Can't deny #ของคุณเชาว์

Can't deny #ของคุณเชาว์

last updateLast Updated : 2025-07-16
By:  Blue HorizonOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
32Chapters
782views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“ผมอยากผูกปิ่นโตว่าน สัญญาสามเดือน เดือนละแสน มีคอนโดให้อยู่ มีรถให้ขับ ว่านสนใจหรือเปล่า? ถ้าสนใจ... ทดลองงานก่อนนะครับ”

View More

Chapter 1

01 หล่อแล้วเป็นรับไม่ได้เหรอวะ (1/2)

ดีกรีเดือนมหา'ลัย เป็นเกย์ไม่พอ แถมรับด้วยเนี่ยนะ?

ทรงโคตรชายแท้

หล่อฉิบหาย ทำไมเป็นรับวะ

และอีกสารพัดจะได้ยินมาในช่วงหลายเดือนให้หลังมานี้

ว่านไม่เข้าใจ ทำไมมนุษย์ในมหาวิทยาลัยแถบนี้ต้องสเตอริโอไทป์ว่าคนตัวสูง หน้าตาหล่อ ๆ เซอร์ ๆ แม่งต้องเป็นสเตรตหรือรุกด้วยวะ ใครมันริเริ่มวาดภาพจำพวกนี้กัน ถ้ารู้นะ พ่อจะไล่เตะแม่งเรียงตัวเลย

เพราะเขาแม่งเดือดร้อนฉิบหายน่ะสิ ว่านรูปร่างสูงถึงร้อยแปดสิบห้าเซ็นต์ ผมยาวระต้นคอ เซอร์ ๆ ใส่เสื้อเชิ้ตกับยีนสีซีด ตามสไตล์เด็กสถาปัตย์ ดูเผิน ๆ ก็ไม่รู้รสนิยม แต่เป็นรับแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่รุกด้วย

แล้วจะไม่ให้หัวร้อนเรื่องสเตอริโอไทป์ได้ไง หาคนคุยกันก็ยาก ยิ่งแอปฯ นัดเยนี่ไม่ต้องพูดถึง เจอหน้ากันก็หันก้นให้แล้ว เวรกรรมจริง ๆ ไอ้ว่าน

"โคโรน่าไลต์ขวดนึงพี่"

เขาเลยลำบากต้องดั้นด้นออกมาใจกลางเมือง เพราะเจอแต่คนโพเดียวกันในมหา’ลัย เอาวะ อย่างน้อยคืนนี้ มันต้องได้สี้กันบ้างแหละ เตรียมตัวมาพร้อมขนาดนี้

ระหว่างได้เบียร์มาก็เริ่มจิบรับรสของบาร์เลย์มอลต์ สายตาคู่คมมองไปทั่วเผื่อมีใครน่าสนใจ ส่วนมือปัดแอปฯ นัดดู เผื่อแมตช์ใครที่อยู่แถวนี้

Rrrrr

Anonymous7155 : สวัสดีครับ ผมชื่อยิมนะ อยู่แถวไหน สะดวกนัดมั้ย

แจ้งเตือนแรกทักมาได้ใจความจนนิ้วหยาบกร้านของเด็กตัดโมเดลช่ำชองต้องกดไปดู โปรไฟล์ชายหนุ่มคนนี้อายุยี่สิบห้า ไม่โชว์หน้า โชว์แต่ผิวแทนและอกลีน ๆ ซึ่งไบโอตั้งไว้ว่ารุกไม่รับ ว่านเลยไม่ลังเลจะปัดเลือก

BT6969 : ว่านครับ อยู่ที่ร้าน Chaos

BT6969 : ถ้าจะนัด ผมขอเจอก่อน

Anonymous7155 : อยู่ใกล้กันเลย อีกยี่สิบนาทีเข้าไป

รอยยิ้มบนปากหยักเกิดขึ้นเมื่อวันนี้ร่างสูงไม่ได้ชวดคู่นอน มือหยาบกร้านรีบสอดมือถือเก็บไว้ในกระเป๋า นั่งดื่มแอลกอฮอล์ เพลิดเพลินกับเสียงดนตรีและปล่อยหัวสมองให้ว่างเปล่า

อีกเหตุผลที่ว่านต้องมาหาคู่นอนในช่วงหลายเดือนมานี้เป็นเพราะแฟนหนุ่มที่คบกันมาได้ครึ่งปีบอกเลิก โดยเหตุผลที่ว่าก็ทำเอาช็อกเหมือนกัน

‘เราว่าเราอยากเป็นรับมากกว่าอะ ทุกครั้งที่เราทำกับว่าน เราไม่มีความสุขเลย’

ถึงคบกันไม่นาน มีเซ็กซ์กันไม่บ่อย แต่ทุกครั้งว่านก็รู้สึกเหมือนได้รับการเติมเต็มทั้งร่างกายและจิตวิญญาณ แม้ฟังดูโคตรเวอร์แต่มันเป็นแบบนั้นจริง ๆ อาจเพราะแฟนเก่าเป็นคนดีและเอาใจใส่กันอย่างสม่ำเสมอมาตลอดนั่นแหละมั้ง

ถึงจะเสียใจและนอยด์ที่ความรักไม่เป็นไปอย่างที่คาดหวัง แต่ว่านไม่นึกโกรธ เมื่อคิดถึงความน่ารักและการฝืนตัวเองซึ่งแฟนเก่าทำให้มาตลอด

“ว่านปะครับ” เสียงทุ้มเอ่ยทัก พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของคนมาใหม่ที่ยืนข้าง ๆ

“ยิมเหรอ” รูปลักษณ์ภายนอกของคนมาใหม่คือผิวแทนและหุ่นกำยำ ใบหน้าคมคร้ามตามสไตล์หนุ่มไทยและทรงผมสกินเฮดอย่างกับพวกตำรวจหรือทหาร

“ใช่ครับ รอนานปะ”

“ไม่นาน เบียร์สองสามขวดเอง”

“งั้นดื่มสักครึ่งชั่วโมงก่อน ค่อยออกไป?”

“รีบจังอะ สักหนึ่งหรือสองชั่วโมงแล้วกัน กรึ่ม ๆ หน่อยน่าจะดีกว่า”

ยิมยกยิ้มบางก่อนจะสั่งไฮเนเก้นให้ตัวเองและโคโรน่าไลต์ให้กับว่านเมื่อเห็นว่าขวดสีใสของคนข้างกายว่างเปล่า ร่างสูงของว่านที่ยืนใช้ศอกเท้าเคาน์เตอร์ขยับไปเบียดใกล้อีกคนอย่างตั้งใจทว่าก็ไม่ได้สบตามองเพียงเพราะอยากดูปฏิกิริยาตอบกลับ

มือใหญ่แสนแข็งแรงคว้าหมับเข้าที่ข้างเอวสอบและก้มหน้าลงจูบไหล่ว่านเบา ๆ ความรู้สึกจั๊กจี้ หวิว ๆ ในช่องท้องอันแสนรื่นรมย์ทำให้ว่านจูบตรงกกหูอีกคนคืนกลับไปด้วย

“Make out ก่อนได้ปะ” ยิมก้มลงมาเล็กน้อยเพื่อกระซิบ “ปากว่านโคตรนุ่มเลย”

“งั้นจูบดูเปล่าละ อืม...”

จบคำท้าให้ลอง ร่างกำยำก็ประกบปากลงมาทาบทับความนุ่มนิ่มที่ถูกใจตั้งแต่แรกสัมผัส ยิมขบเม้มและกัดอย่างมันเขี้ยว เช่นเดียวกันกับว่านที่กัดไปจนได้รสสนิมเบา ๆ ลิ้นสากหนาของยิมสอดเข้าโพรงปากของหนุ่มเซอร์ก่อนกวาดต้อนไล่ลิ้นสีสดสลับดูดดึงอย่างลามกจนว่านส่งเสียงครางอย่างพอใจ

ทั้งสองมอบจูบดูดดื่ม เย้าแหย่และหยอกล้อกันอยู่สักพัก ลิดรอนลมหายใจกันไปมากกว่าสองนาทีแล้วถึงค่อย ๆ ถอนจูบออก กระนั้นก็ยังคงอ้อยอิ่งขบเม้มริมฝีปากกันอยู่อีกสักพัก

“ยิมชอบแรง ๆ เหรอ บีดีเอสเอ็มหรือเปล่า” รสจูบจากยิมค่อนข้างหยาบโลน จาบจ้วง รุนแรงเล็กน้อย แต่นั่นก็เหมือน ๆ กับที่ว่านมอบให้ไป

“ไม่เชิง แค่ทำแรงหน่อย ว่านโอเคปะ”

“ก็ไม่แย่นะ ต้องลองของจริง”

คนหน้าหล่อยักไหล่ให้ ทิ้งคำตอบแบบปลายเปิดเล็ก ๆ ถึงรสนิยมของอีกฝ่าย หยิบขวดเบียร์ขึ้นมากระดกดื่มดับความกระหาย

ร่างกำยำเบียดเสียดเข้าหาร่างสูงของว่าน นัวเนียใบหน้า มอบจูบ หอมแก้ม บีบเคล้นลำตัวไปมาและแสร้งเอากลางกายแนบบั้นท้ายแน่นกล้ามเนื้อ ซึ่งหนุ่มเซอร์ก็ขยับบั้นท้ายส่ายไปมาบดเบียดอย่างท้าทายเช่นเดียวกัน

“แล้วนี่... ว่านอยู่แถวไหน”

“ไกลอะ ทำไม?”

“ถ้าไกลจะได้เปิดโรงแรมไง แต่ถ้าไม่ไกลก็ไปห้องว่านกัน”

“ไม่ไหวแล้วเหรอ” น้ำเสียงหยอกล้อถาม ก่อนจะกระดกเบียร์ที่เหลือก้นขวดให้หมดทีเดียว “แข็งจนนึกว่าหิน”

“นาน ๆ จะได้เจอคนหล่อแถมขี้ยั่วขนาดนี้ ไม่แข็งก็พระอิฐพระปูนแล้วแหละ” ยิมตะปบมือลงบนสะโพกว่านเบา ๆ บีบเคล้นบอกว่าเขาต้องการอีกคนจนไม่ไหวแล้ว

“งั้นไป-”

“มึงมีหน้าโผล่มาด้วยเหรอไอ้ยิม”

เสียงดุ ๆ ที่ดังขึ้น ทำให้ว่านและยิมหันไปมองพร้อมกัน ร่างกำยำจิ๊ปากอย่างขัดใจ ก่อนจะหยิบขวดเบียร์มายกดื่มจนหมดแล้ววางไว้ที่เคาน์เตอร์บาร์ ทำเอาหนุ่มเซอร์งุนงงไปกับภาพนั้น

“นี่ มีอะไรกันเหรอครับพี่” การ์ดของร้านหันมามองว่าน ส่ายหน้าไปมาให้

“ไอ้นี่มันชอบมาหลอกคนไปนอนด้วยแล้วแอบถอดถุงเอาอะดิน้อง เพิ่งโดนแจ้งความไปวันก่อน น้องไปหาคนอื่นเหอะ ส่วนมึงไอ้ยิม ถ้าไม่ออกไป กูเรียกตำรวจ”

“เหี้ยอะไรเนี่ย” ว่านเดือดขึ้นมาเมื่อได้ยินคำบอกเล่าจากพี่การ์ดร่างสูงใหญ่ “เอาแบบใส่ถุงก็ฟินเหมือนกันแหละไอ้ควาย เอาความเชื่อผิด ๆ แบบนี้มาจากไหนวะ”

เมื่ออารมณ์สยิวที่วาดฝันพังทลายลง ว่านก็สาดคำหยาบคายใส่ทันที อีกทั้งยังโมโหเรื่องคนที่เขาดีลด้วยมีพฤติกรรมต่ำทรามและเป็นภัยสังคมแบบนี้

ยิมอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ อยากตอกกลับว่านที่ยืนเท้าเอวด่าแต่นึกไม่ออก เพราะกังวลว่าจะโดนตำรวจจับลากเข้าซังเต คนสวะยืนอึกอักอยู่ได้ไม่นาน พี่การ์ดก็ลากมันออกไป

“แม่งเอ๊ย” ว่านสบถอีกครั้ง ก่อนจะหันหน้าไปมองบาร์เทนเดอร์ที่ยืนยิ้มแหย “ไม่บอกกันเลยวะพี่”

“ที่ร้านรอจับตัวมันอยู่หลายทีแล้วน้อง ก็เลยให้น้องเป็นเหยื่อล่อมันก่อนไง เอาน่า ๆ ยังไม่ทันไปด้วยกันไม่ใช่หรือไง เอาเบียร์อีกมั้ย”

“เอาวอดก้ามาเลยดีกว่า”

คนชอกช้ำและผิดหวังทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้สตูลตัวสูงหน้าบาร์ ฟุบหน้าลงกับเคาน์เตอร์แล้วกรีดร้องในใจ

“น้องครับ”

“จิ๊!” ร่างสูงเงยหน้าขึ้นมา ตวัดเสียงจิ๊ปากหงุดหงิดใส่คนมาใหม่ ก่อนจะพบว่าคนที่มาเรียกคือการ์ดคนที่ลากยิมออกไปเมื่อครู่ เลยปรับเปลี่ยนสีหน้าให้สงบลง “มีอะไรครับพี่”

“มีคนสนใจน่ะน้อง อยากลองคุย-”

“เอาดิพี่ ไหนอะ” ไม่ทันที่การ์ดของร้านจะพูดจบ ว่านก็ตอบกลับไปแล้ว เพราะไหน ๆ วันนี้เขาเตรียมตัวมาพร้อมนอนอ้าขาแล้ว จะใครก็ได้แล้วในตอนนี้ แค่ไม่เหี้ยแบบพวกแอบถอดถุงเอากันพอ

“ห้องวีไอพีชั้นสองเลยน้อง ตามมา ๆ”

“งั้นแก้วนี้ฟรีครับน้อง ถือว่าพี่ขอโทษที่ไม่ได้บอกเรื่องไอ้คนเมื่อกี๊” บาร์เทนเดอร์ยิ้มกว้าง ส่งแก้ววอดก้าที่สั่งไปให้

มือหยาบกร้านหยิบแก้วใสขึ้นมากระดกดื่ม สะบัดหน้าไปมาเพราะดีกรีเครื่องดื่มแสนแรงแล้ววางมันคืนไปกับเคาน์เตอร์ ก่อนจะสาวเท้าเดินตามพี่บอดีการ์ดของร้านไปชั้นสอง

ห้องวีไอพีเหรอ? คงเป็นพวกคนรวยสินะ แต่รวยไม่รวยก็ช่างเถอะ ว่านหวังแค่จะไม่เจอคนกวนตีนก็พอแล้ว

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
32 Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status