Share

75

last update Last Updated: 2025-12-24 10:01:32

คุณหนูรองเฝ้ามองทั้งสองอยู่ด้านนอกโรงเตี๊ยม นางเบื่อหน่ายพี่สาวและผู้ตรวจการจึงเร้นกายเข้าฝูงชน ท่ามกลางเมืองสว่างไสวด้วยแสงจากโคมแดงชาด นางเดินเร็ว ๆ จนบังเอิญชนเข้ากับกำแพงมนุษย์อย่างจัง

“เจ้าทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ ไม่ได้แอบไปทำเรื่องไม่ดีมาใช่หรือไม่?”

หญิงสาวเงยหน้าตกใจ เมื่อพบบุรุษรูปงามในอาภรณ์สีดำ เขาสวมเสื้อหลายชั้นมีเสื้อสีขาวอยู่ด้านใน เรือนผมดำขลับเกล้าครึ่งศีรษะ ประดับด้วยหยกนิล ในมือถือร่มสีคราม นางเม้มริมฝีปากแน่นแล้วคลายออก “หามิได้ ข้าเพียงนั่งรถม้ามาฉางอัน พูดคุยกับผู้ร่วมทางอย่างเจียมตนเจ้าค่ะ”

“ข้าเห็นเจ้ามีความสุขดีในรถม้า ข้างกายเจ้ามีคนรักเก่าของเจ้า”

“ข้าคิดถึงท่านแม่ทัพของข้าจะแย่อยู่แล้ว อย่าหาเรื่องข้าเชียว”

“เจ้าคิดถึงข้า?” เขาโน้มตัวลงถามพลางชำเลืองมองเสื้อขนหมีสีขาวสะอาด แทนที่นางจะหยิบเสื้อคลุมของผู้ตรวจการมาสวม เขาพูดน้ำเสียงแผ่วเบาข้างหูนาง “เจ้าคิดถึงข้าหรือ?”

“ข้าคิดถึงท่าน”

“ข้าก็คิดถึงเจ้า เหม่ยฉี ข้ารู้ว่าเจ้ารอข้า เจ้ารักษาสัญญาของเจ้าเสมอ เจ้าปกป้องชื่อเสียงข้าอีกแล้ว”

“จริงหรือ?”

“จริงสิ ข้าจะโกหกเจ้าทำไม”

ดวงตาเรียวรีของหญิงสาวปรากฏรอยยิ้ม หากก็ซุกซ่
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • นางเอกเลือดเย็นผู้หลงรักตัวประกอบ   90

    “เมื่อก่อนตอนเจ้ายังเป็นเด็กสาวตัวน้อย เจ้ารักษาคำพูด กล้าทำเรื่องเสี่ยงตายเพื่อช่วยเหลือข้า เจ้าทำให้ข้าเศร้าเสียใจ ตอนที่ข้าเกือบเสียเจ้าไป ตอนนี้ข้ามองเห็นเจ้าในความฝัน ในยามตื่น เจ้าว่าไม่ยุติธรรม แต่ดูเจ้าสิ เจ้ารู้ทุกเรื่องของข้า ระหว่างเจ้ากับฝ่าบาทมีความลับสำคัญมิอาจแพร่งพราย หากท่านพ่อไม่บอกข้า คงไม่มีทางรู้เรื่องตำราพิษนั่น”“ข้าต่างหากที่ควรโกรธ ท่านแม่ทัพมีใจให้เยว่ฉี ท่านผูกพันกับนาง วันแรกที่ข้ารู้สำนึกในร่างของเยว่ฉี แววตาของท่านไม่ลังเลที่จะปลิดชีพข้า”“ข้าเข้าใจเจ้าผิดไป ข้าจำได้แล้วว่าเด็กสาวในวันนั้นคือเจ้า เหม่ยฉี ถ้าหากว่าเจ้ายังไม่หายโกรธ ขอให้เจ้าลงโทษข้าได้ตามใจชอบ เจ้าจะตีข้า จะกักขังข้า หรือเจ้าจะไปขอแส้ไฟจากฝ่าบาทมาตีข้า”“ท่านเสียสติไปแล้วแน่ ๆ ข้ารักท่านถึงเพียงนี้ จะกล้าเงื้อมือตีสามีได้อย่างไร”“ข้าคงเป็นบ้าไปแล้วจริง ๆ อย่างเจ้าว่า” ไม่พูดเปล่า สามีก้มลงจูบซอกคอนาง จับจูบนางไปทั่วจนเรือนกายรุ่มร้อนของนางสั่นระริก นางไม่ปรามสามี ก้มหน้าลงบอกเจ้าก้อนแป้งในท้องว่าบิดามารดารักใคร่กันเป็นเรื่องดี สองมือโอบรอบคอบุรุษที่กอดตอบนางอย่างนิ่มนวล--------เหม่ยฉีร้อ

  • นางเอกเลือดเย็นผู้หลงรักตัวประกอบ   89

    ฮูหยินรับปากอย่างว่าง่าย พอตั้งสติได้ นางขอโทษสามีและเจ้าก้อนแป้ง เอามือลูบหน้าท้องผ่านเสื้อสีขาว ครู่นั้นมืออุ่นร้อนจับกุมมือของนาง เขาก้มหน้าลงพูดจากับหน้าท้องแบนราบ อายุครรภ์สองเดือนกว่า ๆ“ดูสิ ท่านแม่ของเจ้าชวนข้าทะเลาะอีกแล้ว จนข้าต้องดุนางให้ดูแลเจ้าดี ๆ ข้ารับรองว่าเจ้าจะปลอดภัยแน่ ลูกน้อยของข้า” เสียงหัวเราะดังจากริมฝีปากที่ปรากฏเขี้ยวคม สามีเงยหน้าขึ้นถามภรรยา “ถ้าเจ้าจะอนุญาตข้า... ขอตั้งชื่อลูกคนแรกของเราได้หรือไม่? ฮูหยิน”“ข้าตามใจใต้เท้าเจ้าค่ะ”ใบหน้าเอียงอายของนางเกือบทำให้สามีอดใจไม่ไหว เขาตั้งใจจะลุกไปนอนอีกห้องหนึ่ง ฉับพลันนั้นสองมือทรงพลังคว้าลำคอแกร่ง นางดึงบุรุษร่างกำยำ บังคับให้เขาโน้มใบหน้าลงประทับจุมพิตอ่อนหวาน---------------เจี้ยนหยู่ไม่กล้ารบกวนฮูหยินมากนัก ถึงนางจะเป็นฝ่ายเข้าหาเขาอย่างเร่าร้อน ผิดจากค่ำคืนดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ของสามีภรรยา นางผล็อยหลับไปแค่สิ้นสุดยกแรก จากวันนั้นนางก็ใช้เวลาทั้งกลางวันและกลางคืนไปกับการพักผ่อนธรรมดาบุรุษย่อมเกิดความสงสัยตั้งแต่วันที่เขาไปพบนางถึงฉางอันแล้ว ในเมื่อการเดินทางข้ามแคว้นในรถม้าของผู้ดีมีสกุลคงไม่ลำบากขนาดนั้น

  • นางเอกเลือดเย็นผู้หลงรักตัวประกอบ   88

    “คะ... คุณหนูกินอาหารได้มากกว่าเมื่อวานเจ้าค่ะ ท่านหมอหลวงเพิ่งเดินทางมาตรวจอาการ แจ้งว่าฮูหยินร่างกายแข็งแรงดี อาการน่าจะดีขึ้นเรื่อย ๆ”“มีอะไรให้ทำก็ไปทำ ข้าจะดูแลฮูหยินเอง”สาววัยสิบห้าปีวิ่งหายไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นท่านแม่ทัพก็เรียกสาวใช้สองฝาแฝดมาซักถามว่าฮูหยินกินอยู่อย่างไร ทำอะไรระหว่างวัน ไม่มีใครพบซูหนี่ว์มาหลายวันแล้ว ไม่รู้ว่านางหายหน้าหายตาไปไหน ปกตินางแทบจะตัวติดกับคุณหนูรอง“ทีท่านแม่ทัพเจรจากับท่านพ่อเป็นการส่วนตัว ข้าไม่เคยไปก้าวก่าย คนสนิทใต้เท้ามาสืบเรื่องข้า สะกดรอยตามข้า ไม่เคยเอาเรื่องใคร ไยจะต้องมาสนใจว่าสาวใช้ของข้าออกไปไหน ไปทำธุระอะไรให้ข้า”“ท่านพ่อเจ้ากำชับข้าให้ดูแลลูกสาวให้ดี ทำไมเจ้ามาพาลโกรธข้าเล่า”“ข้าไม่ชอบให้ใครมาบงการชีวิตข้า”“เมื่อก่อนเจ้าไม่เคยโกรธข้าเลยสักครั้ง เจ้าตามใจข้า เอาใจข้าทุกวัน เดี๋ยวนี้แม้แต่ข้าซื้อของมาปรนเปรอภรรยา เจ้ากลับว่าข้าใช้เงินสิ้นเปลืองโดยไม่จำเป็น”“เมื่อก่อนรึ?” นางหัวเราะในลำคอ นึกถึงตอนที่เฝ้าส่งข้าวปลาอาหารให้ท่านแม่ทัพใหญ่ มิได้ทำหน้าที่ที่ได้รับจากราชสำนักเพียงอย่างเดียว “หญิงไร้ยางอายผู้ขอความรักจากแม่ทัพตัวประกอ

  • นางเอกเลือดเย็นผู้หลงรักตัวประกอบ   87

    “ห้องยานี่ใช้ได้ มีสมุนไพรมากมาย สะดวกต่อการหยิบใช้เหมือนโรงปรุงยาใหญ่ ข้าง ๆ ห้องนี้ยังมีสวนสมุนไพร สวนดอกไม้ โรงครัวส่วนตัวอีก แม่ทัพเจี้ยนหยู่เอาใจเจ้าน่าดู”“ก่อนเขาจะขอตัวไปวังหลวง ไม่ยอมให้ข้าเดินสักก้าวเดียวเจ้าค่ะ”“ระวังเถิดลูกสาว ขืนแม่ทัพเจี้ยนตามใจเจ้ามาก ๆ เข้า คงได้กลายเป็นหญิงพิการ”“เช่นนั้นท่านพ่อช่วยไปเจรจาแทนข้าที ขอให้เขาเลิกอุ้มข้า ถึงข้าจะอ่อนเพลียบ้าง แต่ขาข้าไม่ได้ขาด ข้ายังเดินได้เจ้าค่ะ เรื่องอาหารอีก เขาบังคับข้าให้กินข้าวต้ม น้ำแกงขมคอ ข้ากินแล้วก็อาเจียน ข้ากินไม่ไหว”บุตรสาวที่ร่างกายผ่ายผอมลงมาก ดูอย่างไรก็น่าสงสาร ร่างสูงสง่าในชุดแพทย์หลวงขยับตัวคล่องแคล่วว่องไว ก้มหน้าดูส่วนผสมของยาต้มในหม้อที่เย็นลงแล้วป้อนยาสมุนไพรให้บุตรสาว นางถือโอกาสพูดคุยเรื่องบ้านเมือง ยามนี้มีผู้เคารพยำเกรงเรือนหมอหลวงเป็นอย่างมากเพราะบารมีแม่ทัพเจี้ยนหยู่ พวกเสนาบดีอาวุโสจะประสงค์ร้ายต่อบิดาและสามีของนางหรือไม่ บิดาพักช้อนไว้บนถ้วยยาพลางถอนหายใจ“เป็นไปอย่างที่เขาผู้นั้นตั้งใจนั่นแหละ หากเจ้าปรารถนาจะอยู่อย่างสงบสุข จงประพฤติตนดี เชื่อฟัง...” บิดาเงียบไป ใช้ปลายนิ้วจิ้มหน้าผาก

  • นางเอกเลือดเย็นผู้หลงรักตัวประกอบ   86

    โดยปกติคุณหนูรองจะล้างหน้าเมื่อตื่นนอน ค่อยลุกขึ้นมาแต่งตัว สองฝาแฝดผัดหน้าทำผมให้นาง หยิบชุดขาวมาสวมแล้วเข้าโรงปรุงยา พอมาอยู่จวนแม่ทัพ นางแต่งตัวสวยงามเยี่ยงฮูหยินท่านแม่ทัพใหญ่ แขกเหรื่อผู้ไม่สามารถมาร่วมงานมงคลเมื่ออาทิตย์ก่อน ทยอยกันมาเยี่ยมเยียนแสดงความยินดี เอ่ยชื่นชมถึงความงามของบุตรีแพทย์หลวง นางงามประหนึ่งว่าดอกไม้ยังอายใครต่างก็พูดกันว่าแม่ทัพเจี้ยนหยู่หวงแหนฮูหยินของเขานัก ถึงขั้นว่าจะต้องพานางไปที่กระโจมด้วยหากมีโอกาส แต่นางนั่งนิ่ง ๆ ได้ไม่นานก็หาเรื่องกลับโรงปรุงยาไปช่วยงานบิดา ตกเย็นนางค่อยกลับจวนแม่ทัพไปทำหน้าที่ภรรยาเจี้ยนหยู่จิตใจไม่อยู่กับเนื้อตัว แม้นั่งรอฮูหยินในเรือนรับรองเงียบเชียบแทบทุกวัน ในเมื่อจวนแม่ทัพแห่งนี้ไม่มีใครกล้าส่งเสียงดัง บ่าวรับใช้ที่รับมาทำงานใหม่ ทั้งจากเรือนหมอหลวงบอกต่อญาติพี่น้องให้มาช่วยงาน ยังคงไม่คุ้นชินกับการทำงานในจวนแม่ทัพปีศาจแน่นอนว่าส่วนหนึ่งเป็นความช่วยเหลือจากคุณหนูรอง นางยกตะกร้าสมุนไพรไปพบพวกเขาถึงกระท่อมอัตคัดนอกตัวเมือง เสนองานสบาย ๆ พร้อมที่พัก อาหาร ยารักษาโรคและเงินเดือนจำนวนมากกว่าเรือนอื่นสามเท่า พวกเขาจึงชักชวนกันมา

  • นางเอกเลือดเย็นผู้หลงรักตัวประกอบ   85

    โคมไฟตะเกียงบนหัวเตียงยังคงมืดสนิทแม้ย่างเข้ารุ่งสาง ภรรยาหลับ ๆ ตื่น ๆ จนสามีเอื้อมมือไปจุดเทียน นางเงยหน้ามองใบหน้าหล่อเหลาด้วยรอยยิ้ม“เจ้าตื่นนานแล้วหรือ?”“เจ้าค่ะ”ดวงตาคู่สวยมองออกไปนอกบานหน้าต่างที่เปิดรับลมเยียบเย็น ร่างงามในชุดขาวบางซุกแก้มร้อนผ่าวในอ้อมแขนแข็งแรง นางกินอยู่สุขสบายนับตั้งแต่แต่งงานเข้าจวนแม่ทัพมา สามีกลับมีความคิดเป็นอีกอย่าง“บ้านที่แท้จริงของเจ้าคงไม่ลำบากเท่านี้ ข้ามองเห็นในฝันของเจ้ามีสิ่งของแปลกประหลาดมากมาย มันให้ความสะดวกสบายแก่พวกมนุษย์”“ไม่เลย ตอนยังเล็กนัก ข้าไม่มีเงินซื้อขนมเหมือนเด็กคนอื่น ข้าใช้ชีวิตอย่างยากจนอดอยาก ขนาดว่าออกจากบ้านเด็กกำพร้าแล้วข้าก็ยังไม่มีเงินซื้ออาหารดี ๆ ข้ากินแต่ข้าวในโรงอาหาร ทำงานช่วงเลิกเรียนถึงดึกดื่น เก็บเงินเอาไว้จ่ายค่าที่พัก แต่ละเดือนเหลือแค่ค่าบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป...” นางถอนหายใจ นับนิ้วคำนวณรายจ่ายแต่ละเดือน นอกเสียจากค่าทุนการศึกษาที่ได้รับการสนับสนุนจากผู้ใจบุญเหม่ยฉีคิดว่าแม่ทัพเจี้ยนหยู่เป็นกังวลเรื่องนาง แม้นางยังคงอยู่ข้างกาย บางคืนเขาลุกขึ้นมาดูว่านางยังหายใจหรือไม่ หากนางหลับลึกจนวิญญาณหลุดออกจากร่าง นา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status