกนั้นเป็นเรื่องธรรมดา คนบ้านใหญ่ทำร้ายนาง ทำร้ายมารดานาง สาวใช้คนเดียวที่เหลืออยู่ก็บาดเจ็บหนัก เจ้าจะให้นางนั่งรอความช่วยเหลือจากใครหรือ” คราวนี้เขาเงยหน้าขึ้นมองท่านย่าเต็มตา“หลานเป็นสามีนาง ย่อมต้องการให้นางพึ่งพาขอรับ” แค่เพียงนางเอ่ยปากมีหรือเขาจะไม่จัดการให้“ก่อนหน้านี้หลานเย็นชาใส่นางหรือไม่ ย่าหมายถึงก่อนแต่งงา
นางร้ายเช่นข้าไม่หวนกลับชะตาเดิม ปริศนาจากศพ
ตอนนี้นางถูกพากลับมายังจวนอวี๋ โดนมีเหวินฟ่างคอยเฝ้าไม่ห่าง“เหวินฟ่าง เจ้าไปแจ้งแกท่านพี่ที สตรีผู้นั้น…เป็นทาสในจวนใหญ่เซี่ย” เพราะมัวแต่ตกใจและเขายุ่งอยู่กับการเก็บศพ นางที่คิดทบทวนมาตลอดทางคิดอะไรบางอย่างออก“เดี๋ยวก่อน!!” นางเรียกคนสนิทเอาไว้ก่อนเดินไปที่กล่องไม้ใต้เตียง“เครื่องประดับบนตัวนาง เป็นเครื่องประดับที่คล้ายกับสินค้าที่ต้องส่งไปแคว้นซาง ข้าคิดว่า เรื่องนี้น่าสงสัยนัก“ เพียงนางพูดเท่านั้น เหวินฟ่างรู้ดีว่าต้องทำอย่างไร ร่างบางคล้ายคนที่ถูกฝึกมาอย่างดีหายไปในความมืด ร่างเล็กล้มตัวลงนอนด้วยความกลัดกลุ้ม”หากเป็นโลกเดิมคงพอรู้จักนิสัยใจคอบ้าง แต่อยู่ที่นี่ไม่รู้จักใครทั้งนั้น จะคาดเดาทุกอย่างได้อยางไร“ นางเองรู้ดีว่าการเกิดใหม่ที่นี่ไม่ง่ายนัก ทุกอย่างคล้ายกับถูกรีเซทใหม่หมด”หากไม่รู้ก็ต้องสืบ“ คิดได้แบบนั้นนางลุกขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่คนที่ยืนรอนางอยู่หน้าเรือนเล็กทำนางแปลกใจไม่น้อย”คุณชายสี่ มีเรื่องอะไรหรือไม่“ นางเอ่ยถามคนที่หายหน้าไปเลยตั้งแต่วันที่มาแจ้งข่าวว่าจับบุตรชายท่านอานางเอาไว้ จากนั้น ไม่ได้รับการติดต่อใดๆอีกเลย”ว่าแล้วไม่มีผิด พี่สะใภ้ท่านรู้เรื่องศพสอ
นางร้ายเช่นข้าไม่หวนกลับชะตาเดิม ข้าร้ายได้มากกว่านี้!!
นางมั่นใจว่าคืนนี้ต้องมีคนเข้าไปค้นหาอัญมณีที่บิดานางเก็บเอาไว้แร่นอน เพราะตอนนางย้ายมาจวนอวี๋ นางไม่พกลังไม้หรือสมบัติใดๆติดตัวมา บุรุษที่กำลังอ่านสำนวนคดีเงยหน้าขึ้นมามองนางนิ่ง“อันหนิง เจ้าไม่ควร…” ยังไม่ทันพูดจบนางขยับมานั่งเคียงข้างเขาทันที ซุนกวงที่รู้งานรีบหันหลังหนีไม่อาจทนเห็นหน้าคุณชายอวี๋ที่บัดนี้ตกใจแทบล่วงเก้าอี้!!“เจ้าทำอะไร!! นี่ใกล้ชิดเกินไปแล้ว บุรุษและสตรีไม่ควรแนบชิดกันเช่นนี้” น้ำเสียงเนิบนาบไม่บ่งบอกอารมณ์เอ่ยเตือนนางเบาๆ แต่ใครสนกัน!!“แตะเนื้อต้องตัวคนเป็นสามีได้ไม่ผิด” ท่าทางลอยหน้าลอยตาตอบ ทำเขาถอนหายใจก่อนลุกขึ้นยืน จนนางเกือบคะมำ จึงได้รับสายตาค้อนลมค้อนแล้งมาแทน“ข้าเป็นผู้รักษากฏหมาย หากจะทำสิ่งใด…” ยังไม่ทันพูดจบนางยกมือท่าปรางห้ามญาติขึ้นมาก่อนตอบอย่างฉะฉาน“ข้าไม่สามารถทนรอให้กฏหมายลงโทษพวกเขาได้นานขนาดนั้น ข้าจะทำ…ให้พวกเขารู้จักคำว่าเจ็บจนกระอักเลือดมันเป็นเช่นไร” นางจะไม่ทนอีกต่อไป!!ยามดึกสงัด บุรุษนับสิบลักลอบเข้ามาที่จวนเซี่ยตามที่นางคาดเดา แต่เพราะมัวแต่มุงหมายหาทรัพย์สินที่คิดว่าพ่อค้าเซี่ยจะซ่อนไว้ที่นี่ จึงไม่ทันมองว่ารอบข้างมีสิ่งใดเปลี่ยนไ
นางร้ายเช่นข้าไม่หวนกลับชะตาเดิม วอดวาย
มุมปากบางเฉียบยกยิ้ม ก่อนจะมองใบหน้าสวยพร้อมเอ่ยบางอย่างที่นางไม่คาดคิด“ลงนามสมรสวันนี้ก็ดี ข้าไม่ต้องระวังชื่อเสียงให้เจ้า แต่จะคอยระวังหลังให้เจ้าเอง!! เหวินฟ่าง!!” สตรีนางนึงท่าทางทะมัดทะแมงถือดาบเข้ามา“ต่อจากนี้ เซี่ยอันหนิงจะเปลี่ยนมาใช้สกุลอวี๋ เจ้าจงติดตามดูแลนางอย่าได้บกพ่อง ตำแหน่ง…ผู้ดูแลฮูหยินน้อยมอบให้เจ้า” สตรีที่แต่งตัวด้วยชุดสีทึบ ดูแข็งแกร่งและกระฉับกระเฉงเดินเข้ามาคารวะนาง“คารวะฮูหยินท่านใต้เท้า จากนี้เหวินฟ่างฝากตัวด้วยเจ้าค่ะ” คนที่ยังงงๆหันมามองหน้าเขา ทุกอย่างรวดเร็วไปหมด“ระหว่างรอถิงถิง เจ้าจะได้มีเพื่อนคู่คิดและดูแลความปลอดภัย แม้ข้าจะเป็นเพียงใต้เท้าพิพากษาคดีความแต่อย่างไรก็เป็นหลานชายฮองเฮา คนฝีมือดีพอมีอยู่บ้าง” นางลืมข้อนี้ได้อย่างไร แต่อาจจะเป็นเพราะใต้เท้าอวี๋ไม่เคยอวดอ้างการใกล้ชิด ทั้งยังไม่ค่อยยุ่งเรื่องราชวงศ์ด้วยซ้ำ“ข้าทำได้ทุกอย่างจริงๆหรือ” เมื่อเขาพยักหน้านางยกยิ้มทันที ทั้งคู่เดินทางไปลงนามสมรสที่อำเภอก่อนจะกลับมาที่จวนอวี๋ ระหว่างทางที่นางแง้มผ้าม่านดูตลาดนัดจากบนรถม้ากลับสะดุดตากับแม่ลูกคู่หนึ่ง“มีสิ่งใดหรือ” เมื่อเห็นนางเอาแต่จ้องไปด้าน
นางร้ายเช่นข้าไม่หวนกลับชะตาเดิม หนี!!
หลังจากวันนั้นนางไม่เจอเขาอีกเลยมีเพียงท่านป้าและท่านย่าที่มักชวนนางไปเล่นที่จวนใหญ่“คราที่อุ้มเจ้ากลับมาที่จวน ข้าบอกให้เขาพาเจ้าไปพำนักที่จวนรับรอง แต่เขาบอกว่าคนพลุกพล่านอาจทำเจ้าตื่นกลัว จึงพาเจ้ามาที่นี่” นางเองพึ่งรู้ว่าจวนที่นางพักมาตลอดคือจวนเก่าเขา เป็นจวนปีกขวาที่อยู่ในอณาบริเวณเดียวกันกับจวนใหญ่ แต่แยกออกมาให้เป็นสัดส่วนและอยู่ด้านในสุด“ข้าเองคิดว่าเขาคิดถูกแล้ว เมื่อวานแม่บ้านจางไปเดินตลาด ได้ข่าวมาว่าคนบ้านเซี่ยตามหาเจ้ากันให้วุ่น ทั้งร้องเรียกที่หน้าบ้านและไปตามหาเจ้าถึงกรมอาญา” นางกำมือแน่น คนพวกนี้จะเกินไปแล้วจริงๆ“อีกไม่นานคงมาตามหาที่นี่ เพราะบิดาของลี่หัวเป็นเสนาบดีการค้า จึงปิดบ้านไม่ต้อนรับไม่ได้ เจ้าเองอยู่ที่นี่อย่างสบายใจเถอะ ลี่หัวส่งคนมาคุ้มกันเจ้าพอควร” นางซึ้งน้ำใจคนบ้านอวี๋นัก ทั้งชีวิตไม่ว่าโลกก่อนหรือโลกนี้นางไม่ค่อยเจอคนจริงใจเท่าใดทั้งยังต่อสู้เพียงลำพังมาหลายครา“ท่านป้า เรื่องแต่งงานหากให้แม่สื่อไปขอท่านย่า ข้าเกรงว่า…จะถูกบ่ายเบี่ยง” นางต้องเร่งเรื่องแต่งานเข้ามาไวอีกนิด เพราะต้องการความช่วยเหลือจากคุณชายสี่เรื่องคดีความ“เรื่องนั้นเจ้าอย่าห่วงไป
Anda juga akan menyukai
แต่งกับขุนนาง
หอมดังเดิม123.2K Dibacaข้ามเวลามาเป็นภรรยาสามีขาพิการ
เยว่หลง33.2K Dibacaทวงแค้นข้ามกาลเวลา
ชาไทยเย็น34.4K Dibacaอนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน62.1K Dibacaชะตารักใต้เงาแค้น
คุณยายจิ้งจอก290 Dibacaตงกงบูรพาคืนบัลลังก์
บัวหลวง394 Dibacaเกิดใหม่อีกครา ข้าจะเป็นวาสนาให้ท่านแม่ทัพ
ภัสสพิชชา1.2K Dibacaเรือนหลังฉ่ำราคะ
ท่านจอมยุทธ์1991568 Dibaca
