บทที่ 4 หลงเมีย(ตามใจเมีย)

ครืน!!

“โฮปมึงนอนยัง”

“กำลังจะนอนนี่แหละมึงมีอะไร” โฮปถามคนที่โทรเข้ามาหากลางดึก

“พรุ่งนี้เจอกันแต่เช้านะมึง” ปราบพูดกำชับเพื่อน พรุ่งนี้เป็นวันที่พวกเขาทั้ง 3 คู่ นัดกันไปออกทริปบิ๊กไบค์และนอนกางเต็นท์1คืน

“รู้แล้วน่ากำลังจะนอนนี่ไง” จะไม่ได้นอนก็เพราะมึงโทรมารบกวนนี่แหละ

“กูกลัวมึงแอบเอาเมียก่อนไปเดี๋ยวไม่มีแรงขับรถ” ปราบพูดเย้าแหย่พร้อมกับเสียงขำที่เล็ดลอดเข้ามาในสาย

“ถึงเอากูก็ไหวไม่ได้เหมือนมึงนั่งก็โอ๊ยลุกก็โอ๊ยทำตัวเป็นคนแก่ไปได้”

“ค้าบบๆ พ่อคนอายุน้อย อีกไม่กี่ปีก็จะ 40 แล้ว พ่อหนุ่มเหลือน้อย” ปราบเยาะกลับด้วยความหมั่นไส้

“จะเลิกกวนได้ยัง ที่โทรมานี่คือ”

“โทรมากวนเฉยๆ พึ่งเก็บของเสร็จ”

“รีบไปนอนเลยมึง”

“เออกูไปแล้ว โซนเรียกแล้วเดี๋ยวกูโดนด่า”

“เออๆ” แล้วปราบก็ว่างสายไป โฮปได้แต่มองหน้าจอแล้วส่ายหัวให้กับความมึนของเพื่อนตัวเอง มันกวนตั้งแต่อายุ 20 ยันจะ 40 แล้ว ไม่เหนื่อยบ้างหรือไงวะ

“เฮ้อ!!” โฮปได้แต่ถอนหายใจออกมายืดยาว

“มีอะไรหรือเปล่าครับ” มีนเอ่ยถามคนอายุมากกว่าหลังจากที่เห็นวางสาย

“ไอ้ปราบมันโทรมากับซับเวลากลัวเราสาย แต่เฮียว่ามันคงนอนไม่หลับถ้าไม่ได้กวนประสาทใครสักคน” โฮปแอบบ่นเพื่อนให้คนรักฟัง

“เฮียก็ไปว่าเพื่อน เรานอนดีกว่าครับ พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้า” มีนตีแขนอีกฝ่ายไปที่หนึ่งแล้วเอนตัวลงนอนห่มผ้าผืนใหญ่นุ่มๆ

“มาเฮียกอด” โฮปอ้าแขนให้อีกฝ่ายขยับเข้ามาหา แล้วทั้งสองก็นอนกอดกันกลมหลับไปจนถึงเช้า

.

.

วันต่อมา

วันที่ทุกคนนัดกันไปออกทริปก็มาถึง บิ๊กไบค์ทั้งสามคันมาจอดรวมตัวกันอยู่ที่ใต้คอนโดของโฮป จนสมาชิกมากันครบก็พากันเริ่มออกเดินทาง

"เดี๋ยวเราไปกินข้าวที่นู่นเลยแล้วกันเพราะมันใช้เวลาไม่ถึงสามชั่วโมง"โฮปจัดแจงบอกกับทุกคน

"ค้าบบพ่อหนุ่มนักบิด" ปราบอดที่จะแขวะโฮปไม่ได้

"ถ้าจะเต่าคลานแบบมึงกูให้ห้าชั่วโมงก็ได้นะเดี๋ยวกูกางเต็นท์รอ"เขาพูดไปงั้นแหละ ไอ้ปราบมันสิงห์นักบิดใครๆ ก็รู้ ไม่งั้นมันจะเปิดร้านแต่งรถบิ๊กไบค์เหรอ เพราะความชอบล้วนๆ

"ดูถูกกันมากไปแล้วไอ้โฮป ระดับกูชั่วโมงเดียวยังไหว"มึงเจอกูโฮป มึงเจอ ตามให้ทันแล้วกัน

"พอเลยทั้งสองคนเอาที่ปลอดภัย ไม่ต้องโชว์เก่ง" มีนรีบห้ามทัพก่อนที่การเดินทางครั้งนี้จะกลายเป็นงานแข่งรถไปเสียก่อน

"ฟาร์ว่าเราไปกันเลยดีกว่าสายมากเดี๋ยวรถติด"

"ไปครับ"

ทั้งสามคันใช้เวลาราวๆ สามชั่วโมงก็มาถึงลานตรงหน้าภูตาดฟ้าที่เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าไปกางเต็นท์ได้ โดยที่ไม่ไกลจากจุดที่พักมีร้านอาหารคอยให้บริการอยู่หลายร้าน

"มื้อเที่ยงเรากินเป็นพวกจานเดียวกันไปก่อนดีไหมแล้วตอนเย็นค่อยมาคิดกันอีกทีว่าจะกินอะไร"โซนแนะนำ

"ถ้าอย่างนั้นหมูกระทะไหมบรรยากาศแบบนี้" ฟาร์รีบเสนอทันที

"อันนี้เห็นด้วย" คิงยกมือสนับสนุน

"ก็ดีนะ ไม่ได้กินมานานแล้วเหมือนกัน"โซนเห็นด้วยไหนก็เป็นกลุ่มเพื่อนกันกินอะไรที่ต้องล้อมวงกินไปด้วยคุยไปด้วย ก็ได้อรรถรสดี

"เฮียโฮปว่าไง มีนว่าก็โอเคนะ"เขาหันไปถามแฟนตัวเองเฮียโฮปไม่กินของย่างนักไม่เชิงไม่ชอบแต่ไม่ใช่แนว อีกฝ่ายให้เหตุผลว่าขี้เกียจจุดเตาถ่านทั้งยังต้องมาเสี่ยงดวงเรื่องร้านหมูกระทะ (สมัยก่อนคิง ปราบ และโฮปกินเมนูนี้ทีไรชอบท้องเสียทุกที) ถึงอย่างนั้นโฮปก็ตอบอย่างไม่เรื่องมาก

"ได้หมดเลยครับ"

"นี่กูออกเสียงไม่ได้แล้วใช่ไหม"ปราบชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง (แล้วกูเลือกอะไรได้ละ)

"ห้าเสียงมึงสู้อะไรได้ปราบ"คิงพูดอยากเหน็บแนม

"ก็ไม่ได้จะสู้ เมียกูว่ายังไงก็ตามใจอยู่แล้ว"

"เรารีบกางเต็นท์กันก่อนดีกว่าจะได้ไปกินข้าวกัน"ฟาร์ว่าขัดอีกครั้งก่อนที่จะแอบหยิกคิงเบาๆ (รู้ว่าแค้นใจ แต่เบาหน่อย)

เต็นท์สามหลังถูกกางเรียงกันหันหน้าไปทางวิวภูเขาได้ยินมาว่าช่วงพระอาทิตย์ขึ้นมุมนี้ถือเป็นมุมที่สวยที่สุด

"ตอนเช้าตื่นมาดูพระอาทิตย์ด้วยกันนะ"

"เฮียจะตื่นไหวเหรอ"

"เฮียก็ให้มีนปลุกไง"

"แต่ถ้าปลุกแล้วไม่ยอมตื่นมีนหนีออกมาดูคนเดียวเฮียห้ามโกรธนะ"

"เฮียตื่นแน่นอนถ้าคนปลุกเป็นมีน"

"เห้ยๆ!! ไอ้เต็นท์นี้อย่าเพิ่งจู๋จี๋กัน ไปกินข้าวก่อน" ปราบเปิดเต็นท์เข้ามาเรียก ทำให้โดนโฮปมองจิกไปที "มารผจญ"

"แน่นอน มึงอย่าหวังจะได้สวีทกัน กูจะตามขัดขวาง"ปราบเบ้ปากไม่สะทกสะท้านอยากด่า ก็ด่าไป

"แฟนมึงก็มี"

"วันนี้โซนมันอารมณ์ไม่ค่อยดี สงสัยอากาศร้อน"

"อากาศร้อนหรือน้องมันรำคาญมึง"ได้ทีเขาก็สวนเลยทำเอาปราบชี้หน้าอย่างหมั่นไส้

"ปากไม่เป็นมงคลนะมึง จะไปกินไหมข้าว เพื่อนๆ รออยู่"

"เดี๋ยวตามไป"

ช่วงค่ำของวัน

"พี่เจ้าของร้านหมูกระทะบอกว่ามีเบียร์ด้วยนะ"ปราบชี้นิ้วไปที่ร้าน หลังจากที่ไปเดินสำรวจรอบๆ มาแล้ว

"กะจะเมามันทุกวันเลยหรือไง"โซนส่ายหน้าอย่างระอาให้กับแฟนของตัวเอง

"คนมันชอบดื่ม ขอดื่มหน่อย"แขนแกร่งเกี่ยวเอวโซนไว้พร้อมทำหน้าออดอ้อน

"เคยห้ามได้หรือไง"นิ้วขาวจิ้มเข้าที่หน้าผากอีกฝ่าย

"มึงก็รู้คำตอบอยู่แล้ว แต่ก็อยากให้ดื่มด้วยกันดื่มคนเดียวโดยไม่มีมึงเบียร์มันก็ไม่อร่อย"เขาพูดหว่านล้อม

"อายเพื่อนไหม"พูดออกมาได้ ดวงตาของโซนมองไปที่คนอื่นไวๆ

"ไม่อาย เฮียคนรักเมียครับ"

"กูชินแล้วมึงตามสบายเลยโซน" ฟาร์รีบออกตัว เพราะคู่ของเขาก็คลอเคลียไม่แพ้คนอื่น ตั้งแต่แต่งงานมานี่เฮียคิงตัวแทบจะติดกับเขาตลอด จนแทบจะกลายเป็นปาท่องโก๋แล้ว

"จะว่าไปเบียร์เย็นๆ หมูกระทะร้อนๆ กับบรรยากาศแบบนี้ถือว่าเด็ดเลยนะ" คิงนึกภาพในหัวที่ลอยมาเป็นฉากๆ

"โห!! ไอ้คิงครั้งแรกเลยที่มึงพูดเข้าหูกูว่ะเพื่อน เหลือมึงแล้วไอ้โฮป"ปราบยกนิ้วให้คิงแล้วก็หันไปหาเพื่อนอีกคนหวังจะได้รับคำตอบที่น่าพอใจ

"ถ้ามีนดื่มกูก็ดื่ม"อย่าว่าแต่พวกมันสองตัวเลยเขาก็คลั่งรักแฟนไม่แพ้กันชี้ให้เป็นนกก็จะเป็น ชี้ให้เป็นขอนไม้ก็จะเป็นให้ตามที่บัญชามา

"กูว่ากูเจอละคนหลงเมียมากกว่ากูแล้วตอนนี้"ปราบเอ่ยแซวออกมา ให้มันได้แบบนี้สิเพื่อนกูแต่ละคน เชื่อเมียนี่เจริญบอกเลย

"เอาซิครับบรรยากาศแบบนี้ มันพลาดกันได้ที่ไหนกัน"มีนเห็นด้วยกับทุกคน

เมื่อพระอาทิตย์คล้อยต่ำลงจนท้องฟ้าเปลี่ยนสี สรุปแล้วเมนูวันนี้คือหมูกระทะร้อนๆ พร้อมด้วยเบียร์เย็นๆ ตามที่ทุกคนพูดคุยกันไว้

ทั้งหกคนเลือกที่จะสั่งมานั่งกินที่หน้าเต็นท์พร้อมกับเปิดเพลงคลอเบาๆ ไม่ให้เป็นการรบกวนคนอื่นๆ

"นานๆ ได้มาเที่ยวแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ เงียบสงบไม่วุ่นวายดี"โฮปมองบรรยากาศรอบๆ ตัว ถ้าเป็นในเมืองหาอะไรแบบนี้ไม่ได้หรอกคิดถูกที่มาที่นี่ ต้นไม้และอากาศรอบๆ ต่างเย็นสบายอาจจะมีพวกแมลงบ้างแต่เขาก็พกยามาทาด้วย

"ปกติมึงอยู่แต่ในผับไง" ปราบรีบหันไปแขวะเพื่อนเดิมทีปราบเป็นคนที่นิ่งเงียบที่สุดในกลุ่มไม่ขี้แขวะแบบนี้ แต่เรื่องในคราวนั้นที่เมียมันทิ้งมันก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังฝ่าตีนเลยสร้างความหมั่นไส้ให้แก่โฮปและคิง

"เหมือนมึงเลย"

"เหมือนกูยังไง"ปราบขมวดคิ้วฮับพลันเมื่อคิดไม่ทันกับคำพูดของเพื่อน

"วันๆ ขลุกอยู่แต่กับหมาในปาก"โฮปคีบหมูใส่ปากหน้าตาเฉยไม่สนใจสีหน้าเพื่อนตอนนี้เลย รอบๆ ข้างหัวเราะกันดังลั่นที่ทำให้ปราบหัวเสียได้

"ไอ้โฮปนี่มึงด่ากูนิ"ปราบใช้ตะเกียบชี้หน้า

"ชมมั้ง"

"โซนมึงดูแฟนเพื่อนมึงด่ากูว่าปากหมา"ปราบที่ทำอะไรไม่ได้ก็หันเป็นฟ้องแฟนตัวเอง ต้องการทวงความยุติธรรมให้ตนเอง

"แต่เฮียโฮปเป็นเพื่อนมึงทำไมต้องพูดอ้อม แล้วมันจริงอย่างที่เฮียเขาพูดไหม"แฟนหนุ่มสวนกลับอย่างไม่ไหวหน้า

"ไม่มีใครเข้าข้างกูเลยเซ็ง"ปราบทิ้งตะเกียบแล้วลุกขึ้นจากที่นั่งพร้อมหน้าที่บูดงอ

“มึงจะไปไหน” คิงเงยหน้ามองเพื่อน

“เข้าห้องน้ำ ไปด้วยไหม”

“รีบไปเลยสัตว์!!” จากนั้นปราบก็เดินไปที่ห้องน้ำซึ่งอยู่ฝั่งซ้ายของลานกางเต็นท์เดินห่างออกมาสักหน่อยก็ถึง

"ปวดหัวหน่อยนะพามันมา"โซนพูดขึ้นในวงหมูกระทะ

"ตลกดีปกติไม่ค่อยมีใครทำเฮียโฮปให้ลุกขึ้นมาด่าได้นะก็มีแต่เฮียปราบแฟนมึงนั่นแหละ"มีนยิ้มเยาะออกมา

"กูล่ะเหนื่อยกับมัน" โซนถอนหายใจออกมายืดยาว

"ไอ้ปราบเป็นแบบนี้ของมันมานานแล้ว ตั้งแต่รู้จักกันแรกๆ เรื่องปากหมาคือที่หนึ่ง แต่เรื่องรักเพื่อนรักฝูงก็ที่หนึ่งด้วยเหมือนกัน ถึงคบมันมาได้จนถึงตอนนี้ไง" โฮปพูดถึงมุมดีๆ ของเพื่อนจอมโวยให้โซนฟัง

"ก็จริง ตั้งแต่คบกันมาถ้าจะตีกันก็มีแค่เรื่องปากมันนี่แหละ ส่วนเรื่องผู้หญิงตั้งแต่เกิดเรื่องคราวนั้นก็ไม่มีอีกเลย"โซนหยักไหล่อย่างไม่ยี่ระกับเรื่องในอดีต

"เพราะไม่มีใครทนปากมันได้"

"เฮียโฮปอย่าว่าเพื่อน"มีนรีบปรามไว้

"พูดจริงๆ"

"เดินมานู้นแล้ว อายุยืนไหมล่ะบ่นถึงปุ๊บโผล่มาปั๊บ" โซนหันไปมองร่างสูงเดินจ้ำเท้ากลับมา

"วันนี้ขอไม่ดึกมากนะพรุ่งนี้จะแวะพามีนไปไหว้พระ"โฮปบอกกับเพื่อนๆ แถวนี้มีวัดบนภูเขาที่ต้องเดินขึ้นไปถ้าไปช่วงสายกลัวจะเป็นลมก่อนจะถึงยอดเขา

"เดี๋ยวนะไอ้โฮปนี่มึงอารมณ์ไหน"จู่ๆ ก็มาธรรมะธัมโมซะงั้นเพื่อนกู

"ไม่เกี่ยวกับเฮียโฮปหรอกครับเฮียคิง พอดีมีนอยากไหว้พระเองแหละ ขอพรให้ร้านขายดีไหนๆ มาทั้งทีก็เลยแวะสักหน่อยแต่ทุกคนไม่ต้องแวะตามก็ได้นะ ขับตรงกลับกรุงเทพได้เลย มันเป็นทางผ่านอยู่แล้ว"เพราะตนเองก็ไม่ได้เข้าวัดนานตั้งแต่กลับมาจากอังกฤษ

"พวกมึงนำกันไปก่อนได้เลยเดี๋ยวกูแวะกับมีนสองคนเอง"

"จริงๆ ก็อยากไหว้พระอยู่นะ เฮียคิงเราแวะด้วยดีไหมครับ"ฟาร์หันไปหาความเห็นกับคนรักเพราะตนก็ทำร้านอยู่ถ้าไปขอพรให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองน่าจะดี

"แล้วแต่ตาสวยเลย เฮียยังไงก็ได้"

"กูมีตัวเลือกไหม"ทำไมเขาต้องเป็นคนสุดท้ายที่ได้ออกความคิดเห็น พวกมันก็เออออกันหมดแล้ว

"มึงกลับบ้านได้เลยครับคุณปราบกูกลัวพระเจ้าจะปิดวัดหนี" โฮปรีบหันไปบอกเพื่อน

"ไม่ กูจะแวะกับพวกมึงเรื่องอะไรกูจะให้พวกมึงได้บุญกันอยู่สี่คน"มาก็มาด้วยกันจะเขี่ยเขาทิ้งเหรอไม่มีทางอยู่กวนตีนพวกมันทั้งทริปนี่แหละ (สนุกดี)

"บอกเลยว่าพระได้ยกโบสถ์หนีของจริงไอ้ปราบเข้าวัดเนี่ย"

"โซนยังเห็นเฮียเป็นผัวไหม"ไม่เข้าข้างกันเลย (ดีจริงๆ เมียกู)

"ก็ผัวไงถึงได้รู้"

"สรุปว่าเราแวะไหว้พระกันหมดทุกคนนะ"โฮปสรุปตามที่คุยกันเมื่อครู่

"ตามนั้น"

"งั้นหมดแก้วนี้ก็แยกย้ายกันไปนอน ก่อนที่พรุ่งนี้จะตื่นกันไม่ไหว" โฮปยกแก้วเบียร์ขึ้นมารอชน

"ทุกคนฝันดี"

"เออฝันดี"คิงตอบรับเพื่อน

"ห้ามทำอะไรเสียงดังนะมึง"ปราบพูดแซวเหมือนรู้ว่าเหตุการณ์ต่อไปจะเป็นยังไง (เพราะกูก็คิด)

"ไอ้ปราบไอ้ลามก เข้าเต็นท์ตัวเองไปเลย"โฮปชี้หน้าเพื่อนชี้ ส่ายหน้าให้กับความคิดทะลึ่งของมัน

"เฮียโฮป มีนอยากไปเข้าห้องน้ำก่อน"เมื่อเหลือแค่สองคน มีนจึงหันไปพูดกับอีกฝ่าย ถ้าเข้านอนแล้วขี้เกียจลุก

"ไปซิ เฮียพาไป"โฮปยื่นมือไปให้อีกฝ่ายจับแล้วทั้งสองก็เดินเคียงข้างกันไปตามทาง

"บรรยากาศดีจังเลยเนอะ"

"ยิ่งดึกอากาศยิ่งดี ไม่เหมือนในเมืองเลย"โฮปพยักหน้าพอห่างจากวงเพื่อนน้ำเสียงของเขาก็อ่อนหวานต่อคนรักได้เต็มที่

"ไว้ว่างๆ เรามาเที่ยวกันอีกดีไหม"หน้าเงยมองท้องฟ้าสลับกับมองทางปากก็เอ่ยชวนคนข้างๆ

"ชอบเหรอ"

"มีนก็ชอบทุกที่ที่เฮียพาไปนั่นแหละ"เขาฉีกยิ้มกว้างออกมาให้อีกฝ่าย

"รอบหน้าเรามากันสองคนไหม"

"ทำไมล่ะครับ ไม่ชวนคนอื่นๆ ด้วยเหรอ"

"อยากใช้เวลากับมีนสองคนบ้าง" ไม่ชวนไอ้สองตัวนั่นหรอกชอบพูดขัดขา อยากจู๋จี๋กับแฟนสองคนบ้าง

"สัญญาแล้วนะว่าจะพามา"

"สัญญาครับ รีบไปเข้าห้องน้ำจะได้ไปนอนพรุ่งนี้เรายังมีแผนที่จะตื่นมาดูพระอาทิตย์ขึ้นด้วยกันอยู่นะ"

"ครับผม รอแป๊บหนึ่งนะ"

หลังจากนั้นทั้งสองก็รีบกลับไปที่เต็นท์นอนดูดวงดาวหลายล้านดวงส่องประกายระยิบระยับอยู่เต็มท้องฟ้า เป็นภาพที่หาดูได้ยากบนตึกสูงที่เคยอาศัย โฮปยังคงนอนกอดมีนเอาไว้ และหลับไปพร้อมๆ กันเหมือนดั่งเช่นทุกๆ วันที่ผ่านมา