Can't deny #ของคุณเชาว์

Can't deny #ของคุณเชาว์

last updateDernière mise à jour : 2025-07-16
Par:  Blue HorizonEn cours
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
Notes insuffisantes
32Chapitres
958Vues
Lire
Ajouter dans ma bibliothèque

Share:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

“ผมอยากผูกปิ่นโตว่าน สัญญาสามเดือน เดือนละแสน มีคอนโดให้อยู่ มีรถให้ขับ ว่านสนใจหรือเปล่า? ถ้าสนใจ... ทดลองงานก่อนนะครับ”

Voir plus

Chapitre 1

01 หล่อแล้วเป็นรับไม่ได้เหรอวะ (1/2)

ดีกรีเดือนมหา'ลัย เป็นเกย์ไม่พอ แถมรับด้วยเนี่ยนะ?

ทรงโคตรชายแท้

หล่อฉิบหาย ทำไมเป็นรับวะ

และอีกสารพัดจะได้ยินมาในช่วงหลายเดือนให้หลังมานี้

ว่านไม่เข้าใจ ทำไมมนุษย์ในมหาวิทยาลัยแถบนี้ต้องสเตอริโอไทป์ว่าคนตัวสูง หน้าตาหล่อ ๆ เซอร์ ๆ แม่งต้องเป็นสเตรตหรือรุกด้วยวะ ใครมันริเริ่มวาดภาพจำพวกนี้กัน ถ้ารู้นะ พ่อจะไล่เตะแม่งเรียงตัวเลย

เพราะเขาแม่งเดือดร้อนฉิบหายน่ะสิ ว่านรูปร่างสูงถึงร้อยแปดสิบห้าเซ็นต์ ผมยาวระต้นคอ เซอร์ ๆ ใส่เสื้อเชิ้ตกับยีนสีซีด ตามสไตล์เด็กสถาปัตย์ ดูเผิน ๆ ก็ไม่รู้รสนิยม แต่เป็นรับแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่รุกด้วย

แล้วจะไม่ให้หัวร้อนเรื่องสเตอริโอไทป์ได้ไง หาคนคุยกันก็ยาก ยิ่งแอปฯ นัดเยนี่ไม่ต้องพูดถึง เจอหน้ากันก็หันก้นให้แล้ว เวรกรรมจริง ๆ ไอ้ว่าน

"โคโรน่าไลต์ขวดนึงพี่"

เขาเลยลำบากต้องดั้นด้นออกมาใจกลางเมือง เพราะเจอแต่คนโพเดียวกันในมหา’ลัย เอาวะ อย่างน้อยคืนนี้ มันต้องได้สี้กันบ้างแหละ เตรียมตัวมาพร้อมขนาดนี้

ระหว่างได้เบียร์มาก็เริ่มจิบรับรสของบาร์เลย์มอลต์ สายตาคู่คมมองไปทั่วเผื่อมีใครน่าสนใจ ส่วนมือปัดแอปฯ นัดดู เผื่อแมตช์ใครที่อยู่แถวนี้

Rrrrr

Anonymous7155 : สวัสดีครับ ผมชื่อยิมนะ อยู่แถวไหน สะดวกนัดมั้ย

แจ้งเตือนแรกทักมาได้ใจความจนนิ้วหยาบกร้านของเด็กตัดโมเดลช่ำชองต้องกดไปดู โปรไฟล์ชายหนุ่มคนนี้อายุยี่สิบห้า ไม่โชว์หน้า โชว์แต่ผิวแทนและอกลีน ๆ ซึ่งไบโอตั้งไว้ว่ารุกไม่รับ ว่านเลยไม่ลังเลจะปัดเลือก

BT6969 : ว่านครับ อยู่ที่ร้าน Chaos

BT6969 : ถ้าจะนัด ผมขอเจอก่อน

Anonymous7155 : อยู่ใกล้กันเลย อีกยี่สิบนาทีเข้าไป

รอยยิ้มบนปากหยักเกิดขึ้นเมื่อวันนี้ร่างสูงไม่ได้ชวดคู่นอน มือหยาบกร้านรีบสอดมือถือเก็บไว้ในกระเป๋า นั่งดื่มแอลกอฮอล์ เพลิดเพลินกับเสียงดนตรีและปล่อยหัวสมองให้ว่างเปล่า

อีกเหตุผลที่ว่านต้องมาหาคู่นอนในช่วงหลายเดือนมานี้เป็นเพราะแฟนหนุ่มที่คบกันมาได้ครึ่งปีบอกเลิก โดยเหตุผลที่ว่าก็ทำเอาช็อกเหมือนกัน

‘เราว่าเราอยากเป็นรับมากกว่าอะ ทุกครั้งที่เราทำกับว่าน เราไม่มีความสุขเลย’

ถึงคบกันไม่นาน มีเซ็กซ์กันไม่บ่อย แต่ทุกครั้งว่านก็รู้สึกเหมือนได้รับการเติมเต็มทั้งร่างกายและจิตวิญญาณ แม้ฟังดูโคตรเวอร์แต่มันเป็นแบบนั้นจริง ๆ อาจเพราะแฟนเก่าเป็นคนดีและเอาใจใส่กันอย่างสม่ำเสมอมาตลอดนั่นแหละมั้ง

ถึงจะเสียใจและนอยด์ที่ความรักไม่เป็นไปอย่างที่คาดหวัง แต่ว่านไม่นึกโกรธ เมื่อคิดถึงความน่ารักและการฝืนตัวเองซึ่งแฟนเก่าทำให้มาตลอด

“ว่านปะครับ” เสียงทุ้มเอ่ยทัก พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของคนมาใหม่ที่ยืนข้าง ๆ

“ยิมเหรอ” รูปลักษณ์ภายนอกของคนมาใหม่คือผิวแทนและหุ่นกำยำ ใบหน้าคมคร้ามตามสไตล์หนุ่มไทยและทรงผมสกินเฮดอย่างกับพวกตำรวจหรือทหาร

“ใช่ครับ รอนานปะ”

“ไม่นาน เบียร์สองสามขวดเอง”

“งั้นดื่มสักครึ่งชั่วโมงก่อน ค่อยออกไป?”

“รีบจังอะ สักหนึ่งหรือสองชั่วโมงแล้วกัน กรึ่ม ๆ หน่อยน่าจะดีกว่า”

ยิมยกยิ้มบางก่อนจะสั่งไฮเนเก้นให้ตัวเองและโคโรน่าไลต์ให้กับว่านเมื่อเห็นว่าขวดสีใสของคนข้างกายว่างเปล่า ร่างสูงของว่านที่ยืนใช้ศอกเท้าเคาน์เตอร์ขยับไปเบียดใกล้อีกคนอย่างตั้งใจทว่าก็ไม่ได้สบตามองเพียงเพราะอยากดูปฏิกิริยาตอบกลับ

มือใหญ่แสนแข็งแรงคว้าหมับเข้าที่ข้างเอวสอบและก้มหน้าลงจูบไหล่ว่านเบา ๆ ความรู้สึกจั๊กจี้ หวิว ๆ ในช่องท้องอันแสนรื่นรมย์ทำให้ว่านจูบตรงกกหูอีกคนคืนกลับไปด้วย

“Make out ก่อนได้ปะ” ยิมก้มลงมาเล็กน้อยเพื่อกระซิบ “ปากว่านโคตรนุ่มเลย”

“งั้นจูบดูเปล่าละ อืม...”

จบคำท้าให้ลอง ร่างกำยำก็ประกบปากลงมาทาบทับความนุ่มนิ่มที่ถูกใจตั้งแต่แรกสัมผัส ยิมขบเม้มและกัดอย่างมันเขี้ยว เช่นเดียวกันกับว่านที่กัดไปจนได้รสสนิมเบา ๆ ลิ้นสากหนาของยิมสอดเข้าโพรงปากของหนุ่มเซอร์ก่อนกวาดต้อนไล่ลิ้นสีสดสลับดูดดึงอย่างลามกจนว่านส่งเสียงครางอย่างพอใจ

ทั้งสองมอบจูบดูดดื่ม เย้าแหย่และหยอกล้อกันอยู่สักพัก ลิดรอนลมหายใจกันไปมากกว่าสองนาทีแล้วถึงค่อย ๆ ถอนจูบออก กระนั้นก็ยังคงอ้อยอิ่งขบเม้มริมฝีปากกันอยู่อีกสักพัก

“ยิมชอบแรง ๆ เหรอ บีดีเอสเอ็มหรือเปล่า” รสจูบจากยิมค่อนข้างหยาบโลน จาบจ้วง รุนแรงเล็กน้อย แต่นั่นก็เหมือน ๆ กับที่ว่านมอบให้ไป

“ไม่เชิง แค่ทำแรงหน่อย ว่านโอเคปะ”

“ก็ไม่แย่นะ ต้องลองของจริง”

คนหน้าหล่อยักไหล่ให้ ทิ้งคำตอบแบบปลายเปิดเล็ก ๆ ถึงรสนิยมของอีกฝ่าย หยิบขวดเบียร์ขึ้นมากระดกดื่มดับความกระหาย

ร่างกำยำเบียดเสียดเข้าหาร่างสูงของว่าน นัวเนียใบหน้า มอบจูบ หอมแก้ม บีบเคล้นลำตัวไปมาและแสร้งเอากลางกายแนบบั้นท้ายแน่นกล้ามเนื้อ ซึ่งหนุ่มเซอร์ก็ขยับบั้นท้ายส่ายไปมาบดเบียดอย่างท้าทายเช่นเดียวกัน

“แล้วนี่... ว่านอยู่แถวไหน”

“ไกลอะ ทำไม?”

“ถ้าไกลจะได้เปิดโรงแรมไง แต่ถ้าไม่ไกลก็ไปห้องว่านกัน”

“ไม่ไหวแล้วเหรอ” น้ำเสียงหยอกล้อถาม ก่อนจะกระดกเบียร์ที่เหลือก้นขวดให้หมดทีเดียว “แข็งจนนึกว่าหิน”

“นาน ๆ จะได้เจอคนหล่อแถมขี้ยั่วขนาดนี้ ไม่แข็งก็พระอิฐพระปูนแล้วแหละ” ยิมตะปบมือลงบนสะโพกว่านเบา ๆ บีบเคล้นบอกว่าเขาต้องการอีกคนจนไม่ไหวแล้ว

“งั้นไป-”

“มึงมีหน้าโผล่มาด้วยเหรอไอ้ยิม”

เสียงดุ ๆ ที่ดังขึ้น ทำให้ว่านและยิมหันไปมองพร้อมกัน ร่างกำยำจิ๊ปากอย่างขัดใจ ก่อนจะหยิบขวดเบียร์มายกดื่มจนหมดแล้ววางไว้ที่เคาน์เตอร์บาร์ ทำเอาหนุ่มเซอร์งุนงงไปกับภาพนั้น

“นี่ มีอะไรกันเหรอครับพี่” การ์ดของร้านหันมามองว่าน ส่ายหน้าไปมาให้

“ไอ้นี่มันชอบมาหลอกคนไปนอนด้วยแล้วแอบถอดถุงเอาอะดิน้อง เพิ่งโดนแจ้งความไปวันก่อน น้องไปหาคนอื่นเหอะ ส่วนมึงไอ้ยิม ถ้าไม่ออกไป กูเรียกตำรวจ”

“เหี้ยอะไรเนี่ย” ว่านเดือดขึ้นมาเมื่อได้ยินคำบอกเล่าจากพี่การ์ดร่างสูงใหญ่ “เอาแบบใส่ถุงก็ฟินเหมือนกันแหละไอ้ควาย เอาความเชื่อผิด ๆ แบบนี้มาจากไหนวะ”

เมื่ออารมณ์สยิวที่วาดฝันพังทลายลง ว่านก็สาดคำหยาบคายใส่ทันที อีกทั้งยังโมโหเรื่องคนที่เขาดีลด้วยมีพฤติกรรมต่ำทรามและเป็นภัยสังคมแบบนี้

ยิมอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ อยากตอกกลับว่านที่ยืนเท้าเอวด่าแต่นึกไม่ออก เพราะกังวลว่าจะโดนตำรวจจับลากเข้าซังเต คนสวะยืนอึกอักอยู่ได้ไม่นาน พี่การ์ดก็ลากมันออกไป

“แม่งเอ๊ย” ว่านสบถอีกครั้ง ก่อนจะหันหน้าไปมองบาร์เทนเดอร์ที่ยืนยิ้มแหย “ไม่บอกกันเลยวะพี่”

“ที่ร้านรอจับตัวมันอยู่หลายทีแล้วน้อง ก็เลยให้น้องเป็นเหยื่อล่อมันก่อนไง เอาน่า ๆ ยังไม่ทันไปด้วยกันไม่ใช่หรือไง เอาเบียร์อีกมั้ย”

“เอาวอดก้ามาเลยดีกว่า”

คนชอกช้ำและผิดหวังทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้สตูลตัวสูงหน้าบาร์ ฟุบหน้าลงกับเคาน์เตอร์แล้วกรีดร้องในใจ

“น้องครับ”

“จิ๊!” ร่างสูงเงยหน้าขึ้นมา ตวัดเสียงจิ๊ปากหงุดหงิดใส่คนมาใหม่ ก่อนจะพบว่าคนที่มาเรียกคือการ์ดคนที่ลากยิมออกไปเมื่อครู่ เลยปรับเปลี่ยนสีหน้าให้สงบลง “มีอะไรครับพี่”

“มีคนสนใจน่ะน้อง อยากลองคุย-”

“เอาดิพี่ ไหนอะ” ไม่ทันที่การ์ดของร้านจะพูดจบ ว่านก็ตอบกลับไปแล้ว เพราะไหน ๆ วันนี้เขาเตรียมตัวมาพร้อมนอนอ้าขาแล้ว จะใครก็ได้แล้วในตอนนี้ แค่ไม่เหี้ยแบบพวกแอบถอดถุงเอากันพอ

“ห้องวีไอพีชั้นสองเลยน้อง ตามมา ๆ”

“งั้นแก้วนี้ฟรีครับน้อง ถือว่าพี่ขอโทษที่ไม่ได้บอกเรื่องไอ้คนเมื่อกี๊” บาร์เทนเดอร์ยิ้มกว้าง ส่งแก้ววอดก้าที่สั่งไปให้

มือหยาบกร้านหยิบแก้วใสขึ้นมากระดกดื่ม สะบัดหน้าไปมาเพราะดีกรีเครื่องดื่มแสนแรงแล้ววางมันคืนไปกับเคาน์เตอร์ ก่อนจะสาวเท้าเดินตามพี่บอดีการ์ดของร้านไปชั้นสอง

ห้องวีไอพีเหรอ? คงเป็นพวกคนรวยสินะ แต่รวยไม่รวยก็ช่างเถอะ ว่านหวังแค่จะไม่เจอคนกวนตีนก็พอแล้ว

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Latest chapter

Plus de chapitres
Pas de commentaire
32
01 หล่อแล้วเป็นรับไม่ได้เหรอวะ (1/2)
ดีกรีเดือนมหา'ลัย เป็นเกย์ไม่พอ แถมรับด้วยเนี่ยนะ?ทรงโคตรชายแท้หล่อฉิบหาย ทำไมเป็นรับวะและอีกสารพัดจะได้ยินมาในช่วงหลายเดือนให้หลังมานี้ว่านไม่เข้าใจ ทำไมมนุษย์ในมหาวิทยาลัยแถบนี้ต้องสเตอริโอไทป์ว่าคนตัวสูง หน้าตาหล่อ ๆ เซอร์ ๆ แม่งต้องเป็นสเตรตหรือรุกด้วยวะ ใครมันริเริ่มวาดภาพจำพวกนี้กัน ถ้ารู้นะ พ่อจะไล่เตะแม่งเรียงตัวเลยเพราะเขาแม่งเดือดร้อนฉิบหายน่ะสิ ว่านรูปร่างสูงถึงร้อยแปดสิบห้าเซ็นต์ ผมยาวระต้นคอ เซอร์ ๆ ใส่เสื้อเชิ้ตกับยีนสีซีด ตามสไตล์เด็กสถาปัตย์ ดูเผิน ๆ ก็ไม่รู้รสนิยม แต่เป็นรับแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่รุกด้วยแล้วจะไม่ให้หัวร้อนเรื่องสเตอริโอไทป์ได้ไง หาคนคุยกันก็ยาก ยิ่งแอปฯ นัดเยนี่ไม่ต้องพูดถึง เจอหน้ากันก็หันก้นให้แล้ว เวรกรรมจริง ๆ ไอ้ว่าน"โคโรน่าไลต์ขวดนึงพี่"เขาเลยลำบากต้องดั้นด้นออกมาใจกลางเมือง เพราะเจอแต่คนโพเดียวกันในมหา’ลัย เอาวะ อย่างน้อยคืนนี้ มันต้องได้สี้กันบ้างแหละ เตรียมตัวมาพร้อมขนาดนี้ระหว่างได้เบียร์มาก็เริ่มจิบรับรสของบาร์เลย์มอลต์ สายตาคู่คมมองไปทั่วเผื่อมีใครน่าสนใจ ส่วนมือปัดแอปฯ นัดดู เผื่อแมตช์ใครที่อยู่แถวนี้RrrrrAnonymous7155 : สวัสดีค
Read More
01 หล่อแล้วเป็นรับไม่ได้เหรอวะ (2/2)
ประตูกระจกฟิล์มทึบของห้องวีไอพีฝั่งตรงข้ามโซนบาร์ถูกเปิดออกโดยมือการ์ดรักษาความปลอดภัยของร้าน ภายในห้องมีแสงไฟสีนวลสลัว ๆ ผนวกกับแสงสีจากสปอตไลต์ด้านนอกพาดผ่านมาในบางครั้ง บนผนังสามด้านตกแต่งด้วยภาพแอบสแตร็กต์ มีชุดโซฟาหนังวางอยู่กลางห้อง และโต๊ะกระจกตัวเตี้ยตรงกลางเสียงครวญครางแผ่ว ๆ ดังขึ้นมา ทำให้ว่านต้องหรี่ตาลงเพื่อปรับโฟกัสในที่มืด ส่องมองภาพคนสามคนบนโซฟาที่กำลังคลอเคลียกันอยู่“มาแล้วครับ” พี่การ์ดพูดสั้น ๆ กับคนในห้อง ก่อนจะหันมาหาว่าน “พี่ไปก่อนนะ คุยกับคุณเขาเอง”ว่านพยักหน้าหงึกหงัก มองตามแผ่นหลังการ์ดไปจนประตูกระจกปิดลง ดวงตาคู่คมส่องผนังบานกระจกด้านหน้า มันใสแจ๋วจนเห็นข้างนอก แต่มองมาจากข้างนอกเข้ามาไม่เห็นอะไรเลย สมกับเป็นห้องวีไอพีจริง ๆ“นั่งก่อนสิครับ” น้ำเสียงทุ้มกระเส่าติดหวานพูดขึ้นมาอย่างสุภาพ ทำให้ร่างสูงหันกลับไปมอง ทว่าภาพที่เห็นไม่ได้ชัดเจนอะไรนัก เห็นแค่ร่างกำยำคนหนึ่งกำลังก้มลงกลางหว่างขาชายร่างผอมชุดสีแดงซึ่งนั่งตรงกลาง ส่วนคนตัวสูงอีกข้างก็ลูบไล้กันไปทั้งกาย“ขอบคุณครับ” ว่านตอบรับงง ๆ ทิ้งตัวนั่งเอนพิงโซฟาไหนบอกว่าอยากคุยกับเขา แล้วคนไหนกันล่ะที่อยากคุย
Read More
02 ทดลองงาน nsfw (1/2)
ประโยคคำตอบจากเสียงทุ้มติดหวานไม่ได้น่าตื่นตกใจ ทว่าเสียงรูดซิปกางเกงสีแดงเบอร์กันดี้ลงโชว์กลางกายที่แน่นตึงดุนดันชั้นในด้วยอะไรบางอย่างนั่นต่างหากที่ทำให้ว่านคอแห้งขึ้นมา“ว่านไม่ต้องเล้าโลมผมแล้ว คนเมื่อกี๊เขาทำไว้เยอะอยู่” พูดจบมือเรียวสวยของเชาว์ก็ควักเจ้าหนูที่แข็งโด่ออกมาหายใจนอกชั้นในทรงทรังก์ จับท่อนลำแล้วชักรูดเชื่องช้าตามความยาว “นี่เจลกับถุงยาง”“อะ... ครับ” คนเด็กกว่าตอบเหมือนคนมึนเบลอ รับของสองอย่างมาวางไว้ตรงโซฟาข้างตัวแล้วเริ่มถอดกางเกงท่อนล่างของตัวเองสองชิ้นลงไปกองที่ตาตุ่ม“คุกเข่า หันหน้าเข้าหาพนักวางแขน แล้วแอ่นก้นให้ผมดูด้วยนะ”ทั้งที่ประโยคพวกนั้นไม่มีคำหยาบคายแม้แต่นิด ทว่าว่านดันหน้าร้อนฉ่าขึ้นมาเสียได้ อาจเพราะรู้ว่าเชาว์จะมองกันในระหว่างที่เขากำลังเตรียมตัวละมั้งช่วงขายาวยกมาบนโซฟา ว่านไม่นึกเขินอายมากอะไรเพราะกระสันอยากเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว เขาคุกเข่า ซบใบหน้าลงพนักวางแขน พยายามควบคุมลมหายใจเพื่อลดความตื่นเต้นปนประหม่าของตัวเอง ก่อนจะบีบเจลใส่นิ้วมือหยาบกระด้างแล้วกดนวดรอบรูจีบที่ตัวเองเตรียมไว้พร้อมพรักเพื่อการมีเซ็กซ์“อะ อือ” นิ้วชุ่มเจลหล่อลื่นผลุบเข้าไป
Read More
02 ทดลองงาน (2/2)
“ว่านทำดี เดี๋ยวผมให้เลขาฯ เอาสัญญามาให้ว่านอ่านแล้วกันนะ”พอจบเซ็กซ์รอบทดลองของทั้งคู่แล้ว เชาว์ก็กลับมาเป็นเชาว์ที่คุยด้วยน้ำเสียงสุภาพ ไม่มีคะขา ไม่มีการแทนตัวเองด้วยคำน่าฟังอย่างป๊ะป๋า ทำเอาว่านปรับตัวตามแทบไม่ทัน“ผมยัง แฮก... ไม่เริ่มเซ็นสัญญาได้ใช่มั้ย”“ได้สิ พวกข้อสัญญามันก็ปรับแก้ได้ ว่านลองเอาไปอ่านก่อน”“ครับ”“ไม่ต้องพูดเพราะก็ได้” คนหน้าสวยยิ้มให้ ดึงทิชชูมาเช็ดทำความสะอาดคราบของเหลวต่าง ๆ ถอดถุงยางโยนทิ้งถังขยะก่อนจะส่งกล่องทิชชูให้กับร่างกายเปลือยเปล่าแสนเลอะเทอะ“ก็คุณเชาว์...”“แก่กว่าเยอะน่ะเหรอ”คนเด็กกว่าไม่ตอบคำถาม ทำเพียงรับกล่องทิชชูมาเช็ดทำความสะอาดร่างกาย โดยที่เหลือบมองอีกคนเป็นระยะ ทำเอาเชาว์ถึงกับหัวเราะออกมาด้วยความเอ็นดูคราวแรก คนหน้าสวยนึกว่าว่านเป็นเด็กใจกล้า เด็กใจแตกทำนองนั้น เพราะดูต้องการมีเซ็กซ์และไม่กลัวเลยที่เขาเรียกเข้ามาคุย ทว่าเมื่อเริ่มบทเซ็กซ์ อีกคนกลับทำทุกอย่างเชื่องช้า ค่อยเป็นค่อยไป มีความเงอะงะ ความเขินอายอยู่บ้าง แถมร่างกายก็ไร้ร่องรอยการมีสัมพันธ์ทางกาย เชาว์จึงได้ข้อสรุปว่าหนุ่มน้อยคนนี้ไม่ได้ช่ำชองบทรักขนาดนั้นทว่าข้อดีของว่านคือ
Read More
03 สถานะใหม่ (1/2)
“นี่คือสัญญาครับ” ชายหนุ่มร่างหนั่นแน่นด้วยกล้ามเนื้อวางซองเอกสารสีน้ำตาลไว้ตรงโต๊ะเบื้องหน้าที่คั่นกลางระหว่างเขากับว่านไว้ “ด้านในมีรายละเอียดสัญญา เงินเดือนและข้อปฏิบัติที่ต้องทำตามครับ”“ผมต้องเปิดอ่านตรงนี้เลยเหรอครับ” เพราะตอนนี้ดันอยู่ในคาเฟแถมคนพลุกพล่านน่ะสิ ว่านคิดว่าไม่น่าจะเหมาะมานั่งคุยเรื่องอะไรพวกนี้ตรงนี้สักเท่าไหร่“ไม่จำเป็นครับ คุณว่านอ่านมันแล้วค่อยติดต่อผมมา นี่นามบัตรผม มีช่องทางติดต่ออย่างอื่นนอกจากเบอร์โทร. ที่ได้จากคุณเชาว์ครับ” มือหยาบกร้านหยิบนามบัตรใบสีขาวสะอาดตาจากคนตรงหน้า หลุบตาลงอ่านรายละเอียด“งั้นผมอ่านแล้วติดต่อคุณฉัตรไปแล้วกัน น่าจะสองสามวันนี้ครับ”“ครับ งั้นผมขอตัวก่อน”คนที่ได้ชื่อว่าเป็นเลขาฯ ส่วนตัวของเชาว์เดินออกไป เด็กหนุ่มลอบถอนหายใจเล็กน้อย หยิบแก้วช็อกโกแลตเย็นและซองเอกสาร เดินลากเท้าไปขึ้นวินมอเตอร์ไซค์เพื่อกลับสู่หอพักเมื่อถึงห้อง ว่านก็ก้าวขายาว ๆ ข้ามแผ่นรองตัดโมเดลและไม้สเกลที่ยังเก็บไม่เรียบร้อยไปทิ้งตัวนั่งลงตรงเตียงสามฟุต ฉีกซองเอกสารหยาบ ๆ แล้วหยิบกระดาษด้านในขึ้นมาอ่านภายในนั้นระบุข้อตกลงอยู่ราว ๆ สองหน้ากระดาษเอสี่ เนื้อหาหลัก
Read More
03 สถานะใหม่ nsfw (2/2)
นาฬิกาบอกเวลาสองทุ่มกว่า เสียงประตูห้องถึงเปิดออกเรียกให้ว่านที่กำลังดื่มน้ำต้องรีบวางแก้วแล้วเดินออกมา“คุณเชาว์”“ไง ห้องโอเคมั้ย” ร่างสูงโปร่งของเชาว์เดินเข้ามาในชุดเสื้อเชิ้ตและกางเกงสแล็กสีแดงไม่ต่างกับที่เจอกันคืนแรก มือเรียวสวยและผิวขาว ๆ ปลดกระดุมเสื้อเชื่องช้าพลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสุภาพ“โอเคครับ ผมอยู่ได้อยู่แล้ว” ไม่ใช่ประโยคเอาใจแต่อย่างใด ว่านเป็นคนอยู่ง่ายจริง ๆ ขนาดตอนอยู่หอยังนอนพื้นมากกว่านอนบนเตียงเลย เพราะบนเตียงเอาไว้วางโมเดลงานน่ะ“ดี แล้วทำไมไม่เอารถ?” นี่อาจเป็นเด็กเลี้ยงคนแรกของเชาว์ที่ไม่อยากได้รถส่วนตัว ส่วนเหตุผลเขาไม่รู้เลยต้องถามเอาในตอนนี้“ผมชอบใช้แท็กซี่มากกว่าครับ แถวนี้รถติดมากด้วย น่าจะขับเหนื่อย” เมื่อได้ยินมาแบบนั้นเชาว์ก็พยักหน้ารับ เขาไม่มีปัญหาอยู่แล้ว หรือถ้าจะเรียกร้องเอาทีหลังก็จัดการให้ได้“โอเค... นี่ฉัตรบอกแล้วใช่มั้ยว่าผมจะเข้ามา” คนโตกว่าทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา ถามขึ้นทั้งที่ไม่สบตาเด็กหนุ่มที่ค่อย ๆ ย่างกรายเข้ามาใกล้“บอกแล้วครับ คุณเชาว์เพิ่งทำงานเสร็จเหรอ” ว่านเดินอ้อมมาหลังโซฟา วางสองมือบนไหล่แคบ “ผมนวดให้มั้ย”“เอาสิ” ใบหน้าสวยเหลือบข
Read More
04 ฟินแบบงง ๆ nsfw
“คุณเชาว์... ผมจุดเทียน-”“ถอดกางเกง”คนเด็กกว่าหุบยิ้มลงแทบไม่ทัน มองใบหน้าสวยที่นิ่งเรียบแล้วก็เผลอเม้มปากเข้าหากันแน่น เพราะเดาอารมณ์คนตรงหน้าไม่ออก แต่ว่านก็ยังเป็นว่านที่ไม่ได้อยากคิดอะไรมากมาย เขาถอดกางเกงขายาวที่สวมใส่ลงไปกองกับพื้น แล้วก้าวขาเดินเข้าไปตรงหน้าคนออกคำสั่ง“อม แล้วก็ขยายรูไปด้วยค่ะ” วันนี้คนแก่กว่ามาแปลก มีลงท้ายคะขาแต่ไม่มีเสียงหวาน ๆ แถมหน้าบึ้งตึง อาจจะงานเหนื่อยหรืออารมณ์ไม่ดี ว่านก็ไม่ได้รู้ลึก เลยทำเพียงคุกเข่าลง ปลดกางเกงสแล็กสีดำและชั้นในลงให้ไปกองกับพื้นมือเรียวของคนหน้าสวยดึงชายเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ยาวปกปิดท่อนลำขึ้นมาถึงอก หลุบตาสีมรกตลงมองเด็กหนุ่มผมยาวที่ค่อย ๆ แนบจมูกลงตรงหัวหน่าวและต้นขาของเขาเชื่องช้า พ่นลมหายใจร้อนผ่าวรินรด ประทับจูบแผ่วเบาจนเกิดความรู้สึกวาบหวามเด็กหนุ่มผมยาวเลียริมฝีปากอันแห้งผาก ก่อนอ้าออกกว้างดูดกลืนพวงบอลนุ่มหยุ่นหว่างขาคนหน้าสวยแผ่วเบาสลับเล็มเลียด้วยจังหวะเนิบนาบ และเมื่อได้ยินเสียงครางอืมแผ่วเบาจากเจ้าของเสียงหวาน เขาจึงส่งมือสองข้างนวดท่อนลำที่หลับใหลให้ตื่นขึ้น น้ำหนักมือเบาสลับแรงขึ้นจนมันเริ่มสู้มือ จากนั้นก็อมส่วนหัวท
Read More
05 ละเลยข้อปฏิบัติ (1/2)
ว่านขอใช้คำว่าตัวของเขาอ่อนเหลวเหมือนแมวหลับลึกไม่รู้สึกตัว ทั้งคู่จบรอบสองในห้องของเขา เชาว์ขยับเข้าออกลึกไม่ยั้งแรงจนคนโดนกระทำพ่นของเหลวเลอะเทอะเปรอะเปื้อนไปทั้งที่นอน เตียงเปียกเกินกว่าจะทำกิจกรรมใดต่อได้ แถมไม่มีแรงเปลี่ยนผ้าปูก็เลยย้ายกันไปที่ห้องเชาว์ เด็กหนุ่มโดนคนสวยจับพลิกหน้าพลิกหลัง ตะแคงซ้ายตะแคงขวา กระแทกกระทั้นใส่จนขาสั่นหงึกอดีตเดือนมหา’ลัยเหนื่อยจนแทบหมดสติตอนเชาว์เสร็จรอบที่สามแต่ดันเป็นรอบที่สี่ของเขา ป๊ะป๋าแสนจะใจดีช่วยพาเขาไปอาบน้ำ แล้วพามานอนบนเตียง ว่านมีแรงแค่ขยับตัวหยิบกางเกงขายาวที่อีกคนส่งให้มาใส่ จากนั้นก็ทิ้งตัวลงนอนทับหมอน พลันกลุ่มผมสีทองของคนหน้าสวยที่เปลือยท่อนบนซุกมาตรงอก แต่เพียงเขากะพริบตาทีเดียวภาพก็มืดดับไปกลับกันกับวันนี้ ในตอนที่ตื่นมากลายเป็นว่านเองที่อยู่ในอ้อมกอดของเชาว์ เราทั้งคู่ท่อนบนเปลือยเปล่าเหมือนกัน นั่นไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ ทว่าผิวขาวนวลและแพขนตาของคนวัยสามสิบห้าที่มองเห็นใกล้แค่คืบนอกเหนือเวลามีเซ็กซ์มันขับให้ทั้งใบหน้าสวยสะกด เหมือนมีแสงแผ่ออกมาเขาเรียกกันว่าอะไรนะ? เหมือนออร่าไฮโซ ออร่าดาราประมาณนั้น คงเพราะเชาว์กำลังเข้าสู่วัย
Read More
05 ละเลยข้อปฏิบัติ (2/2)
แกรกประตูห้องเปิดออก ครั้งนี้ว่านพบกับเชาว์ที่แต่งตัวเต็มยศนั่งจิบกาแฟอยู่ตรงโซฟาตัวยาว นัยน์ตาสีเขียวมรกตคู่นั้นเหลือบกลับมามองเขา แล้วพยักหน้าเป็นการบอกว่าให้เดินเข้าไปหาหนุ่มเซอร์เริ่มเกิดอาการประหม่า จึงรีบเดินเข้าไปนั่งตรงโซฟาตัวเดี่ยวแล้ววางถุงข้าวไว้ที่โต๊ะกลาง เหลือบดวงตาสีแซปไฟร์มองอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ“ไม่ได้อ่านสัญญา?” น้ำเสียงราบเรียบ ท่าทีนิ่งขรึมคือสิ่งที่อีกคนแสดงออกมา เชาว์น่ากลัวกว่าเมื่อวานที่เข้ามาปุ๊บก็ออกคำสั่งให้เขาถอดกางเกงเสียอีก“อ่านแล้วครับ” จะไม่อ่านได้ไง ว่านอ่านแล้วก็โทร. หาคุณฉัตร จะบ้าหรือเปล่า ใครมันจะไม่อ่านวะ “แต่อ่านไม่หมด”สารภาพไปเลยตามตรง มันมีหมายเหตุหรือพวกข้อย่อยบางจุดที่เขาอ่านข้าม ๆ เอาแค่ใจความหลัก ๆ มันก็น่าจะพอแล้วหรือเปล่า ตอนนั้นมันไม่ได้คิดอะไรเยอะนี่หว่า หรือเขาเผลอไปละเมิดข้อตกลงข้อไหนกันเนี่ย“งั้นไปหยิบสัญญาออกมาอ่านใหม่ ต่อหน้าผม ตอนนี้เลย”สิ้นเสียงออกคำสั่ง เด็กหนุ่มวัยยี่สิบสามดีดตัวพรึ่บขึ้น เดินเข้าห้องไปหาสัญญา รีบทำอย่างว่องไวเพราะกลัวคนหน้าสวยจะดุหรือตะคอก มันน่ากลัวน่ะ ไม่อยากเจออีกพอได้สัญญามาแล้วว่านก็ทิ้งตัวนั่งตรงโซฟ
Read More
06 แสนดีจนใจสั่น (1/2)
เชาว์หายไปเป็นสัปดาห์อีกแล้ว...เด็กหนุ่มคิดว่านี่คือเรื่องปกติของอีกคนหรือเปล่า เอะใจว่าป๊ะป๋าไม่รู้สึกเสียดายเงินที่จ่ายเงินให้เขาเดือนละเป็นแสนเลยหรือยังไง ตลอดไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา เชาว์แวะเข้ามาหาเพียงสองสามครั้งเนี่ยนะ? คนโดนจ้างรู้สึกว่าทำงานไม่คุ้มค่าจ้างเอาเสียเลย แต่คนจ่ายเงินดันชิลเกิน ชิลจนต้องเขามาคิดแทนเนี่ยคนแก่กว่าจะยังโกรธเรื่องที่ว่านทำผิดข้อตกลงในสัญญาหรือเปล่านะ แต่เชาว์บอกว่ามันคือการเตือนนี่หว่า... เด็กขี้หงี่มันร้อนรนไปหมดแล้วเนี่ย ทั้งอยากโดนเอา ทั้งสงสัย!“คุณฉัตรครับ คือ... คุณเชาว์งานยุ่งเหรอครับ” สุดท้ายเลยต้องโทร. หาเลขาฯ ส่วนตัวของอีกคนอย่างที่เคยทำเมื่อสัปดาห์ก่อน คงเพราะว่างเกินไป ไม่มีอะไรทำจนคิดแต่เรื่องเดิม ๆ วนซ้ำไปซ้ำมานั่นละ[ยุ่งมาก ๆ เลยครับคุณว่าน ยังไงเดี๋ยวผมแจ้งคุณเชาว์ให้นะว่าคุณว่านโทร. มา]“ขอบคุณครับ”กดวางสายด้วยน้ำเสียงหมาหงอยชัดเจน จะว่าดีใจที่สาเหตุของการไม่ได้พบเจอมันคือการที่อีกคนงานยุ่งคงใช่ แต่มันใช่จริงเหรอวะเนี่ย ไม่ได้ยินจากปาก ไอ้ว่านมันก็ยังค้างคาใจเด็กหนุ่มงุ่นง่านไปหมด คิดมากหลายตลบเพราะกลัวโดนยกเลิกสัญญา จึงไปหยิบสัญญา
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status