ตอนที่ 5 น้องสาว

@คอนโด

" เธอพักห้องนั้น....ห้องนั้นคือห้องน้องสาวฉันเอง " ผมชี้ไปห้องทางด้านซ้ายมือที่อยู่ติดกัน เป็นห้องของน้องสาวผมเอง เธอชื่อ " ณดา " อายุ 15 เเต่นานๆ ทีถึงจะมาพักกับผมสักที ที่นี่เป็นห้องพักขนาดใหญ่มีสองห้องนอน เเละสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน เเละยังมีห้องครัว ห้องทานข้าว เเละห้องนั่งเล่น เดินทางสะดวกสบายใกล้รถไฟฟ้า ใกล้โรงพยาบาล สถานีตำรวจ ห้างสรรพสินค้า เเละโรงเรียน มหาลัย

" น้องสาวหรือว่าสาวกันเเน่ " ฉันมองตามที่นิ้วเขาชี้บอก คือห้องใหญ่เเละหรูหรามาก ทำเอาเธอเกรงใจจนเเทบไม่กล้าขยับตัว เเถมมองเห็นวิวเเละเเสงไฟรอบเมืองอีกเพราะอยู่สูง

" น้องสาว...ฉันยังไม่มีเเฟน " เขากอดอกมองยัยเด็กขี้สงสัย

" หูดีจัง....ยังไงหนูก็ขอบคุณพี่ณคุณนะคะที่ช่วยหนู " ฉันยกมือไหว้ขอบคุณคนตรงหน้าจากใจจริงอีกครั้ง ถ้าไม่ได้เขามาช่วยเธอก็ไม่รู้ว่าเธอจะเหมือนคนตายทั้งเป็นขนาดไหน ไม่รู้จะมีใครกล้ามาช่วยเธอรึเปล่า

" พอเเล้วคำขอบคุณน่ะ...ไม่ต้องไหว้เยอะยังไม่เเก่ " ผมเอ่ยทีเล่นทีจริงเมื่อเห็นเเววตากลมโตเริ่มคิดมากผ่านสายตาเเบบปิดไม่มิด

" ก็เเก่จริงๆ เเหล่ะค่ะ มากกว่าหนูตั้งสามปี " ฉันชูนิ้วขึ้นมาสามนิ้วเเละยิ้มจนตาเเทบปิด เมื่อได้เห็นคนตรงหน้าชะงักนิ่งไป

" เดี๋ยวจะโดน... " ผมชี้หน้าเอ่ยข่มขู่ เเต่เธอก็ดูไม่กลัวสักนิด

" โดนอะไรคะ " เธอเดินเข้าหาพี่เขาเเบบไม่เกรงกลัวเเละท้าทายระบบ จนคนตรงหน้าชะงักไป ก่อนที่จะยกยิ้มมุมปาก ...เหมือนเธอจะคิดผิดเเละงานจะเข้าเเฮะ

" อยากรู้เหรอ " เขาเห็นเธอยืนหยุดนิ่งกับที่ จึงเป็นฝ่ายเดินเข้าหาเอง ...สงสัยเด็กดื้ออยากโดนกำราบ ...เเล้วจะรู้ ว่าคิดผิดที่มาเล่นกับเสืออย่างเขา

" ม่ะ...ไม่อยากรู้เเล้วค่ะ หนูขอตัวไปนอนก่อนนะคะ ดึกเเล้ว ฝันดีค่ะ " เธอเอ่ยเสียงสั่นตะกุกตะกักเเละพยายามจะเดินหนี เเต่อยู่ๆ ก็โดนมือหนาขว้าเเขนไว้

" อะไรคะ "

" ห้องเธออยู่ทางนี้ "

เขาชี้บอก จนใบหน้าหวานเริ่มเเสดงความหย้าเสียประหม่าออกมา จนเขาอดที่จะหลุดนยิ้มไม่ได้กับท่าทางของเธอ

" .... "

" หรืออยากไปนอนห้องเดียวกับฉัน ก็ได้นะฉันไม่ติด "

" บ้า//...หนูเเค่ลืมเฉยๆ ขอตัวก่อนนะคะ " เธอรีบวิ่งหนีเข้าห้องเพราะอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไว้ที่ไหนเเล้ว บ้าจริง ทำไมอยู่ใกล้เขาถึงเสียอาการอยู่เรื่อยเนี่ย เธอมองสำรวจรอบห้อง เป็นห้องที่ไม่มีระเบียงเพราะอยู่ริมด้านใน เเต่ห้องกว้างขวางมาก ถูกตกเเต่งอย่างเรียบง่ายโทนสีขาวดูเป็นระเบียบเรียบร้อย ส่วนเตียงทั้งนุ่มทั้งใหญ่ จึงถือวิสาสะเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า ก็เห็นมีชุดผู้หญิงอยู่สิบชุดรวมชุดนอนด้วย เเต่ชุดน่ารักเเละตัวเล็กใกล้เคียงกับเธอเลย เเสดงว่าน้องสาวของพี่เขานั้นตัวเล็ก ตุ๊บ!! เธอทิ้งตัวลงนอนบนที่นอนหนานุ่ม ที่ทั้งหอม ทั้งนุ่ม เเละเด้งมาก นอนคนเดียวดิ้นให้ตายก็ไม่มีทางตกเตียงเเน่นอน เกิดมาเธอไม่เคยนอนบนที่นอนเเบบนี้เลย เเละคิดว่าคงไม่มีโอกาสง่ายๆ ...อยากให้เเม่กับน้องได้มานอนด้วยกันจัง จึงมองนาฬิกาบนฝาผนังก็พบว่า ตอนนี้เป็นเวลาห้าทุ่มครึ่งเเล้ว ควรได้เวลานอนเพราะพรุ่งนี้ต้องตื่นเเต่เช้าไปหาดูหอใหม่อีก

วันต่อมา

เธออาบน้ำเเต่งตัวด้วยชุดนักศึกษาเรียบร้อยเเล้ว จึงเดินไปเปิดตู้เย็นของพี่เขาอย่างถือวิสาสะอีกครั้ง เพื่อหาวัตถุดิบทำอาหารเช้าให้เพื่อเป็นการขอบคุณเรื่องเมื่อคืน เดี๋ยวค่อยถือโอกาสเลี้ยงข้าวอีกสักมื้อ เขาดีกับเธอมากถึงจะติดกวนหน้านิ่งไปสักหน่อย

" ไม่มีอะไรเลยเหรอเนี่ย " เปิดมาก็พบเเต่ความว่างเปล่า มีเเต่น้ำเปล่ากับเบียร์ ตู้เย็นใหญ่ซะเปล่าไม่คิดจะมีอะไรให้คุ้มพื้นที่หน่อยเหรอ เธอได้เเต่พึมพำคนเดียว เเน่ลืมไปเขาเป็นผู้ชายควไม่เสียเวลามาทำกับข้าวทานเองหรอก ดูจากห้องที่อยู่ก็บ่งบอกได้ว่าเขานั้นฐานะนั้นดีมากต่างกับเธอโดยลิบลับ

เเกร๊ก!!

เธอหันไปมองประตูห้องอย่างอัตโนมัติเมื่อได้ยินเสียงเปิดเข้ามา ก็พบกับผู้หญิงคนหนึ่งหน้าตาน่ารักมากอยู่ในชุดนักเรียนนานาชาติ จนเธอเดินถือของเข้ามาหาเเละวางลงบนโต๊ะเเละยิ้มให้

" สวัสดีค่ะหนูชื่อ ณดา เป็นน้องของพี่ณคุณ " เธอยกมือไหว้จนเธอรีบยกมือรับไหว้ด้วยความตกใจ

" ไม่ต้องไหว้พี่ก็ได้ อายุไม่น่าห่างกันมาก พี่ชื่อน่านฟ้านะ " เธอเป็นผู้หญิงที่สดใสมากดูจากท่าทางภายนอก ยิ้มหวานจนตาหยีคือน่ารักมากผิวขาวอมชมพู ตัวเล็กกว่าเธออีก จนเธออดที่จะเอ่ยชมในใจไม่ได้ ขนาดเขาเป็นผู้หญิงเเท้ๆ ยังเเพ้ดาเมจความน่ารักของเธอเลย

" ค่ะ...ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ น่ารักเหมือนกับชื่อเลยไม่ต้องเกร็งนะทำตัวตามสบายเป็นกันเองได้เลย ส่วนห้องของหนูหนูยกให้พี่เลย เพราะไม่ค่อยได้มาพัก "

" ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ....เเต่พี่ขอถามได้ไหม ทำไมไม่ค่อยได้มาพัก "

" คือโรงเรียนกับคอนโดค่อนข้างอยู่ไกลกันค่ะ หนูเลยพักอยู่ที่บ้านเเทน นานๆ ทีจะมาค้างที่นี่สักที "

" อ๋อ..เข้าใจเเล้ว " ณดามองพี่สาวตรงหน้าอย่างพินิจพิจารณา คือน่ารักมากจนเเทบล่ะสายตาไม่ได้ กิริยามารยาทก็ดีมาก ไม่เเปลกที่พี่ชายเพียงคนเดียวของเธอรวบหัวรวบหางพี่เขามาอยู่ด้วยกัน คนนี้เธอเชียร์ขาดใจให้พี่ชายจีบ ยังไงก็ต้องมาเป็นพี่สะใภ้ของเธอ เธอขอล็อคมง เเต่คนที่ล็อคมงเเต่เเรกคงจะเป็นพี่ชายมากกว่า ไม่งั้นคงไม่หาทางเข้าหาพี่สาวคนนี้หรอก ปกติสนใจสาวที่ไหนกันสาวเข้าหาเป็นร้อย

" หิวยังคะ หนูซื้อกับข้าวมาเยอะเเยะเลย "

" นิดหน่อยจ้ะ "

" ทานเลยค่ะไม่ต้องเกรงใจ ส่วนหนูทานมาเเล้วต้องรีบไปเรียนเเล้วด้วยค่ะได้เวลาเเล้ว " ณดามองเวลาบนนาฬิกาบนข้อมือก็เห็นเข็มสั้นชี้ไปที่เลขเจ็ดเเละเข็มยาวชี้ไปที่เลขศูนย์ คงต้องรีบเเล้ว เดี๋ยวจะเข้าเรียนสาย รถยิ่งติดอยู่ด้วย

" จ้ะ " เธอยกยิ้มเเละพยักหน้าให้

" มาเช้ากว่าที่คิดนะ " ณคุณเปิดประตูห้องออกมา ก็เห็นน้องสาวตัวดียืนคุยกับเธอยิ้มจนเเก้มเเทบปริ เขาดีใจที่เขากันได้ดี

" เช้าอะไรล่ะสายมากเเล้ว พี่อ่ะตื่นสาย "

" ทำเป็นมาบ่น "

" หนูซื้อข้าวมาให้เเล้วอยู่บนโต๊ะนะ หนูได้เวลาต้องไปเเล้วเดี๋ยวมาหาใหม่ "

" ไปเถอะ " เขาเอ่ยไล่น้องสาวตัวเเสบ

" ทำเป็นมาไล่ อย่าลืมสัญญาล่ะ "

" อืม...ไม่ลืมหรอก ”

เมื่อคืนเขาโทรหาน้องสาวตัวดีให้เอาข้าวมาให้ตอนเช้า เพราะจะให้เธอเห็นว่าเป็นน้องสาวเขาจริงๆ ไม่ใช่สาวที่เขาเลี้ยงไว้ ทีเเรกเกือบไม่ยอมเพราะทางไปโรงเรียนกับคอนโดมันอยู่คนล่ะทางกัน เเต่พอบอกจะให้กระเป๋าหนึ่งใบ ตัวเเสบอย่างณดา รีบตอบตกลงทันที ไม่มีของมาล่อไม่มีทางทำอะไรให้ง่ายๆ เเน่นอนเจ้าเด็กคนนี้

" หนูไปก่อนนะคะพี่สะใภ้...เอ้ย!! พี่สาว เดี๋ยวหนูมาหาใหม่ บายย " เธอได้เเต่โบกมือลาน้องสาวของอีกฝ่ายด้วยความงุนงง เมื่อกี้พูดผิดจริงหรือตั้งใจ

" รีบทานข้าวกัน จะได้รีบไปเก็บของ " ของในห้องเธอยังใหม่ทั้งหมด ถ้าจะทิ้งก็เสียดาย เข้าใจเธออยู่ จึงรึงมาเปิดถุงอาหาร ก็เห็นมีข้าวมันไก่สองกล่องขนมเเละน้ำผลไม้

" หนูว่าจะไปเก็บตอนเย็นค่ะ "

" ทำไม? " ในขณะที่กำลังนั่งก็เลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย

" หนูว่าจะไปหาดูหอใหม่ก่อนตอนเช้า เเล้วตอนเย็นค่อยย้ายของออก " ถึงจะเสียดายค่ามัดจำเเค่ไหน เเต่เธอก็ต้องยอมปล่อยเพราะอยู่ไปก็ไม่ปลอดภัยเเล้ว

" อยู่ที่นี่นี่เเหล่ะไม่ต้องเสียค่าห้องค่าน้ำค่าไฟ เเถมความปลอดภัยก็สูงด้วย "

" เเบบนั้นหนูยิ่งเกรงใจเลย " เป็นเเค่รุ่นพี่รุ่นน้องกันเเต่ให้มาอยู่ห้องเดียวกันมันก็ยังไงอยู่ ถึงจะมีสองห้องก็เถอะ เเต่ใครจะเชื่อล่ะว่าไม่ได้เป็นอะไรกัน เเบบนั้นมีเเต่เธอที่เสียเเละเสีย ถ้าพี่เขาเป็นผู้หญิงฉันไม่อะไรเลยจริงๆ เเละเผื่อในอนาคตพี่เขามีเเฟนฉันก็ไม่อยากให้เขามีปัญหากันเพราะตัวเองเธอเอง

" จะเกรงใจอะไรนักฉันรวย "

" รู้ค่ะว่ารวย เเต่หนูไม่อยากรับความหวังดีไปมากกว่านี้เเล้วจริงๆ เพราะพี่ช่วยหนูเเละให้หนูก็มากเกินพอเเล้ว " รู้ว่าเขารวยมากเเต่ก็เกรงใจอยู่ดี

" เห้อออ... " เขาได้เเต่ถอนหายใจออกมาเสียงดัง จะทำยังไงกับนิสัยขี้เกรงใจของเธอดีนะ ไม่ใช่ว่าไม่ดีเเต่มันมากเกินไป ถ้าเป็นคนอื่นขนเสื้อผ้ามาอยู่กับเขาเเบบไม่คิดอะไรเเล้ว เพียงเเค่เขาเอ่ยปากชวน

"..... "

" งั้นเธอจ่ายค่าน้ำค่าไฟค่าห้องฉันเดือนล่ะพันพอ โอเคไหม...เเล้วพักที่นี่ความปลอดภัยก็สูงมากด้วย ถ้าไปอยู่อื่นเธอมั่นใจความปลอดภัยจากหอราคาถูกจริงเหรอ? ฉันจะไม่บอกใครว่าเธอพักที่เดียวกับฉัน เธอจะได้ไม่เสียหายเเละเป็นขี้ปากใครด้วย " ผมลองจงยื่นข้อเสนอให้เธอดู จนเธอทำหน้าครุ่นคิดหนัก ไม่เข้าใจจะคิดอะไรมากนัก ตามจริงเขานั้นไม่อยากได้เงินจากเธอสักบาท เเต่ที่ต้องเอาเพราะความสบายใจของเธอ

" ก็ได้ค่ะ...เเต่ถ้าวันไหนพี่มีเเฟนหนูขอย้ายออกนะคะ เเฟนพี่จะได้ไม่คิดมากเเละไม่สบายใจ "

" ไม่มีวันนั้นหรอก "

" อะไรนะคะ "

" เปล่าๆ ...ทานข้าวกันเถอะ จะได้ไปเก็บของออกมาจากหอนั้นสักที "

" ค่ะ " เธอยอมเปิดกล่องข้าวเเละนั่งทานเงียบๆ ระหว่างนั้นก็ไม่มีบทสนทนาอะไรกันอีก

.............

กลัวสาวเข้าใจผิดเลยต้องรีบให้น้องสาวตัวเองมารายงานตัวเลยนะอิพี่ เเต่กระเป๋าใบนึงไม่พอนะณดาพี่ณคุณเขาเงินเยอะต้องปล้นอีก 😆

ฝากกดใจ กดติดตาม เเละคอมเม้นท์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะค่าาา 🙏❤️