Masuk## ด้านนุ##
วันนี้จะว่าโชคดีก็คงจะใช่หรือว่าจะโชคร้ายกันแน่ก็ไม่รู้อุตส่าได้อยู่ห้องอย่" พรีช!พรีชจำพี่ได้แล้วใช่ไหมครับพรีช!..."" เฮีย...ไม่ใช่ซิ!!พรีชไม่ได้เป็นอะไรกับรุ่นพี่จะเรียกแบบนี้ได้ยังไงใช่ไหม??"พรีชมองหน้านุด้วยแววตาว่างเปล่าเธอนึกไปถึงวันที่เธอได้ยินสิ่งที่เขาพูดกับเพื่อนในห้องที่ร้านคาราโอเกะวันนั้น" ไม่!ครับพรีช...พรีชเรียกพี่เหมือนเดิมนะครับ"" พรีชคงเรียกไม่ได้หรอกค่ะในเมื่อรุ่นพี่เห็นแค่พรีชเป็นแค่เด็กคนนึงที่อยากเล่นก็เล่นอยากเขี่ยทิ้งก็เขี่ยทิ้ง...ขอบคุณนะค่ะที่ดูแลวันนี้...พรีชขอตัวก่อน..."พรีชลุกขึ้นออกจากเตียงของนุทันทีที่พูดจบ " พรีช!!!พี่ขอโทษ...!!"นุกอดพรีชจากด้านหลังพร้อมกับซุกหน้าลงที่ไหล่ของเธอเขากอดเธอเอาไว้แน่นพรีชเองก็พยายามแกะมือของเขาให้ออกจากตัวเธอ" รุ่นพี่ปล่อยพรีช...พรีชจะกลับห้อง..."" ไม่!!พี่ไม่ปล่อย!!..."" ปล่อยพรีช!!"" พรีช!!ฟังพี่นะ!เรื่องวันนั้นพรีช...เข้าใจพี่ผิด!!"" หึ!เข้าใจผิด??รุ่นพี่คิดว่าพรีชเป็นพรีชคนเดิมที่รุ่นพี่จะหลอกได้ง่ายๆเหรอคะ??"" ไม่ใช่!!พี่ขอโทษ...พรีชฟังพี่ก่อนฟังพี่อธิบายก่อนนะครับ"นุยังคงกอดพรีชเอาไว้แน่นและแน่นยิ่งขึ้นอีกจนพรีชร้องออกมา
" มาหาใครคะ??"เสียงแม่ที่เข้ามาทำความสะอาดห้องทุกอาทิตย์เอ่ยถามนุที่กำลังยืนอึ้งระคนผิดหวังว่าคนที่อยู่ด้านในไม่ใช่พรีช" อ่อ!!ปะ..ป่าวครับพอดีเห็นมีไฟเปิดอยู่ก็เลยคิดว่าเจ้าของห้องจะกลับมาอยู่..."" อ๋อ.....พอดีป้ามาทำห้องให้เจ้าของห้องน่ะค่ะ ได้ยินมาว่าเธอจะมาพักที่นี่อีกไม่นานนี้อะไรประมานนี้แหละค่ะ.....งั้นป้าขอตัวก่อนนะคะ"" อ่ะ!!ครับ..!ครับ...."นุหลบทางให้แม่บ้านเดินออกไปเขาได้แต่มองตามแผ่นหลังของแม่บ้านแล้วนึกถึงคำที่ป้าบอกว่าเจ้าของห้องจะกลับมา " เอ๊ะ!!เดี๋ยวนะ..เมื่อกี้ป้าแม่บ้านบอกว่า.....เจ้าของห้องจะกลับมา! พรีซ....พรีซจะกลับมาอยู่ที่นี่เหรออย่างนั้นก็ดีซิ....พี่จะกลับมาอยู่ที่นี่ตั้งแต่วันนี้เลย"ในขณะที่นุกำลังดีใจเรื่องที่เจ้าของห้องที่คุ้นเคยกำลังจะกลับมาเขาก็กดต่อสายไปที่บ้านทันที "แม่ครับผมจะกลับมาอยู่คอนโดสักระยะนะครับ...."หลังจากที่คุยกับแม่เสร็จนุก็เดินไปที่ลิฟต์เพื่อลงไปด้านล่าง ระหว่างที่เดินออกไปเขาก็เห็นรถของแพรที่ขับเข้ามาจอดที่ลายจอดรถหน้าคอนโด"เจ้แพรมาทำอะไรที่นี่?"นุเลี่ยงที่จะไมให้แพรกับเดย์เห็นว่าเขาก็
" ตามดูต่อไป.."เสียงคนที่นั่งในรถสั่งลูกน้องที่นั่งอยู่ที่คนขับให้ตามดูพรีชต่อ เขามองตามพรีชที่ขับรถออกไปจากโรงแแรมช้าก่อนทที่จะสั่งให้ลูกน้องขับรถตามเธอไปอีกครั้ง" ท่านประธานครับเรามนัดทานข้าวกับลูกค้าที่โรงแรมตอนทุ่มครึ่งนะครับ..."" เลื่อนออกไปก่อน"" ได้ครับ!"เสียงตอบรับจากคนขับรถที่เป็นเลขาของเขาตอบกลับมาแล้วขับรถตามมรถของพรีชไปห่างๆเพื่อไม่ให้พรีชสงสัย รถของพรีชขับมาตามทางที่เขาคุ้นเคยมาก" ทำไม??ถึงขับมาทางนี้ล่ะ??"เสียงพึมพำของเขาพูดออกมาเบาๆสสายตาคมกริบๅจ้องไปที่รถของพรีชไม่วางตาจนพรีชขับมาถึงบ้านหลังที่เขาคุ้นเคย เขาบอกให้เลขาขับเลยไปจอดในที่ที่เขาเคยมาจอดส่งพรีชเวลาที่เธอกลับมาบ้านหลังนี้ เขาดูจนไฟในห้องของเธอเปิดขึ้น"ใช่เธอจริงๆ!!! ในที่สุดฉันก็หาเธอเจอ....."" เอาไงต่อดีครับ หรือว่าจะ.."" กลับ...!"เสียงทุ้มต่ำออกคำสั่งขึ้นทันที เขาดีใจระคนประหลาดใจเมื่อนึกถึงพรีชในตอนนี้ที่เธอผอมจนแทบจำไม่ได้เขายิ้มขึ้นที่มุมปากเล็กน้อยก่อนจะหลับตาลงนึกถึงตอนที่ได้อยู่กับเธอเมื่อตอนสมัยเรียน " เธอจำฉันไม่ได้???"เขาพึมพำออกมาขณ
พรีชเดินลงมาจากห้องนอนพอลงมาถึงก็เห็นพ่อนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องนั่งเล่นเธอเดินตรงเข้าไปหาพ่อเพื่อบอกว่าจะไปกินข้าวกับเพื่อน " แล้วไปกับใครบางล่ะลูก??""ไปกับพี่แพรค่ะ เดี๋ยวไปเจอกันที่ร้านอาหารในโรงแรมเลย "" อืม งั้นก็ไปเถอะขับรถดีๆละ"" ค่ะ พรีชไปก่อนนะคะ"พรีชรีบเดินออกไปที่รถแล้วขับออกไป เธอขับมาตามจีพีเอสที่ห่าวหรานส่งโลเคชั่นมาให้เธอขับมาจนถึหน้าโรงแรม พอจอดรถเสร็จเธอก็เดินมาที่หน้าทางเข้า" ยัยพรีช!!ทางนี้!!ทางนี้!!"เสียงของแพรตะโกนเรียกเมื่อเห็นพรีชกำลังเดินมา พรีชรีบเดินเข้าไปหาแพรกับเดย์ที่รออยู่หน้าทางเข้า ทั้ง3คนเดินเข้าไปในโรงแรมพร้อมกัน พรีชกดต่อสายหาห่าวหรานทันทีที่เข้ามาถึง ตื้ดดด ตื้ดดด " ห่าวหราน พรีชมาถึงแล้วนะ ห่าวห่าวอยู่ไหนเหรอ??"( พรีชหันมาข้างหลัง ทางนี้ ทางนี้ )ห่าวหรานรับสายแล้วเรียกพรีชจากด้านหลัง เธอหันกับไปมองก็เจอเข้ากับห่าวหรานที่ยืนโบกมือให้เธออยู่ " รอนานมั้ย?โทษทีมาช้าไปหน่อย หิวเหรอยัง??"" รอไม่นานหรอกเราก็พึ่งลงมา เก็บของพึ่งเสร็จเหมือนกัน แล้วพรีชหิวยังไปกินข้าวกัน""เอ่ออ พี่ก็ยังอยู
*วันกลับไทย* ห่าวหรานมาส่งพรีชที่สนามบินด้วยสีหน้าที่เศร้าสร้อย" ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะห่าวห่าว??"" ไม่ไปไม่ได้เหรอพรีช..."" ไม่ได้มันครบกำหนดข้อตกลงกับพ่อแล้วเราต้องกลับอ่ะ เดี๋ยวเราก็บินมาบริษัทพี่เราอยู่ที่นี่นายลืมไปหรือไง??"" มันไม่เหมือนกัน "" อย่าทำตัวงอแงเหมือนเด็กดิห่าวห่าวนายโตแล้วนะ" " ........"ห่าวหรานก้มหน้าลงไม่พูดอะไรต่อ เสียงประกาศเรียกไฟท์บินของพรีชประกาศเรียกครั้งสุดท้ายพรีชเลยเดินไปตามที่เขาประกาศเรียก ส่วนห่าวหรานก็ได้แค่มองตาม " พรีช!!เจอกันที่ไทยนะ!!"" ห๊ะ!!อะไรนะ!! "พรีชเดินไปไกลแล้วห่าวหรานกับเลือกที่จะตะโกนบอกเธอ แต่พรีชก็ได้ยินไม่ถถนัดเธอเดินเข้าไปด้านในเพื่อที่จะไปขึ้นเครื่อง พอเครื่องออกไปห่าวหรานที่ยืนมองอยู่ด้านในก็จัดการโทรศัพท์กลับไปที่บริษัทเพื่อเคลียร์งานเขาเดินออกจากสนามบินตรงไปที่บริษัททันที ----ประเทศไทย----+++สนามบิน+++พรีชลงเครื่องเสร็จก็มารอกระเป๋าเพื่อที่จะได้ไปยื่นรอแพรกับเดย์ที่บอกว่าจะมารับแต่ตอนนี้ก็ยังไม่เห็นทั้ง2คน 📲📲📲เสียงโทรศัพท์ของพรีชดังขึ้นเธอล้วงมือลงไปหยิ
เสียงตะโกนดังมาจากกลุ่มที่กำลังแข่งกันลงมาเพราะอยู่ดีๆ1ในกลุ่มก็เสียหลักพุ่งมาทางพรีชที่กำลังนั่งอยู่ ห่าวหรานพอได้ยินก็หันไปดูแล้วรีบจับแขนของพรีชให้ลุกขึ้นทันที ทั้งพรีชและห่าวหรานล้มลงไปกองกับพื้นใกล้ๆกันคนที่เสียหลักไถลลงมานั้นก็ล้มไม่เป็นท่านอนหงายท้องอยู่เพื่อนๆที่มาด้วยก็รีบเข้ามาช่วยกัน " ขอโทษนะ พวกนายเป็นไรกันไหม??"" มะ..ไม่เป็น โอ๊ะ! "" เป็นอะไรมั้ยพรีช??"ขณะที่ห่าวหรานกำลังประคองให้พรีชลุกขึ้นยืน แต่...!!ยังไม่ทันที่จะลุกขึ้นยืนพรีชก็ล้มลงไปอีกรอบห่าวหรานรีบนั่งลงไปดูเธอทันที" เป็นอะไร?? พรีช!! "" ข้อเท้า..."ห่าวหรานรีบก้มลงไปดูข้อเท้าของพรีช ส่วนคนที่ก่อเหตุก็เจ็บไม่แพ้กันเพื่อนๆรีบพาทั้ง2คนไปที่ห้องพยาบาลเพื่อดูอาการ " พวกเราขอโทษนะที่ทำให้แฟนนายต้องมาเจ็บตัว"" ไม่ใช่ๆเราเป็นเพื่อนกันน่ะ"พรีชรีบยกมือขึ้นโบกไปมาปฏิเสธทันทีทุกคนที่ได้ยินก็ได้แต่พยักหน้าเป็นคำตอบห่าวหรานพาพรีชไปนั่งที่เก้าอี้ให้หมอดูขาของเธอส่วนคนที่ไหลมาชนอาการหนักกว่าหมอเลยต้องไปดูคนนั้นก่อน ระหว่างที่รอหมอห่าวหรานก็ให้พรีชนั่งรอส่วนตัวเขาก็เดินออกไปหาเค
" พี่จะไหวเหรอค่ะ ?" " ไหวซิ!!พ่อไม่กล้าทำอะไรพี่หรอกในเมื่อพินัยกรรมของแม่ได้ยกกิจการทั้งหมดที่เป็นชื่อของแม่ยกให้เรา2คนพี่น้องอยู่แล้วยัยป้ากับลูกของมันก็ไม่มีสิทธิ์แม้แต่พ่อไม่มีสิทฺธิ์เหมือนกัน ลุงทนายก็อยู่มีอะไรปรึกษาได้อยู่แล้วแม่ฝากลุงทนายให้คอยดูแลเรา2คนให้ดี น้องยังไม่รู้ลุงทน
" ไอ้นุ!!รอกูด้วยดิว่ะ..." บีมรีบวิ่งตามนุมาจนถึงหน้าร้านข้าวที่พวกสาวๆนั่งกินกันอยู่ ทั้งคู่เดินเข้าไปข้างในร้านแล้วสั่งของมากินกัน " เดี๋ยวกูมา...." " มึงจะไปไหน?" " ไปห้องน้ำมึงจะตามกูไปด้วยมั้ยล่ะ ?" " เอ่อๆมึงไ
## คอนโดของนุ วันนี้บีมมาเล่นที่ห้องของนุทั้งคู่พร้อมกับของกินที่ทั้งคู่ซื้อมาเต็มโต๊ะระหว่างที่กินกันอยู่นุก็เลื่อนดู ตต ไปด้วยแล้วก็มาหยุดที่คลิปหนึ่งที่มีเด็กสาวกำลังถ่ายเล่นกันในนั้นเป็นคนที่เขารู้จักคุ้นหน้าตาดีในคลิปจินกำลังตั้งกล้องแล้ววิ่งไปหาพรีชที่ยืนรออยู่พอจินวิ่งไปถึงทั้ง2
นุร้องเพลงในไลฟ์ได้ไม่กี่เพลงก็ขอตัวลงไลฟ์เพราะพรุ่งนี้เขามีเรียนในช่วงเช้าพอลงไลฟ์เสร็จนุก็นั่งเลื่อนโทรศัพท์ดูแล้วก็ไปสะดุดกับรูปๆหนึ่งที่มีเจ้าของโพสไว้มันเป็นรูปแขนของเธอที่มีรอยแผลถลอกพร้อมกับข้อความที่ตัดพ้อกับตัวเธอเอง ///น่ารักแค่ไหนแต่อ้วนแบบนี้ใครเขาจะมาสนใจ///นุเลื่อนเป






![คุณเลขากับสามีทิพย์ [ Comedy 18++]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
