Masukดลภพมองอิงฟ้านิ่งงัน แววตาของเขาดูเหมือนจะค้นหาบางอย่าง แต่เลขาฯสาวก็ยังคงยิ้มหวานอย่างเป็นธรรมชาติที่สุดเท่าที่จะทำได้ เขาไม่ได้ถามอะไรต่อ ทำให้เธอรู้สึกโล่งใจไปเปลาะหนึ่ง
“เรากลับกันเลยมั้ย” ดลภพเอ่ยขึ้น ราวกับว่าหมดข้อสงสัยแล้ว
อิงฟ้าแอบถอนหายใจเฮือกใหญ่ หลังจากเดินตามเขาไปที่รถ เธอจะต้องพยายามเก็บความลับ จนกว่าจะสามารถทำให้หัวใจที่เย็นชาของเขาเปิดรับความรักของเธอให้ได้เสียก่อน
ดลภพขับรถมาส่งอิงฟ้าที่คอนโดของเจนนิสา อิงฟ้าเห็นเพื่อนกำลังยืนรออยู่หน้าคอนโดด้วยสีหน้ากังวลหลังจากที่อิงฟ้าแอบส่งไลน์ไปบอกเพื่อน
“ขอบคุณค่ะบอส” อิงฟ้ากล่าวขอบคุณด้วยน้ำเสียงหวานซึ้ง เธอแอบเสียดายที่ช่วงเวลาแห่งความใกล้ชิดนั้นจบลง
“ครับ” ดลภพพยักหน้ารับเล็กน้อย
“แล้วพรุ่งนี้เจอกันที่ออฟฟิศ” เขาหันมามองเจนนิสาที่ยืนรออยู่ แต่ก็ไม่ได้ถามอะไร
“ค่ะ” อิงฟ้าโบกมือลาเขาเบาๆ หลังจากเธอลงรถเรียบร้อย ก่อนจะรีบเดินเข้าไปหาเพื่อนที่ยืนรออยู่ไม่ไกล
ทันทีที่รถของดลภพแล่นออกไป อิงฟ้าก็หันไปกอดเจนนิสาแน่น
“เล่ามาเลย!...เป็นไงบ้างเค้าโอเคมั้ย” เจนนิสาถามด้วยความตื่นเต้นไม่แพ้กัน
“เค้าก็สุภาพดี! ถึงจะเย็นชาไปบ้างก็เถอะ” อิงฟ้าเล่าด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม หัวใจของเธอยังคงเต้นไม่หยุดกับช่วงเวลาที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับเขา เธอเล่าตั้งแต่ตอนที่เขาอาสามาส่งที่คอนโด และการที่เขาพาเธอไปดินเนอร์ในโรงแรมหรู
“โห!!... นี่มันก้าวหน้าเร็วกว่าที่ฉันคิดเอาไว้เยอะเลยนี่น่า!” เจนนิสาแซวอย่างอดไม่ได้
“ก็ดีอยู่หรอก แต่ฉันเนี่ยสิ...เกือบแย่อะ!” อิงฟ้าตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือที่ตัวเองโกหกเอาตัวรอดมาได้
“แย่เรื่องอะไร”
“เค้าจ้องจับผิดฉันน่ะสิ”
“จับผิด? เรื่องอะไร” เจนนิสาถามกลับด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้นมาทันที
“เค้าบอกว่า...เค้าจำฉันได้ ฉันก็เลยต้องยอมรับน่ะสิ แล้วก็บอกว่าตัวเองไม่ได้ไปงานนั้น แต่ไปสัมมนาใกล้ ๆ ” อิงฟ้าเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้เพื่อนฟัง
“เกือบไปแล้วไหมล่ะ!”
“แล้วเค้าถามว่าไงอีก” เจนนิสาถามลุ้นระทึก
“ก็ไม่ว่าไงหรอก แต่เค้าจะให้ฉันออกงานสังคมเนี่ยสิ แล้วฉันจะทำยังไง แม่ก็จะพาฉันออกงานอีก มันต้องชนกันแน่เลย โอ๊ย..คิดแล้วปวดหัว” อิงฟ้าเล่าพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่
“เอาน่า!!! อะไรที่มันยังมาไม่ถึงแกก็อย่าเพิ่งไปคิดมันสิ”
“ฉันเดาว่าเค้ากำลังสงสัยอะไรบางอย่างแน่ ๆ เลย! อิงฟ้าเล่าด้วยน้ำเสียงที่เจือความกังวล
“แต่แกก็รอดมาได้แล้วนี่!” เจนนิสาพลางปลอบเพื่อน
“จะว่าไป...แกก็แก้ปัญหาเก่งอยู่นะ เอาเหอะน่า อย่าเพิ่งไปปวดหัวกับเรื่องที่ยังมาไม่ถึงเลย!”
“ฉันว่าผู้ชายอย่างคุณดลภพไม่ใช่คนที่จะเชื่ออะไรใครง่ายๆ ยิ่งฉันโกหกเค้าไปแบบนั้น เค้าอาจจะระแวงฉันมากขึ้นกว่าเดิมก็เป็นได้” อิงฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“เฮ่อ!!!..ยังไม่ทันไรความลับก็จะมาแตกตั้งแต่ต้นซะแล้ว” อิงฟ้าพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่เจือความกังวล หลังจากเดินเข้ามาในคอนโดของเจนนิสา
“แล้วฉันจะทำยังไงดี..เจน ช่วยฉันคิดหน่อยสิ” อิงฟ้าถามด้วยน้ำเสียงกังวล
“แกก็ต้องทำให้เขาเชื่อสนิทใจว่าแกคือคนธรรมดา ทำให้เขาเห็นว่าแกไม่มีพิษไม่มีภัย” เจนนิสาให้คำแนะนำอย่างมีหลักการ
“หน้าที่ของแกตอนนี้คือ ทำให้เขาประทับใจในตัวแกในฐานะเลขาฯ ที่ดี และในฐานะผู้หญิงที่น่ารักที่เข้ามาเติมเต็มชีวิตเขา โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าแกกำลังวางแผนพิชิตหัวใจเขาอยู่!” อิงฟ้าถอนหายใจเฮือกใหญ่
“เฮ้อ... งานนี้ไม่ง่ายเลยจริงๆ”
“ฉันก็เตือนแกตั้งแต่แรกแล้วไง! เอาเถอะ!!!...มันมาถึงขั้นนี้แล้ว ฉันเชื่อว่าแกทำได้!” เจนนิสาส่งกำลังใจให้เพื่อนรัก
“แกจะกลับบ้านเลยมั้ย เดี๋ยวแม่จะสงสัยเอา”
“อืม แกไปส่งฉันหน่อยนะ เพราะช่วงนี้ฉันต้องทำตัวเป็นผู้หญิงธรรมดาให้แนบเนียนโดยการนั่งแท็กซี่ แต่ถ้านั่งแท็กซี่เข้าบ้านนี่แม่คงสงสัยน่าดูอะ”
“ไม่เป็นไร..ต่อไปนี้ แกนั่งแท็กซี่มาลงที่คอนโดฉัน เลิกงานแล้วเดี๋ยวฉันไปส่งเอง”
“ขอบใจนะเจน แกคือเพื่อนที่ดีที่สุดเลย”
“อื้ม...น่า อย่าคิดมาก ฉันจะช่วยให้แกสมหวังเอง”
เช้านี้อิงฟ้ามาถึงออฟฟิศด้วยรอยยิ้มสดใส เธอพยายามมองไปที่ประตูห้องทำงานของดลภพ แต่เมื่อเดินเข้ามาถึงโต๊ะทำงานก็พบว่า คุณอารีกำลังรอเธออยู่ก่อนแล้ว
“อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่อารี” อิงฟ้าทักทายอย่างสดใส
“อรุณสวัสดิ์จ้ะคุณอิงฟ้า” คุณอารีหันมายิ้มตอบ
“เมื่อคืนคุณดลย์ไปส่งที่บ้านเป็นยังไงบ้าง” น้ำเสียงของคุณอารีเจือไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นระคนแซว อิงฟ้าหน้าแดงเล็กน้อย แต่ก็ยิ้มกว้าง
“บอสพาไปส่งที่คอนโดค่ะ” เธอเล่าอย่างเขินๆ
“แล้วได้แวะที่ไหนหรือเปล่าล่ะ”
“อ๋อ...บอสเค้าพาไปทานมื้อค่ำที่โรงแรมค่ะ” อิงฟ้าตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความปลื้มปริ่มเล็กน้อย
“เชื่อมั้ยคุณอิงฟ้า คุณดลย์น่ะเค้าไม่เคยไปส่งสาวคนไหนมาก่อนเลยนะ นี่แถมยังพาไปทานข้าวด้วยอีก!” คำพูดของคุณอารีทำให้หัวใจของอิงฟ้าพองโตขึ้นอีกหลายเท่าตัว นี่แสดงว่าเธอพิเศษกว่าคนอื่นจริงๆ! และคงเป็นสัญญาณที่ดีจากที่เธอไปบนเอาไว้ที่ศาสเจ้าแม่ทับทิมเป็นแน่!
“ดูคุณดลย์เขาจะสนใจคุณอิงฟ้านะเนี่ย” คุณอารีแซว ดวงตาเป็นประกายอย่างมีเลศนัย
“จริงเหรอคะ” อิงฟ้าเผลอถามออกไปด้วยความตื่นเต้นปนดีใจสุดขีด ก่อนจะรีบทำให้เป็นปกติ
“จริงสิ! นับว่าคุณอิงฟ้านี่ไม่ธรรมดาจริงๆ นะเนี่ย” คุณอารีพูดพร้อมกับยิ้มอย่างเอ็นดู
อิงฟ้ายิ้มรับคำชม เธอรู้สึกเหมือนมีพลังงานบางอย่างเข้ามาเติมเต็มความมุ่งมั่นของเธอให้มากขึ้นไปอีก
“เอาล่ะจ้ะ เดี๋ยวเรามาเริ่มงานกันเลยดีกว่าเนอะ” คุณอารีเห็นว่าเพื่อนร่วมงานคนใหม่กำลังจะลอยแล้ว จึงรีบดึงเธอกลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง
“วันนี้พี่จะสอนเรื่องดูแลคุณดลย์ให้นะ ก่อนอื่นตอนเช้าก็ต้องเป็นกาแฟ”
“กาแฟ?” อิงฟ้าถามอย่างสงสัย เธอคิดว่าแค่เรื่องกาแฟคงไม่มีอะไรซับซ้อน
“ใช่จ้ะ กาแฟของคุณดลย์น่ะ...สำคัญมากเลยนะ” คุณอารีอธิบาย
“คุณดลย์เขาชอบกาแฟดำ ไม่ใส่น้ำตาล ไม่ใส่นม ชงแบบเอสเปรสโซ่ร้อนๆ นะ และต้องเป็นกาแฟออร์แกนิกที่เขาสั่งจากบราซิลเท่านั้น ห้ามซื้อที่อื่นมาชงเด็ดขาด ถ้าใกล้จะหมดคุณอิงฟ้าต้องเป็นคนสั่งเข้ามานะ รายละเอียดเดี๋ยวพี่จะบอกเอาไว้ให้” อิงฟ้าตาโต
“โห... ละเอียดขนาดนั้นเลยเหรอคะ”
“ใช่จ้ะ” คุณอารียิ้ม
“คุณดลย์ไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายตอนเช้าๆ และคุณอิงฟ้าห้ามลืมชงกาแฟนเด็ดขาด เพราะเขาจะหงุดหงิดเป็นพิเศษถ้าไม่ได้กาแฟ” คุณอารีเดินนำอิงฟ้าไปยังมุมหนึ่งของห้องทำงานที่มีเครื่องชงกาแฟอย่างดีตั้งอยู่
“พี่จะชงให้ดูเป็นตัวอย่างนะ แล้วคุณอิงฟ้าลองทำตาม” คุณอารีเริ่มสาธิตวิธีการบดเมล็ดกาแฟ การอัดผงกาแฟลงในด้ามชง และการดึงช็อตกาแฟออกมาอย่างพิถีพิถัน
“อุณหภูมิน้ำก็สำคัญนะ ต้องพอดี ไม่ร้อนไปไม่เย็นไป”
อิงฟ้าตั้งใจเรียนรู้ทุกขั้นตอนอย่างละเอียด เธอรู้ว่านี่ไม่ใช่แค่การชงกาแฟธรรมดา แต่มันคือ 'การสร้างความประทับใจแรกในแต่ละวัน' ให้กับดลภพ
“เวลาเสิร์ฟนะ ต้องเสิร์ฟตอนที่เขากำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่บนโต๊ะทำงานพอดี ไม่เร็วไปไม่ช้าไป และแก้วต้องสะอาดเอี่ยมอ่อง ไม่มีรอยนิ้วมือ” คุณอารีเน้นย้ำทุกรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ
ตอนที่ 37 ตอนจบหลังจากวันนั้นคุณอดุลศักดิ์ก็ใช้คลิปวิดีโออันน่าอับอายเป็นเครื่องมือขู่บังคับมินตราให้มีสัมพันธ์สวาทกับเขาเรื่อยมา มินตราต้องช้ำใจอย่างหนัก เธอรู้ดีว่าตัวเองได้ก้าวพลาดไปแล้ว และมันก็สายเกินไปที่จะแก้ไข ทุกครั้งที่ต้องตกอยู่ใต้อาณัติของชายสูงวัย ภาพใบหน้าของดลภพ ชายหนุ่มผู้เป็นที่รักก็ผุดขึ้นมาในห้วงความคิด ความรู้สึกผิดและเจ็บปวดบีบรัดหัวใจจนแทบแหลกสลาย แต่เธอก็ไม่อาจปฏิเสธได้ เพราะอนาคตและชื่อเสียงของบิดาอยู่ในกำมือของเขา และระยะหลังมานี้อดุลย์ศักดิ์ก็มีหลักฐานว่าพ่อของเธอค้ายาเสพติดจริง ๆ เธอจึงยอมเป็นของเขาเรื่อยมาถึงแม้มินตราจะต้องทนกับสภาพที่น่าอดสู แต่หัวใจของเธอยังคงเปี่ยมด้วยความรักที่มีต่อดลภพไม่เสื่อมคลาย ยิ่งถูกกระทำย่ำยีมากเท่าไร เธอก็ยิ่งโหยหาความรักจากเขามากเท่านั้น ความคิดที่จะหลุดพ้นจากพันธนาการนี้กัดกินใจเธอตลอดเวลาในที่สุด วันหนึ่งมินตราก็ตัดสินใจอ้อนวอนคุณอดุลศักดิ์อีกครั้ง เธอรู้ว่านี่อาจเป็นโอกาสสุดท้ายที่จะปลดปล่อยตัวเองให้เป็นอิสระจากเงื้อมมือของเขา เพื่อจะได้กลับไปยืนอยู่เคียงข้างคนที่เธอรักได้อย่างแท้จริง แม้จะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม“คุณอาข
ตอนที่ 36 ว่าที่พ่อผัว รัวถึงใจ NCอดุลศักดิ์ค่อยๆ หันมาสบตากับเธอช้าๆ ดวงตาของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธระคนกับเพลิงปรารถนาที่ถูกจุดให้โหมกระหน่ำรุนแรงยิ่งขึ้น ก่อนจะกระชากร่างบางเข้ามาประกบริมฝีปากเขาขบเม้มริมฝีปากบางอย่างรุนแรงอีกครั้งเมื่อเธอไม่ยอมเปิดปากให้เขา มือหนาบีบเข้าที่ต้นแขนของมินตราจนเป็นรอยแดง ก่อนที่อดุลศักดิ์จะดันร่างหญิงสาวให้ถอยไปที่โซฟาในห้องทำงานอย่างรวดเร็ว ก่อนจะผลักเธอให้นั่งลงไปบนโซฟาอย่างแรง“อย่านะอาศักดิ์..มินจะฟ้องพ่อจริง ๆ นะ!” เธอร้องห้ามอดุลย์ศักดิ์ขึ้นคร่อมเธอไว้ มือเล็กยกขึ้นมาดันอกเขาไว้สุดแรง“เธอรู้อะไรมั้ย พ่อเธอน่ะ...มันมีชนักติดหลัง มันไม่กล้าทำอะไรฉันหรอก รู้มั้ยว่าเบื้องหลังพ่อเธอน่ะค้ายาเสพติด” อดุลย์ศักดิ์รู้ว่ารัฐมนตรีอาคมมีธุรกิจที่ผิดกฎหมาย แต่ยังต้องพึ่งพากันก็เลยทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น“ไม่จริง!” มินตรารีบเถียงทันที“เธอไปเรียนเมืองนอกตั้งแต่เรียนจบ ม.ปลาย จะไปรู้อะไรล่ะ”“ถ้าอยากหมดอนาคต ก็ลองดู” พูดจบอดุลศักดิ์ก็ก้มลงบดขยี้ริมฝีปากบางอย่างรุนแรง“อื้อออออออ!!!” เธอครางในลําคอและพยายามสะบัดหน้าหนีริมฝีปากของอดุลย์ศักดิ์ เขาจึงยกมือขึ้นไปบีบคางเ
ตอนที่ 35 รสสวาทว่าที่พ่อสามีสองวันต่อมาคุณอดุลศักดิ์กลับรู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง เขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่ามินตราจะทำให้เขากลับมามีความรู้สึกทางเพศได้อีกครั้ง และเขาก็ติดใจในลีลาร่วมรักบนเตียงของเด็กสาวคนนี้ที่ไม่ธรรมดา มันทำให้เขารู้สึกเหมือนกลับไปเป็นหนุ่มอีกครั้ง ความติดใจนี้ทำให้เขาอยากจะร่วมรักเธออีกริมฝีปากหยักยกยิ้มกรุ้มกริ่ม ขณะที่สายตาคมกริบจับจ้องไปยังคลิปวิดีโอในโทรศัพท์มือถือที่บันทึกวิดีโอความเร่าร้อนระหว่างเขากับมินตราเอาไว้ ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอคือร่างบอบบางที่บิดเร้าอยู่ภายใต้ร่างของเขาที่อัดกระแทกร่างเล็กจนเสียงร้องครวญครางยามที่เธอตอบสนองต่อสัมผัสของเขา ทุกรายละเอียดในคลิปตอกย้ำความสุขสมที่เขาได้รับเมื่อสองคืนก่อน ความร้อนรุ่มที่กลับมาคุกรุ่นในกายชายชราทำให้เขารู้สึกมีชีวิตชีวาอีกครั้ง“ลีลาหนูช่างไม่ธรรมจริง ๆ มินตรา!!! ฉันจะทำทุกอย่าง เพื่อให้หนูยอมมาเป็นนางบำเรอของฉันให้ได้!!!” เขาพึมพำกับตัวเอง พลางลูบไล้หน้าจอโทรศัพท์เบาๆ แววตาเต็มไปด้วยความพึงพอใจและนึกถึงแผนการบางอย่างที่ผุดขึ้นมาในหัว เขารู้สึกว่าคลิปวิดีโอนี้ไม่ใช่แค่บันทึกความทรงจำอันเร่าร้อน แต่เป็นเครื่อ
ตอนที่ 34 หญ้าอ่อนป้อนโคแก่ NCคุณอดุลศักดิ์นั่งดื่มเหล้าหมดไปหลายแก้วต่อจากนั้น ก่อนจะเริ่มรู้สึกถึงความร้อนรุ่มแปลกๆ ที่แล่นพล่านไปทั่วร่างกาย เขาเดินโซซัดโซเซเข้าไปในห้องน้ำ แล้วก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นร่างขาวอวบในชุดเดรสสีขาวสั้นเต่อ กำลังนั่งหลับอยู่บนชักโครก“หนูมิน!!!...หนูมิน!!!...” คุณอดุลศักดิ์พยายามปลุกว่าที่ลูกสะใภ้ แต่ตัวเองก็เริ่มมีอารมณ์คล้อยตามฤทธิ์ของยาปลุกเซ็กซ์ และภาพที่เห็นก็ทำให้ร่างกายของเขาร้อนผ่าวขึ้นเรื่อย ๆ ส่วนมินตราที่เมามายก็คิดว่าคนที่อยู่ตรงหน้าคือดลภพ เธอเงยหน้าขึ้นมองชายสูงวัยว่าที่พ่อสามีด้วยแววตาอันเย้ายวน“คุณมาก็ดีแล้วคุณดลย์..บอกมินหน่อยสิคะ.ว่ามินมีอะไร..ที่สู้นังเลขาฯ ของคุณไม่ได้” เธอพึมพำเสียงอู้อี้อยู่ในลำคอ พออดุลย์ศักดิ์เดินเข้าไปใกล้แขนเรียวงามก็เลื้อยขึ้นโอบรอบคอของเขา“มินแพ้มันตรงไหนคะ คุณดลย์!!! มีตรงไหนในร่างการของมินที่คุณรังเกียจเหรอคะ”“เอ่อ...หนูๆ...ใจเย็น.ก่อนนะ.นี่อาเอง .อย่า...อา...อาไม่ใช่!!!” คุณอดุลศักดิ์พยายามห้ามปราม แต่เสียงของเขากลับถูกปิดด้วยริมฝีปากอิ่มของอีกฝ่าย จนร่างกายของเขาเริ่มตอบสนองทันที“ลองจับดูสิคะคุณดลย์” เ
ตอนที่ 33 มันคือข่าวดีสินะในเวลาเดียวกันนั้นอิงฟ้า ก็กำลังเผชิญหน้ากับเรื่องราวที่ทำให้ชีวิตของเธอต้องสั่นคลอน อิงฟ้าเริ่มรู้สึกไม่สบายตัวมาหลายวันแล้ว เธอคลื่นไส้เวียนหัวอยู่บ่อยครั้ง จนกระทั่งเธอตัดสินใจไปพบแพทย์และผลที่ออกมาก็ทำให้เธอตกใจจนแทบช็อค“คุณตั้งครรภ์ได้สองเดือนแล้วค่ะ” เสียงของแพทย์หญิงดังขึ้นในโสตประสาทของเธอ ราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางใจ อิงฟ้าเดินออกมาจากโรงพยาบาลด้วยร่างที่ไร้เรี่ยวแรง เมื่อเร็ว ๆ นี้เธอก็เพิ่งรู้ความจริงว่าดลภพจะต้องแต่งงานกับมินตราในที่สุดเพื่อรักษาธุรกิจเอาไว้อิงฟ้าไม่เคยป้องกันเลยสักครั้งในช่วงที่มีอะไรกับดลภพ ความเสียใจอย่างใหญ่หลวงถาโถมเข้ามา และสิ้นเดือนนี้เธอก็ต้องลาออกจากการเป็นเลขาฯ ของดลภพ ตามคำสั่งของคุณภัสสรและคุณอดุลย์ศักดิ์ แล้วเธอจะไปบอกดลภพอย่างไรว่าเธอกำลังตั้งท้องลูกของเขาด้วยหัวใจที่หนักอึ้งและความหวาดกลัวที่เกาะกุม เธอรีบไปหาเจนนิสา เพื่อนสนิททันที เพื่อปรึกษาเรื่องราวทั้งหมด ทันทีที่ประตูห้องเปิดออก อิงฟ้าก็โผเข้ากอดเจนนิสาแน่น น้ำตาเอ่อคลอ ดวงตาคู่สวยแดงก่ำ“เจน!!! ฉันท้องอะแก!!!” อิงฟ้าบอกเสียงสั่นเครือ น้ำตาไหลอาบแก้มจนเสื้อเพื่
ตอนที่ 32 เกมรักเดิมพันวันต่อมา อิงฟ้าตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่น เธอหันไปมองร่างของดลภพ ที่ยังคงหลับสนิทอยู่ข้างกาย มุมปากเล็กๆ คลี่ยิ้มบางๆ เมื่อนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ก่อนที่รอยยิ้มนั้นจะจางหายไป เมื่อเธอคิดถึงเรื่องที่ยังค้างคาใจอิงฟ้าค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียงอย่างระมัดระวัง เธอมีเรื่องสำคัญที่ต้องทำในวันนี้ และตัดสินใจที่จะบอกเขาตรงๆ เมื่อดลภพตื่นขึ้นมา อิงฟ้าก็เอ่ยปากขออนุญาตเขาด้วยท่าทีจริงจัง“คุณดลย์คะ...วันนี้อิงขออนุญาตไปแก้บนที่ศาลเจ้าแม่ทับทิมนะคะ” เธอเอ่ยบอกอย่างตรงไปตรงมา ดลภพเลิกคิ้วเล็กน้อย เขารู้ว่าเธอค่อนข้างจะเชื่อเรื่องพวกนี้ และสำหรับเขาแล้วมันดูงมงาย แต่ในเมื่อเธอทำไปเพราะความรักที่มีต่อเขา เขาจึงไม่อาจขัดใจได้“ได้สิครับ...อยากให้ผมไปด้วยไหม” ดลภพถามด้วยน้ำเสียงอบอุ่น“ไม่เป็นไรค่ะ อิงว่าจะไปกับเจน” อิงฟ้ายิ้มหวานอิงฟ้ากำลังร่ายรำถวายเจ้าแม่ทับทิมอย่างอ่อนช้อยงดงามอยู่ที่หน้าศาล ชุดไทยประยุกต์ขับเน้นให้ร่างอรชรดูงดงามราวกับนางในวรรณคดี ท่วงท่าที่อ่อนช้อยพลิ้วไหวสะกดทุกสายตาที่มองเห็นทันใดนั้นเอง รถยุโรปคันหนึ่งก็ขับมาจอดนิ่งที่หน้าศาล ก่อนที่ผู้ห







