Masukเช้าวันต่อมาในช่วงสิบโมง โซดาที่ตื่นมาพร้อมอาการปวดเมื่อยเนื้อตัว นึกว่าโดนซ้อมจนน่วม หลังจากรู้สึกตัวเธอก็ผงกหัวดันร่างลุกขึ้นนั่ง โกยผ้าห่มมาคลุมร่างที่เปลือยเปล่าตอนร่างสูงเดินเข้ามา
“ตื่นแล้วเหรอครับ”
“อึก”
“ยังเจ็บอยู่เหรอ ขอโทษที... เมื่อคืนผมเอาแต่ใจไปหน่อย”
ฮันเตอร์รีบเข้ามาช่วยประคอง แต่โซดาเขินอายไม่กล้าสบตาอีกฝ่าย เมื่อคืนมันมืดไง แต่แดดช่วงสายสว่างจ้าขนาดนี้ เธออยากมุดดินหนีด้วยซ้ำ
“ไม่เป็นไร ฉันลุกเองได้ค่ะ” เธอเบี่ยงตัวไม่เข้าใกล้เขา ทั้งที่เมื่อคืนทั้งคู่ทำมากกว่านี้กันแล้ว
“ทานยานี่ก่อนสิ เมื่อคืนเราสองคนไม่ได้ป้องกัน”
“อ่า...”
โซดามองยาคุมฉุกเฉินที่เขาส่งมา ตามด้วยแก้วน้ำจากเขาที่นำเข้ามาให้
“กินเลยมั้ย นี่น้ำครับ” ฮันเตอร์ยื่นแก้วน้ำ กึ่งยัดเยียดให้เธอรีบกินมัน
“กลัวฉันปล่อยท้องหรือไง”
“ถ้าบอกว่าไม่กลัวก็โกหกสิ”
ร่างบางกระชับผ้าห่มคลุมร่าง ก่อนจะรับแก้วน้ำกับยามาเตรียมกิน เพราะก็ไม่ได้อยากให้มีเรื่องใหญ่ตามมา หลังด่วนตัดสินใจไปหรอก
“คงไม่มีใครกล้าจับผู้ชายที่แค่วันไนท์ฯ หรอกมั้งครับ”
เธอช้อนตามองเขา หลังกินยาและน้ำตามไปแล้วเรียบร้อย
เธอพลาด
เขาก็พลาด
โซดาไม่คิดว่าจะกล้าชวนเขาขึ้นห้อง ส่วนฮันเตอร์ก็ไม่ได้เตรียมจะหาสาวมาปรนเปรอ ไม่มีใครเตรียมการมาล่วงหน้า แต่ก็ต้องหาทางป้องกันไว้ก่อนเกิดเรื่องได้
ตุบ
กระเป๋าสตางค์บนโต๊ะหัวเตียงหล่น จังหวะที่ร่างสูงถอยหลังจะวางแก้วน้ำไว้ ครั้นเขาก้มจะเก็บ โซดาที่ไวกว่าก็ก้มลงไปก่อน
แต่แล้วเรื่องน่าตกใจก็เกิดขึ้น กระเป๋าที่คว่ำลงมันแบออก พอเธอที่ไปเก็บก็หงายขึ้นมาเห็นบัตรข้างในหมดเลย
“ฮันเตอร์...”
“ครับ”
“นี่นาย... นะ-นายอายุแค่ 20 ปีเองเหรอ!”
สรรพนามที่เรียกเขาเปลี่ยนทันที หลังจากพบความจริงที่หยุดเวลาเธอในฉับพลัน
เธอก้มมองบัตรนักศึกษาในกระเป๋า สลับมองคนที่ยืนตรงหน้าเหมือนไม่เชื่อสายตา ปากคอสั่นพูดไม่ออกเลย ยังมีหน้ามาถามตาใสอีกว่าแล้วยังไง
“แล้วยังไงเหรอครับ...”
โซดาหายใจแรงขึ้น โกรธจนกล้ามเนื้อบนใบหน้ากระตุก
“แล้วยังไงเหรอ” เธอแค่นหัวเราะ ไม่ติดว่าโป๊อยู่จะลุกด่าให้แล้ว
“ผมก็ไม่เห็นว่ามันจะเป็นปัญหาตรงไหนเลย”
“มะ- ไม่เป็นปัญหาเหรอ!”
ใบหน้าหล่อเหลาเริ่มซีดจาง ไม่คิดว่าเธอจะโมโหขนาดนี้ พลางก้าวเท้าหนีเธอที่โกยผ้าห่มแล้วลุกขึ้นยืน ชูกระเป๋าสตางค์เข้ามาใกล้หน้าเขา เพื่อตอกย้ำให้เห็นปีเกิดของเขาบนหน้าบัตร
แต่แล้วยังไง
เขาก็ยังยืนยันคำเดิมว่ามันยังไง ในเมื่อเขาไม่ใช่เด็กน้อยแล้วสักหน่อย
“นายยังมีบัตรนักศึกษาอยู่เลยนี่ไง นี่นายเสียสติไปแล้วเหรอหะ”
“ผมเหรอเสียสติ”
“อ่า ควรเป็นฉันมากกว่าใช่มั้ยที่เสียสติ”
เขาพูดถูกแล้วล่ะ คนที่เสียสติน่าจะเป็นเธอมากกว่า แต่เห็นบัตรนักศึกษาเต็มตาทนโท่แบบนี้ ยังจะให้เธอประคองสติไหวอีกเหรอ
หัวใจเธอเกือบวายตอนเห็นปีเกิดเขาแล้ว ถ้าต่ำกว่าเกณฑ์ขึ้นมา นี่เธอไม่ต้องไปนอนเล่นในคุก กินข้าวแดงแกงร้อนหรอกหรือไง
ที่ผ่านมา โซดาไม่เคยคุยกับคนเด็กกว่าเลย เหตุผลคือเธอไม่ชอบคนอายุน้อยกว่านี่แหละ แต่ทำไมฟ้าถึงลงโทษเธอ ส่งเจ้าเด็กนี่เข้ามาในชีวิตได้
“ไม่เห็นต้องตกใจเลย ผมบรรลุนิติภาวะแล้วนะครับ” ร่างสูงเดินเข้ามาจับไหล่เธอให้ใจเย็นก่อน รอยยิ้มบนใบหน้าหล่อเหลาพอบรรเทาได้ แต่ความจริงที่เขาอายุน้อยกว่าเธอก็แย่อยู่ดี
“แต่ยังไงนายก็อายุน้อย...”
“ปีนี้ผม 21 แล้วเดือนหน้าถึงจะครบ 21 ปีบริบูรณ์”
มือเธอขยุ้มเส้นผมจนยุ่งเหยิง แต่เขาจับมือเธอให้เลิกจิกทึ้งหัวตัวเอง ฉีกยิ้มหวานเพื่อให้โซดาใจเย็นลงอีกหน่อย ถ้าให้ถูกปีนี้เขา 21 ปีแล้วต่างหาก แค่ต้องรอเดือนหน้าถึงจะมีคำว่าบริบูรณ์
เด็กอะไรกัน เขาไม่เด็กสักนิด
“อย่ากังวลเลย พี่ไม่ติดคุกหรอก”
โซดาปัดมือเขาออก ก่อนทิ้งร่างทรุดตัวนั่งกอดเข่า ซุกใบหน้าเข้ากับผ้าห่มที่คลุมตัวอยู่
ฮันเตอร์ที่เห็นเขาก็ย่อตัวลงตาม ให้ใบหน้าเสมอกันกับร่างบางระหง
“ผมก็คิดว่าไม่ติดเรื่องอายุซะอีก เราไม่ใช่คนอายุรุ่นเดียวกันเหรอ”
“เฮ้อ...”
“อยากจับเข่าคุยหน่อยมั้ย”
หลังจากพูดจบ โซดาก็เงยหน้าตวัดสายตามองคอแทบเคล็ด
จับเถอะ!
ต่อให้โลกจะแตก เธอก็ต้องจับเข่าคุยหน่อยแล้ว
หลังจากมีเหตุให้เกิดข้อพิพาทในใจโซดา เธอก็เข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เสร็จ ก่อนเปลือยหน้าสดออกมา นั่งอยู่ตรงหน้าฮันเตอร์ เขานั่งโซฟาอีกตัวข้างเธอดูไม่ทุกข์ร้อนอะไร
อยากบ้าตาย ยังมีหน้ามายิ้มให้อีก
“อายุห่างจากผมแค่ 8 ปีเอง แต่ผมไม่อยากเรียกว่าพี่เลยทำไงดี” เขาที่ใช้คำว่าแค่ออกจากปาก กลับเป็นตัวกระตุ้นอารมณ์โซดาขึ้นมา
“พี่อายุห่างจากนายขนาดนี้ ต้องเรียกพี่ก็ถูกแล้วไม่ใช่เหรอ”
“ก็ไม่ได้อยากเป็นน้องชาย”
“อยากจะบ้าตาย”
“พี่ครับ...”
ฮันเตอร์ทำเสียงอ้อนเธอตอนเรียก ทำโซดาที่กำลังหัวร้อนเป็นไฟ เหมือนถูกสายลมโชยอ่อนพัดมาสัมผัสแก้มเลย
ไม่พอแค่นั้น ฮันเตอร์ยังนั่งตีหน้าเศร้า ทำราวกับสำนึกผิดอีกต่างหาก
“อย่ามาทำตาใสให้มาก นายไม่บอกพี่ก่อนว่าอายุแค่นี้เอง” เธอเผลอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก
“สถานการณ์เมื่อคืน... ผมไม่มีอารมณ์ขอดูบัตรประชาชนพี่หรอก”
“เอ่อ... นายก็ควรถามพี่สิ”โซดาเถียงไม่ออกเลย เธอเองก็มีส่วนผิดที่ไม่ถามไถ่เรื่องนี้ก่อนเหมือนกันทว่าสำหรับฮันเตอร์แล้ว สถานการณ์กระชั้นชิดขนาดนั้น เขามีแต่อารมณ์หื่นกามครอบงำสมองเท่านั้นล่ะเมาเต้าอวบอิ่มกับความขาวหมดแล้วฮันเตอร์ชอบคนตัวเล็กผิวขาว หุ่นเอ็กซ์นี่เข้าทางเขาเลย อีกอย่างการที่อีกฝ่ายชวนเขาขึ้นห้อง เขาก็คิดว่าเธอเป็นพวกมากประสบการณ์ ช่ำชองมากกว่าที่เคยผ่านมาซะอีกทว่าถึงเธอจะอ่อนประสบการณ์ แต่เรือนร่างกับเสียงครางเร้าใจเอาเรื่อง“แต่ว่าก็จริง พี่เองพลาดไปหน่อยที่ไม่ถามอายุนายก่อน”“เห็นผมใส่สูทก็คิดว่าเป็นประธานบริษัทเหรอครับ”ฮันเตอร์ป้องปากขำ ก่อนมุมปากจะแคบลงทันที หลังโดนสายตาพิฆาตที่โซดามองมาส่วนเธอก็คิดว่าเขาเป็นประธานบริษัท เห็นใส่สูทดำมานั่งดื่มที่ร้านดิบดี นี่ถือว่ายังโชคดีที่เขาบรรลุนิติภาวะแล้ว ติดคุกหัวโตขึ้นมา ใครจะดูแลเลม่อนที่กำลังจะเข้ามหาวิทยาลัยล่ะ“พี่โกรธเหรอ” “ก็...”“อย่าโกรธผมเลยนะ”ฮันเตอร์ย้ายมานั่งที่โซฟาตัวเดียวกับเธอ เขาอ้อนเหมือนรู้ว่าการที่ทำสีหน้า ประกอบกับสายตาเหมือนหมาบ้อกแบ้ก มันจะทำให้คนมองใจเต้นแรงใจเย็นไว้โซดา…เขาเด็กกว่าเธอก็จริง
เช้าวันต่อมาในช่วงสิบโมง โซดาที่ตื่นมาพร้อมอาการปวดเมื่อยเนื้อตัว นึกว่าโดนซ้อมจนน่วม หลังจากรู้สึกตัวเธอก็ผงกหัวดันร่างลุกขึ้นนั่ง โกยผ้าห่มมาคลุมร่างที่เปลือยเปล่าตอนร่างสูงเดินเข้ามา“ตื่นแล้วเหรอครับ”“อึก”“ยังเจ็บอยู่เหรอ ขอโทษที... เมื่อคืนผมเอาแต่ใจไปหน่อย”ฮันเตอร์รีบเข้ามาช่วยประคอง แต่โซดาเขินอายไม่กล้าสบตาอีกฝ่าย เมื่อคืนมันมืดไง แต่แดดช่วงสายสว่างจ้าขนาดนี้ เธออยากมุดดินหนีด้วยซ้ำ“ไม่เป็นไร ฉันลุกเองได้ค่ะ” เธอเบี่ยงตัวไม่เข้าใกล้เขา ทั้งที่เมื่อคืนทั้งคู่ทำมากกว่านี้กันแล้ว“ทานยานี่ก่อนสิ เมื่อคืนเราสองคนไม่ได้ป้องกัน”“อ่า...”โซดามองยาคุมฉุกเฉินที่เขาส่งมา ตามด้วยแก้วน้ำจากเขาที่นำเข้ามาให้“กินเลยมั้ย นี่น้ำครับ” ฮันเตอร์ยื่นแก้วน้ำ กึ่งยัดเยียดให้เธอรีบกินมัน“กลัวฉันปล่อยท้องหรือไง”“ถ้าบอกว่าไม่กลัวก็โกหกสิ”ร่างบางกระชับผ้าห่มคลุมร่าง ก่อนจะรับแก้วน้ำกับยามาเตรียมกิน เพราะก็ไม่ได้อยากให้มีเรื่องใหญ่ตามมา หลังด่วนตัดสินใจไปหรอก“คงไม่มีใครกล้าจับผู้ชายที่แค่วันไนท์ฯ หรอกม
ดวงตาคู่งามเหลือกลอยขึ้นข้างบน แรงตอกที่ถี่รัวราวกับปืนกล ส่งโซดาที่ครางเสียงกระสันซ่านดิ้นเร่าเมื่อเนื้อตัวกระตุกเกร็ง เสียงครางหวิวปลิวหายไปในอากาศหลังเสร็จสมเธอรู้สึกอึดอัดในร่องฉ่ำน้ำ ก็เลยบิดเร่าช่วงบนจะตะแคง แต่ก็ถูกฮันเตอร์จับขึงตึงร่างให้หงายไว้ ดันแก่นกายลึกจนเธอแขม่วท้องเกร็ง“เอาออกได้หรือยัง” ดวงตาเธอฉ่ำปรือ มองเขาที่โน้มตัวลงมาจูบสติโซดาเตลิดเปิดเปิง เมื่อฮันเตอร์แลบลิ้นเลียรอบปากเธอ ก่อนซุกไซ้ไล่ดมดอมตามซอกคอและเนินหน้าอก“คุณ... มันอึดอัด”“เดี๋ยวสิ”“เอาออกก่อนไม่ได้เหรอ”โซดาไม่มีแรงจะผลักเขาอออก ได้แต่หอบหายใจจนอกกระเพื่อม บิดเร่าช่วงบนไปมากับของแข็งที่เสียบคาอยู่ข้างใน“ผมยังไม่เสร็จเลยคุณ”“แต่มันจุกนี่นา...”เธอเริ่มงอแล้วใส่เขา ใบหน้าสวยบิดเบ้เหยเก ก่อนวางมือกดหน้าท้องช่วงสะดือ เพราะรู้สึกว่าความยาวของลำเนื้อจะยาวจุกถึงตรงนี้เลยโซดาหอบหายใจถี่กระชั้น กลอกตาไปมาว่าจะเอายังไงต่อ ก่อนจะถูกเขาจับเรียวแขนเธอไปคล้องลำคอเองเลย ฮันเตอร์ยกยิ้มมุมปาก หลุบตามองเรียวปากคนใต้ร่างสลับกันสบตาเขาคงรู้ตัวเองว่าหล่อมาก แถมยังรู้วิธีการบริหารเสน่ห์อีกเจ้าเล่ห์เพทุพาย...“ต่ออี
คำว่าวันไนท์แสตนด์ สร้างความพอใจให้ฮันเตอร์อย่างมาก เธอคงไม่รู้ว่าเขาใจสั่นแค่ไหน ตอนที่กระซิบข้างใบหูชวนขึ้นห้อง เหยื่ออันโอชะมารอให้กินขนาดนี้แล้วพ่อจะแทะให้ไม่เหลือกระดูกเลย...“เคยจูบมาก่อนมั้ย”“ไม่เคย”“ถ้างั้น... อยากเริ่มจากจูบก่อนดีมั้ย”ร่างบางที่นั่งปลายเตียง งุดหน้าเขินอายแล้วก็บิดช่วงบน กระมิดกระเมี้ยนเก้อเขินเพราะไม่เคยผ่านมือชายมาก่อนแม้แต่จูบก็ไม่เคย...ชีวิตจริงเธอใช้ปากด่าผู้ชายเฮงซวยมากกว่า ฮันเตอร์จับประคองข้างใบหน้าเรียวเล็ก ก่อนจะเชยคางขึ้นแล้วเอานิ้วบดคลึงที่กลีบปากเธอเธอช้อนดวงตาสบกับเขา นั่งตัวแข็งทื่อไม่ได้หันหนีไปไหน“อึก...”โซดาตัวสั่นเทิ้ม ขนลุกชูชันไปทั้งร่างเฉียบพลัน เมื่อเขาโน้มตัวเข้ามาหาจนกระทั่ง ฮันเตอร์เขาจรดริมฝีปากนุ่มหยุ่นทาบทามลงมา พัดพากระแสความร้อนในเลือดเธอให้ไหลเวียน จนรู้สึกตัวร้อนผ่าวราวกับจะเป็นไข้เขาหล่อเกินไปหรือเปล่า...ตอนที่ถูกจูบเธอลืมตามองเขาอยู่ ฮันเตอร์เขาหล่อเหมือนกับรูปปั้นที่งามวิจิตรเชียว เกิดมาจากการปั้นแต่งด้วยหัตถ์ของพระเจ้า ก่อนเธอจะหลับตาปี๋ให้เขาบดคลึงกลีบปากล่างสลับขึ้นลง“ฮึก- แฮ่ก” โซดาหอบหายใจสั่นรัว หลังเผลอ
ฮันเตอร์ยังยิ้มแก้เขินไม่หาย เห็นเธอจ้องเขาตาไม่หยุด เลยแอบคิดว่าเธอต้องรู้จักชื่อเสียงเรียงนามกันมาบ้าง พอเจอคำตอบก็อึ้งเลยสิ กลัวว่าอีกฝ่ายจะมองว่าเขาเป็นคนประเภทหลงตัวเองน่ะ“ขอโทษทีครับ เมื่อกี้ผมเสียมารยาทกับคุณแย่เลย” เขาขำแก้เก้อเขิน มือก็จับแก้วชนกับเธอ ขณะยกแก้วขึ้นดื่ม หางตาคมดุก็แอบชำเลืองมองโซดา“ไม่หรอกค่ะ”“อ่า”เธอสวยตรงสเปคเขาเลย...หน้าหมวยผิวขาวผ่องเป็นยองใย ดวงตาเรียวเฉี่ยวแต่เจือความน่ารัก ดูมีเสน่ห์จนเขาเผลอมองนานแล้วยิ้มอย่างลืมตัวเขาหยุดหัวเราะ แต่ยังมีรอยยิ้มเจือจางปรากฏ“คุณโซดาชอบแมวมั้ย” ฮันเตอร์ชวนคุย ท่าทางเขาเป็นธรรมชาติมาก เธอก็พลอยไม่เกร็งแต่ยังเว้นระยะห่างไว้“ก็ชอบนะคะ น้องสาวฉันเลี้ยงแมวเหมือนกัน”“ผมอยากอวดลูกชายผมให้ดู อยากดูมั้ยครับ”อวดแมวงั้นเหรอ...ใบหน้าสวยกระตุกคิ้วเข้าหากัน มุกเก่าในการจีบสาวของเขางั้นเหรอโซดาแค่นยิ้มจืดเจื่อน ปกติก็เคยเจอผู้ชายใช้มุกนี้ชวนเข้าห้อง แต่พอเธอพยักหน้าว่าอยากดูแมวเขา เจ้าตัวก็เปิดรูปให้ดู พร้อมบรรยายความน่ารักของแต่ละตัวให้ฟังสำลีตัวสีขาวเฉาก๊วยสีดำฮันเตอร์เล่าว่าพวกมันเป็นแมวจร เจออยู่ข้างถังขยะวันฝนตก ตอน
ZODAMONX BARร่างบางนั่งหน้าหมดอาลัยตายอยาก อยู่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ข้างเพื่อนสนิทชื่อโนอาร์ โดนประธานบริษัทยักษ์ใหญ่เทตั้งแต่วันนั้น หลังจากที่เธอไม่สามารถตอบสนองความต้องการบนเตียงได้จนตอนนี้ก็กลับมานั่งคิดดู ไม่วายหน้าชาจนคิ้วขมวดเป็นปม“ทำไมแกนั่งหน้าบูดแบบนั้นวะ”“ไอ้ประธานเฮงซวยนั่น...”“อย่าบอกนะว่าโดนผู้ชายเทมาอีกแล้ว”โซดาลอบถอนหายใจ เธอยังไม่ได้เล่าเหตุการณ์วันนั้นให้ฟังหรอกคำพูดของประธานศรันย์แทงใจดำเป็นบ้า ทำเธอไม่สามารถลืมน้ำเสียงกับสายตาเขาได้เลยไม่ใช่ว่าเขาหยั่งเชิงเธอเป็นนัยน์เหรอ...เขาคงปรามาสเธออยู่ในใจสิท่า อายุปูนนี้แต่ไม่เคยเสียบริสุทธิ์มาก่อน“ไม่สิ ฉันว่าแกน่าจะเป็นต้นเหตุให้โดนเทมากกว่า” โนอาร์มองหน้าเพื่อนสนิทปราดเดียวก็รู้ คุยกับผู้ชายคนไหนไม่ได้นานหรอก“ฉันเนี่ยนะเป็นต้นเหตุ” โซดาทำหน้าไม่อยากเชื่อว่าเธอคือต้นเหตุ“พวกโสดด้วยความสามารถไง”“โสดด้วยความสามารถคืออะไร”เธอไม่อยากโทษตัวเองว่าเป็นฝ่ายผิด ในเมื่อโดนเทเพราะไม่ยอมขึ้นห้องคนคุย ทั้งที่ความสัมพันธ์ยังไม่พัฒนาไปไหน อีกอย่าง เธอไม่ใช่เด็กน้อยที่ดูไร้เดียงสาขนาดนั้นหรอกแค่ยังไม่เคยมีใคร...ทำให้เธออยากม







