LOGINShare
ตอนที่ 9 รักสนุกแต่ไม่อยากผูกพัน
Last Updated:
2026-01-30 08:00:39ร่างแบบบางในชุดเดรสสั้นสีมุก ช่วงล่างมีหางปลายาวพลิ้วสวย โดนคนที่ไม่คิดว่าจะได้เจอกันอีก ลากแขนเธอให้เดินออกจากหน้าเค้าน์เตอร์บาร์ พาเข้ามาหลบในมุมหลืบของร้าน ที่ทั้งไม่ค่อยสว่างแล้วคนก็ไม่พลุกพล่าน
โซดาบิดข้อมือให้เขาปล่อย ก่อนจะชักสีหน้าดุเขากลับคืนไป
“อย่าดุสิ” ฮันเตอร์ทำเสียงอ่อย หน้าอ้อนราวกับกลัวว่าถูกดุอีก
“แล้วมันน่าดุมั้ยล่ะ ลากกันออกมาที่แบบนี้น่ะ”
“แต่ผมยังไม่ได้ทำมิดีมิร้ายพี่สักหน่อย”
ร่างสูงยกมือทั้งสองข้างขึ้นเสมอใบหน้า แต่รอยยิ้มที่จุดตรงมุมปาก ยังไงก็ไว้ใจไม่ได้เลยสักนิด
“นายลากพี่ออกมาทำไม ถ้าหิวแล้วไม่มีเงินล่ะก็... พี่จะสั่งให้คนทำให้ก่อนก็ได้ ไม่คิดเงิน” เจ้าของบาร์ไม่ติดปัญหาเรื่องเงิน แต่บางคนอาจมีเรื่องที่ทำให้ติดใจ
“ตรงนั้นเสียงเพลงมันดังนี่ครับ ผมเลยอยากจะคุยกับพี่สองต่อสอง”
เขาตอบคำถามก่อนหน้านี้ก่อน พลางสืบเท้าเชิงหยอกเย้าเข้าหาเธอ
“อยากคุยอะไร ทำไมต้องลากมาคุยตรงนี้ด้วย”
“ก็มันเป็นเรื่องที่ไม่มีควรมีใครได้ยินไงครับ”
หลังจากได้ยินคำนั้น โซดาก็ก้าวถอยหลังไม่ไว้ใจ ก่อนจะมุ่นคิ้วไม่เข้าใจที่อีกฝ่ายคอยระแวงข้างหลัง เมื่อกี้ก็หันมองซ้ายขวาเหมือนกลัวคนมาเห็น
“นี่... นายหนีใครมาหรือเปล่า”
“แล้วพี่คิดว่าผมต้องหนีใครเหรอ”
“ทำไมต้องย้อนถามพี่ นายก็แค่ตอบคำถามมา”
เห็นท่าทีหวาดระแวง ดูระแวดระวังของเขาแล้ว เธอก็พลอยใจเสียขึ้นมาดื้อๆ ก่อนหน้านี้ก็พูดว่าอยากกินข้าวอีก เด็กนี่คงไม่ใช่พวกติดพนันออนไลน์ แล้วก็พอหมดตัวเลยมาทำตัวแบบนี้นะ
ขืนทำตัวไม่ดี เธอจะหยิกให้เนื้อเขี้ยวเลย
“พี่โซพูดถูกครับ”
“หมายถึงอะไร”
“ที่จริงผมกลัวว่าจะมีคนตามมา...”
เขาคล้อยตามบทไป หลังเห็นว่าโซดาดูตื่นกลัวขึ้นมา
ก่อนจะใช้โอกาสนี้ สืบเท้าเข้าไปใกล้ร่างบาง พลางเอามือยันกำแพงแล้วก็ทำเหมือนหลบมุมหนี
“ฮันเตอร์นาย... นายจะเข้ามาใกล้เกินไปแล้ว” โซดายืนแข็งทื่อ ผงะตัวจนจะสิงกำแพงข้างหลังอยู่แล้ว
“พี่ปกป้องผมหน่อยสิ”
“ปกป้องอะไรนะ”
“บอกหน่อยว่าข้างหลังผมมีใครตามมาหรือเปล่า”
ลมหายใจของเขาเป่ารดเส้นผม ทำเธอไม่กล้าขยับตัว เลยไม่เห็นว่าฮันเตอร์กระตุกยิ้มมุมปาก เมื่อโซดาเขย่งปลายเท้า พลางชะเง้อหน้ามองไปด้านหลังให้ แต่กลับไม่พบใครผ่านมาสักคน
“มะ- ไม่มีสักหน่อย”
“จริงเหรอ”
“อื้อ ไม่มีใครตามนายมาสักหน่อยฮันเตอร์”
ร่างบางเงยมองคนตัวสูงกว่า พลันมุ่นคิ้วใส่เขาที่กดสายตามองมา
อะไรกัน...
ยิ้มอะไรของเขา
ฮันเตอร์แอบจุดยิ้มที่มุมปาก เจ้าเล่ห์ดุจจิ้งจอก แต่กลับแสร้งเอาหนังแกะมาคลุมร่าง ทำตัวเป็นเหยื่อที่จะโดนนักล่าหมายหัว ทั้งที่ความจริงเขานั่นแหละที่เป็นหมาล่าเนื้อเลย
“ผมกลัว” เขารีบเก็บคมเล็บ ทำกลัวจนตัวสั่นอ้อนเธอ
“กลัวอะไรของนาย”
“กลัวมีคนตามมาไงครับ”
“บอกแล้วไงว่าไม่มีใครตามมา นายปล่อยพี่ได้แล้ว”
ร่างสูงใหญ่ทาบทับเธอจมมิดเลย เด็กนี่อายุแค่นี้ แต่ตัวสูงล่ำสันจนเธอที่ผลักเขาออก แทบไม่กระดิกถอยหลังเลยสักนิดเดียว
“ออกไปจากตัวพี่...”
“ถ้าผมไม่ออกล่ะ”
“พี่ไม่มีเวลามาเล่นกับนาย เอาเวลาไปตั้งใจเรียนหนังสือดีกว่ามั้ย”
อีกครั้งที่โซดายันอกเขาออก แต่ฮันเตอร์ก็โถมตัวเข้าใส่ พลางกดสายตามองเธอที่ตวัดดวงตาดุกลับมา
“ก็เพราะเรียนหนังสือไม่รู้เรื่อง เลยต้องมาเติมกำลังใจก่อนนี่ไงครับ”
นึกถึงกี่ครั้งก็ยังขำอยู่ดี วันนั้นเขาใส่สูทก็เพราะเพิ่งกลับจากงานประกาศรางวัล มานั่งเลี้ยงฉลองกับเพื่อนร่วมวงเป็นปกติ แต่ดันมีหญิงสาวจ้องมองเขาตาเป็นมันไม่วางตา
เขาแค่เข้าไปทักทาย เพราะคิดว่าเป็นพวกคลั่งไคล้ศิลปิน จนตามติดชีวิตเขาเข้ามาถึงในพื้นที่ส่วนตัวเกินไป
แต่ดันไม่คาดคิด เขาจะได้กินของดี อย่างเจ้าของบาร์โซดาม่อนทั้งคืน
“คิดถึงผมมั้ย”
“พูดอะไรของนายเนี่ย”
“แค่อยากรู้ว่าคิดถึงเหมือนกันหรือเปล่าเท่านั้นเอง”
เขาคิดถึงมากเลยล่ะ
คิดถึงจน...
เก็บไปช่วยตัวเองแล้วนึกถึงโซดา
คืนนั้นกับผู้หญิงที่ไร้ประสบการณ์บนเตียง แต่สีหน้ากับเสียงคราง กอปรกับเรือนร่างที่ยั่วใจแทบบ้า ทำฮันเตอร์หมกมุ่นอยู่กับภาพเปลือยของโซดา เธอนอนร้องครางใต้ร่างแล้วส่งสายตาหวานล้ำมา
แค่คิด...
เขาก็กระสันจะแย่อยู่แล้ว
หลายวันที่หายไป เขาติดเรียนกับงานซะส่วนใหญ่ แต่พอหัวว่างเมื่อไหร่ก็ตาม ภาพเธอจะวนเวียนให้เขาคิดลามกอยู่เรื่อย
“ทำหน้าแบบนี้ พี่คงจะไม่คิดถึงผมเลยใช่มั้ย”
โซดาไม่คิดจะเล่นกับเด็กคนนี้ ข่มใจเอาไว้แล้วเบือนหน้าหนีไปอีกทาง
“ผมทำถึงใจพี่ขนาดนั้น... ไม่รับรักไว้พิจารณาหน่อยเหรอ”
“ไม่ดีกว่า ขอบคุณ”
“อ่า ใจร้ายจัง”
ฮันเตอร์ยู่ปากงอน แต่พอเธอไม่หันมามอง เขาก็ถือวิสาะ ใช้มือแตะปลายคางเธอให้หันมามองแทน
“ฮันเตอร์หยุดล้อเล่นได้แล้ว” เธอปัดมือเขาทิ้งแล้วมุ่นคิ้วเป็นปมแน่น
“ผมบอกตอนไหนว่าล้อเล่น”
“นายต้องการอะไร...”
โซดาชักสีหน้าใส่เขา เพราะเริ่มรู้ทันแล้วว่าอีกฝ่ายมีความนัยน์แฝงมา แต่อาการชักสีหน้าของเธอ กลับดูเหมือนแมวน้อยขู่ฝ่อๆ มากกว่า ไม่ทำให้เขารู้สึกสลดหรือยอมถอยทัพ
กลับกัน ฮันเตอร์เดินหน้าเข้าประชิดร่างบาง พลางวางมือบนสะโพกผายที่น่าลูบไล้ ก่อนจะส่งสายตายั่วปนขี้เล่นมองโซดา
“ถ้าบอกจะได้เหรอ”
“ฮันเตอร์”
“ตอบผมก่อนสิ ถ้าผมบอกพี่จะให้ผมได้เหรอ”
เขาถามย้ำให้แน่ใจ ทว่ายิ่งทวนซ้ำมากเท่าไหร่ ใจเธอก็เริ่มไม่ดีมากเท่านั้น
“งั้นก็พูดมาก่อน ได้หรือไม่ได้ค่อยว่ากันอีกที”
“ถ้าขอแล้วไม่ได้ ผมก็อับอายแย่เลยสิครับ”
คนเด็กกว่ายังเล่นลิ้น แต่ระยะห่างของใบหน้าที่ใกล้เกินไป พาลให้ใจของเธอเต้นล่ำไม่เป็นส่ำ บอกแล้วไง เดาทางเขาไม่ออกเลยสักนิดเดียว
“นายจะขออะไร” โซดาเอามือยันอกเขา กลัวจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้อีก
“ได้เหรอ”
“บอกให้พูดออกมาไง”
“ไม่ดีกว่ามั้งครับ”
“ฮันเตอร์พี่บอกว่าให้นาย...”
พูดไม่ทันจบ ปลายประโยคก็ขาดหายไป เมื่อฮันเตอร์จงใจแทรกขึ้นมาให้เธอไปต่อไม่เป็น ในนัยน์ตาคู่สวยก็พลันวูบไหว ปากคอสั่นเทาจับประโยคตอบกลับไม่ถูกเลย
“ผมอยากเอากับพี่อีก”
“.....”
“เรามาเอากัน... ในฐานะที่ไม่มีสถานะดีมั้ยครับ”
Latest chapter
นายซุปตาร์โปรดอย่ามาอ่อย ตอนที่ 34 อยากหยุดความสัมพันธ์
ZODAMONX BARข้อความจากฮันเตอร์ส่งมาเมื่อช่วงหัวค่ำ เขาบอกว่าถ้าซ้อมเต้นเสร็จแล้วจะแวะมาหาที่ร้าน โซดาก็ไม่ได้อยากเจอหรอก แต่เธอเข้าร้านตั้งแต่ช่วงเย็น มาเซ็นเอกสารแล้วก็ตรวจร้านนิดหน่อยไม่ได้อยากเจอสักนิด แต่ก็แค่ เลือกชุดกับแต่งหน้าเป็นชั่วโมงเธอพรหมน้ำหอมที่ต้นคอ ปล่อยผมยาวสยายถึงกลางหลัง เลือกชุดเดรสตัวโปรดมานั่งหน้าเคาน์เตอร์บาร์ไม่ได้อยากเจอเลยไม่เลย“ขอพี่นั่งด้วยคนสิครับ”เสียงที่คุ้นหูดังจากด้านหลัง แต่เธอรู้ ว่าไม่ใช่ฮันเตอร์แน่นอน ครั้นพอหันไปเจอ โซดาก็ผงะแล้วมุ่นคิ้วใส่อย่างลืมตัว“พี่ศรันย์...”“ตกใจเหมือนเห็นผีเลยนะน้องโซ”ศรันย์ทิ้งตัวนั่งที่เก้าอี้ข้างเธอ โซดาก็เลยขยับตัวห่างเขาเล็กน้อย“มาทำอะไรที่นี่อีกคะ” ใบหน้าสวยตายด้าน เป็นซังกะตายอย่างที่เคยโดนเขาปรามาสนั่นแหละ“มาดื่มสิ”“ถ้างั้นก็ตามสบายค่ะ”ร่างบางระหงจะลุกหนี เขาไม่ใช่เป้าหมายที่เธออยากคุยด้วยคงไม่ดี ถ้าเกิดฮันเตอร์มาเจอเข้า เธอไม่อยากให้เขาเข้าใจผิด ต่อให้มันจะไม่มีอะไรให้เขาต้องเข้าใจผิดก็ตามแต่ทว่า ศรันย์ไม่ให้เธอลุกหนี เขาคว้าแขนเธอแล้วกระตุกให้นั่งลง“พี่มีเรื่องอยากคุยด้วย”“สำคัญมั้ย”“เย็นชาอีก
นายซุปตาร์โปรดอย่ามาอ่อย ตอนที่ 33 ไหนบอกไม่รักหมาเด็ก
“ทำไมพี่ตื่นเช้า...”เสียงงัวเงียดังจากด้านหลัง ร่างบางที่กำลังทอดไข่ดาวในกระทะ เอี้ยวคอหันไปมองอีกฝ่าย ก่อนจะถูกเขาเดินเข้ามาสวมกอดจากด้านหลัง ฮันเตอร์ที่เอาคางเกยไหล่เล็กส่งเสียงอืออาในคอ“แค่อยากทำอะไรให้นายทานตอนเช้า” โซดาตอบกลับ แต่ใบหน้าร้อนผ่าวชอบกลแค่โดนกอดเมื่อคืนก็นอนกอดกันกลมบนเตียง หมาเด็กกินเก่งจนเธอหมดแรงเลย“ไม่เห็นต้องลำบาก”“ก็ไม่ได้ลำบากอะไรเลยนี่”“ผมไม่อยากให้พี่ลำบาก เพิ่งจะแปดโมงเอง”ฮันเตอร์รู้สึกตัวเพราะคลำหาโซดาไม่เจอ เขาลุกจากเตียงในสภาพที่หัวยุ่งไม่เป็นทรง เสื้อก็ไม่ใส่ สวมแค่กางเกงขายาวสีเทา“ทำไมพี่ไม่ปลุกผมล่ะ”“เห็นนายหลับสบายเลยไม่อยากปลุก”“เมื่อคืนสบายตัวไปหน่อยมั้ง”คนเด็กกว่าพูดติดเล่น แต่เธอฟังดูก็รู้ว่าหื่นกามกินเก่งชะมัดเมื่อคืนเธอโดนจับยกขาไม่พักเลย เขาแรงดีเหมือนคนเก็บกด เก็บทุกท่าบนเตียง เรียกว่าใช้งานเตียงได้คุ้มค่าเลยล่ะโซดาตั้งใจทอดให้ขอบไข่ดาวกรอบๆ ก่อนเธอจะตักโปะบนข้าวผัด ตู้เย็นเขาไม่ค่อยมีเนื้อสัตว์ติดเท่าไหร่ เปิดไปเจอแต่เบียร์กระป๋อง พอเห็นผักที่พอทำได้ไม่กี่อย่าง กอปรกับมีไข่เหลืออยู่ด้วยเพราะงั้น... ข้าวผัดไข่โปะไข่ดาว มื้อเช้า
นายซุปตาร์โปรดอย่ามาอ่อย ตอนที่ 32 หลงได้แต่ห้ามรัก NC
“อย่าเลย ถ้านายโดนจับได้ขึ้นมาจะแย่เอา”โซดาพูดแล้วก็รู้สึกขัดเขิน เธอกำลังเปลือยหน้าอกต่อหน้าเขานะ แต่เด็กนี่กลับมาชวนคุยเรื่องเดทซะงั้นทั้งมือจ้องจะจับ มองสองเต้าเธอตาเป็นมัน ไหนจะขบปากอยากชิมอีก“คุณแอลก็เตือนเรื่องนี้อยู่ นายอย่าแหกกฎของเธอดีกว่า” เธอใจเต้นแรงก็จริงที่ได้ยินเขาชวนเดท แต่พอมาคิดดู เราสองคนอย่าเสี่ยงกันเลยดีกว่า ทว่าดูจากความดื้อของฮันเตอร์แล้วเขาเอาจริง...“ไม่น่าจะมีคนจำเราได้หรอกมั้ง”“ต่อให้นายพรางตัวยังไงพี่ว่า... คนที่ชอบนายก็จำได้อยู่ดี”มือหนากอบกุมเนินเต้าสวย สายตาแพรวพราวของเขาก็สบมองกัน โซดาที่เขินจนวางสายตาไม่ถูก หลุบตาหนีแล้วเม้มปาก หัวใจเธอเต้นไม่เป็นจังหวะเอาซะเลยเพราะเขาเป็นคนทำ...หัวใจจะวายตายไหมเนี่ย“เหรอ”“อื้อ”ฮันเตอร์แค่เลิกคิ้วทะเล้น เพราะเขาสนใจเต้าสวยมากกว่า ก่อนอ้าปากงับยอดปทุมถัน พร้อมแลบลิ้นตวัดเลียขึ้นลงเขาบีบความนุ่มนิ่มที่เด้งสู้มือ พลางช้อนตามองสีหน้าเสียวสุดๆ ของโซดาที่เหยเก“อ่ะ” โซดาตัวกระตุก หลังโดนลิ้นร้อนเขากระตุ้นจุดเสียวซ่านกระโปรงตัวสั้นเธอถูกถกมากองที่เอว ฮันเตอร์ยกตัวขึ้นเล็กน้อย เขาถอดกางเกงลงไปกองช่วงตาตุ่ม แท่งร้อ
นายซุปตาร์โปรดอย่ามาอ่อย ตอนที่ 31 กลัวเผลอใจไปคิดจริง
ร่างบางเม้มปากดึงหน้าเครียด เธอเดินตามหลังคนเด็กกว่าเข้าห้อง ตั้งแต่บนรถจวบจนถึงเพนท์เฮ้าส์ ฮันเตอร์ก็ปิดปากไม่พูดไม่จา เขาฮัมเพลงดูอารมณ์ดี แต่ยังเปิดโหมดงอนใส่เธออยู่นี่คงเป็นบททดสอบระดับสูง คือการให้โซดาเป็นฝ่ายง้อผู้ชายก่อน“เอ่อ...”เธอส่งเสียงในลำคอ ก่อนจะมุ่นคิ้วติดกัน มองเขาที่ทำเหมือนเธอเป็นธาตุอากาศ ร่างสูงเดินปลดกระดุมเสื้อ พลางถอดนาฬิกาวางบนโต๊ะ แต่กลับไม่หันมามองเธอสักนิดเด็กนี่เอาจริงเหรอโกรธ... จริงดิโซดาเหมือนถูกความกดดันรายล้อม ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลย เธอก็กวาดสายตาไปรอบห้อง ไม่มีตัวช่วยอื่นให้เธอเลือกเลย“เดี๋ยวก่อนสิฮันเตอร์ นี่นายจะเดินหนีพี่ไปไหน”จบแล้ว...ภาพลักษณ์ของโซดาหมดสิ้น ไม่เคยคิดภาพนี้ในหัวมาก่อน ภาพของเธอที่เข้าไปคว้าแขนเขาไม่ให้เดินหนี หลังอีกฝ่ายทำท่าจะเข้าห้องนอน ใบหน้าสวยติดประหม่าลามไปยังลมหายใจ“ขอโทษถ้าทำให้นายรู้สึกไม่ดี...”ฮันเตอร์ได้ยินคำขอโทษแล้ว เขาแอบอมยิ้มมุมปาก แต่เธอคงไม่เห็นตอนเขายิ้มหน้าทะเล้น โซดาคอตก งุดหน้าคางเกือบชิดอก มือก็เขย่าแขนเสื้อเขาให้หันมาคุยกันก่อน“ฮัน...”“แค่นี้เหรอครับ”“แค่นี้เหรอ ?”โซดากัดปากล่าง นี่เขาจะหย
นายซุปตาร์โปรดอย่ามาอ่อย ตอนที่ 30 อยากให้พี่คนสวยง้อ
“นายไม่กลัวว่าจะโดนตามแอบถ่ายอีกหรือไงฮัน”แอลถอนหายใจ แทนที่จะนัดเจอกันข้างนอก มีจังหวะหรือระยะห่างที่ไร้พิรุธว่า ทั้งคู่ไปไหนมาไหนด้วยกัน แต่ฮันเตอร์กลับวนเวียนใกล้ตัวโซดาเกินไปแบบนี้ถ้ามีภาพเขาหลุดอีกชุดที่สอง เธอต้องควักเงินจ่ายกระเป๋าแห้งแน่“ผมเข้าทางด้านหลัง ไม่น่าจะมีคนจับได้หรอกพี่แอล”“ดื้อชะมัด แต่ยังไงก็ระวังตัวหน่อยแล้วกัน”“ว่าแต่... พี่แอลมาข่มขู่คนของผมเหรอ”ฮันเตอร์แกล้งหยอกเย้า เขามาในสภาพสวมหมวกปกปิดใบหน้า แล้วก็ใส่แมสแต่ดึงลงมาไว้ใต้คาง“นายเห็นพี่ใจร้ายใจดำขนาดนั้นเลยรึไง” ผู้จัดการสาวจิปาก มองฮันเตอร์ที่ขำแล้วไหวไหล่ใส่“เผื่อพี่โดนเบื้องบนเขากดดันมาอีกแรงไง”“พี่โดนกดดันมาตลอดนายก็รู้”“แต่เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอ ผมไม่อยากให้พี่โซดามาอึดอัดด้วย”“เธอจะอึดอัดก็เพราะนายไม่ระวังพวกมือแอบถ่ายต่างหาก”“มันเป็นความผิดผมที่ไม่ระวัง หรือสตอคเกอร์ขายข่าวกันแน่พี่แอล...”โซดามองทั้งคู่สลับกันไปมา ก่อนโพล่งออกไป เพราะคิดว่าสองคนนี้กำลังจะทะเลาะกัน แต่ทว่า ผู้จัดการสาวกับตัวศิลปิน พูดจาจิกกัดกันเล่นเป็นปกติอยู่แล้ว“คุณแอลเขาไม่ได้ข่มขู่อะไรพี่หรอก เราคุยแล้วก็จบลงด้วยดี”
นายซุปตาร์โปรดอย่ามาอ่อย ตอนที่ 29 ไม่ขอเอาใจลงไปเล่น
ผู้หญิงที่โซดาเจอมุมร้าน แนะนำตัวว่าชื่อแอล เป็นผู้จัดการสาวให้วงของแฮกอิท เธอเกริ่นอย่างสุภาพว่าขอคุยส่วนตัว โซดาก็เลยพาอีกฝ่ายขึ้นมานั่งคุยที่ห้องทำงานด้านบนบรรยากาศค่อนข้างอึดอัด โซดาไม่ชอบคุยกับคนแปลกหน้า กอปรกับเธอที่มานั่งตรงหน้าเป็นผู้จัดการซุปตาร์ด้วยประหม่า...โซดาเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง ภายในห้องก็พาลเงียบสงัดอีก“ขอบคุณคุณโซดาที่ให้เกียรติมาคุยกับแอลนะคะ แล้วแอลก็ต้องขอโทษด้วยที่จะต้องพูดตามตรงค่ะ”ผู้จัดการสาวเกริ่นเสียงเรียบ สีหน้าจริงจัง เมื่อหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลที่อยู่ในกระเป๋ามาวางบนโต๊ะ“ฉันพอทราบเรื่องราวของคุณมาบ้างแล้ว...”“เรื่องของฉันเหรอคะ”“ใช่ค่ะ”“จากใครคะ”“จากคนที่เป็นคู่นอนของคุณ”สิ้นคำนั้น โซดาก็นิ่งชะงักไป ลมเย็นพลันแล่นผ่านขึ้นมาที่กลางอกแอลไม่ได้มีท่าทีคุกคามหรือข่มขู่ ใบหน้าเธอประดับรอยยิ้มทุกครั้ง เวลาที่ต้องปิดท้ายประโยคคำพูด แต่โซดานี่สิ ใจเต้นกระหน่ำปานจะหลุดจากอก ถ้าไม่นั่งเก้าอี้อยู่คงล้มตึงไปแล้ว“ฮะ- ฮันเตอร์เหรอคะคุณแอล” เธอพูดแล้วเม้มปาก การตอบไปแบบนั้นก็ไม่ต่างจากการยอมรับว่าฮันเตอร์คือคู่นอน...“คุณสองคนให้ข้อมูลตรงกันนะคะ”“เอ่อ...”“
You may also like
พิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่234.7K viewsเรื่องสั้นอีโรติก LOVE NC 25+++
C93.2K viewsธุลีใจ
เอเวอลีน เอ็มเอ็ม48.6K viewsรวมเรื่องสั้นเสียวๆจบในตอน เล่ม1
เหมือนแพ47.4K viewsเพียงข้ามคืนเหงา
บริโอ้76 viewsSpind Around บังเอิญร้ายให้รัก
Sherlina1.6K viewsดั่งพรหมลิขิตรัก
ฐิญาดา60 viewsเมีย(ลับ)ของราเชนทร์ 18+
Lucky ลัคกี้43 views
