3 เป็นพี่น้องไม่ร้องนะจ๊ะ(50%)

Chapter 03 : เป็นพี่น้องไม่ร้องนะจ๊ะ

หลายวันต่อมา

สถานีตำรวจxxx

ฉันนั่งแขว่งขาเล่นไปมาอยู่ที่ศาลาริมสระบัวของสถานีตำรวจxxx พอดีว่าแม่ต้องไปทำธุระที่ต่างจังหวัดหลายวันเลยทีเดียว ก็เลยไหว้วานให้ลูกชายเมฆช่วยดูแลลูกสาวมะลิให้ดีๆ ในระหว่างที่แม่ไม่อยู่ สั่งห้ามแบบว่ายุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอมอะนะ

พี่เมฆก็เลยหิ้วฉันมาทำงานด้วยเสียเลย เพราะทิ้งให้อยู่บ้านคนเดียวก็จะต้องมานั่งห่วงหน้าพะวงหลังทำงานได้ไม่เต็มที่ แต่อย่าคิดว่าจะดูแลและทะนุถนอมมะลิคนนี้นะจ๊ะ ดุเก่งฉิบหาย แถมยังสั่งให้ทำตัวดีๆ อย่าดื้ออย่าซน ห้ามออกไปไหนให้อยู่แต่ภายในสถานีตำรวจ ถ้าไม่เชื่อฟังจะถูกทำโทษโดยการจับให้ไปอยู่กับจิ้งจก ซึ่งเขารู้ว่าฉันเป็นคนกลัวจิ้งจกมากๆ เลยเอามาขู่

“อ้าวมะลิ ทำไมมานั่งตากแดดตากลมเล่า” ผู้ชายรูปร่างสูงล่ำ ใบหน้าหล่อคมเข้ม เขาเดินเข้ามาในศาลาแล้วนั่งลงข้างๆ

ผู้ชายคนนี้ชื่อว่าพี่คิม หรือสารวัตรคิม เป็นเพื่อนสนิทของพี่เมฆ สองคนนี้เรียนมาด้วยกัน และก็ยังจะมาทำงานที่เดียวกัน แถมยังมีตำแหน่งสารวัตรเหมือนกันอีก

“อยู่ข้างในมันน่าเบื่อจะตายไป” พูดพลางทำหน้ายู่

“แน่ะ ทำหน้าย่นอีกละ” พี่คิมพูดแล้วใช่ฝ่ามือลูบที่ผมฉันเบาๆ อย่างเอ็นดู “นี่ก็เที่ยงแล้ว มะลิกินข้าวหรือยัง?”

“พี่เมฆบอกว่าให้รอ ถ้าเคลียร์งานเสร็จจะพาไปกินค่า แล้วนี่คุมตำหนวดคิมไม่ทำงานเหรอคะ อิอิ”

“ชอบเรียกพี่แบบนี้อีกแล้วนะ ทะเล้นจริงๆ เลยเราเนี่ย”

“โห่ ลิก็หยอกเล่นได้แค่กับพี่คิมนี่แหละค่ะ กับคนอื่นเล่นด้วยได้ที่ไหน ดุกันจะตายไป”

“ว่าแต่ไปกินข้าวก่อนไหมเดี๋ยวพี่พาไป คงจะอีกนานอะรายนั้น ตอนนี้งานของมันนี่กองท่วมเต็มโต๊ะ ทั้งคดีเก่าคดีใหม่ปนเปกันไปหมด”

“จะดีเหรอพี่คิม พี่เมฆสั่งห้ามไม่ให้ลิออกไปไหนเด็ดขาด! ถ้าออกไปจะโดนทำโทษ”

“ดีมากๆ ไปกับพี่ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น โดยเฉพาะไอ้เมฆเดี๋ยวพี่จะจัดการเอง” พูดด้วยสีหน้าและน้ำเสียงที่ดูจริงจัง

“อืม...” นั่งนิ่งครุ่นคิดอยู่

“ไปเถอะน่ามะลิ...ไม่ต้องคิดอะไรเยอะแล้ว” พูดจบพี่คิมก็ลากฉันให้เดินตามเขาไปทันที

.....

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป

“มะลิ” พี่คิมเดินเข้ามาดึงตัวฉัน “กลับกันก่อนเถอะ ไอ้เมฆมันโทร.มาตามหลายรอบแล้วอะ”

“ลิยังไม่อยากกลับเลยอะพี่คิม กำลังสนุกเลย บอกพี่เมฆว่าให้รอไปก่อน” บอกกับพี่คิมพลางคีบตุ๊กตาในตู้อย่างตั้งใจ

“เฮ้อ...ก็เนี่ย โดนตามใจจนเคยตัวแล้วเราน่ะ” พี่คิมลอบถอนหายใจแล้วมายืนลุ้นอยู่ข้างๆ

พอดีว่าคุณพี่คิมพามากินพิซซ่าในห้างxxx ฉันก็เลยถือโอกาสขอพี่เขาเดินเล่นสักหน่อยก่อนกลับ เดินไปเดินมาดันมาเจอไอ้ตู้คีบตุ๊กตานี่ เลยอดใจไม่ไหวคีบเล่นจนหมดไปหลายร้อยบาทแล้ว แต่ดีที่พี่คิมสุดหล่อตามใจและออกเงินให้ทุกอย่าง อิอิ

ที่สำคัญคือ...ขนาดใส่ชุดนอกเครื่องแบบมาคนยังทักพี่เขากันเต็มอะ แสดงว่าคงจะฮอตไม่เบาเลยแหละ

กรี๊ด!!

“ดะ...ได้แล้วพี่คิม” กรี๊ดออกมาด้วยความดีใจ เมื่อในที่สุดก็สามารถคีบเจ้าตุ๊กตาที่ฉันหมายปองมาไว้ในครอบครองได้

“โห เก่งมากมะลิ ทีนี้เราก็กลับกันได้แล้วเนอะ”

“ดูเหมือนพี่คิมจะอยากกลับจังเลยนะ”

“พี่ไม่ได้อยากกลับหรอก จริงๆ อยากจะอยู่กับมะลิทั้งวันและทุกวันเลยแหละ แต่ติดตรงที่ไอ้เมฆมันโทร.จิกทุกนาทีนี่ละ” พี่คิมจ้องมองมาที่ฉันด้วยสายตาที่รักใคร่ปนเอ็นดู

มันแปลกๆ นะสายตาคู่นั้นอะ

“นี่พี่คิมมองลิแบบนั้นมีอะไรรึเปล่าเอ่ย?” ถามออกไปอย่างไม่อ้อมค้อมด้วยความอยากรู้

“รู้ทันคนเก่งนี่ต้องยกให้มะลิคนสวยน้องสาวของคุณสารวัตรเมฆเขาเลยแหละ ฉลาดทั้งพี่ทั้งน้อง” ยิ้มแบบกรุ้มกริ่ม

“บอกลิมาเลย พี่คิมมองลิแปลกไปนะวันนี้อะ” คาดคั้นต้องการคำตอบ “พี่คิม...บอกมาเดี๋ยวนี้เลย”

“ไม่มีอะไร...มะลิแต่งตัวน่ารักดีนะวันนี้” พี่คิมพูดพลางแสร้งทำเป็นเบือนหน้าไปมองทางอื่น

ใส่กางเกงวอร์มขาสั้นกับเสื้อฮูดแขนยาวสีชมพูเนี่ยนะสวย พี่คิมมาแปลกจริงๆ ว่ะวันนี้ ยังไงอีลิก็จะเค้นคำตอบให้ได้

“ไม่จริงม้าง เพราะปกติลิก็แต่งตัวแบบนี้ประจำอะ พี่คิมดูเลิ่กลั่กผิดปกติน้า มีอะไรอยากจะบอกลิไหมเอ่ย?” ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ แล้วจ้องมองแบบไม่กะพริบตา

พี่คิมถอยหน้าออกห่างช้าๆ แล้วอยู่ๆ ก็ยื่นหน้ามาใกล้ๆ เช่นกัน ใกล้ชนิดที่ว่าจมูกเราเกือบจะแตะกันอยู่แล้วอะ เขายกยิ้มแบบเจ้าเล่ห์ ก่อนจะพูดขึ้น...

“เอาไว้พี่จะบอกนะ แต่ตอนนี้เรากลับกันก่อนเถอะ ไอ้เมฆโทร.มาอีกแล้ว” พูดจบก็กระตุกยิ้มมุมปากแล้วถอยหน้าออกห่างช้าๆ “ไอ้เมฆนี่มันหวงน้องสาวจริงๆ เลยเนอะ”

“ห่วงเหิงที่ไหนกันเล่า คงมีธุระกับพี่คิมมากกว่าที่โทร.จิกขนาดนั้นอะ พี่จะไม่รับสายหน่อยเหรอ”

“ไม่อะ กลับไปค่อยคุยกับมันก็ได้”

“อืม...ตามใจพี่คิมแล้วกัน ถ้าอย่างนั้นเรากลับกันก็ได้”

ใช้เวลาขับรถประมาณครึ่งชั่วโมงก็ถึงสถานีตำรวจxxx พี่คิมขับเข้าไปจอดในที่จอดรถประจำตำแหน่ง(ที่นี่เขาจะจัดแจงที่จอดรถให้เสร็จสรรพ) เมื่อรถจอดสนิทเราสองคนก็เปิดประตูแล้วก้าวขาลงยังไม่ทันจะถึงพื้นก็มีเสียงเข้มพูดแซะขึ้น

“หึ! ไปสวีตกันสองคนไม่บอกไม่กล่าวเลยนะ”

“สวีตส้นตีนอะไรมึง กูพาน้องมะลิไปกินข้าวมาเนี่ย ว่าแต่มึงเหอะ เป็นพี่ภาษาอะไรปล่อยน้องสาวตัวเองทิ้งๆ ขว้างๆ”พี่คิมพูดพลางปิดประตูรถแล้วกดล็อกอัตโนมัติ

“ใช่ ถ้าไม่ได้พี่คิมป่านนี้ลิคงจะนอนหิวตายอยู่ที่ศาลาริมสระบัวไปแล้ว” พูดสมทบแล้วปิดประตูรถ ก่อนจะไปยืนอยู่ข้างๆ พี่คิมคนหล่อ เพราะรู้ชะตากรรมว่าจะโดนพี่เมฆสวดยับแน่ๆ