LOGINShare
ตอนที่ 7 เด็กยั่วอย่าหลวมตัวเข้าไป
Last Updated:
2026-01-27 14:50:50“เอ่อ... นายก็ควรถามพี่สิ”
โซดาเถียงไม่ออกเลย เธอเองก็มีส่วนผิดที่ไม่ถามไถ่เรื่องนี้ก่อนเหมือนกัน
ทว่าสำหรับฮันเตอร์แล้ว สถานการณ์กระชั้นชิดขนาดนั้น เขามีแต่อารมณ์หื่นกามครอบงำสมองเท่านั้นล่ะ
เมาเต้าอวบอิ่มกับความขาวหมดแล้ว
ฮันเตอร์ชอบคนตัวเล็กผิวขาว หุ่นเอ็กซ์นี่เข้าทางเขาเลย อีกอย่างการที่อีกฝ่ายชวนเขาขึ้นห้อง เขาก็คิดว่าเธอเป็นพวกมากประสบการณ์ ช่ำชองมากกว่าที่เคยผ่านมาซะอีก
ทว่าถึงเธอจะอ่อนประสบการณ์ แต่เรือนร่างกับเสียงครางเร้าใจเอาเรื่อง
“แต่ว่าก็จริง พี่เองพลาดไปหน่อยที่ไม่ถามอายุนายก่อน”
“เห็นผมใส่สูทก็คิดว่าเป็นประธานบริษัทเหรอครับ”
ฮันเตอร์ป้องปากขำ ก่อนมุมปากจะแคบลงทันที หลังโดนสายตาพิฆาตที่โซดามองมา
ส่วนเธอก็คิดว่าเขาเป็นประธานบริษัท เห็นใส่สูทดำมานั่งดื่มที่ร้านดิบดี นี่ถือว่ายังโชคดีที่เขาบรรลุนิติภาวะแล้ว ติดคุกหัวโตขึ้นมา ใครจะดูแลเลม่อนที่กำลังจะเข้ามหาวิทยาลัยล่ะ
“พี่โกรธเหรอ”
“ก็...”
“อย่าโกรธผมเลยนะ”
ฮันเตอร์ย้ายมานั่งที่โซฟาตัวเดียวกับเธอ เขาอ้อนเหมือนรู้ว่าการที่ทำสีหน้า ประกอบกับสายตาเหมือนหมาบ้อกแบ้ก มันจะทำให้คนมองใจเต้นแรง
ใจเย็นไว้โซดา…
เขาเด็กกว่าเธอก็จริง แต่ไม่ผิดกฎหมายแน่นอน
ร่างบอบบางเป่าลมร้อนผ่านปาก พลางกำหนดลมหายใจเพื่อตั้งสติเอาไว้
“พี่ไม่ควรโกรธนายหรอก...” เธอพูดเสียงเบา ในหัวเธอตบตีกันหนักมากเลยใส่อารมณ์ไปหน่อย
ใจร้อนไปรังแต่จะปวดหัว ยังไง เรื่องเมื่อคืนมันก็ผ่านมาแล้วด้วย
“นายอยากทานอะไร เดี๋ยวพี่สั่งให้คนเอาขึ้นมาให้เอง” โซดามองเขาที่มีสีหน้านิ่งเรียบ แต่มุมปากหยักได้รูปเหมือนยกยิ้มตลอดเวลา
“ผมอยากเลี้ยงข้าวพี่มากกว่า หรือไม่ก็ดูหนังกันสักเรื่องดีมั้ย”
“นายเป็นแค่นักศึกษา ไม่ต้องเอาเงินมาเปย์สาวมั่วซั่ว”
เธอดุ เพราะเห็นว่าฮันเตอร์เป็นนักศึกษา จะให้เธอเอาเปรียบเขาได้ยังไง
ขนาดออกเดทกับผู้ชายคนอื่น เธอยังแย่งจ่ายมื้ออาหารด้วยซ้ำ เพราะเธอไม่อยากถูกมองว่าเกาะผู้ชายกิน
แค่มองหาความรักก็เท่านั้น
แต่ก็ตามสภาพ...
ไปงมเข็มในมหาสมุทรง่ายกว่า
“ว่าไงล่ะ นายจะกินมื้อเช้าเป็นอะไรดี” เธอหยิบมือถือเตรียมสั่งให้คนเอาขึ้นมาให้
หลังจากรู้ว่าเขาอายุห่างเกือบทศวรรษ โซดาก็แปะป้ายเขาเหมือนน้องชายคนนึงทันที มันน่าอายสำหรับเธอนี่ อีกฝ่ายกำลังอยู่ในวัยเติบโตเรียนรู้ แต่เธอที่ผ่านโลกการเติบโตจนหยาบกระด้างมันต่างกัน
“แต่ผมมีเงินนะ”
“เก็บไว้เถอะ”
“ผมมีเงินเลี้ยงข้าวพี่จริงๆ นะครับ”
“บอกให้เก็บเอาไว้ไง ไม่รู้เหรอว่ามหา’ลัยใช้เงินเยอะแค่ไหน”
ฮันเตอร์ไม่เถียงเธอแล้ว แต่เปลี่ยนเป็นโปรยยิ้มหวานอ้อนเธอแทน
“ตกลง... พี่อยากเลี้ยงข้าวผมเหรอ”
“ใช่ จบมื้อนี้ก็แยกย้ายกันไปใช้ชีวิตแล้วกัน”
“แล้วถ้าผมอยากเจอพี่อีกล่ะ”
“อยากเจอทำไม”
“ก็เมื่อคืนพี่... โคตรเด็ดเลย”
หมาบ้อกแบ้กที่เพิ่งบอกไป กลายร่างเป็นหมาป่าที่มีแววตาดุร้ายทันที
“ฮันเตอร์...”
“เสียดายจัง”
ร่างบางผงะใบหน้าเล็กน้อย เมื่ออีกฝ่ายเล่นยื่นหน้าเข้ามาหยอกล้อ โซดาที่ตั้งหลักไม่ทันก็โดนโอบเอว เด็กนี่มือปลาหมึกหนึบหนับชะมัดเลย
“ผมไม่อยากให้เราเป็นแค่วันไนท์แสตนด์กันเลย”
“ฉันไม่ชอบเด็ก”
“เด็กแล้วเร้าใจหรือเปล่า”
“นี่นาย...”
เขาหยอกเย้าเธออีกแล้ว เอานิ้วไปม้วนเส้นผมโซดาแล้วยิ้มให้
“สั่งข้าวกันดีกว่าเนอะ เพราะผมเริ่มหิวพี่อีกแล้วนี่สิ”
เสียงคีย์การ์ดแตะกับเซนเซอร์ประตูห้อง ก่อนร่างสูงจะเปิดประตูเข้าห้องไป พลันเอาลิ้นดุนกระพุ้งแก้มแล้วยิ้มคนเดียว หลังนึกถึงภาพของโซดาที่ดูแลเขาประดุจน้องชาย
เธอสั่งข้าวมากินด้วยกัน ขุนเขาจนอิ่มหมีพลีมันเชียวล่ะ
ได้กินทั้งข้าวทั้งคน
โคตรอิ่มความสุขเลย...
ฮันเตอร์เดินผิวปากเข้ามาในห้อง ก่อนจะเหลือบหางตามองสายฟ้า เพื่อนสมาชิกวงที่ซี้กันเป็นพิเศษ เพราะทั้งคู่ฝึกซ้อมและได้เดบิวต์พร้อมกัน
สมาชิกวง HACKIT มีทั้งหมด 7 คน แบ่งแยกห้องพักเป็นคู่ แต่ว่าพวกสามตัวบาทจับกลุ่มนอนห้องใหญ่สุดของตึกไป
“เป็นยังไงวะไอ้ฮัน เดินสบายตัวมาเชียวนะมึง”
พอโดนแซวก็ไหวไหล่ใส่ เขาทิ้งตัวนั่งไขว่ห้างข้างสายฟ้า อีกฝ่ายกำลังเล่นเกมจริงจังจนคิ้วผูกเป็นปม แต่ก็ไม่วายหันมาใส่ใจเรื่องของเขาอยู่ดี
"มึงรู้มั้ยคนที่มึงหิ้วไปกินเป็นเจ้าของบาร์โซดาม่อน" สายฟ้าก็เปรียบเหมือนสายข่าว หูตาว่องไว เห็นเพื่อนหายไปกับสาวสวยเมื่อคืนก็สืบหาประวัติทันที
"เหรอวะ ถึงว่ากล่อมกูเป็นลูกชายเลย เหอะ"
“กูได้ยินมาว่าเจ้าของบาร์เข้าถึงยากสัด เคยเห็นควงประธานศรันย์ออกงานสังคมด้วย วันนั้นกูไปกับพี่ชายพอดี แต่น่าจะเลิกคุยกันไปแล้วมั้ง”
“ควงประธานศรันย์เลยจริงดิมึง”
“เออดิ พี่กูบอกว่าประธานศรันย์ยังไม่ได้ชิมเลย”
ฮันเตอร์กระตุกยิ้มประหลาดใจ ระดับประธานศรันย์ยังไม่ได้ชิม แบบนี้ก็หมายความว่าเขาได้ปาดหน้าเค้กหรือเปล่า
ปาดหลายท่าด้วย
“ทำไมมึงถึงได้ชิมพี่เขาง่ายจังวะ น่าจะโสดมาทั้งชีวิตเลยมั้ง”
“สวยขนาดนั้นโสดได้ไง”
“กูก็งงเหมือนมึงนั่นแหละ”
“หรือเขารู้จักกูวะไอ้ฟ้าถึงยอมนอนกับกู” พอตั้งคำถามขึ้นมา เขาก็เริ่มหาคำตอบเพื่อไขข้อสงสัยหน่อย
สวยระดับนั้นผ่านมาถึงเขาได้ไง...
“เขาได้พูดอะไรเกี่ยวกับมึงมั้ยล่ะ”
“ไม่ว่ะ เขาไม่น่าจะรู้ว่ากูเป็นใครนะ”
ใบหน้าหล่อมุ่นคิ้วคิดประกอบการตัดสินใจ โซดาไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร เธอดูไม่ได้สนใจในตัวเขาขนาดนั้นด้วยซ้ำ ทำต่อมอยากเรียกร้องความสนใจเขานี่สั่นเลย
เพราะปกติไปไหนมาไหน เขาต้องใส่หมวกปิดแมสไปด้วยซ้ำ
“เหมือนเขาไม่ได้สนใจกูขนาดนั้นด้วย แค่อยากลองวันไนท์ฯ มั้ง”
“อย่ายิ้มสยองได้มั้ยวะ”
“อะไร”
“ติดใจหรือยังไง”
ฮันเตอร์ยิ้มสยองไม่รู้ตัว หลังภาพร่างบางระหงที่เปลือยเปล่า กระแทกใส่หัวเข้าดังปังจนหุบยิ้มไม่ได้เลย
“กฎที่ผู้จัดการให้วันไนท์ฯ ได้นี่ก็เบาหน่อยเว้ย มะรืนนี้มีขึ้นสเตจ เดี๋ยวมึงจะหมดแรงก่อนไอ้ฮัน”
“เออ กูรู้แล้วน่า”
Latest chapter
นายซุปตาร์โปรดอย่ามาอ่อย ตอนที่ 34 อยากหยุดความสัมพันธ์
ZODAMONX BARข้อความจากฮันเตอร์ส่งมาเมื่อช่วงหัวค่ำ เขาบอกว่าถ้าซ้อมเต้นเสร็จแล้วจะแวะมาหาที่ร้าน โซดาก็ไม่ได้อยากเจอหรอก แต่เธอเข้าร้านตั้งแต่ช่วงเย็น มาเซ็นเอกสารแล้วก็ตรวจร้านนิดหน่อยไม่ได้อยากเจอสักนิด แต่ก็แค่ เลือกชุดกับแต่งหน้าเป็นชั่วโมงเธอพรหมน้ำหอมที่ต้นคอ ปล่อยผมยาวสยายถึงกลางหลัง เลือกชุดเดรสตัวโปรดมานั่งหน้าเคาน์เตอร์บาร์ไม่ได้อยากเจอเลยไม่เลย“ขอพี่นั่งด้วยคนสิครับ”เสียงที่คุ้นหูดังจากด้านหลัง แต่เธอรู้ ว่าไม่ใช่ฮันเตอร์แน่นอน ครั้นพอหันไปเจอ โซดาก็ผงะแล้วมุ่นคิ้วใส่อย่างลืมตัว“พี่ศรันย์...”“ตกใจเหมือนเห็นผีเลยนะน้องโซ”ศรันย์ทิ้งตัวนั่งที่เก้าอี้ข้างเธอ โซดาก็เลยขยับตัวห่างเขาเล็กน้อย“มาทำอะไรที่นี่อีกคะ” ใบหน้าสวยตายด้าน เป็นซังกะตายอย่างที่เคยโดนเขาปรามาสนั่นแหละ“มาดื่มสิ”“ถ้างั้นก็ตามสบายค่ะ”ร่างบางระหงจะลุกหนี เขาไม่ใช่เป้าหมายที่เธออยากคุยด้วยคงไม่ดี ถ้าเกิดฮันเตอร์มาเจอเข้า เธอไม่อยากให้เขาเข้าใจผิด ต่อให้มันจะไม่มีอะไรให้เขาต้องเข้าใจผิดก็ตามแต่ทว่า ศรันย์ไม่ให้เธอลุกหนี เขาคว้าแขนเธอแล้วกระตุกให้นั่งลง“พี่มีเรื่องอยากคุยด้วย”“สำคัญมั้ย”“เย็นชาอีก
นายซุปตาร์โปรดอย่ามาอ่อย ตอนที่ 33 ไหนบอกไม่รักหมาเด็ก
“ทำไมพี่ตื่นเช้า...”เสียงงัวเงียดังจากด้านหลัง ร่างบางที่กำลังทอดไข่ดาวในกระทะ เอี้ยวคอหันไปมองอีกฝ่าย ก่อนจะถูกเขาเดินเข้ามาสวมกอดจากด้านหลัง ฮันเตอร์ที่เอาคางเกยไหล่เล็กส่งเสียงอืออาในคอ“แค่อยากทำอะไรให้นายทานตอนเช้า” โซดาตอบกลับ แต่ใบหน้าร้อนผ่าวชอบกลแค่โดนกอดเมื่อคืนก็นอนกอดกันกลมบนเตียง หมาเด็กกินเก่งจนเธอหมดแรงเลย“ไม่เห็นต้องลำบาก”“ก็ไม่ได้ลำบากอะไรเลยนี่”“ผมไม่อยากให้พี่ลำบาก เพิ่งจะแปดโมงเอง”ฮันเตอร์รู้สึกตัวเพราะคลำหาโซดาไม่เจอ เขาลุกจากเตียงในสภาพที่หัวยุ่งไม่เป็นทรง เสื้อก็ไม่ใส่ สวมแค่กางเกงขายาวสีเทา“ทำไมพี่ไม่ปลุกผมล่ะ”“เห็นนายหลับสบายเลยไม่อยากปลุก”“เมื่อคืนสบายตัวไปหน่อยมั้ง”คนเด็กกว่าพูดติดเล่น แต่เธอฟังดูก็รู้ว่าหื่นกามกินเก่งชะมัดเมื่อคืนเธอโดนจับยกขาไม่พักเลย เขาแรงดีเหมือนคนเก็บกด เก็บทุกท่าบนเตียง เรียกว่าใช้งานเตียงได้คุ้มค่าเลยล่ะโซดาตั้งใจทอดให้ขอบไข่ดาวกรอบๆ ก่อนเธอจะตักโปะบนข้าวผัด ตู้เย็นเขาไม่ค่อยมีเนื้อสัตว์ติดเท่าไหร่ เปิดไปเจอแต่เบียร์กระป๋อง พอเห็นผักที่พอทำได้ไม่กี่อย่าง กอปรกับมีไข่เหลืออยู่ด้วยเพราะงั้น... ข้าวผัดไข่โปะไข่ดาว มื้อเช้า
นายซุปตาร์โปรดอย่ามาอ่อย ตอนที่ 32 หลงได้แต่ห้ามรัก NC
“อย่าเลย ถ้านายโดนจับได้ขึ้นมาจะแย่เอา”โซดาพูดแล้วก็รู้สึกขัดเขิน เธอกำลังเปลือยหน้าอกต่อหน้าเขานะ แต่เด็กนี่กลับมาชวนคุยเรื่องเดทซะงั้นทั้งมือจ้องจะจับ มองสองเต้าเธอตาเป็นมัน ไหนจะขบปากอยากชิมอีก“คุณแอลก็เตือนเรื่องนี้อยู่ นายอย่าแหกกฎของเธอดีกว่า” เธอใจเต้นแรงก็จริงที่ได้ยินเขาชวนเดท แต่พอมาคิดดู เราสองคนอย่าเสี่ยงกันเลยดีกว่า ทว่าดูจากความดื้อของฮันเตอร์แล้วเขาเอาจริง...“ไม่น่าจะมีคนจำเราได้หรอกมั้ง”“ต่อให้นายพรางตัวยังไงพี่ว่า... คนที่ชอบนายก็จำได้อยู่ดี”มือหนากอบกุมเนินเต้าสวย สายตาแพรวพราวของเขาก็สบมองกัน โซดาที่เขินจนวางสายตาไม่ถูก หลุบตาหนีแล้วเม้มปาก หัวใจเธอเต้นไม่เป็นจังหวะเอาซะเลยเพราะเขาเป็นคนทำ...หัวใจจะวายตายไหมเนี่ย“เหรอ”“อื้อ”ฮันเตอร์แค่เลิกคิ้วทะเล้น เพราะเขาสนใจเต้าสวยมากกว่า ก่อนอ้าปากงับยอดปทุมถัน พร้อมแลบลิ้นตวัดเลียขึ้นลงเขาบีบความนุ่มนิ่มที่เด้งสู้มือ พลางช้อนตามองสีหน้าเสียวสุดๆ ของโซดาที่เหยเก“อ่ะ” โซดาตัวกระตุก หลังโดนลิ้นร้อนเขากระตุ้นจุดเสียวซ่านกระโปรงตัวสั้นเธอถูกถกมากองที่เอว ฮันเตอร์ยกตัวขึ้นเล็กน้อย เขาถอดกางเกงลงไปกองช่วงตาตุ่ม แท่งร้อ
นายซุปตาร์โปรดอย่ามาอ่อย ตอนที่ 31 กลัวเผลอใจไปคิดจริง
ร่างบางเม้มปากดึงหน้าเครียด เธอเดินตามหลังคนเด็กกว่าเข้าห้อง ตั้งแต่บนรถจวบจนถึงเพนท์เฮ้าส์ ฮันเตอร์ก็ปิดปากไม่พูดไม่จา เขาฮัมเพลงดูอารมณ์ดี แต่ยังเปิดโหมดงอนใส่เธออยู่นี่คงเป็นบททดสอบระดับสูง คือการให้โซดาเป็นฝ่ายง้อผู้ชายก่อน“เอ่อ...”เธอส่งเสียงในลำคอ ก่อนจะมุ่นคิ้วติดกัน มองเขาที่ทำเหมือนเธอเป็นธาตุอากาศ ร่างสูงเดินปลดกระดุมเสื้อ พลางถอดนาฬิกาวางบนโต๊ะ แต่กลับไม่หันมามองเธอสักนิดเด็กนี่เอาจริงเหรอโกรธ... จริงดิโซดาเหมือนถูกความกดดันรายล้อม ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลย เธอก็กวาดสายตาไปรอบห้อง ไม่มีตัวช่วยอื่นให้เธอเลือกเลย“เดี๋ยวก่อนสิฮันเตอร์ นี่นายจะเดินหนีพี่ไปไหน”จบแล้ว...ภาพลักษณ์ของโซดาหมดสิ้น ไม่เคยคิดภาพนี้ในหัวมาก่อน ภาพของเธอที่เข้าไปคว้าแขนเขาไม่ให้เดินหนี หลังอีกฝ่ายทำท่าจะเข้าห้องนอน ใบหน้าสวยติดประหม่าลามไปยังลมหายใจ“ขอโทษถ้าทำให้นายรู้สึกไม่ดี...”ฮันเตอร์ได้ยินคำขอโทษแล้ว เขาแอบอมยิ้มมุมปาก แต่เธอคงไม่เห็นตอนเขายิ้มหน้าทะเล้น โซดาคอตก งุดหน้าคางเกือบชิดอก มือก็เขย่าแขนเสื้อเขาให้หันมาคุยกันก่อน“ฮัน...”“แค่นี้เหรอครับ”“แค่นี้เหรอ ?”โซดากัดปากล่าง นี่เขาจะหย
นายซุปตาร์โปรดอย่ามาอ่อย ตอนที่ 30 อยากให้พี่คนสวยง้อ
“นายไม่กลัวว่าจะโดนตามแอบถ่ายอีกหรือไงฮัน”แอลถอนหายใจ แทนที่จะนัดเจอกันข้างนอก มีจังหวะหรือระยะห่างที่ไร้พิรุธว่า ทั้งคู่ไปไหนมาไหนด้วยกัน แต่ฮันเตอร์กลับวนเวียนใกล้ตัวโซดาเกินไปแบบนี้ถ้ามีภาพเขาหลุดอีกชุดที่สอง เธอต้องควักเงินจ่ายกระเป๋าแห้งแน่“ผมเข้าทางด้านหลัง ไม่น่าจะมีคนจับได้หรอกพี่แอล”“ดื้อชะมัด แต่ยังไงก็ระวังตัวหน่อยแล้วกัน”“ว่าแต่... พี่แอลมาข่มขู่คนของผมเหรอ”ฮันเตอร์แกล้งหยอกเย้า เขามาในสภาพสวมหมวกปกปิดใบหน้า แล้วก็ใส่แมสแต่ดึงลงมาไว้ใต้คาง“นายเห็นพี่ใจร้ายใจดำขนาดนั้นเลยรึไง” ผู้จัดการสาวจิปาก มองฮันเตอร์ที่ขำแล้วไหวไหล่ใส่“เผื่อพี่โดนเบื้องบนเขากดดันมาอีกแรงไง”“พี่โดนกดดันมาตลอดนายก็รู้”“แต่เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอ ผมไม่อยากให้พี่โซดามาอึดอัดด้วย”“เธอจะอึดอัดก็เพราะนายไม่ระวังพวกมือแอบถ่ายต่างหาก”“มันเป็นความผิดผมที่ไม่ระวัง หรือสตอคเกอร์ขายข่าวกันแน่พี่แอล...”โซดามองทั้งคู่สลับกันไปมา ก่อนโพล่งออกไป เพราะคิดว่าสองคนนี้กำลังจะทะเลาะกัน แต่ทว่า ผู้จัดการสาวกับตัวศิลปิน พูดจาจิกกัดกันเล่นเป็นปกติอยู่แล้ว“คุณแอลเขาไม่ได้ข่มขู่อะไรพี่หรอก เราคุยแล้วก็จบลงด้วยดี”
นายซุปตาร์โปรดอย่ามาอ่อย ตอนที่ 29 ไม่ขอเอาใจลงไปเล่น
ผู้หญิงที่โซดาเจอมุมร้าน แนะนำตัวว่าชื่อแอล เป็นผู้จัดการสาวให้วงของแฮกอิท เธอเกริ่นอย่างสุภาพว่าขอคุยส่วนตัว โซดาก็เลยพาอีกฝ่ายขึ้นมานั่งคุยที่ห้องทำงานด้านบนบรรยากาศค่อนข้างอึดอัด โซดาไม่ชอบคุยกับคนแปลกหน้า กอปรกับเธอที่มานั่งตรงหน้าเป็นผู้จัดการซุปตาร์ด้วยประหม่า...โซดาเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง ภายในห้องก็พาลเงียบสงัดอีก“ขอบคุณคุณโซดาที่ให้เกียรติมาคุยกับแอลนะคะ แล้วแอลก็ต้องขอโทษด้วยที่จะต้องพูดตามตรงค่ะ”ผู้จัดการสาวเกริ่นเสียงเรียบ สีหน้าจริงจัง เมื่อหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลที่อยู่ในกระเป๋ามาวางบนโต๊ะ“ฉันพอทราบเรื่องราวของคุณมาบ้างแล้ว...”“เรื่องของฉันเหรอคะ”“ใช่ค่ะ”“จากใครคะ”“จากคนที่เป็นคู่นอนของคุณ”สิ้นคำนั้น โซดาก็นิ่งชะงักไป ลมเย็นพลันแล่นผ่านขึ้นมาที่กลางอกแอลไม่ได้มีท่าทีคุกคามหรือข่มขู่ ใบหน้าเธอประดับรอยยิ้มทุกครั้ง เวลาที่ต้องปิดท้ายประโยคคำพูด แต่โซดานี่สิ ใจเต้นกระหน่ำปานจะหลุดจากอก ถ้าไม่นั่งเก้าอี้อยู่คงล้มตึงไปแล้ว“ฮะ- ฮันเตอร์เหรอคะคุณแอล” เธอพูดแล้วเม้มปาก การตอบไปแบบนั้นก็ไม่ต่างจากการยอมรับว่าฮันเตอร์คือคู่นอน...“คุณสองคนให้ข้อมูลตรงกันนะคะ”“เอ่อ...”“
You may also like
บำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn80.0K viewsบทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋86.5K viewsสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา363.1K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี65.3K viewsยั่วรักมาเฟีย
ผลิกา(เลอบัว)40 viewsประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ
ซ่งอัสดงตะวันตก944 viewsYou are my everything ความรักของเขา...คือเธอ
ปทุมวดี61 viewsอดีตสามีคนนี้ฉันไม่ต้องการ
ลลินรดา182 views
