บทที่ 15 ง้อสักหน่อย

บทที่ 15 ง้อสักหน่อย

ปัง!!

“ถ้าอยากก็บอกดีดี จะจัดให้”

“อาเดรียโนจะบ้าหรือไง นั้นแค่คู่เดท คุณอย่าลืมนะว่าไม่มีในสัญญา เราตกลงกันแค่แสดงละครให้พ่อกับแม่ฉันดู แต่ไม่ได้ห้ามไม่ให้ฉันเดทหาคู่ โอ๊ย! เจ็บนะ ปล่อย!!”

“ไหนมันจูบตรงไหน”

“อย่านะ เดี๋ยวก่อน ใจเย็น ๆ สิอาเดรียโน!”

“ที่กับผมไม่ยอมเสียความบริสุทธิ์ อ้างแต่พรหมจรรย์ แต่พอเป็นคนอื่นคงนอนแผ่เต็มที่”

เพียะ!!

หน้าคมเข้มหน้าหันไปตามแรงมือของณิช อาเดรียโนตวัดหน้ากลับมาจ้องเธอด้วยดวงตาวาวโรจน์ แต่แรงมือนั่นทำให้สติของเขากลับคืนมา เขาเพิ่งเคยรู้จักอาการหึงหวงหน้ามืดก็วันนี้เอง

ไฟในอกอัดแน่นจนไม่สามารถอยู่นิ่งได้ เขากระชากมือของณิช จนร่างกระแทกอกร้อนทั้งแกร่งและหนั่นแน่น ก้มศีรษะลงมองดวงตาวาวโรจน์และตื่นกลัวบนหน้าหวาน

มือสีเข้มสลัดมือออกจนร่างของณิชเซถอย กายแกร่งเดินหันกลับออกไปด้วยใจรุ่มร้อน ดวงตาพร่ามัวด้วยฤทธิ์แรงหึง และถ้าขืนยังอยู่ต่อตรงนั้น ตัวณิชเองคงไม่รอดมือเขา

ปัง!

คนร่างเล็กทรุดลงกับพื้นอ่อนแรง อาการหวาดกลัวลามไปทั่วร่าง กายสาวสะท้าน นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นดวงตาวาวโรจน์ลุกโชนน่ากลัว ซึ่งเธอไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

นับแต่ที่เขาหายหน้าไปเธอเดทกับผู้ชายมาแล้วสี่คน ล้วนแล้วแต่รูปหล่อโปรไฟล์ดีเป็นสุภาพบุรุษ แต่ไม่มีใครเลยสักคนที่จูบได้อย่างเขา ไม่มีเลยสักคนที่ทำให้ช่องท้องของเธอปั่นป่วน

หรือเธอกำลังทำผิดพลาด ทำไมเธอไม่ลองดูสักตั้ง ถ้าเธอชอบเขา เธอก็ควรทำตามใจตัวเอง เพราะทั้งชีวิตของเธอนับจากนี้เธออาจไม่เจอใครที่เหมือนเขาแล้วก็ได้

ณิชเบิกดวงตาขึ้นเมื่อคิดได้ รีบลุกขึ้นจากพื้นแต่แทนที่เธอจะเดินตามเขาไป กลับเลือกที่จะอาบน้ำ ถ้าจำไม่ผิดในหนังสือฮาวทูการง้อแฟน คือเธออาจต้องเปลืองตัวเสียหน่อย แต่ถ้าทำให้เขายอมคืนดี เธอก็ขอยอมเสี่ยง

อาเดรียโนกระชากเสื้อเชิ้ตออกจากตัว อารมณ์ตึงเครียดไปทั่วกายแกร่ง จึงตัดสินใจอาบน้ำเพื่อลดอุณหภูมิกรุ่นโกรธ มือคว้าขวดไวน์เข้าไปด้วยเพื่อช่วยระงับฮอร์โมนที่พลุ่งพล่าน

เขามองตัวเองในกระจกบานใหญ่ยกขวดไวน์ขึ้นดื่ม ยอมรับกับตัวเองว่าหึงผู้ชายคนนั้นจริง อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ตึก!

มือวางขวดไวน์บนอ่างล้างหน้าแล้วจึงเข้าไปยังโซนอาบน้ำที่กั้นด้วยกระจก เปิดน้ำเย็นจัดรดศีรษะให้ไหลลงมาตามลำตัว พิงศีรษะกับผนังห้องน้ำผ่อนลมหายใจให้ช้าลง กระทั่งเริ่มคิดได้ว่าสามารถยับยั้งอารมณ์ลงได้บ้างแล้วจึงปิดน้ำและเดินออกมาโดยไม่ลืมหยิบขวดไวน์มาด้วย

คว้าผ้าเช็ดตัวผืนเล็กพันท่อนล่างเดินไปยังหน้าต่างบานเล็กด้านข้างแล้วผลักออกให้ลมยามราตรีพัดเข้ามา มือยกขวดไวน์กระดกลงลำคอ เอื้อมหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ

ดวงตาคมกล้ามองออกไปยังดวงไฟน้อยใหญ่ของเมืองหลวง อัดบุหรี่เข้าปอดแล้วพ่นยาว หัวใจเต้นรัวจากแรงหึงเมื่อสักพักเริ่มเบาลงจนเกือบปกติ

ก๊อก! ก๊อก!

อาเดรียโนขมวดคิ้วแปลกใจ วันนี้ไม่ได้นัดใครมา อีกอย่างถ้ามีใครขึ้นมาหาเขาพนักงานรักษาความปลอดภัยต้องแจ้งก่อน แสดงว่าคนที่เคาะประตูคงเป็นคนในคอนโดมิเนียม

แอ๊ดด!!

ร่างระหงใจเต้นตุ่ม ๆ ต่อม ๆ ขณะที่ยืนรออยู่หน้าห้องพักสักพัก ได้ยินเสียงลูกบิดประตูจึงรีบเงยหน้าสะบัดผมเพื่อให้มันสยายเป็นลอนอย่างที่อ่านมา

ภาพอาเดรียโนคาบบุหรี่ในปากมือถือไวน์เปลือยกายท่อนบน มันช่างเป็นภาพที่ชั่วร้ายและยั่วยวนจนเกินต้านใจ ดวงตากลมโตมองอย่างหลงใหลผิดไปจากนัยน์ตาสีน้ำตาลที่หรี่ลงอย่างระแวง

“พูดธุระของคุณมา”

เขาขยับปากพูดทั้งที่บุหรี่ยังคาอยู่ในปาก ก่อนคีบออกจากปากรอหญิงสาวด้านหน้าตอบคำถามอย่างใจเย็น ยืนพิงกรอบประตูแล้วยกไวน์ขึ้นดื่มเอียงหน้ามองเธอ

“ฉันมาขอโทษ”

“ไม่จำเป็น เท่านี้ใช่ไหม”

มือเล็กรีบเอื้อมมือออกไปดันประตูไว้ก่อนที่เขาจะปิดลงได้ทันแล้วใช้ความไวลอดตัวผ่านช่องแคบของประตูเบียดจนเข้ามายืนข้างใน

“ไม่อาเดรียโน ฉันขอโทษจริง ๆ ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉัน..”

“คาร่า คุณไม่จำเป็นต้องขอโทษผม เราไม่ได้เป็นอะไรกัน”

“ไม่ อาเดรียโน คุณไม่เข้าใ จ คือ ฉันจูบกับคู่เดทแค่อยากรู้”

ร่างแกร่งขยับเดินไปยังหน้าต่างที่เปิดคาไว้ เขาอัดบุหรี่เข้าปอดแล้วพ่นออกแต่ดวงตายังจับจ้องสาวร่างสูงโปร่งไม่วางตา

ความรู้สึกบางอย่างบอกเขาว่าเธอกำลังมาง้อ และต้องการทำบางอย่าง

กายสาวหอมกรุ่นด้วยสบู่อาบน้ำกลิ่นดอกไม้ เธอเปลี่ยนชุดใหม่เป็นกางเกงขาสั้น สั้นมากเสียจนเปลือยปลีน่องเพรียวยาว เขามองเอวคอดที่โผล่วับ ๆ แวม ๆ เพราะเสื้อครอปสั้นตัวเล็ก และที่สำคัญบรรณารักษ์คนสวยไม่สวมเสื้อชั้นใน

“คุณไม่ช่วยฉันเลย ฉันแค่อยากอธิบาย”

“อันที่จริงคุณพูดสิ่งที่คุณต้องการทำคืนนี้มาเลยดีกว่าคาร่า ผมไม่ถนัดเรื่องชักแม่น้ำทั้งห้า”

ร่างระหงค่อยเดินเข้าใกล้อย่างช้า ๆ ตามหนังสือฮาวทู เดินทิ้งสะโพกและใช้นิ้วมือกรีดไปมา ซึ่งเธอไม่แน่ใจนักว่าทำถูกหรือไม่ แต่เห็นร่างสูงตรงหน้าขยับกายยืดขึ้นเตรียมพร้อม เขาบี้บุหรี่กับจานรองแล้วปิดหน้าต่าง มือยังยกขวดไวน์กระดกแต่ตาไม่ละไปจากกายสาว

“ฉันแค่ มันยากจัง เออ คือ ฉันอยากจะอยู่กับคุณคืนนี้”

เขาลดขวดไวน์ลง จ้องหน้าหวานที่แต้มไปด้วยสีชมพูระเรื่อขวยเขิน ขยับกายแกร่งเข้าใกล้เธออีกนิดแล้ววางขวดไวน์ตรงโต๊ะเล็กข้างโซฟา

“ผมไม่ทำแบบเดิม ผมไม่อยากทำอย่างนั้นแล้ว คุณเข้าใจความหมายใช่ไหมคาร่า ถ้าคุณอยู่กับผมคืนนี้ คุณจะเสียความบริสุทธิ์”

ตากลมโตยังจ้องดวงตาสีน้ำตาลเจิดจ้าแล้วค่อยพยักหน้ารับ รู้สึกเก้งก้างทำตัวไม่ถูกจึงรวบมือไว้ด้านหน้าจนกระทั่งมือร้อนจับมันแยกออกจากกันเธอถึงได้รู้ว่าฝ่ามือของเธอชื้นเหงื่อมากขนาดไหน

“พูดสิ ให้ผมได้ยินว่าคุณต้องการอะไร”

“ฉันอยากนอนกับคุณอาเดรียโน ฉันอยากรู้ว่าคุณจะทำให้ฉันรู้สึกได้มากขนาดไหน และฉันรู้ว่าถ้าฉันตอบตกลง นั่นหมายความว่าฉันจะไม่เหลือพรมจรรย์อีกต่อไป อุ๊ย!!”

เสียงหวานร้องตกใจเมื่อพอพูดจบมือแกร่งกระชากร่างของเธอจนแนบชิดกายแกร่ง ใบหน้าเขาโน้มต่ำลง

“ผมทำให้คุณรู้สึกได้มากเลยคาร่า มากจนคุณไม่มีวันจินตนาการได้”