Beranda / LGBTQ+ / นึกว่าจะ(รัก) / บทที่ 3 จะตีให้ก้นลายเลย NC20++

Share

บทที่ 3 จะตีให้ก้นลายเลย NC20++

Penulis: ชีริน
last update Tanggal publikasi: 2024-11-03 15:48:36

"ไม่เคยท้าอยู่แล้วครับ ยังไงพรุ่งนี้มีนก็เข้าร้านสายฉะนั้นคืนนี้มีนมีเวลาให้เฮียทั้งคืน" มีนฝากรอยจูบไว้ที่ซอกคอของโฮปอีกครั้ง

“เฮียจะตีให้ก้นลายเลยคอยดู” เพื่อที่จะได้สั่งสอนคนดื้อเสียทีว่าอย่าทำให้เขาหึงแบบนี้อีกเป็นครั้งที่สอง

“ตีแรงๆ เลยนะครับ อยากร้องดังๆ” มีนไม่กลัวอยู่แล้ว

“ไม่กลัวเลยสินะ” เขาใช้ดวงตาสีน้ำข้าวกดมองอีกคน มุมปากมีรอยยิ้ม

“กลัวสิครับ มีนกลัวเฮียจนตัวสั่น” มีนแกล้งสั่นไหล่เบาๆ

“ดื้อนักเหรอ เพี้ยะ!!” ฝ่ามือแกร่งตีลงแก้มก้นคนที่นั่งอยู่บนตักอย่างแรง โฮปใบหูแดงเถือกสัมผัสนุ่มเด้งเหมือนกับก้นของคนวัยรุ่นทำเขาใจเต้นระส่ำแต่ต้องเก็บอาการไว้

“อื่อ~ เฮีย” มือหนาลูบปรอยๆ ตรงที่โดนตี พร้อมแสดงสีหน้าบูดบึ้ง ตีมาได้เจ็บนะเนี่ย

“ไหนบอกให้เฮียตีแรงๆ แค่นี้ก็ร้องแล้ว” แขนแกร่งกระชับเอวสอบเข้ามาแนบชิด กระซิบถามจนริมฝีปากจะแตะจมูกโด่งอยู่แล้ว

“ตีตอนเอากับตอนนี้ไม่เหมือนกัน” มีนพูดพร้อมย่นใบหน้า

“ไม่เหมือนยังไง หืม” โฮปลูบก้นกลมนั้น ผ่านเนื้อผ้าของกางเกงขายาวเขาอดกระตุกยิ้มเอ็นดูไม่ได้เมื่อเห็นใบหน้างองุ้มนั้น

“เฮียก็ลองเอาแล้วตีดูสิครับจะได้รู้” กูนี่ก็พร้อมเสียตัวเหลือเกิน ที่ห้องทำงานของเฮียก็ไม่เว้น ถึงเขาจะชอบว่าอีกฝ่ายเป็นตาแก่หื่นกามอยู่บ่อยครั้ง แต่ความจริงเขาเองก็ไม่แพ้กัน ไม่งั้นจะยอมสนองทุกครั้งที่อีกฝ่ายอยากทำไมล่ะ

“จัดการตัวเองสิ” โฮปใช้สายตาไล่บนตัวของอีกฝ่ายตั้งแต่ช่วงบนไปยันช่วงล่าง

“เฮียแก้ให้หน่อย” มีนพอจะเดาออกว่าโฮปให้ตนถอดเสื้อผ้าของตัวเอง

“ไอ้แสบเอ๊ย กล้าใช้เฮียอีกนะ” ถึงปากจะบ่นแต่มือก็แกะกระดุมเสื้อของคนที่นั่งอยู่บนตักอย่างไว เพียงไม่กี่นาทีร่างกายของมีนก็เปลือยเปล่า โฮปก็จัดการรูปซิปถอดกางเกงตัวเก่งของตัวเองออกไม่ให้เป็นการเสียเวลา

“จัดการมันสิครับเด็กดื้อของเฮีย” โฮปปรายตามองคนที่ยืนอยู่แล้วสายตาก็หลุบต่ำลงที่ท่อนเอ็นของตัวเองที่ตั้งผงาดชูชันอยู่พร้อมใช้งานเต็มที่ ร่างกายเขารู้สึกร้อนรุ่มจนเหงื่อไหลชุ่มเสื้อเชิ้ตแนบกับผิวกายของเขา โฮปใช้สายตามองไปที่ร่างกายของมีนอย่างหยาบโลน อีกฝ่ายไม่ขาวเท่าลูกครึ่งแบบเขาแต่สีผิวก็เรียกได้ว่าเนียนและได้รับการดูแลจากเจ้าของมาอย่างดี มีนตัวเล็ก เล็กน้อยถ้าเทียบกับฟาร์และโซนที่เป็นเพื่อนของเจ้าตัวส่วนสูงของอีกฝ่ายก็ไล่ๆกันกับเขา

“แข็งรอเลยเหรอ” มีนคุกเข่าลงตรงหน้าคนตัวใหญ่ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ เขามองแก่นกายนั้นอย่างตั้งใจน้ำลายที่เหนียวหนืดถูกกลืนลงคออึกใหญ่ กลิ่นของท่อนเนื้อทำเอาใจเขาเต้นแรงรู้สึกตื่นตัวกับขั้นตอนต่อไปที่จะเกิดขึ้น

“เอามันเข้าไปในปากมีนสิ” โฮปหลุมตาลงต่ำดวงตามีแต่ร่องรอยของความเว้าวอนและขอร้อง

“- “ปลายลิ้นสากไล่จากส่วนโคนขึ้นมาก่อนที่เขาจะเลียเฉพาะส่วนปลายอย่างพิถีพิถัน

“อื่อ อ๊อก” มือใหญ่สอดมือสัมผัสบั้นท้ายเปลือยเปล่าออกแรงรั้งเข้าหาพร้อมรับแก่นกายเข้าสู่โพรงปากอย่างไม่ลังเล

“อ๊า~ ใช้ปากเก่งขึ้นนะ” กล้ามเนื้อตรงบั้นท้ายของเขาเกร็งเขม็ง ชีพจรเต้นตุบๆ ระหว่างที่แก่นกายถูกครอบครองโดยคนตรงหน้า

“เล่นครอบลงจนสุดลำแบบนี้เฮียก็ตายดิ” นิ้วก้านยาวสอดเข้าไปในกลุ่มผมของคนที่มัวเมากับแท่งเนื้อระหว่างขาของเขาอยู่ ไล่ไปมาอย่างอดกลั้นกับความสยิวที่ได้รับ

“ปึก ปึก” สะโพกแกร่งขยับหน้าหลังเคลื่อนไหวไปโดยสัญชาตญาณตามการดูดกลืนของอีกฝ่าย ฝ่ามือแกร่งกดหัวคนที่คุกเข่าอยู่เอาไว้เพื่อการสวนกระแทกเต็มๆ แรงทุกจังหวะทุกท่วงท่า

“หื่อ เฮีย!!” เมื่อเป็นอิสระมีนก็ส่งสายตาคาดโทษให้กับคนที่กดเขาเกือบหายใจไม่ทัน แต่เจ้าตัวจะไม่รู้สึกผิดอะไรเพราะยังส่งยิ้มเจ้าเล่ห์กลับมาให้เขาอยู่

“ลุกขึ้นมาหาเฮีย” คนถูกสั่งก็ลุกขึ้นอย่างว่าง่าย “ให้เบิกทางไหม”

“เบิกสิเฮียไม่งั้นเจ็บแน่” ปลายนิ้วลูบไล้ปากทางวนย้ำๆ ก่อนจะแทรกเข้าไปในรูจีบที่เปียกชื้น

“อื่อ ไม่มีเจลเหรอเฮีย” มีนเบ้หน้าเมื่อสัมผัสได้ถึงความฝืดเคือง

“ไม่ได้ซื้อไว้ คราวหน้าแล้วกันนะ” ปกติเอากันที่คอนโดของเขาหรือไม่ก็ที่บ้านของมีน น้อยครั้งจะเอาที่ผับเลยไม่ได้ซื้อไว้ ต่อไปคงมีติดไว้ซะแล้ว เหมือนแมวน้อยจะติดใจห้องทำงานที่ผับซะแล้ว ส่วนเขาเหรอต้องชอบอยู่แล้วสิ (ตื่นเต้นจะตายเปลี่ยนบรรยากาศ)

“ตอนนี้ละครับ”

“ใช้น้ำลายเฮียไปก่อนแล้วกัน ถุย!!” น้ำสีใสมีฟองเล็กถูกพ่นลงปลายนิ้วมือก่อนจะเข้าไปโพรงด้านในรูจีบอีกครั้ง

“อื่อ เฮียมันแน่น” นิ้วเปียกลื่นค่อยๆ ดันเข้ามาทีละน้อยขณะที่สะโพกกลมบิดเร้าราวกับจะหนีสัมผัสวาบหวิวนี้

“แฉะ แฉะ” ทันทีที่นิ้วสัมผัสช่องทางก็ตอดรัดตอบสนองราวกับรอคอยสิ่งนั้นอยู่แล้ว สะโพกบิดเกร็งทุกครั้งที่นิ้วเคลื่อนไหวเข้าออก โฮปและมีนหายใจรดกันบรรยากาศในห้องเริ่มที่จะร้อนขึ้นแม้แต่เครื่องปรับอากาศก็ไม่ได้ช่วยให้มันดีขึ้น

“อื่อเฮีย..กี่นิ้ว” ความคับแน่นเหมือนจะเพิ่มมากขึ้น นิ้วที่สามซึ่งไม่น่าจะเข้ามาได้ตั้งแต่แรกกำลังขยับเข้าออกในตัวเขา ดวงตาสีน้ำตาลเข้มเหลือบมองมัน

“สามครับ เจ็บหรือเสียว” ก็เห็นครางนึกว่าชอบซะอีก แถมแอ่นสะโพกรับนิ้วเขาอีก ยังทำหน้าดุๆ ใส่กันทั้งที่ตัวเองก็ชอบ โฮปแอบบ่นอีกฝ่ายในใจแน่นอนที่เขาไม่ได้พูดเพราะเกรงใจเมียตัวเอง

“อ๊า..ทั้งสอง” เขายกสะโพกรับเมื่อนิ้วขยับเข้าออกรัวเร็วยิ่งกว่าเครื่องจักร ความเสียวที่แล่นริ้วเขามาทำให้ร่างกายเสียวซ่านเหมือนคนหมดแรงต่อต้าน นิ้วแกร่งขยี้จุดเสียวของเขาทำเอาต้นขาและก้นของมีนสั่นระริกและเม้มปากแน่น

“เม้นปากทำไม หืม ร้องออกมาเลยไม่มีใครขึ้นมาหรอก” โซนห้องทำงานของเขาถ้าไม่ได้เรียกลูกน้องหรือใครก็ไม่สามารถมาเดินเพ่นพ่านได้

“อ๊า เฮีย เบาหน่อย เสียว” หูและไหล่ของคนน้องแดงไปหมดจนแทบจะกลายเป็นผลเชอร์รี่ที่อีกฝ่ายชอบกิน

“บอกเบาแต่ขยับสะโพกใส่นิ้วเฮียนี่หมายความว่ายังไง”

“เฮียเอา k มานั่งหน่อย ไม่ไหว” มีนพูดกับโฮปอย่างทนไม่ได้เขาจับแก้มของชายหนุ่มขึ้น ดวงตาของมีนแทบจะกลายเป็นรูปหัวใจ

“สรุปใครลงโทษใครเนี่ย”

“เฮียพูดมาก”

“อยากได้ก็ทำเอาสิมันเป็นของมีนนิ” โฮปเอานิ้วออกจากร่องรักพร้อมกันเอนหลังอ้าขาให้อีกฝ่ายเห็นท่อนเนื้อที่ตั้งลำแข็งชัดๆ มัดกระตุกน้อยๆ ทั้งยังมีเส้นเลือดปูดขึ้น

“- “มีนไม่รอช้าเขายกสะโพกขึ้น มือจับแท่งเนื้อให้ตั้งตรงก่อนจะจ่อรูจีบแล้วค่อยๆ นั่งให้กลืนกินเข้าไปทั้งลำจนสุด

“อ๊า เสียว เฮียเสียวมันแน่นจังวะ” โฮปที่เกร็งไปทั้งตัวเมื่อช่องทางครอบครองแก่นกายเขาอย่างสมบูรณ์ เขาแหงนหน้าขึ้นครวญครางอย่างไม่ได้ศัพท์พักหนึ่ง

“เฮียอย่าครางเสียงดัง มีนชอบให้เฮียกลั้นเสียง” เหมือนมันเสียวจนทรมานเขาชอบแบบนี้เฮียรู้ดี แต่คงทนเสียวไม่ไหวจนเผลอร้องออกมาความจริงแบบนี้ก็ดี แต่เขาชอบเสียงที่บ่งบอกว่าอดทนอดกลั้นในลำคออีกฝ่ายมากกว่ามันเสริมสร้างความรู้สึกเขาดี

“มันเสียวนิใครจะไปทนไหว”

“ปัก! ปัก!”

“อึก อ๊ะ อ๊า ดีจัง เฮียครับ ดีมาก” มีนสวนสะโพกรับกับแรงกระแทกโฮปเขาพึมพำว่าดีซ้ำๆ ทำเอาโฮปมีแรงฮึดกัดฟันและสวนเข้าออกหนักขึ้น ทำเอาได้ยินเสียงจุกของอีกฝ่าย

“คนเก่งของเฮีย อึก สวนลงมาเน้นๆ อีกครับ” โฮปตบเข้าที่สะโพกทั้งสองข้างเพื่อให้อีกฝ่ายเร่งจังหวะ โฮปรู้สึกน้ำรักเริ่มปริ่มตรงหัวแล้วแต่เขาพยายามอดกลั้นอย่างขีดสุด

“อึก อ๊า เฮีย หัว k เฮียชนจุดเสียวผมถี่ๆ เลย อ๊ะ อ เอาอีก ร แรงอีก” มีนจิกหลังจนโฮปรู้สึกได้ว่าถ้ามีเสื้อกั้นไว้หลังเขาต้องเกิดรอยแน่ๆ เมื่อรู้สึกถึงจังหวะสุดท้ายที่ใกล้มาถึง โฮปยกตัวคนบนตักขึ้นเขากวาดเอกสารบนโต๊ะทำงานทั้งหมดลงพื้นก่อนจะวางคนรักลง และตามเข้าไปกระแทกต่อ

“อ๊ะ อ๊ะ จะ จะเสร็จ”

“เฮียก็เหมือนกัน อึก พร้อมกันนะ”

“อ๊า!!!/อ่า!!!”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • นึกว่าจะ(รัก)   ตอนพิเศษ 11 ให้โอกาส

    3 เดือนต่อมา"อรุณสวัสดิ์ครับมีน"โฮปที่มารออยู่หน้าร้านที่เดิมเหมือนเป็นที่ประจำไปแล้ว"มาแต่เช้าอีกแล้วนะครับ"มีนส่ายหน้าให้กับความตื๊อในครั้งนี้กับอีกฝ่าย"อยากมาเจอมีน ว่าแต่วันนี้ไม่ไล่เฮียเหรอ"ปกติเห็นเขาประโยคแรกที่มักจะได้ยินประจำคือมาทำอะไร กลับไปได้แล้ว อย่ามาก่อกวน (แต่วันนี้มาแปลก) หรืออาจจะขี้เกียจไล่เขาแล้ว"เหนื่อยจะไล่แล้วครับ ถึงผมไล่คุณก็ไม่ยอมไปอยู่ดี""มีน"โฮปเรียกอีกฝ่ายเสียงแผ่วเบา"ครับ""มีนรู้ใช่ไหมว่าทำไมเฮียถึงทำแบบนี้"หวังว่ามีนจะให้โอกาสยอมให้เขาเริ่มต้นใหม่อีกครั้งหนึ่ง"ทำอะไรเหรอครับ แล้วผมจะไปรู้กับคุณได้ไง"มีนแสร้งไม่เข้าใจเขาอยากให้โฮปพูดออกมาตรงๆ ว่าต้องการอะไรกันแน่ตนจะได้ไม่เผลอคิดไปเองคนเดียว"ที่เฮียมาป้วนเปี้ยน แวะเวียนมาหามีนอยู่ทุกวันนี่ไง""คุณก็คงแค่ว่างไม่มีอะไรทำ ใช่ไหมครับ"มีนทำทีเป็นไม่รู้ไม่ชี้อะไรต่อ“คิดแบบนั้นจริงๆ เหรอ"ไม่รู้อะไรเลยสินะ (ใจร้ายสุดๆ) ทั้งๆ ที่เขาคิดว่าชัดเจนมากแล้วแท้ๆ ไหนไอ้คิงบอกว่าการกระทำสำคัญกว่าคำพูดไง"คุณมีอะไรอีกหรือเปล่าครับผมจะไปทำงานแล้ว"มีนเอ่ยอย่างเร่งเร้า"มีนให้โอกาสเฮียได้ไหม เรากลับมาคบกันได้ไหมมีน"

  • นึกว่าจะ(รัก)   ตอนพิเศษ ื10 ตามง้อ

    5 วันต่อมาหลังจบทริปโฮปก็ตั้งใจเอาไว้ว่าเขาจะลองเดินหน้าง้อขอคืนดีกับมีนดูอีกสักครั้ง เพราะตอนนี้เขาเองก็ไม่มีอะไรจะเสียอยู่แล้ว อย่างน้อยมีนเองก็โสดและเขาก็ยังเชื่อว่าลึกๆ มีนก็คงมีความรู้สึกดีๆ หลงเหลือให้เขาอยู่บ้าง (หรือเขาคิดไปเอง) ขอเข้าข้างตัวเองไว้ก่อนแล้วกันเพื่อเรียกความมั่นใจ"ร้านนี้มีเมนูแนะนำไหมครับ"โฮปเอ่ยขึ้นมาลอยเมื่อเจ้าของร้านเดินก้มหน้าก้มตาดูออเดอร์ในมือและกำลังจะเดินผ่านหน้าเขาไป"คุณ.."มีนเงยหน้าขึ้นมามองเมื่อได้ยินเสียงลูกค้า แต่เจ้าของเสียงนั้นเป็นคนที่เขารู้จักดี"สั่งอาหารหน่อยครับ"โฮปพูดพร้อมใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม"ได้ครับเดี๋ยวผมให้เด็กเอาเมนูมาให้""ขอบคุณครับ มีนนั่งกินด้วยกันไหม"เขาเอ่ยชวนถ้าเป็นเมื่อก่อนเวลายุ่งๆ แบบนี้อีกฝ่ายมักจะไม่ได้ทานทั้งข้าว ถึงทานก็ไม่ค่อยได้กินเป็นเวลา"ไม่เป็นไรครับ ผมทำงานอยู่ เชิญตามสบายเลย"พูดเสร็จมีนก็เดินหนีเข้ามาหลังร้าน"ช่วงนี้คุณโฮปเขามาบ่อยนะครับ"พนักงานรับกระดาษเมนูอาหารของลูกค้าจากมีนมาถือไว้"ถ้าไม่ได้มาสร้างความวุ่นวายอะไรก็ปล่อยเขาไป เหมือนเป็นลูกค้า" มีนหันไปบอกพนักงาน"ครับ""ผมฝากด้วยแล้วกันนะ""ไม่มีปั

  • นึกว่าจะ(รัก)   ตอนพิเศษ 9 แค่ได้ดูแลบ้างก็ดีใจแล้ว

    "ไงมึง คืบหน้าบ้างไหม" ปราบกับคิง ถือเครื่องดื่มออกมาจากด้านในแล้วจัดวางจนเต็มโต๊ะ"นี่กะเมากันแต่หัววันเลยหรือไง ไหนมึงบอกกูทริปทำบุญ"โฮปไม่ได้สนใจประโยคคำถามจากพวกมัน แต่แซะเพื่อนทั้งสองกลับแทน บอกจะมาทำบุญเขาก็คิดว่าจะเพลาๆ เรื่องแบบนี้ที่ไหนได้มาทำบุญแต่ยังคงสันดานเดิม"ทำบุญก็ส่วนทำบุญ ทำจบแล้วก็เป็นเรื่องของการพักผ่อนแล้วไหมวะ"ปราบเหลือบตามองเพื่อนพร้อมหยักไหล่ให้ไปทีหนึ่ง"กูว่าจุดประสงค์หลักของมึงสองคนไม่ได้กะจะมาวัดแน่ๆ"โฮปเบ้ปากส่ายหน้า"ใครบอกมึงว่ากูสองคนอยากมาไหว้พระ""นั่นดิ นู้นเรื่องไหว้พระความคิดฟาร์มัน"คิงบุ้ยปากไปหาแฟนตัวเองที่นั่งอยู่กลับกลุ่มเพื่อน อยู่ๆ แฟนเขาก็ชวนมาทำบุญ"ใช่พวกกูก็แค่มาเป็นเพื่อน แล้วก็มาเปลี่ยนบรรยากาศหาที่กินเหล้าแค่นั้นเอง เบื่อจะไปผับมึงแล้ว เสียงดัง หูจะแตก""กูกะไว้แล้วแหละว่าหน้าอย่างพวกมึงเนี่ยนะจะคิดเข้าวัดทำบุญ โลกแตกพอดี""ว่าแต่พวกกู ที่มึงตกลงมาเที่ยวรอบนี้ก็ไม่ได้อยากจะไหว้พระเหมือนกันนั่นแหละ" ปราบบอกอย่างรู้ทัน แต่ก็เอาเถอะปล่อยให้มันจัดการชีวิตมันเองที่ผ่านเขาก็เห็นมันโทษตัวเองมาตลอดและไม่ยอมมีใครเลยตั้งแต่เลิกกับมีนไป (คงรู้สึ

  • นึกว่าจะ(รัก)   ตอนพิเศษ 8 ทริปทำใจ (หรือทริปถ่านไฟเก่า)

    3 วันต่อมาโฮปเข้ามาดูแลผับเหมือนปกติแต่ที่ไม่ปกติคิดจิตใจของเขานี่แหละที่พอได้ยินเรื่องราวของมีนกับผู้ชายคนนั้น อยากไปหาอยากไปดูว่าเป็นยังไงบ้างแต่ต้องข่มใจไว้เพราะไม่อยากเข้าไปก้าวก่ายเรื่องของทั้งสอง ตอนนี้เขาก็กลายเป็นคนอื่นสำหรับมีนไปแล้ว แต่สำหรับเขามีนก็ยังเป็นคนที่เขารักเสมอมาครืน!!!“ไอ้โฮปมึงสะดวกคุยไหม” คิงเอ่ยถามน้ำเสียงเรียบนิ่ง“อืม ว่ามา”"ฟาร์กับโซนจะชวนไปทำบุญเสาร์ อาทิตย์นี้ค้างคืนหนึ่งเหมารถตู้ไป""พวกมึงไปกันเลย ช่วงนี้งานกูเยอะ ไหนจะผับ ไหนจะร้านชาบูอีก ไม่ว่างไปวะ""แต่มีนไปด้วยนะ" เมื่อได้ยินว่าใครคนนั้นไปด้วย โฮปถึงกับตาเบิกกว้างใจมันเต้นแรงจนเหมือนจะกระเด็นออกมา มีเหรอว่าเขาจะพลาดทริปนี้.."กูนึกขึ้นได้ว่าเคลียร์งานเสร็จแล้ว ไปวันไหน กี่โมง"โฮปตอบอย่างร้อนรน ไม่ว่างก็ต้องว่างแล้วแหละ เดี๋ยวกลับมาเคลียร์ทีหลัง"ว่างทันทีเลยนะ"เสียงหัวเราะเล็ดลอดเข้ามาในสาย"แค่คิดว่าไปทำบุญบ้างน่าจะดี"แก้ตัวน้ำขุ่นๆ นี่แหละกู ถึงจะพูดยังไงมันก็รู้ทันอยู่แล้ว"ไม่เนียนค้าบบเพื่อน""เออน่า เอาเป็นว่ากูไปด้วย วันเสาร์นี้ใช่ไหม""ใช่ แต่กูบอกมึงไว้ก่อนนะ ถึงมีนจะเลิกกับแฟนแล้ว แต่

  • นึกว่าจะ(รัก)   ตอนพิเศษ 7 เราเลิกกันเถอะนะมีน(มีนxไทเลอร์)

    "พี่ไทเลอร์ รอนานไหมครับ"มีนที่มาถึงร้านเดินเข้ามาด้วยความรีบร้อน เขากังวลมาหลายวันเป็นห่วงความรู้สึกของอีกฝ่าย"ไม่นานครับ นั่งก่อนสิ เหงื่อเต็มเลย"ไทเลอร์มองหน้าคนอายุน้อยกว่าที่ชื้นไปด้วยเหงื่อไหล่ซึมเต็มกรอบหน้า"มีนรีบมา กลัวพี่จะรอ"มีนเดินอ้อมไปนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม"ไม่เห็นต้องรีบขนาดนั้น มีนอยากกินอะไรไหม สั่งได้เลยนะ แต่พี่สั่งให้ไปบางอย่างแล้ว อาหารที่มีนชอบ"ไทเลอร์มีท่าทีปกติสบายๆ แตกต่างจากอีกคนที่ดูร้อนรนและกังวลเอามากๆ"พี่ไทเลอร์ครับ..เรื่องรูป""เดี๋ยวค่อยคุยกัน กินข้าวก่อนครับ""ครับ"มีนจำใจต้องหยุดเรื่องนั้นไปก่อน เหมือนไทเลอร์ยังไม่ต้องการที่จะพูดถึงตอนนี้ทั้งสองคนนั่งรับประทานอาหารกันไปเงียบๆ โดยที่ไม่ได้มีการชวนพูดคุยเหมือนเมื่อก่อน จนกระทั่งพนักงานในร้านมาเก็บจานอาหารบนโต๊ะออกไปพร้อมกับนำเครื่องดื่มมาเสิร์ฟ"พี่ไทเลอร์ครับ..เรื่องรูปถ่ายขอโทษจริงๆ นะครับ มีนไม่ได้ตั้งใจที่จะเก็บมันเอาไว้""แต่มีนก็ไม่ได้อยากทำลายมันใช่ไหมครับ"เขาถามกลับพร้อมมองตาคนตรงหน้า คิดแล้วก็แปลกพอเขาตัดสินใจที่จะยอมแพ้ ใจเขากับโล่งสบายๆ กว่าที่เขาคิด ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านั้นพยายามยื้อความสั

  • นึกว่าจะ(รัก)   ตอนพิเศษ 6 เขาไม่ได้รักกู(มีนxไทเลอร์)

    "อารมณ์แบบนี้มึงยังชวนพวกกูมานั่งกินชาบูได้อีกเหรอวะไอ้มีน"ฟาร์ที่คีบหมูเข้าปากเคี้ยวแก้มตุ่ยทั้งเอ่ยถามเพื่อนไปด้วย"กูเครียดไม่รู้จะทำไง ชาบูมันเยียวยาได้นิหว่า""ข้ออ้างสุดๆ แล้วเป็นไงติดต่อพี่เขาได้หรือยัง" โซนเอ่ยถาม"ยังเลย ที่กูมานั่งเครียดไม่ใช่แค่เรื่องพี่ไทเลอร์อย่างเดียวหรอกนะ"มีนที่เริ่มเผยออกมาทีละนิด"มึงเครียดเรื่องอะไรอีก"แค่เรื่องเดียวยังเคลียร์ไม่ได้ มีเรื่องอื่นมาแทรกอีกเหรอวะ กูซักจะปวดหัวแทนมึงแล้วไอ้มีน"วันนี้กูไปเจอเฮียโฮปมา""ไอ้มีน!!ไอ้เวร!!มึงพึ่งทะเลาะกับพี่ไทเลอร์เรื่องรูปเฮียโฮปไป วันนี้มึงยังมีน่าไปนัดเจอเขาอีกเหรอ ไหนว่าไม่ได้ติดต่อกันแล้วไง" โซนโวยวายขึ้นมาทันที"มึงใจเย็นๆ ก่อนไอ้โซนกูไม่ได้ไปนัดเจอ เราแค่บังเอิญเจอกันเฉยๆ" คนหันมามองกันหมดแล้วเนี่ย (จะพูดเสียงดังเพื่อ)"บังเอิญ? กูจะเชื่อดีไหม""จริงๆ ไม่ได้โกหก กูไปหาพี่ไทเลอร์ปกตินั่นแหละไม่รู้จะไปตามหาเขาที่ไหนเลยแวะไปนั่งพักริมแม่น้ำใต้สะพานแล้วเขาก็อยู่ที่นั่นพอดี""ยังไงต่อ"ฟาร์กอดอกถาม"ก็ไม่ยังไง เราแค่คุยกันนิดหน่อย""ถ้าแค่คุยกันนิดหน่อยทำไมมึงถึงต้องเครียด"ฟาร์ถามต่อ ไม่กงไม่กินมันแล้วชาบู

  • นึกว่าจะ(รัก)   ตอนที่ 12 เริ่มสงสัย

    ครืน!!“มีอะไรหรือเปล่าครับ” มีนรับสายโฮปที่โทรเข้ามา“วันนี้เฮียติดงานไม่น่าจะกลับไปกินข้าวเย็นกับมีนทันนะ มีนกินได้เลยนะครับ ไม่ต้องรอ”"ครับเฮีย"มีนพยักหน้าอย่างเข้าใจกับตัวเอง“มีนไม่โกรธเฮียนะ” โฮปถามย้ำ“ไม่ครับ”“งั้นแค่นี้ก่อนนะครับคนดี” หลังจากนั้นสายก็ถูกตัดไป"เป็นไงไม่ว่างอีกตามเคย" โซน

  • นึกว่าจะ(รัก)   ตอนที่ 11 เชื่อใจ

    โซนรีบโทรหาเพื่อนสนิททันที เมื่อเขารู้สึกว่ามันไม่ปกติครืน!!“มีอะไรหรือเปล่าโซน” มีนรับสายเพื่อนสนิทขณะที่มือก็กำลังตรวจบัญชีรายรับรายจ่ายของร้าน เขาว่าจะทำให้เสร็จสักครึ่งหนึ่งก่อนคืนนี้จะได้ไม่เหนื่อย"ไอ้มีนมึงทำอะไรอยู่""ดูบัญชีอยู่ มึงมีอะไรเสียงร้อนรนเชียว""วันนี้แฟนมึงไปไหน""เฮียโฮปเหรอ

  • นึกว่าจะ(รัก)   ตอนที่ 10 ทำงานจนไม่มีเวลาให้

    "คิดไงอยู่ๆ นัดพวกกูมากินชาบูเฉยเลย พายุจะเข้าไหม"โซนคีบเนื้อลงหมอที่น้ำกำลังร้อนได้ที่ "กูจองโต๊ะไว้แล้วไม่รู้จะชวนใคร""เห็นโซนมันบอกมึงอยากกินชาบูกูยังช็อก ปกติเพื่อนกูปิดร้านเห็นจะรีบกลับคอนโดไปรอปรนนิบัติแฟน"ฟาร์ก็แปลกใจไม่ต่างกัน รีบเคลียร์ลูกค้ามาเลย

  • นึกว่าจะ(รัก)   ตอนที่ 9 หลงระเริง

    "กลับมาแล้วครับ"มีนที่เปิดประตูเข้ามาได้กลิ่นอาหารหอมๆ ลอยมาเตะจมูก"พอดีเลยเฮียเตรียมอาหารเสร็จพอดี มีนไปอาบน้ำก่อนเดี๋ยวจะได้มากินข้าวกัน"ภาพของโฮปที่ใส่ผ้ากันเปื้อนมันแปลกตามากหลังจากที่เขาไม่ได้เห็นมานาน มีนยิ้มกว้างเดินเข้าไปหาคนรัก"หูย!! หอมน่ากินมากเลยครับ""อย่างนั้นก็รีบๆ ไปเลย" โฮปดันหลั

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status