Mag-log in## ด้านพรีช ##
วันนี้เกิดเรื่องวุ่นวายเยอะเลยคิดไม่ถึงว่าพี่แพรจะเพอแยกจากบีมนุก็เดินกลับมาที่ห้องของตัวเองเขาไขกุญแจเพื่อที่เข้าห้อง พอเปิดประตูเข้ามาก็เห็นว่าพรีชหลับอยู่บนเตียง เขาเลือกที่จะเดินเลี่ยงไปที่ห้องน้ำก่อนเขาหายไปพักใหญ่ก่อนที่จะเดินออกมาพร้อมกับผ้าขนหนูที่พาดที่บ่าท่อนบนที่ยังไม่ได้ใส่เสื้อปกปิดเผยให้เห็นซิกแพคที่เป็นของเขาเขาเดินมาที่เตียงยืนมองคนแก้มยุ้ยที่หลับไม่รู้เรื่องอะไรอยู่บนเตียงอยู่สักพักเขาก็เดินไปใส่ชุดนอนแล้วลงมานอนบนเตียงเากอดเธอจากด้านหลัง พรีชขยับตัวเล็กน้อยก่อนที่จะหันมากอดเขาตอบโดยที่เขาไม่ทันทีจะได้ตั้งตัว นุเขี่ยผมที่ลงมาปิดหน้าของพรีชออกแล้วจุมพิตไปที่หน้าผากของเธอไปทีก่อนที่เขาจะข่มตาให้หลับลงโดยที่มีเด็กน้อยแก้มยุ้ยตัวกลมนอนกอดเขาอยู่ ถ้าเป็นคนอื่นเขาก็คงจัดการไปแล้วคงไม่ปล่อยให้นอนกอดอยู่แบบนี้หรอกคืนนี้คงได้ไปหลายน้ำแล้ว แต่นี้ดันเป็นน้องของพี่รหัสจอมโหดแถมเด็กนี้ก็อ่อนต่อโลกเกินไปนุนอนกอดพรีชเอาไว้( หลับแบบนี้ตื่นมาจะตกใจไหมเนี้ย??)ไม่นานเขาก็หลับตามพรีชไป##เช้าวันต่อมา##นุออกจากห้องตัวเองไปตั้งแต่เช้ามืดเพื่อไม่ให้ผิดสังเกตุเขาออกไปวิ่งออกกำลังกายเหมือนกับทุกวันพอวิ่งกลับมาถึงก็เห็นพรีชอยู่ในสวน
แพรหยุดมองอยู่พักนึงก่อนที่จะสะกิดแขนให้เดย์ เดย์ที่นั่งมองอยู่ก็หันมามองแพรที่กำลังสะกิดแขนของเขาอยู่แพรใช้สายตามองไปทางพรีชที่มีอาการแปลกๆ " มีอะไร?? "" เธอดูยัยน้องสิ! ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ?"เดย์หันไปมองหน้าพรีชที่ตอนนี้กำลังทำสีหน้าลำบากใจอยู่ ส่วนตัวต้นเรื่องกับนั่งนิ่งทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ เดย์ใช้ขาเตะเข้าไปที่หน้าแข้งของนุเต็มๆทำเอานุต้องทำหน้าเหยเกกันเลย นุมองหน้าเดย์ที่ตอนนี้ทำหน้านิ่งเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นนุเลยปล่อยมือจากพรีชปล่อยให้เธอนั่งกินข้าวต่อ พอกินข้าวเสร็จพรีชก็ไปเก็บเสื้อผ้าแล้วลงมาพร้อมกับพ่อที่จะไปกับพวกเธอด้วย " ยัยน้องเดี๋ยวไปกับไอ้ตัวดีนั่นก่อนพาพ่อไปด้วยเดี๋ยวพี่กับเดย์ตามไป"" ห๊าาาา แล้วทำไมต้องไปกับรุ่นพี่ด้วยล่ะคะ??เราไม่ได้ไปเที่ยวกันเองเหรอคะ??"" ใครบอกว่าเราจะไปเที่ยวกันเอง" " ไม่ใช่เหรอคะ??"" ก็ไม่ใช่น่ะซิ เราจะไปเที่ยวบ้านสวนของไอ้ตัวนั้นกันต่างหาก"" อะไรนะ บ้านสวน???"" ใช่จ๊ะ!เราจะไปเที่ยวบ้านสวนกัน ไอ้เจ้านั้นมันอุตส่ามาชวนทั้งที"" ใช่ ปกตินุมันไม่เคยให้ใครไปที่บ้านสวนของมันหรอก""
" เรื่องนี้ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน นั้นเพื่อนเธอไม่ใช่??"" ค่ะยัยจิน แต่...พรีชไม่คิดว่าทั้ง2คนนั้นจะมาด้วยกันได้เห็นเจอกันทีไรทะเลาะกันทุกที"" อืม ไม่ต้องไปสนใจพวกนั้น เรามากินข้าวแค่เรา2คนนั่นกับข้าวมาแล้วเรามากินกันดีกว่า"พอข้าวมาเสริฟพรีชกับนุก็นั่งกินข้าวกันจนเสร็จก็พากันกับคอนโด ----อาทิตย์ต่อมา----พรีชต้องกลับบ้านตามที่นัดกับแพรเอาไว้ ส่วนนุก็จำต้องกับบ้านที่ต่างจังหวัดเหมือนกันทั้งคู่แยกกันไประหว่างทางก็โทรหากันตลอด พอพรีชมาถึงบ้านก็ต้องวางายจากนุก่อนไม่งั้นคงโดนแพรจับได้ ขณะที่มาถึงบ้านแพรกับพรีชก็ต้องตกใจอีกครั้งที่เห็นแม็กกับแม่นั่งอยู่ภายในบ้าน โดยที่มีพ่อของพวกเธอนั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่นแพรกับพรีชเดินเข้าไปหาพ่อของเธอ " อุ๊ย!!ดูสิว่าใครมา" เสียงวิดังทักแพรกับพรีชที่กำลังเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่นแม็กพอเห็นแพรกับพรีชก็เดินตามทั้ง2คนไปห้องนั่งเล่น " พ่อ!!!ทำไมไอ้!!อี!!2คนนี้ถึงมาอยู่ในบ้านเราอีก??!!"" คุณพ่อคะ มีเรื่องอะไรหรือป่าว??บอกเรา2คนได้นะคะ??"" แพร,พรีช พ่อไม่ได้ให้2คนนั้นเข้ามานะ ทั้งคู่บอกว่าจะมาเก็บของพ่อก็เลยให้เข้าม
หลังจากที่กินอาหารเช้าเสร็จพรีชก็บอกสิ่งที่ชอบกับที่ไม่ชอบให้นุฟังจนบ่าย วันนี้นุมีขึ้นไลฟ์ช่วงบ่ายเขาเลยกลับห้องของตัวเองไปเพื่อเตรียมที่จะขึ้นไลฟ์ แต่เขาก็ไม่ลืมที่จะมาพาพรีชไปห้องของเขาด้วยเหมือนกันแล้วด้วยความที่พรีชไม่ได้ออกไปไหนเธอก็เลยตมไปที่ห้องของนุเพื่อนั่งดูเขาไลฟ์ระหว่างที่ไลฟ์อยู่โทรศัพท์ของนุก็สั่นขึ้นมาพอพรีชเห็นว่าเป็นชื่อของแพรก็หยิบให้เขาหยิบมาดู นุเลยรับโทรศัพท์มาพูดในไลฟ์โดยการที่เขานั่งหันหลังให้คนดูแล้วปิดเพื่อที่จะได้รับสายของแพร " ครับพี่..." ( เห็นน้องกูป่ะ??) " ทำไมอ่ะพี่มีอะไรหรือป่าว??" ( ว่าจะชวนไปข้างนอกสักหน่อย) " ไม่รู้ดิ ผมทำธุระอยู่ข้างนอกแค่นี้ก่อนนะพี่" ( เอ่อๆ มึงไปทำธุระของมึงเหอะ เดี๋ยวกูโทรหาน้องกูเอง) " ครับ" พอวางสายจากนุเสร็จเสียงโทรศัพท์ของพรีชก็ดังขึ้นพรีชหันมองไปที่นุแล้วยกโทรศัพท์ให้นุดูว่าเป็นเบอร์ของแพรที่โทรเข้ามา นุที่นั่งอยู่หน้ากล้องก็รีบขอตัวกับสาวๆในไลฟ์ออกไปจากหน้ากล้องเพื่อไปช่วยพรีชหาข้อแก้ตัวทันที " เฮียเอาไงดี??พี่แพรโทรมา" "เดี๋ยวขอคิดแป๊บ" ระหว่างที่กำลังคิดแพรก็โทรเข้ามาตลอดไม่ขาดสายเลยทีเดียวเพราะด้วย
" อ้าว??ไปไหนแล้วว่ะ" " รุ่นพี่!ทางนี้ " เสียงของพรีชเรียกจากอีกด้านของที่จอดรถเธอวิ่งมาหานุที่ยืนรออยู่พอพรีชมาถึงทั้งคู่ก็พากันกลับคอนโดระหว่างทางที่กลับทั้ง2กับเงียบมาตลอดทางมันช่างเป็นบรรยากาศที่หน้าอึดอัดเสียจริงๆ " รุ่นพี่..." " ................" " รุ่นพี่ยังไม่หายโกรธพรีชเหรอคะ??" " คิดว่าไงล่ะ??" " ขอโทษคะที่ลืมบอกว่า.....ยัยจินจะมารับไปกินข้าวด้วย" " งั้น..วันนี้ต้องไถ่โทษ" " ไถ่โทษ???" " ใช่ ไถ่โทษ" นุขับรถมาถึงคอนโดทั้งคู่ช่วยกันถือของขึ้นบนห้องพอเข้าห้องมาพรีชก็เอาของไปวางที่โต๊ะกินข้าวเธอยืนแกะของกินออกใส่จานส่วนนุพอเข้าห้องมาได้ เขาเดินมาที่โซฟาด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไหร่ " รุ่นพี่!!จะไปไหนคะ??" " เดี๋ยวมา..." เสียงพูดเรียบเฉยของนุที่กำลังจะเดินออกไปจากห้อง " อ่อ ค่ะ" เมื่อได้คำตอบที่ดูเหมือนจะเย็นชาของนุพรีชก็ก้มหน้าแกะของกินต่อส่วนนุก็เดินกลับไปที่ห้องของตัวเอง เขาหายเข้าไปที่ห้องของตัวเองนาน จนพรีชที่แกะของกินเสร็จก็นั่งรอจนหลับคาโต๊ะไป แก๊ก! นุเปิดประตูเข้ามาในห้องก็เห็นพรีชหลับอยู่ที่โต๊ะกินข้าวเขาเดินมาดูพรีชที่หลับอยู่ก
##อาทิตย์ต่อมา## กริ้งงงงงง กริ้งงงงงง ภายในห้องเสียงโทรศัพท์ที่วางอยู่ที่หัวเตียงดังขึ้น นุที่กำลังหลับอยู่ใต้ผ้าห่มเขาควานหาโทรศัพท์ที่วางอยู่มารับสายที่โทรเข้ามาโดยที่ไม่ได้ลืมตาดูเลย " โหลลลลล " ( ไอ้นุ!!มึงตื่นรึยังว่ะ??) " มึงมีไรพูดมา กูจะได้นอนต่อ" ( นอนต่ออะไรของมึง นี่มึงลืมนัดกูใช่ป่ะ??) " กูไปนัดกับมึงตอนไหน...." ( เอ้า!!!ไอ้นี่ลืมกูเฉย มึงนัดกูไว้เรื่องที่จะไปเที่ยวบ้านมึงไง??นี่!มึงลืมไปแล้ว) " กูไม่ได้ลืม แค่กูไม่อยากกลับไปรบกวนคุณปู่กูพักผ่อน" ( ทำยังกับบ้านมึงมีหลังเดียวเนอะ..... ) นุเปิดผ้าห่มออกมานั่งคุยโทรศัพท์กับบีมด้วยสีหน้าที่บ่งบอกเลยว่าถ้าไม่พามันไปเที่ยวบ้านคงไม่มีทางจบแน่ๆ "มึงรู้ได้ไงว่ากูมีบ้านหลังอื่นด้วย??" ( แหมมมมมม ทำเหมือนมึงกับกูพึ่งรู้จักกันเนอะ....) " เอ่อๆ แล้วมึงเตรียมตัวแล้วไง??" ( กูเตรียมพร้อมนานล่ะ เหลือแต่มึงนี่แหละ) " เอ่อๆ เดี๋ยวกูโทรบอกที่บ้านให้จัดที่ไว้ แค่นี้กูจะนอน" ( เอ่อกแค่นี้แหละ ) ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด พอวางสายได้นุก็เอาผ้าห่มมาคลุมโปงนอนต่ออทันทีนอนไปได้สักพักก็นึกขึ้นได้ว่าวันนี้ต้องพาพรีชไปกินข้าวเขา







