ตอนที่ 11 รอยที่อยากลบ

ภายในห้องนั่งเล่นที่เงียบสงัด หญิงสาวนั่งตัวสั่น เสียงฝนข้างนอกยังคงตกอย่างต่อเนื่อง แทนคุณเดินกลับลงมาจากชั้นบนพร้อมผ้าเช็ดตัวผืนหนาและเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งของเขา เขาพาดผ้าลงบนกลุ่มผมที่เปียกชุ่มของชาริณแล้วขยี้เบา ๆ ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งข้างเธอที่โซฟา

“เช็ดตัวหน่อย เดี๋ยวจะไม่สบาย” น้ำเสียงสั่งเรียบ ๆ แต่สายตาที่ลอบสำรวจเนินอกขาวผ่องที่โผล่พ้นขอบเดรสเปียกชื้นนั้นกลับเต็มไปด้วยกระแสความรู้สึกที่อัดอั้น

“ขอบคุณค่ะ” ชาริณรับผ้ามาถือไว้ด้วยมือที่ยังสั่นเทา

“ทำไมถึงไม่โทรบอกก่อนว่าจะมา ถ้าคืนนี้พี่ไม่กลับบ้านเราจะเป็นยังไง ฝนก็ตกแล้วยังจะยืนตากฝนอีก แล้วดูชุดที่ใส่อีก แบบนี้มันอันตรายมากนะรู้มั้ย” แทนคุณเป็นห่วงจนเผลอพูดเสียงเข้มออกไป

“ชาก็แค่ไม่มีที่ไป ชานึกได้แค่ที่นี่ ชามาแล้วแต่ไม่เจอพี่แทน ชาจะเรียกรถกลับแต่โทรศัพท์ก็แบตหมด”

“ต่อไปอย่าทำแบบนี้อีกนะพี่เป็นห่วงรู้มั้ย”

“ชาขอโทษ”

“ที่พี่พูดไม่ได้หมายความว่าใบชาทำผิด แต่พี่แค่อยากบอกว่าใบชาทำให้พี่ตกใจมากที่จู่ ๆ ก็มายืนตัวเปียกอยู่หน้าบ้านในเวลาดึกแบบนี้ เล่าให้พี่ฟังได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น หรือว่าเมาจนไม่รู้เรื่อง”

“เมื่อกี้ชาเมาจริง แต่โดนฝนไปก็ส่างแล้ว”

“งั้นก็เล่ามาว่าเกิดอะไรขึ้น”

ชาริณเธอเริ่มเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เล่าถึงความอึดอัดในผับ เล่าถึงแก้วเครื่องดื่มที่ถูกยัดเยียด และที่สำคัญที่สุดเธอเล่าถึงเหตุการณ์ในรถที่จิรเมธพยายามจะล่วงเกินเธอ

“ใบชากับเขาคบกันนานแล้วใช่ไหม”

“ค่ะ”

“มันก็ไม่แปลกที่เขาอยากมีอะไรด้วย ใบชาเป็นผู้หญิงที่สาว สวยกว่าเมื่อสองปีก่อน” เขาจับใบหน้าที่ก้มอยู่ให้เงยขึ้นแล้วสบตาคู่สวยที่เอ่อคลอไปด้วยน้ำตาแล้วปาดมันออกอย่างเบามือ

“พี่แทน แต่ทุกครั้งที่เขาโดนตัวชา ทุกครั้งที่เขาพยายามจะจูบภาพคืนนั้นมันกลับมาตลอดเลยค่ะ ชารู้สึกผิดที่ตัวเองไม่เคยมอบสัมผัสที่ลึกซึ้งให้เขาได้เหมือนที่คนเป็นแฟนเขาทำกัน ชาพยายามแล้ว แต่ร่างกายของชามันต่อต้าน มันเหมือนมีกำแพงบางอย่างที่ชาข้ามไปไม่ได้ และยิ่งวันนี้วันที่เขาทำมากกว่าแค่จับมือ วันที่เขาพยายามจะบังคับชา ชายิ่งรู้เลยว่าชาไม่ได้รักเขาแบบนั้น” เธอพูดพลางก้มหน้ามองมือตัวเองที่กำผ้าเช็ดตัวแน่น

แทนคุณนั่งนิ่ง ฟังเสียงสะอื้นไห้เบา ๆ ของหญิงสาวที่เขาคิดถึงมาตลอดสองปี หัวใจของเขาเต้นแรงเมื่อได้ยินว่าเธอยังคงจดจำคืนนั้นได้แม่นยำจนมันกลายเป็นกำแพงกั้นกลางระหว่างเธอกับผู้ชายคนอื่น

“แล้วอยากให้พี่ลบรอยที่มันทำกับเราไหม” แทนคุณถามขึ้นมาดื้อ ๆ สายตาคมปลาบจ้องเข้าไปในดวงตากลมโตที่คลอไปด้วยน้ำตาของเธอ

“พี่แทนหมายถึงอะไร”

“ใบชาอยากให้พี่ลบความทรงจำแย่ ๆ ในรถนั่น แล้วสร้างความทรงจำใหม่กับพี่แทนไหมล่ะใบชา” คำถามที่ตรงไปตรงมาและเปี่ยมไปด้วยแรงปรารถนาทำให้ชาริณชะงัก เธอส่ายหน้าช้า ๆ พยายามรวบรวมเศษเสี้ยวของศีลธรรมที่เหลืออยู่

“ไม่ได้หรอกค่ะพี่แทน ชามีแฟนแล้วและ พี่เองก็มีแฟนแล้วเหมือนกัน”

“ใครบอกใบชาว่าพี่มีแฟน” แทนคุณเลิกคิ้วถามอย่างแปลกใจ

“ชาเห็นรูปค่ะ รูปในไอจีที่พี่ถ่ายคู่กับผู้หญิง คนหนึ่งที่ต่างประเทศ ดูสนิทสนมกันมาก แถมยังมีรูปที่ถ่ายกับคุณแม่ของพี่ด้วย ชาเลยคิดว่าพี่คงหมั้นหรือแต่งงานไปแล้วที่โน่น”

แทนคุณหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ

“นั่นทอรุ้งน้องสาวแท้ ๆ ของพี่เอง เขาแต่งงานไปอยู่ต่างประเทศกับสามีชาวต่างชาติ และแม่พี่ก็ไปอยู่กับเขาที่นั่น พี่แค่ไปเยี่ยมพวกเขา พี่โสดสนิทมาตลอดสองปีนะใบชา”

คำพูดของเขาทำให้หัวใจของชาริณกระตุกวูบ ความลังเลเริ่มเกิดขึ้นในใจ เมื่อรู้ว่าผู้ชายที่อยู่ตรงหน้ายังไม่มีแฟนอย่างที่คิดและเขาคือคนที่เก็บความลับอันน่าอายของเธอไว้เมื่อสองปีก่อน

แทนคุณขยับเข้าไปใกล้จนไหล่เบียดกัน เขาเชยคางมนขึ้นให้สบตากับเขา

“ถ้าใบชาเป็นแฟนพี่ พี่ไม่มีทางทำเรื่องทุเรศ ๆ แบบที่ไอ้จ๊อบนั่นทำเด็ดขาด ผู้หญิงที่จะนอนกับพี่ต้องเกิดจากความเต็มใจ และพี่จะถนอมเธอให้ถึงที่สุด”

ปลายนิ้วของเขาไล้ไปตามพวงแก้มใสที่แดงซ่าน สัมผัสที่คุ้นเคยนั้นปลุกเร้าความร้อนรุ่มที่ซ่อนอยู่ภายใต้ฤทธิ์แอลกอฮอล์ให้ปะทุขึ้นมาอีกครั้ง

ชาริณมองใบหน้าคมเข้มที่อยู่ใกล้เพียงลมหายใจกั้น จินตนาการถึงความสุขสมที่เขาเคยหยิบยื่นให้เมื่อสองปีก่อน ความคิดด้านมืดเริ่มครอบงำเหนือเหตุผล

‘มันจะเป็นอะไรไปล่ะ ในเมื่อจิรเมธเองก็ไม่ได้ซื่อสัตย์กับเธอนัก’ เธอคิดเข้าข้างตัวเองในใจ ตลอดหกเดือนที่คบกันมา เธอรู้มาตลอดว่าจิรเมธแอบนอกใจไปหาคนอื่นหลายครั้ง เธอจับได้และทะเลาะกันรุนแรง แต่เพราะคำว่ารักและคำขอโทษซ้ำ ๆ ของเขาทำให้เธอใจอ่อนยอมให้อภัยเสมอมา แต่สิ่งที่เขาทำในวันนี้ การพยายามจะขืนใจเธอ มันคือฟางเส้นสุดท้ายที่ขาดผึง

“พี่แทนคะ” เธอเรียกชื่อเขาเสียงพร่า แววตาที่เคยสับสนบัดนี้เปลี่ยนเป็นความโหยหา

“ใบชาคงไม่อยากนอกใจแฟนใช่ไหม ใบชาคงรักเขามาก”

“ชาคิดว่ารักเขา แต่พอเกิดเรื่องนี้เลยทำให้ชาคิดว่าชาคงรักเขาไม่มากพอให้อภัยกับสิ่งที่เขาทำคืนนี้ ชาคิดว่าทุกอย่างต้องเกิดจากความเต็มใจ”

“แล้วจากนี้ใบชาจะเอายังไงต่อ ใบชาจะคบกับเขาต่อไหม”

“พี่แทนคะ ชาขอถามอะไรพี่แทนหน่อยได้ไหมคะ แต่ถ้าพี่แทนไม่อยากตอบก็ไม่เป็นไรค่ะ”

“จะถามอะไรล่ะ ลองถามมาก่อนสิ ถ้าตอบได้พี่ก็จะตอบ”

“เรื่องคืนนั้นพี่แทนลืมมันไปแล้วใช่ไหมคะ” หญิงสาวมองหน้าแทนคุณที่อยู่ใกล้เพียงนิด ที่ถามออกไปเพราะอยากจะรู้ว่าเป็นเธอเองที่คิดถึงเรื่องนั้นอยู่ฝ่ายเดียวหรือเปล่า ถ้าเป็นแบบนั้นเธอจะตัดใจจากเขาและลืมเรื่องคืนนั้นให้ได้แม้จะยากแค่ไหนก็ตาม

“แล้วใบชาล่ะครับ ลืมมันได้หรือเปล่า” แทนคุณเลือกที่จะถามกลับและสังเกตปฏิกิริยาของเธอไปด้วย

“ไม่เลย ชาไม่เคยลืม มันผิดมากไหมคะที่ใบชายังคิดถึงเรื่องผู้ชายคนอื่นทั้งที่มีแฟนแล้ว ชาก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร”

“ใบชาครับ เรื่องบางเรื่องเราก็ไม่ต้องเหตุผลหรอกนะ ความรู้สึกบางอย่างมันก็ยากที่จะลืม ถึงแม้ว่าจะพยายามลืมแค่ไหนก็ตาม พี่รู้ว่าใบชาเป็นเด็กดีและคงรู้สึกผิดกับเรื่องนี้”

“พี่แทน ถ้าชาไม่อยากเป็นเด็กดีอีกต่อไปแล้วล่ะคะ ถ้าชาไม่อยากลืมเรื่องคืนนั้น แต่ถ้าชายังเอาแต่คิดถึง มันก็ไม่ถูกต้องใช่ไหมคะ ชาจะกลายเป็นคนไม่ได้ใช่ไหม”

“พี่เข้าใจใบชานะ เรื่องคืนนั้นสำหรับคนอื่นมันอาจเป็นเรื่องธรรมดาที่ลืมกันได้ง่าย แต่สำหรับพี่ที่ผ่านเรื่องนั้นมามาก นอนกับผู้หญิงมาหลายคน แต่พี่ก็ไม่เคยลืมเรื่องของใบชาเลย พี่อยากทำทุกอย่างให้มากกว่านั้น พี่อยากทำใบชามีความสุขแบบที่ผู้หญิงควรได้รับ พี่จะไม่เอาเปรียบใบชา จะทำให้ใบชาเป็นผู้หญิงที่มีความสุขมากที่สุด ถ้าใบชาจะให้โอกาสพี่มอบสิ่งนั้นให้ใบชาจะได้ไหม พี่จะทำให้ใบชาลืมเรื่องที่เขาทำกับใบชา”

“พี่แทนจะทำให้ชาลืมเรื่องที่เกิดขึ้นในรถใช่ไหม”