บทที่ 17**NC

บทที่ 17**NC

“อ่า โอ๊ย! อ่า อาเดรียโน! เดี๋ยวหยุดก่อน อื้อ”

มือเล็กดันอกแกร่งไว้เมื่อเอ็นเนื้อท่อนใหญ่แหวกผ่านปราการแสนบางเข้ามา ความรู้สึกถูกชำแรกแยกออกกว้าง รู้สึกอึดอัดยามลำยักษ์อยู่ในโพรงสาว

“ซี้ดดด อ่า เจ็บไหม อีกนิด รออีกนิด”

คนร่างโตพยายามอยู่นิ่งให้สาวใต้ร่างคุ้นเคยกับความใหญ่โตที่เสียดแทรกภายใน จากนั้นจึงเริ่มขยับไหวถอนออกรูดเกือบสุดแล้วดันเข้า เขาทำซ้ำอีกครั้งเชื่องช้า และมันช่างแสนทรมาน ปลายหัวป้านสัมผัสภายในอันอ่อนนุ่มแสนหวาน ทั้งแคบและตอดรัด

“อา อื้อ ฉันไม่เจ็บแล้ว อาเดรียโน เร่งอีกนิดไม่ได้เหรอคะ”

ร่างสูงใหญ่ข้างบนเปลี่ยนท่าทางเท้าฝ่ามือซ้ายข้างลำตัวสาวงาม อีกข้างจับข้อพับใต้หัวเข่าณิชไว้ดันจนชิดหน้าอกอวบอิ่ม แล้วขยับเคลื่อนไหวอีกครั้ง

“แบบนี้ไหมคาร่า แรงพอหรือยัง”

ตับ ตับ ตับ

เธอแทบกรีดร้องเมื่อร่างแกร่งโหมลงโถมแรงด้วยสะโพกสอบ ร่างเธอสั่นสะเทือนไปทั้งกาย มือไขว่คว้าบ่ากำยำไว้จิกแน่น ยามท่อนยาวรูดผ่านร่องรักตามลำยาวให้ความรู้สึกเสียวสะท้าน ปลายหัวดันจุดอ่อนไหวข้างในเป็นจังหวะ

อาเดรียโนขยับเปลี่ยนท่าอีกครั้ง ยืดกายตั้งตรงนั่งคุกเข่าจับข้อเท้าบอบบางดึงกระทั่งร่างของเธอขยับเข้าใกล้เขา จากนั้นจึงจ่อท่อนรักปากทางแล้วดันสะโพกจนสุดในคราวเดียวก่อนขยับเสือกกายแกร่งเข้าต่อเนื่องไม่พัก

“ซี้ดด อ่า แคบ ซี้ดด แน่นมาก คาร่า”

นัยน์ตาคมกล้ามองร่างงดงาม หน้าอกอวบอิ่มกระเพื่อมไหวยามท่อนรักเสือกกายเข้าอย่างแรง สะโพกสอบกระทุ้งตอกลงกายสาวอย่างใจต้องการตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น

มือแกร่งทั้งขยำตะโบมเนินหน้าอกด้วยแรงชาย อีกมือจับข้อเท้าเล็กไว้แน่นส่งลำรักพุ่งเข้าใส่ไม่พัก

“กรี๊ด! อาเดรียโน!”

“อื้อ ดีไหม แรงพอไหม โอ๊ย! ผมจะไม่ไหวแล้ว เสียวมาก คาร่า”

ร่างบางนอนหงายสั่นสะเทือนจากแรงกระแทกกระทั้น เขาถาโถมส่งแรงทั้งหมดลงบนเนินเนื้อสาวสีสดฉ่ำวาวจนเธอบอบช้ำ แรงกระเทือนทำให้ศีรษะสวยได้รูปเลื่อนไถลลงขอบเตียงแต่เขายังไม่หยุด

อกแกร่งสะท้านไหวจากแรงสูดลมหายใจและอัตราการเต้นหัวใจของชายหนุ่มด้านบน เขาโหมแรงและมุ่งมั่น ใบหน้ารวดร้าวจากอาการใกล้สุขสมเต็มทน

ลำแขนกำยำรวบท่อนขาเธอไว้ด้วยแขนข้างเดียว แล้วใช้มืออีกข้างคลึงเคล้นทรวงอกงาม

“อา คาร่า ผมใกล้แล้ว จะเสร็จแล้ว อ่า อา”

อาเดรียโนครางลั่นขณะที่จุดสุดยอดมาถึงผละมือจากทรวงอกงามเพื่อลงไปซอกหลืบเนินอวบอูมแล้วกดแน่นใช้นิ้วขยี้เม็ดเล็กจนเสียงเล็กแหลมหวีดร้องพร้อมอาการสั่นกระตุกไปทั้งร่าง

เขาปลดปล่อยสายธารขาวขุ่น ตาพร่าเพราะอาการเสร็จสุดยอดรุนแรงอย่างไม่น่าเชื่อ เธอยังตอดรัดข้างในเหมือนที่เขากระตุกเป็นจังหวะ  กายแกร่งเสือกท่อนลำใส่ก่อนหยุดนิ่งแล้วโน้มร่างลง ซบใบหน้าลงซอกคอสาวใต้ร่าง สูดดมความหอมหวานของเนื้อนิ่มก่อนถอนกายแกร่งที่อ่อนตัวลงแล้วออก

“เป็นไงบ้างคาร่า เจ็บมากไหม”

อาเดรียโนดึงร่างของณิชขึ้นให้พ้นขอบเตียง เอื้อมมือไปหยิบกระดาษอเนกประสงค์มาช่วยห่อถุงยางไว้วางลงบนพื้นก่อนล้มตัวนอนลงข้างหญิงสาว ดึงเธอให้มากอดพรมจูบ

“เงียบไปเลยคนสวย เป็นไงบ้าง ชอบไหม”

“มะ มันดีเกินไปอาเดรียโน เหมือนฉันกำลังฝันไป”

อาเดรียโนหัวเราะในลำคอ สาวในอ้อมกอดอายุสามสิบแล้วแต่ยังมีความคิดดั่งสาวรุ่น ไม่สิ ทุกอย่างในร่างกายเธอเหมือนสาวรุ่น และไม่น่าเชื่อว่าเขารู้สึกดีตอนที่ผ่านปราการนั่นไป ทั้งที่เขาเคยนอนกับสาวบริสุทธิ์มาแล้วหลายคน แต่ไม่มีใครทำให้เขารู้สึกอย่างนี้ มันดีจริง ๆ เหมือนที่เธอพูด

“คืนนี้นอนที่นี่นะคนสวย”

“ทำไมล่ะ ที่จริงฉันควรจะกลับห้องไม่ใช่เหรออาเดรียโน”

เขากระชับอ้อมแขนอีกขยับตัวลากเธอให้นอนตรงทาง มือเฝ้าวนเวียนลูบไล้ไปทั่วร่าง

“พรุ่งนี้วันหยุดนะคาร่า และมันควรเป็นวันของผม”

“วันของคุณ? เราตกลงเรื่องวันของคุณไว้ตั้งแต่เมื่อไร”

“ก็ตั้งแต่ผมใช้เจ้านี้ใส่เข้าไปในร่างคุณไงคาร่า พรุ่งนี้ผมจะอยู่กับคุณทั้งวัน แล้วมาดูกันว่าผมจะสามารถทำมันได้อีกสักกี่รอบ”

เขาจับมือเธอลงไปสัมผัสกายแกร่งที่ดูเหมือนว่ากำลังฟื้นตัวขึ้นอีกครั้ง

“อาเดรียโน! แต่เราไม่ได้คุยกันเรื่องนี้มาก่อน ฉันว่าเราคงต้องดีลกันใหม่นะ”

“ดีล? เฮ้! เรื่องดีลผมถนัด แต่อย่างแรกคนสวย คุณเจ็บมากไหม”

“อาเดรียโน!!”

ชายหนุ่มร่างโตไม่พูดเปล่าส่งมือลงด้านล่างลูบไล้แผ่วเบาลองเชิงแล้วจึงแหย่นิ้วสอดใส่ขยับเรียกน้ำหวาน

“ผมเริ่มแข็งอีกแล้วคนสวย อีกสักรอบนะ”

“ตะ แต่ว่า .. คุณเพิ่งจะ?”

“ใช่แล้ว ผมมันพวกความต้องการทางเพศสูง และอยากเข้าอีกรอบ ชอบแรง ๆ ไหม”

บรรณารักษ์สาวตาพร่าเลือน เธอเริ่มมองหน้าคมเข้มไม่ถนัดเพราะแรงสั่นสะเทือนที่เขาส่งมา พลางนึกถึงคำพูดของหญิงสาวที่อยู่ในลิฟต์ยามที่เธอเคยเจอกอดกลมกับอาเดรียโนแล้วพบว่า

เป็นเธอเองนั่นแล่ะที่พูดอะไรอ่อนหัดออกไป

ดวงตากลมโตหรี่ปรือขยับก่อนเปิดออกมองลำแสงยามใกล้เที่ยงในห้องนอนแอร์เย็นฉ่ำ พลิกตัวนอนหงายมองเพดานห้องนอนสีเทาอ่อนกระพริบตาถี่ทบทวนบางอย่าง

เรื่องเมื่อคืนราวกับฝันไป รู้สึกดีเกินไปอย่างน่าใจหาย มือเล็กทาบลงตรงหัวใจ นึกถึงความรู้สึกยามสุขสมรุนแรง หัวใจดวงเล็กนี้เต้นรัวกระหน่ำจนเกือบปวดร้าว

จ๊อก !!

เสียงท้องตัวเองร้องดังมือลูบหน้าท้อง การใช้เรี่ยวแรงบนเตียงกับผู้ชายสักคนนี่มันช่างทำให้ร่างกายใช้พลังงานไปได้อย่างมหาศาล ขยับตัวลุกขึ้นนั่งเมื่อได้ยินเสียงดังมาจากด้านนอกพร้อมกลิ่นหอมของอาหาร

“อืม หอมจังเลย”

ณิชพาร่างบอบบางสูงโปร่งเดินออกมาจากห้องนอนโดยที่สวมเพียงเสื้อเชิ้ตของอาเดรียโนตัวเดียว

“คนสวยตื่นแล้ว เดี๋ยวคุณไปอาบน้ำล้างหน้าก่อน อาหารเที่ยงใกล้เรียบร้อยแล้วคาร่า”

เสียงอาเดรียโนพูดลอยมาจากทางห้องครัว ทำให้หญิงสาวร่างสูงชะโงกมองเข้าไปมองยิ้มกว้าง แล้วจึงผลุบหน้าหายไปรีบวิ่งไปยังห้องน้ำแล้วจัดการธุระส่วนตัว

เธอมองตัวเองในกระจกบานใหญ่ มีร่องรอยตามเนื้อตัวแต่ไม่มาก ถ้าได้อาบน้ำอุ่นคงดีขึ้นเยอะ

กลิ่นหอมของไข่กวนทรงเครื่องและสปาเกตตี้อย่างอิตาลีแท้ทำให้ณิชน้ำลายสอ รีบเดินออกมาจากห้องน้ำทั้ง ๆ ที่เสื้อเชิ้ตยังเปียกชื้น ด้วยความรีบร้อนเท้าจึงสะดุดกับพรมเช็ดเท้าหน้าห้องน้ำกระทั่งล้มลง

“โอ๊ย! ว๊าย! คอนเทคเลนส์!!”

มือเล็กควานหาไปรอบตัวขณะที่นั่งพับเพียบอยู่ที่เดิม ได้ยินเสียงเดินของคนร่างสูงกำลังใกล้เข้ามา

“หยุดนะ! อยู่ตรงนั้น! ฉันทำคอนเทคเลนส์หลุด!”

“ผมจะมาช่วยหาไงคนสวย ว่าแต่คุณทำมันหลุดได้ยังไง”

“ไม่! ไม่ต้อง เดี๋ยวคุณมาเหยียบ บ้าจริง ยิ่งหิว ๆ พอดีขยี้ตาแล้วสะดุดเจ้าพรมเช็ดเท้าอันนั้น”

อาเดรียโนนั่งยองลงด้านหน้า มองหญิงสาวที่หยีตาข้างเดียวกำลังใช้มือควานหาไปรอบ ๆ แต่ยังไม่เจอ น้ำเสียงสบถหงุดหงิดดังเป็นระยะจนเขาขำออกมาอีกรอบ

“อย่าหัวเราะนะ มันไม่ตลกเลยอาเดรียโน ฉันกำลังจะตาบอดอีกแล้ว”

“ไม่หรอก อย่าตื่นตระหนกไปสิคาร่า มากินข้าวก่อนแล้วเดี๋ยวผมช่วยหา”

เขายื่นมือออกไปเพื่อจับต้นแขนณิชให้ลุกขึ้นมาจากพื้น เธอมีอาการลังเลเล็กน้อยแต่ด้วยความหิวจึงทำให้ยอมลุกมาจากตรงนั้น

“ฉันต้องออกไปซื้อใหม่”

“โทรสั่งให้คนมาส่งได้ไหม ไม่ต้องออกไปหรอก”

“อืมก็ได้”