Can't deny #ของคุณเชาว์

Can't deny #ของคุณเชาว์

last updateÚltima atualização : 2025-07-16
Por:  Blue HorizonEm andamento
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
Classificações insuficientes
32Capítulos
968visualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

“ผมอยากผูกปิ่นโตว่าน สัญญาสามเดือน เดือนละแสน มีคอนโดให้อยู่ มีรถให้ขับ ว่านสนใจหรือเปล่า? ถ้าสนใจ... ทดลองงานก่อนนะครับ”

Ver mais

Capítulo 1

01 หล่อแล้วเป็นรับไม่ได้เหรอวะ (1/2)

脳腫瘍と診断された後、白石紗季(しらいし さき)は二つの事実を知ることになった。

一つは黒川隼人(くろかわ はやと)との婚姻届が偽物だったこと。もう一つは実の息子――黒川陽向(くろかわ ひなた)もその事実を知っており、他人を母親として望んでいたこと。

この時紗季は自分の家族を捨て、全てを彼らに捧げた七年間が、まるで茶番だったことを悟った。

そこで紗季は三つのことを実行し、この薄情な父子の前から完全に姿を消すことにした。

一つ目は、一ヶ月前に予約していた結婚七周年記念のキャンドルディナーをキャンセルし、陽向の幼稚園のクラスLINEグループと、父子の健康のために入っていた数十の健康関連のグループから退会すること。

二つ目は、医師からストレステストを受け、特効薬を処方してもらい、海外まで移動できる体調を確保すること。

三つ目は、七年間連絡を絶っていた兄の白石隆之(しらいし たかゆき)に電話をかけ、遠くへ嫁いだことを後悔して、帰りたいと告げること。

――

「紗季さん、がん細胞が脳神経を圧迫しています。早急な決断が必要です」

消毒液の匂いが漂う病院の廊下で、医師の言葉が今も紗季の耳に響いていた。

全身を震わせながら、しわくちゃになった検査結果の用紙を握りしめた。

最近頭痛や嘔吐に悩まされ、時々鼻血も出ていた。

寝不足による単なる体調不良だと思っていたのに、検査結果は恐ろしい事実を突きつけてきた。

医師は治療方針を選択する必要があると言った。

手術をして五十パーセントの生存確率に賭けるか。

それとも保守的な治療を選び、投薬と化学療法で髪の毛は抜け落ちるが、あと数年の命を繋ぐか。

紗季はその五十パーセントという確率に賭けることが怖かった。

幼い頃から注射さえ怖がっていた彼女にとって、冷たい手術台の上で生死を分ける選択をすることは想像もできないほど怖かった。

しかし手術をしなければ、脳の腫瘍は大きくなり、苦しみながら死んでいくという残酷な現実が待っている。

紗季は目を閉じ、隼人のことを考えた。

彼女は隼人と結婚してもう七年になる。彼女は彼を愛していて、まだ長い間一緒に生活したいと思っている。

そして何より、二人は頭がよく、優秀な息子――陽向を一緒に育てている。

人生で最も大切な二人のことを考えると、勇気が湧いてきた。

彼女は立ち上がり、医師の診察室のドアを開けた。

「先生、決心しました。開頭手術の予約をお願いします」

医師は厳かな表情で言った。

「五十パーセントの確率です。怖くないのですか?」

紗季は微笑んだ。「怖くありません。夫と子供が私の側にいてくれると信じています。二人がいれば、何も怖くありません」

医師はゆっくり頷いた。

「分かりました。一ヶ月後の手術を予約しておきます」

紗季は病院を出て、急いで帰宅した。夫と子供の慰めと支えが欲しかった。

家政婦は隼人が会社に行ったと告げた。

紗季は急いで黒川グループへ向かい、社長室の前まで来た。

中に入る前に、男性の声が聞こえてきた。

「隼人、紗季にお前が美琴を秘書にしたことを知られたら、怒るんじゃないか?」

紗季は凍りつき、ドアの隙間から隼人の親友――青山翔太(あおやま しょうた)の姿をはっきりと見た。

美琴?

美琴!

この名前は彼女にとってあまりにも馴染みがあった。隼人が十年もの間、心の奥底に秘めていた初恋の人だった。

机に向かって座る隼人は目を伏せ、袖をまくり上げた。黒いシャツの襟元は少し開いていて、どこか冷たい既婚者の雰囲気を醸し出していた。

彼はいらだって言った。

「会社のことに口を出すな」

翔太は首をすくめ、苦い顔をした。

「まあね、俺はこの何年もお前の面子を立てて、紗季のことを奥さんって呼んできたけど、周りの人はみんな、お前たちが偽装結婚だって知ってるよ。それに婚姻届は俺が偽造したんだ。ハハハハ!」

これを聞いた紗季は、顔が真っ白になり、その場で凍りついた。

彼女は......何を聞いたのだろう?

隼人との結婚は......偽装だったの?

隼人はオフィスのドアに背を向けて座り、ドアの外に人が立っていることに全く気付いていなかった。

翔太は好奇心に駆られて尋ねた。

「隼人、なんで黙ってるの?今美琴が戻ってきたんだから、早く紗季と別れればいいじゃん?当時紗季がしつこく迫って、お前が酔っ払ってた時に誘惑して妊娠したから、子供の戸籍のために仕方なく偽装結婚したんだろ。その結果、美琴が傷ついて出て行って、今やっと戻ってきたわけだし」

紗季は息を飲んだ。

激しい頭痛が襲ってきて、紗季は口を押さえ、必死に吐き気をこらえた。

あの夜、バーに翔太も確かにいたはずなのに!

自分は隼人にお酒を勧めてなどいなかったのに、隼人はビジネスライバルに薬を盛られていた。翔太はそれを分かっていたはずだ。

自ら「解毒剤」になろうとして、隼人とホテルへ行ったのだ。

なぜすべての責任を自分一人に押し付けるのか?

翔太は軽く笑い、からかうような口調で言った。

「お前はいつ美琴と結婚するつもりだ?当時彼女は重い心臓病にかかって、お前の足手纏いになるのを恐れて去った。紗季にその隙を突かれたんだろう?美琴はもともとお前の妻になるはずだったのに!」

隼人は鋭い視線で翔太を見つめた。

その目は氷のように冷たく、警告が伝わってくる。

「俺と紗季には陽向がいるんだ......」

紗季は全身を激しく震わせ、立っているのがやっとだった。

彼女は彼らの会話に吐き気を催した。聞き続けられなくなり、そのままトイレに駆け込んだ。

そのため隼人が言いかけていた言葉を聞き逃してしまった。

紗季は洗面所で激しく嘔吐した。

残酷な真実に吐き気を催したのか、脳腫瘍による生理反応なのか分からなかった。

女性社員が入ってきて驚き、急いでティッシュを差し出した。

紗季は目を赤くしてティッシュを受け取り、泣くよりも醜い笑顔を作って言った。

「ありがとうございます......隼人には私が来たことを言わないでください」

彼女は振り返り、よろめく足取りで会社を出て、まるで生ける屍のように街をさまよった。頭の中では、隼人との初めての出会いが思い返されていた。

7年前、彼女は海外でも有名なデザイナーで、兄――隆之のジュエリー会社で重要なポジションを担っていた。その頃、隼人とは何の接点もなかった。

ある出張の際、紗季がホテルを出たところで突然スカートが裂けてしまったのだ。

彼女が露出してしまいそうになり、ひどく恥ずかしく慌てていた時、隼人が高級車から降りてきて、彼女の前に歩み寄り、スーツの上着を差し出した。

「腰に巻いてください」

適切な援助が、見知らぬ環境での彼女の窮地と不安を一瞬で解消した。

彼女は顔を上げると、かっこいい顔に一目惚れした。

それ以来紗季は彼のことが忘れられず、隆之を通じてコネを作り、あらゆる手段を尽くして隼人との仕事上の接点を作り、積極的に追いかけた。

隼人の心の中に忘れられない初恋相手がいることを知りながらも、彼女は決して諦めなかった。

その後、酒の席で偶然会ったことがきっかけとなって二人は親しくなった。紗季が妊娠したことで、自然な流れで結婚することになったのだ。

紗季は新婚初夜のことを覚えていた。彼女は隼人に尋ねた。

「私は責任を取れとは言わなかったのに、なぜ私と結婚してくれたの?」

いつも冷淡な隼人が、初めてあんなに真剣に彼女を見つめ、ゆっくりと答えた。

「お前に、そして俺たちの子供に、家族を与えたいんだ」

この一言のために、紗季はこの結婚に全てを捧げた。彼女は隆之の強い反対を押し切って自身のキャリアを捨て、国内に留まり、妻として母として全力を尽くした。

しかし今、彼女が全てを捧げた結婚は最初から最後まで偽りだったのだ!

隼人は最初から彼女を本当の妻とは見ていなかった!この7年間、彼の心には別の女性がいて、彼女とは夫婦のふりをしていただけだった!

紗季の心はまるで血を流すように痛んだ。最初から最後まで完全な笑い物だったことを痛感した。

彼女は決心した。

一ヶ月後、もし手術が成功して生き延びたら陽向を連れて出て行こう。

隼人は陽向のことを遠慮する必要はない。好きな人と結婚すればいい!

子供のことを考えると、紗季に少し力が戻ってきたような気がした。

彼女は家に駆け戻り、階段の入り口まで来たところで、陽向が執事――森下玲(もりした れい)と話しているのが聞こえた。

「パパとママの婚姻届が授与されてないって、ママが知ったらどうなると思う?」

陽向の幼い声が聞こえてきた。

紗季は目を見開き、その場に立ち尽くした。

玲は優しく笑って答えた。

「仕方がないですよ、坊ちゃま。ご主人様は奥様のことをお好きではないですからね、それはご存知でしょう」

陽向は子供らしく鼻を鳴らした。

「実は僕もママのこと、あんまり好きじゃないんだ。僕は美琴さんの方が好き!すっごく優しいんだよ。ママが僕をパパの会社に連れて行くたびに、美琴さんはいっぱいおいしいものとか、面白いものをくれるんだ。ママみたいに、お菓子を食べ過ぎちゃダメだとか、勉強しなさいとか言わないし。うるさくないんだよ!美琴さんがパパと結婚できたらいいのにな!」

紗季は掌を強く握りしめたが、気を失いそうになった。

育てた実の子供までもが、隼人と同じように、彼女にこれほど冷たく無情だとは予想していなかった。

紗季は過去の「母子の愛」「夫婦の睦まじさ」という温かな情景を思い出したが、今となってはそれが全て夢だったと感じた。

これは甘美に見えて、実は恐ろしい悪夢だった。

当時、隆之が結婚のことに強く反対したのは、彼女が苦労することを心配してのことだった。彼女は隆之の言葉に耳を傾けるべきだったのだ。

もし隆之が隼人のしたことと陽向の態度を知ったら、きっと怒り狂って刃物を持って殺しに来るだろう。

紗季は胸の痛みで目を瞬かせ、黙って階段を降りた。

彼女は夫と子供のために死を恐れずに、手術台に横たわることを決意したが、今ではその支えとなっていた希望も完全に粉々に砕けてしまった。

彼女はリビングに来て、電話をかけた。

「お兄ちゃん、隼人と離婚したい。家に帰ってもいいかな?」
Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos
Sem comentários
32 Capítulos
01 หล่อแล้วเป็นรับไม่ได้เหรอวะ (1/2)
ดีกรีเดือนมหา'ลัย เป็นเกย์ไม่พอ แถมรับด้วยเนี่ยนะ?ทรงโคตรชายแท้หล่อฉิบหาย ทำไมเป็นรับวะและอีกสารพัดจะได้ยินมาในช่วงหลายเดือนให้หลังมานี้ว่านไม่เข้าใจ ทำไมมนุษย์ในมหาวิทยาลัยแถบนี้ต้องสเตอริโอไทป์ว่าคนตัวสูง หน้าตาหล่อ ๆ เซอร์ ๆ แม่งต้องเป็นสเตรตหรือรุกด้วยวะ ใครมันริเริ่มวาดภาพจำพวกนี้กัน ถ้ารู้นะ พ่อจะไล่เตะแม่งเรียงตัวเลยเพราะเขาแม่งเดือดร้อนฉิบหายน่ะสิ ว่านรูปร่างสูงถึงร้อยแปดสิบห้าเซ็นต์ ผมยาวระต้นคอ เซอร์ ๆ ใส่เสื้อเชิ้ตกับยีนสีซีด ตามสไตล์เด็กสถาปัตย์ ดูเผิน ๆ ก็ไม่รู้รสนิยม แต่เป็นรับแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่รุกด้วยแล้วจะไม่ให้หัวร้อนเรื่องสเตอริโอไทป์ได้ไง หาคนคุยกันก็ยาก ยิ่งแอปฯ นัดเยนี่ไม่ต้องพูดถึง เจอหน้ากันก็หันก้นให้แล้ว เวรกรรมจริง ๆ ไอ้ว่าน"โคโรน่าไลต์ขวดนึงพี่"เขาเลยลำบากต้องดั้นด้นออกมาใจกลางเมือง เพราะเจอแต่คนโพเดียวกันในมหา’ลัย เอาวะ อย่างน้อยคืนนี้ มันต้องได้สี้กันบ้างแหละ เตรียมตัวมาพร้อมขนาดนี้ระหว่างได้เบียร์มาก็เริ่มจิบรับรสของบาร์เลย์มอลต์ สายตาคู่คมมองไปทั่วเผื่อมีใครน่าสนใจ ส่วนมือปัดแอปฯ นัดดู เผื่อแมตช์ใครที่อยู่แถวนี้RrrrrAnonymous7155 : สวัสดีค
Ler mais
01 หล่อแล้วเป็นรับไม่ได้เหรอวะ (2/2)
ประตูกระจกฟิล์มทึบของห้องวีไอพีฝั่งตรงข้ามโซนบาร์ถูกเปิดออกโดยมือการ์ดรักษาความปลอดภัยของร้าน ภายในห้องมีแสงไฟสีนวลสลัว ๆ ผนวกกับแสงสีจากสปอตไลต์ด้านนอกพาดผ่านมาในบางครั้ง บนผนังสามด้านตกแต่งด้วยภาพแอบสแตร็กต์ มีชุดโซฟาหนังวางอยู่กลางห้อง และโต๊ะกระจกตัวเตี้ยตรงกลางเสียงครวญครางแผ่ว ๆ ดังขึ้นมา ทำให้ว่านต้องหรี่ตาลงเพื่อปรับโฟกัสในที่มืด ส่องมองภาพคนสามคนบนโซฟาที่กำลังคลอเคลียกันอยู่“มาแล้วครับ” พี่การ์ดพูดสั้น ๆ กับคนในห้อง ก่อนจะหันมาหาว่าน “พี่ไปก่อนนะ คุยกับคุณเขาเอง”ว่านพยักหน้าหงึกหงัก มองตามแผ่นหลังการ์ดไปจนประตูกระจกปิดลง ดวงตาคู่คมส่องผนังบานกระจกด้านหน้า มันใสแจ๋วจนเห็นข้างนอก แต่มองมาจากข้างนอกเข้ามาไม่เห็นอะไรเลย สมกับเป็นห้องวีไอพีจริง ๆ“นั่งก่อนสิครับ” น้ำเสียงทุ้มกระเส่าติดหวานพูดขึ้นมาอย่างสุภาพ ทำให้ร่างสูงหันกลับไปมอง ทว่าภาพที่เห็นไม่ได้ชัดเจนอะไรนัก เห็นแค่ร่างกำยำคนหนึ่งกำลังก้มลงกลางหว่างขาชายร่างผอมชุดสีแดงซึ่งนั่งตรงกลาง ส่วนคนตัวสูงอีกข้างก็ลูบไล้กันไปทั้งกาย“ขอบคุณครับ” ว่านตอบรับงง ๆ ทิ้งตัวนั่งเอนพิงโซฟาไหนบอกว่าอยากคุยกับเขา แล้วคนไหนกันล่ะที่อยากคุย
Ler mais
02 ทดลองงาน nsfw (1/2)
ประโยคคำตอบจากเสียงทุ้มติดหวานไม่ได้น่าตื่นตกใจ ทว่าเสียงรูดซิปกางเกงสีแดงเบอร์กันดี้ลงโชว์กลางกายที่แน่นตึงดุนดันชั้นในด้วยอะไรบางอย่างนั่นต่างหากที่ทำให้ว่านคอแห้งขึ้นมา“ว่านไม่ต้องเล้าโลมผมแล้ว คนเมื่อกี๊เขาทำไว้เยอะอยู่” พูดจบมือเรียวสวยของเชาว์ก็ควักเจ้าหนูที่แข็งโด่ออกมาหายใจนอกชั้นในทรงทรังก์ จับท่อนลำแล้วชักรูดเชื่องช้าตามความยาว “นี่เจลกับถุงยาง”“อะ... ครับ” คนเด็กกว่าตอบเหมือนคนมึนเบลอ รับของสองอย่างมาวางไว้ตรงโซฟาข้างตัวแล้วเริ่มถอดกางเกงท่อนล่างของตัวเองสองชิ้นลงไปกองที่ตาตุ่ม“คุกเข่า หันหน้าเข้าหาพนักวางแขน แล้วแอ่นก้นให้ผมดูด้วยนะ”ทั้งที่ประโยคพวกนั้นไม่มีคำหยาบคายแม้แต่นิด ทว่าว่านดันหน้าร้อนฉ่าขึ้นมาเสียได้ อาจเพราะรู้ว่าเชาว์จะมองกันในระหว่างที่เขากำลังเตรียมตัวละมั้งช่วงขายาวยกมาบนโซฟา ว่านไม่นึกเขินอายมากอะไรเพราะกระสันอยากเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว เขาคุกเข่า ซบใบหน้าลงพนักวางแขน พยายามควบคุมลมหายใจเพื่อลดความตื่นเต้นปนประหม่าของตัวเอง ก่อนจะบีบเจลใส่นิ้วมือหยาบกระด้างแล้วกดนวดรอบรูจีบที่ตัวเองเตรียมไว้พร้อมพรักเพื่อการมีเซ็กซ์“อะ อือ” นิ้วชุ่มเจลหล่อลื่นผลุบเข้าไป
Ler mais
02 ทดลองงาน (2/2)
“ว่านทำดี เดี๋ยวผมให้เลขาฯ เอาสัญญามาให้ว่านอ่านแล้วกันนะ”พอจบเซ็กซ์รอบทดลองของทั้งคู่แล้ว เชาว์ก็กลับมาเป็นเชาว์ที่คุยด้วยน้ำเสียงสุภาพ ไม่มีคะขา ไม่มีการแทนตัวเองด้วยคำน่าฟังอย่างป๊ะป๋า ทำเอาว่านปรับตัวตามแทบไม่ทัน“ผมยัง แฮก... ไม่เริ่มเซ็นสัญญาได้ใช่มั้ย”“ได้สิ พวกข้อสัญญามันก็ปรับแก้ได้ ว่านลองเอาไปอ่านก่อน”“ครับ”“ไม่ต้องพูดเพราะก็ได้” คนหน้าสวยยิ้มให้ ดึงทิชชูมาเช็ดทำความสะอาดคราบของเหลวต่าง ๆ ถอดถุงยางโยนทิ้งถังขยะก่อนจะส่งกล่องทิชชูให้กับร่างกายเปลือยเปล่าแสนเลอะเทอะ“ก็คุณเชาว์...”“แก่กว่าเยอะน่ะเหรอ”คนเด็กกว่าไม่ตอบคำถาม ทำเพียงรับกล่องทิชชูมาเช็ดทำความสะอาดร่างกาย โดยที่เหลือบมองอีกคนเป็นระยะ ทำเอาเชาว์ถึงกับหัวเราะออกมาด้วยความเอ็นดูคราวแรก คนหน้าสวยนึกว่าว่านเป็นเด็กใจกล้า เด็กใจแตกทำนองนั้น เพราะดูต้องการมีเซ็กซ์และไม่กลัวเลยที่เขาเรียกเข้ามาคุย ทว่าเมื่อเริ่มบทเซ็กซ์ อีกคนกลับทำทุกอย่างเชื่องช้า ค่อยเป็นค่อยไป มีความเงอะงะ ความเขินอายอยู่บ้าง แถมร่างกายก็ไร้ร่องรอยการมีสัมพันธ์ทางกาย เชาว์จึงได้ข้อสรุปว่าหนุ่มน้อยคนนี้ไม่ได้ช่ำชองบทรักขนาดนั้นทว่าข้อดีของว่านคือ
Ler mais
03 สถานะใหม่ (1/2)
“นี่คือสัญญาครับ” ชายหนุ่มร่างหนั่นแน่นด้วยกล้ามเนื้อวางซองเอกสารสีน้ำตาลไว้ตรงโต๊ะเบื้องหน้าที่คั่นกลางระหว่างเขากับว่านไว้ “ด้านในมีรายละเอียดสัญญา เงินเดือนและข้อปฏิบัติที่ต้องทำตามครับ”“ผมต้องเปิดอ่านตรงนี้เลยเหรอครับ” เพราะตอนนี้ดันอยู่ในคาเฟแถมคนพลุกพล่านน่ะสิ ว่านคิดว่าไม่น่าจะเหมาะมานั่งคุยเรื่องอะไรพวกนี้ตรงนี้สักเท่าไหร่“ไม่จำเป็นครับ คุณว่านอ่านมันแล้วค่อยติดต่อผมมา นี่นามบัตรผม มีช่องทางติดต่ออย่างอื่นนอกจากเบอร์โทร. ที่ได้จากคุณเชาว์ครับ” มือหยาบกร้านหยิบนามบัตรใบสีขาวสะอาดตาจากคนตรงหน้า หลุบตาลงอ่านรายละเอียด“งั้นผมอ่านแล้วติดต่อคุณฉัตรไปแล้วกัน น่าจะสองสามวันนี้ครับ”“ครับ งั้นผมขอตัวก่อน”คนที่ได้ชื่อว่าเป็นเลขาฯ ส่วนตัวของเชาว์เดินออกไป เด็กหนุ่มลอบถอนหายใจเล็กน้อย หยิบแก้วช็อกโกแลตเย็นและซองเอกสาร เดินลากเท้าไปขึ้นวินมอเตอร์ไซค์เพื่อกลับสู่หอพักเมื่อถึงห้อง ว่านก็ก้าวขายาว ๆ ข้ามแผ่นรองตัดโมเดลและไม้สเกลที่ยังเก็บไม่เรียบร้อยไปทิ้งตัวนั่งลงตรงเตียงสามฟุต ฉีกซองเอกสารหยาบ ๆ แล้วหยิบกระดาษด้านในขึ้นมาอ่านภายในนั้นระบุข้อตกลงอยู่ราว ๆ สองหน้ากระดาษเอสี่ เนื้อหาหลัก
Ler mais
03 สถานะใหม่ nsfw (2/2)
นาฬิกาบอกเวลาสองทุ่มกว่า เสียงประตูห้องถึงเปิดออกเรียกให้ว่านที่กำลังดื่มน้ำต้องรีบวางแก้วแล้วเดินออกมา“คุณเชาว์”“ไง ห้องโอเคมั้ย” ร่างสูงโปร่งของเชาว์เดินเข้ามาในชุดเสื้อเชิ้ตและกางเกงสแล็กสีแดงไม่ต่างกับที่เจอกันคืนแรก มือเรียวสวยและผิวขาว ๆ ปลดกระดุมเสื้อเชื่องช้าพลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสุภาพ“โอเคครับ ผมอยู่ได้อยู่แล้ว” ไม่ใช่ประโยคเอาใจแต่อย่างใด ว่านเป็นคนอยู่ง่ายจริง ๆ ขนาดตอนอยู่หอยังนอนพื้นมากกว่านอนบนเตียงเลย เพราะบนเตียงเอาไว้วางโมเดลงานน่ะ“ดี แล้วทำไมไม่เอารถ?” นี่อาจเป็นเด็กเลี้ยงคนแรกของเชาว์ที่ไม่อยากได้รถส่วนตัว ส่วนเหตุผลเขาไม่รู้เลยต้องถามเอาในตอนนี้“ผมชอบใช้แท็กซี่มากกว่าครับ แถวนี้รถติดมากด้วย น่าจะขับเหนื่อย” เมื่อได้ยินมาแบบนั้นเชาว์ก็พยักหน้ารับ เขาไม่มีปัญหาอยู่แล้ว หรือถ้าจะเรียกร้องเอาทีหลังก็จัดการให้ได้“โอเค... นี่ฉัตรบอกแล้วใช่มั้ยว่าผมจะเข้ามา” คนโตกว่าทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา ถามขึ้นทั้งที่ไม่สบตาเด็กหนุ่มที่ค่อย ๆ ย่างกรายเข้ามาใกล้“บอกแล้วครับ คุณเชาว์เพิ่งทำงานเสร็จเหรอ” ว่านเดินอ้อมมาหลังโซฟา วางสองมือบนไหล่แคบ “ผมนวดให้มั้ย”“เอาสิ” ใบหน้าสวยเหลือบข
Ler mais
04 ฟินแบบงง ๆ nsfw
“คุณเชาว์... ผมจุดเทียน-”“ถอดกางเกง”คนเด็กกว่าหุบยิ้มลงแทบไม่ทัน มองใบหน้าสวยที่นิ่งเรียบแล้วก็เผลอเม้มปากเข้าหากันแน่น เพราะเดาอารมณ์คนตรงหน้าไม่ออก แต่ว่านก็ยังเป็นว่านที่ไม่ได้อยากคิดอะไรมากมาย เขาถอดกางเกงขายาวที่สวมใส่ลงไปกองกับพื้น แล้วก้าวขาเดินเข้าไปตรงหน้าคนออกคำสั่ง“อม แล้วก็ขยายรูไปด้วยค่ะ” วันนี้คนแก่กว่ามาแปลก มีลงท้ายคะขาแต่ไม่มีเสียงหวาน ๆ แถมหน้าบึ้งตึง อาจจะงานเหนื่อยหรืออารมณ์ไม่ดี ว่านก็ไม่ได้รู้ลึก เลยทำเพียงคุกเข่าลง ปลดกางเกงสแล็กสีดำและชั้นในลงให้ไปกองกับพื้นมือเรียวของคนหน้าสวยดึงชายเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ยาวปกปิดท่อนลำขึ้นมาถึงอก หลุบตาสีมรกตลงมองเด็กหนุ่มผมยาวที่ค่อย ๆ แนบจมูกลงตรงหัวหน่าวและต้นขาของเขาเชื่องช้า พ่นลมหายใจร้อนผ่าวรินรด ประทับจูบแผ่วเบาจนเกิดความรู้สึกวาบหวามเด็กหนุ่มผมยาวเลียริมฝีปากอันแห้งผาก ก่อนอ้าออกกว้างดูดกลืนพวงบอลนุ่มหยุ่นหว่างขาคนหน้าสวยแผ่วเบาสลับเล็มเลียด้วยจังหวะเนิบนาบ และเมื่อได้ยินเสียงครางอืมแผ่วเบาจากเจ้าของเสียงหวาน เขาจึงส่งมือสองข้างนวดท่อนลำที่หลับใหลให้ตื่นขึ้น น้ำหนักมือเบาสลับแรงขึ้นจนมันเริ่มสู้มือ จากนั้นก็อมส่วนหัวท
Ler mais
05 ละเลยข้อปฏิบัติ (1/2)
ว่านขอใช้คำว่าตัวของเขาอ่อนเหลวเหมือนแมวหลับลึกไม่รู้สึกตัว ทั้งคู่จบรอบสองในห้องของเขา เชาว์ขยับเข้าออกลึกไม่ยั้งแรงจนคนโดนกระทำพ่นของเหลวเลอะเทอะเปรอะเปื้อนไปทั้งที่นอน เตียงเปียกเกินกว่าจะทำกิจกรรมใดต่อได้ แถมไม่มีแรงเปลี่ยนผ้าปูก็เลยย้ายกันไปที่ห้องเชาว์ เด็กหนุ่มโดนคนสวยจับพลิกหน้าพลิกหลัง ตะแคงซ้ายตะแคงขวา กระแทกกระทั้นใส่จนขาสั่นหงึกอดีตเดือนมหา’ลัยเหนื่อยจนแทบหมดสติตอนเชาว์เสร็จรอบที่สามแต่ดันเป็นรอบที่สี่ของเขา ป๊ะป๋าแสนจะใจดีช่วยพาเขาไปอาบน้ำ แล้วพามานอนบนเตียง ว่านมีแรงแค่ขยับตัวหยิบกางเกงขายาวที่อีกคนส่งให้มาใส่ จากนั้นก็ทิ้งตัวลงนอนทับหมอน พลันกลุ่มผมสีทองของคนหน้าสวยที่เปลือยท่อนบนซุกมาตรงอก แต่เพียงเขากะพริบตาทีเดียวภาพก็มืดดับไปกลับกันกับวันนี้ ในตอนที่ตื่นมากลายเป็นว่านเองที่อยู่ในอ้อมกอดของเชาว์ เราทั้งคู่ท่อนบนเปลือยเปล่าเหมือนกัน นั่นไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ ทว่าผิวขาวนวลและแพขนตาของคนวัยสามสิบห้าที่มองเห็นใกล้แค่คืบนอกเหนือเวลามีเซ็กซ์มันขับให้ทั้งใบหน้าสวยสะกด เหมือนมีแสงแผ่ออกมาเขาเรียกกันว่าอะไรนะ? เหมือนออร่าไฮโซ ออร่าดาราประมาณนั้น คงเพราะเชาว์กำลังเข้าสู่วัย
Ler mais
05 ละเลยข้อปฏิบัติ (2/2)
แกรกประตูห้องเปิดออก ครั้งนี้ว่านพบกับเชาว์ที่แต่งตัวเต็มยศนั่งจิบกาแฟอยู่ตรงโซฟาตัวยาว นัยน์ตาสีเขียวมรกตคู่นั้นเหลือบกลับมามองเขา แล้วพยักหน้าเป็นการบอกว่าให้เดินเข้าไปหาหนุ่มเซอร์เริ่มเกิดอาการประหม่า จึงรีบเดินเข้าไปนั่งตรงโซฟาตัวเดี่ยวแล้ววางถุงข้าวไว้ที่โต๊ะกลาง เหลือบดวงตาสีแซปไฟร์มองอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ“ไม่ได้อ่านสัญญา?” น้ำเสียงราบเรียบ ท่าทีนิ่งขรึมคือสิ่งที่อีกคนแสดงออกมา เชาว์น่ากลัวกว่าเมื่อวานที่เข้ามาปุ๊บก็ออกคำสั่งให้เขาถอดกางเกงเสียอีก“อ่านแล้วครับ” จะไม่อ่านได้ไง ว่านอ่านแล้วก็โทร. หาคุณฉัตร จะบ้าหรือเปล่า ใครมันจะไม่อ่านวะ “แต่อ่านไม่หมด”สารภาพไปเลยตามตรง มันมีหมายเหตุหรือพวกข้อย่อยบางจุดที่เขาอ่านข้าม ๆ เอาแค่ใจความหลัก ๆ มันก็น่าจะพอแล้วหรือเปล่า ตอนนั้นมันไม่ได้คิดอะไรเยอะนี่หว่า หรือเขาเผลอไปละเมิดข้อตกลงข้อไหนกันเนี่ย“งั้นไปหยิบสัญญาออกมาอ่านใหม่ ต่อหน้าผม ตอนนี้เลย”สิ้นเสียงออกคำสั่ง เด็กหนุ่มวัยยี่สิบสามดีดตัวพรึ่บขึ้น เดินเข้าห้องไปหาสัญญา รีบทำอย่างว่องไวเพราะกลัวคนหน้าสวยจะดุหรือตะคอก มันน่ากลัวน่ะ ไม่อยากเจออีกพอได้สัญญามาแล้วว่านก็ทิ้งตัวนั่งตรงโซฟ
Ler mais
06 แสนดีจนใจสั่น (1/2)
เชาว์หายไปเป็นสัปดาห์อีกแล้ว...เด็กหนุ่มคิดว่านี่คือเรื่องปกติของอีกคนหรือเปล่า เอะใจว่าป๊ะป๋าไม่รู้สึกเสียดายเงินที่จ่ายเงินให้เขาเดือนละเป็นแสนเลยหรือยังไง ตลอดไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา เชาว์แวะเข้ามาหาเพียงสองสามครั้งเนี่ยนะ? คนโดนจ้างรู้สึกว่าทำงานไม่คุ้มค่าจ้างเอาเสียเลย แต่คนจ่ายเงินดันชิลเกิน ชิลจนต้องเขามาคิดแทนเนี่ยคนแก่กว่าจะยังโกรธเรื่องที่ว่านทำผิดข้อตกลงในสัญญาหรือเปล่านะ แต่เชาว์บอกว่ามันคือการเตือนนี่หว่า... เด็กขี้หงี่มันร้อนรนไปหมดแล้วเนี่ย ทั้งอยากโดนเอา ทั้งสงสัย!“คุณฉัตรครับ คือ... คุณเชาว์งานยุ่งเหรอครับ” สุดท้ายเลยต้องโทร. หาเลขาฯ ส่วนตัวของอีกคนอย่างที่เคยทำเมื่อสัปดาห์ก่อน คงเพราะว่างเกินไป ไม่มีอะไรทำจนคิดแต่เรื่องเดิม ๆ วนซ้ำไปซ้ำมานั่นละ[ยุ่งมาก ๆ เลยครับคุณว่าน ยังไงเดี๋ยวผมแจ้งคุณเชาว์ให้นะว่าคุณว่านโทร. มา]“ขอบคุณครับ”กดวางสายด้วยน้ำเสียงหมาหงอยชัดเจน จะว่าดีใจที่สาเหตุของการไม่ได้พบเจอมันคือการที่อีกคนงานยุ่งคงใช่ แต่มันใช่จริงเหรอวะเนี่ย ไม่ได้ยินจากปาก ไอ้ว่านมันก็ยังค้างคาใจเด็กหนุ่มงุ่นง่านไปหมด คิดมากหลายตลบเพราะกลัวโดนยกเลิกสัญญา จึงไปหยิบสัญญา
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status