เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 1 : คืนเหงากับเราสอง 3/3
วันที่เผยแพร่:
2026-02-02 19:01:59“เลิกกันแล้วจริงๆ นะ ฉันจะได้พาแกไปอาบน้ำมนต์ 9 วัดแก้ซวยตอนนี้เลย”
“ใช่ๆ เดี๋ยวพาไปถวายสังฆทาน ปล่อยสัตว์ ไถ่โคกระบือ หาบ้านให้หมูหมากาไก่ไปพร้อมกันเลย ความซวยจะได้ออกไปจากชีวิตของแกสักที”
กรองขวัญค้อนขวับใส่สองเพื่อนรัก พอส่งงานเสร็จแล้วก็มีเวลามาสนใจเธอพร้อมกันเลยเชียว แก้วกานดากับนาริสาเป็นเพื่อนเธอมาตั้งแต่สมัยเรียน จนเรียนจบก็ยังไม่แยกจากกันไปไหน สัปดาห์หนึ่งจะนัดเจอกันอย่างน้อยหนึ่งวัน อย่างวันนี้ที่พวกนางหอบเอาหม้อไฟหม่าล่ามาถล่มกันที่คอนโดเธอ ซัดกันจนพุงจะแตกอยู่แล้ว
“ว่าแต่แกไม่โกรธมันจริงๆ นะ ไอ้พี่โตมารนั่นน่ะ” แก้วกานดาเอียงคอถาม ในมือมีตะเกียบคู่ใจโบกไปมา
“ก็โกรธแหละ แต่เจ็บใจที่เขาแอบคบกันลับหลังมากกว่า”
นาริสายกแก้วโค้กขึ้นกระดกล้างปากแล้วค่อยถามเพื่อน “ถ้าแกเห็นพวกเขาเดินจู๋จี๋กันในบริษัท แกจะทำยังไง”
“เชิดใส่” กรองขวัญตอบพร้อมยักไหล่
“ถูก! อย่าไปสนใจผู้ชายโลเลแบบมัน แต่จงมุ่งหน้าหาผู้ชายดีๆ ที่มีคุณสมบัติเหมาะสำหรับมอบตัวมอบใจเราให้ดีกว่า โลกใบนี้ยังมีผู้ชายอีกตั้งเยอะแยะมากมายให้เราคัดเลือก”
“เยอะจริง แต่ไม่รู้ว่าแท้หรือเปล่านี่สิ”
สิ้นเสียงนาริสา ทั้งสามคนก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน สมัยนี้เรื่องชายรักชายเปิดกว้างเสียจนเดาไม่ออกว่าคนไหนแท้คนไหนเทียม บางทีหน้าตาพี่มาอย่างกะโจรป่า พอตกใจขึ้นมาท่าออกจนสตรีเพศแท้ๆ ยังอาย
“สนใจผู้ชายขั้นสามสิบๆ ไหมล่ะ ฉันมีแนะนำอยู่คน รับรองถ้าแกได้ใจคนคนนี้ไปครองเมื่อไหร่นะ แกอยากได้อะไร พ่อทูนหัวทูนเกล้าหามาให้ทุกอย่างเลยแกเอ๊ย” น้ำเสียงของแก้วกานดานั้นชวนเชื่อสุดอะไรสุด
“ใครเหรอแก”
กรองขวัญกับนาริสาถามออกมาพร้อมกัน
“อาวัตไงยะ”
พรวด!
กรองขวัญพ่นโค้กออกจากปากด้วยความตกใจ สำลักอยู่นานก่อนจะเปลี่ยนเป็นหอบหายใจกระท่อนกระแท่น
“สำลักอะไรยะ หรือแกว่าฉันพูดไม่จริง พวกแกก็รู้ว่าอาวัตของเราใจดีแค่ไหน หล่อก็หล่อ รวยก็รวย ตัวก็สูงยาวน่ากอด แถมยังโสดสนิท ถึงจะไม่สดก็เถอะ แต่บอกเลยว่าผู้ชายวัยอย่างอาวัตนี่แหละ แซ่บสุด อะไรสุดทุกอย่างเลยค่ะ ผู้หญิงที่ได้อาวัตเป็นสามีนี่ถือว่าชาติก่อนแม่ทำบุญหนักศักดิ์ใหญ่มาเลยนะแก” แก้วกานดาอวยอาหนุ่มเบอร์ใหญ่ แต่สิ่งที่พูดก็เป็นความจริง ภวัตเป็นถึงประธานบริษัทนำเข้าและจำหน่ายรถหรูรายใหญ่ของเมืองไทย ไม่นับธุรกิจอื่นๆ อีก พ่อเธอที่เป็นลูกพี่ลูกน้องของภวัตบอกว่าเขามีสายเลือดนักลงทุนอยู่ในตัว น่าจะถือหุ้นใหญ่ในบริษัทดีๆ อีกหลายแห่ง เพียงแต่ไม่ยอมเปิดเผยแค่นั้นเอง
“จะเอาอาวัตเป็นสามีนี่ต้องพกบุญหนักศักดิ์ใหญ่มาเกิดเลยเหรอ”
คำถามของนาริสาตรงใจกรองขวัญพอดีเป๊ะ สิ่งที่แก้วกานดาว่ามาทำเอาเธอแอบกลืนน้ำลาย คนได้ภวัตเป็นสามีทางพฤตินัยแบบเธอ ถือว่าพกบุญหนักมาเกิดด้วยงั้นเหรอ
พอโดนถามย้อนเข้า แก้วกานดาก็เลิกสนใจอาหาร หันมาทำหน้าจริงจังใส่เพื่อนรักแล้วบอกสรรพคุณสำคัญของภวัตอีกชุดใหญ่
“จะบอกอะไรให้นะ ผู้ชายบ้านฉันเป็นพวกรักแล้วรักเลยย่ะ ลองว่าพ่อคุณได้ตกลงปลงใจกับผู้หญิงคนไหน ก็จะดูแลผู้หญิงของตัวเองราวกับเจ้าหญิง ไม่เชื่อดูแม่ฉันเป็นตัวอย่าง หลังจากคลอดฉันออกมาเป็นเจ้าหญิงของบ้าน พ่อก็ยกแม่ฉันขึ้นเป็นราชินี อำนาจในมือแม่ล้นฟ้าจนใครก็ไม่กล้าหือด้วย เป็นกันขนาดนี้ยังไม่เรียกว่าโชคดีอีกเหรอยะ”
“เข้าใจแล้ว” นาริสาพยักหน้าอย่างนับถือ เรื่องอำนาจในมือมารดาเพื่อนรักนั้นได้ยินมานาน แต่ไม่รู้เลยว่าจะมีเบื้องหลังแบบนี้ ทันใดนั้นเธอก็ยกมือขึ้นพร้อมบอกเสียงดัง “ฉันขอลงสมัคร!”
“สมัครอะไรของแกริสา” กรองขวัญหรี่ตาถาม
“ก็สมัครเป็นอาสะใภ้ของไอ้ด้าไง”
พรวด!
คราวนี้เป็นแก้วกานดาที่พ่นน้ำใส่หน้านาริสา ส่วนกรองขวัญเพียงกะพริบตาเบาๆ หนึ่งครั้ง แก้วกานดารีบเข้าไปช่วยเช็ดน้ำออกให้เพื่อน
“ขอโทษนะแก ไม่ได้ตั้งใจ”
“แกไม่ต้อนรับฉันเป็นอาสะใภ้ก็ไม่เห็นต้องพ่นน้ำใส่เลยนะด้า บอกดีๆ ก็ได้ ฉันไม่ดื้อดึงหรอก” นาริสาบอกงอนๆ
“ฉันแค่ตกใจ แกสองคนเป็นเพื่อนรักฉันนะ อยู่ดีๆ มาเป็นอาสะใภ้มันก็ยังไงอยู่ แล้วเมื่อกี้แค่พูดเล่นไปงั้น พวกเราเพิ่งจะยี่สิบสี่เอง อาวัตน่ะสามสิบสามเข้าไปแล้ว แกจะรั้งคนแก่ลงมาเพื่ออะไร หนุ่มวัยละอ่อนน่ารักน่ากินกว่าอาวัตเป็นไหนๆ”
“ฉันพูดเล่นว้อย ใครจะอยากเป็นอะไรกับอาวัต ดุก็ดุ แค่แอบเที่ยวกลางคืนกัน อาวัตรู้เข้าก็สาดสายตาคมราวกระบี่เข้าฟันร่างจนพรุนไปหมด แค่คิดก็หนาวแล้ว ใช่ไหมลูกเป็ด” ท้ายประโยคนาริสายังหันไปหาเสียงจากคนข้างๆ
“อืม” กรองขวัญพยักหน้าเออออไป ดูจากสถานการณ์แล้ว เรื่องที่เกิดขึ้นคืนนั้นจะต้องเป็นความลับต่อไป
สองคนนี้จะรู้ไม่ได้เด็ดขาด...
บทล่าสุด
บังเอิญผ่านมาให้รัก ตอนพิเศษ 2 : ความสุขที่เพิ่มขึ้น
ณ คาเฟ่ขนมหวานใต้ตึกสูงระฟ้า อันเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของบริษัทพีเอ็มยานยนตร์ในเวลาบ่ายแก่ๆ อย่างนี้มีลูกค้าที่เข้ามานั่งในร้านมีเพียงไม่กี่คน หนึ่งในนั้นคือหญิงสาวในชุดสีชมพูอ่อนกับเด็กชายหน้าตาน่ารักในชุดหมีทับเสื้อยืดสีแดงสดใส“อ้ามมม”"อ้ำ!"ขณะทั้งสองกำลังหยอกล้อแย่งขนมเค้กช็อคโกแลตกับไอศกรีมอยู่นั่นเอง โต๊ะด้านหลังพลันมีคนมานั่งลงพร้อมเสียงสนทนาที่น่าสนใจยิ่ง“นี่หล่อนได้ยินข่าวลือจากชั้นบนหรือเปล่า”“ได้ยินมาหลายเรื่อง หล่อนหมายถึงเรื่องไหนล่ะ”“ก็เรื่องที่แม่ผู้ช่วยคนใหม่อ่อยท่านประธานไง คนในบริษัทเม้าท์กันให้แซ่ด แม่นั้นจ้องจะงาบท่านเช้าเย็น”“แต่ฉันได้ข่าวมาว่าท่านประธานมีเมียแล้วนะ”“โอ๊ย มีแต่ไม่มาก็เหมือนไม่มีนั่นแหละ อีกอย่างหล่อๆ อย่างนั้น ถึงมีเมียแล้วผู้หญิงบางคนก็ยอมเป็นเมียน้อยย่ะ!”ช้อนที่กำลังตักไอศกรีมเข้าปากลูกชายชะงักไปตั้งแต่ได้ยินประโยคต้นๆ ของสองสาว ดวงหน้าสวยอย่างคนสุขภาพดีแอบหันไปมอง ถ้าดูจากชุดฟอร์มแล้ว ท่านประธานที่พวกหล่อนเอ่ยถึง น่าจะเป็นสามีของเธอ“แม่คับ อ้ำ!” เสียงใสๆ เรียกท้วงพร้อมเอื้อมมาคว้าช้อนของหวานเข้าปากเสียเองกรองขวัญได้สติหันมามองลูกชายส
บังเอิญผ่านมาให้รัก ตอนพิเศษ 1 : แผนต้อนลูกเป็ดของภวัต
จะมีสักกี่คนในโลกที่ตกหลุมรักใครสักคนอย่างไม่มีเหตุผลภวัตดันตกหลุมรักผู้หญิงคนหนึ่งโครมใหญ่เธอคนนั้นไม่ใช่ผู้หญิงสวยจัด ไม่ใช่ผู้หญิงพราวเสน่ห์น่าหลงใหล แต่เป็นเด็กสาวหน้าตาน่ารักวัยยี่สิบคนหนึ่ง“สวัสดีค่ะอาวัต ชื่อลูกเป็ดนะคะ เป็นเพื่อนสนิทของดาด้าค่ะ”เด็กสาวยกมือไหว้พร้อมเอ่ยแนะนำตัวอย่างร่าเริง รอยยิ้มสดใสที่เธอส่งให้ในวันนั้น เปรียบเหมือนศรรักพุ่งเข้าปักหัวใจเขา แต่เพราะช่วงวัยที่ห่างกันเป็นสิบปี ชายหนุ่มจึงได้แต่เก็บงำความรู้สึกไว้ในใจ ไม่กล้าแม้แต่จะบอกให้เธอรู้บางทีภวัตอาจจะค่อยๆ ลืมรอยยิ้มสดใสในวันนั้น หากหลานสาวจะไม่ให้เขาไปรับที่มหาวิทยาลัยอาทิตย์ละสองสามวัน ซึ่งลูกเป็ดแสนน่ารักกับนาริสาก็มักจะติดสร้อยห้อยตามมาด้วยทุกครั้ง เด็กสาวทั้งสามเป็นเด็กเรียนดีที่เข้าร่วมกิจกรรมทุกอย่างของทางมหาวิทยาลัย รู้จักคนมากมายทั้งในคณะและนอกคณะ ไม่แปลกที่ความน่ารักน่ามองของพวกเธอจะเข้าตาหนุ่มๆ จนเข้ามาตามจีบไม่เว้นแต่ละวัน โดยเฉพาะลูกเป็ดของเขาภวัตเกรงว่าพวกเธอจะโดนล่อลวง จึงหาคนมาดูแลอยู่ห่างๆ คอย ‘กำจัด’ เด็กหนุ่มพวกนั้นออกไป โดยไม่บอกให้พวกเธอรู้ตัว ไม่คิดว่าขณะที่เขามุ่งมั่นสร้างควา
บังเอิญผ่านมาให้รัก บทที่ 23 : ส่งท้ายความ(ไม่)บังเอิญ 3/3
“ยังไม่รีบไปดูอีก!”เทวาตีนผีไม่รีรออะไรอีก แจ้นลงเรือนไปทันที ไม่นานก็วิ่งหน้าตั้งกลับมาบอกอย่างแตกตื่น “ไปแล้วพ่อ! ไม่มีใครอยู่สักคน! พวกเขาไปแล้ว!”พอได้ยินเสียงอาหนุ่ม พฤทธิ์ที่ถูกคุณตาอุ้มออกมานั่งตักรอฟังข่าวก็ส่งเสียงอ้อแอ้ใส่ เทวาได้แต่เดินไปนั่งลงข้างๆ พ่อแล้วถามอย่างไม่เข้าใจ“ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นอะพ่อ”แดนดินจับตัวหลานชายที่ดิ้นไปหาเทวาอย่างต้องการเล่นกับอาด้วยมือข้างเดียว ส่วนอีกข้างยื่นกระดาษแผ่นเล็กให้ลูกชายไปอ่านเอง เขาเจอมันตอนอุ้มพฤทธิ์ออกมาจากเปล เป็นโน้ตจากกรองขวัญ เขียนไว้ว่าฝากพฤทธิ์ด้วยนะคะเราสองคนขอไปฮันนีมูนย้อนหลังก่อนแล้วจะซื้อของมาฝากแม่เป็ดเอง (ห้ามรังแกหลาน)ใครๆ ก็บอกว่าเขาชอบคิดไปเองจนเรื่องมันบานปลายไปใหญ่โต ก็ดูสถานการณ์แต่ละอย่างที่เขาเจอสิ จะไม่ให้คิดไปเองยังไงไหว!ด้านเทวาอ่านโน้ตที่พี่สาวทิ้งไว้แล้วมือสั่น หันไปบอกพ่อด้วยสีหน้าจวนจะร้องไห้ “นี่มันก่อการร้ายชัดๆ เลยนะพ่อ พวกเรารับมือไม่ไหวแน่”“ปา...ปะ...”เสียงเล็กๆ พูดแทรกเหมือนอยากคุยด้วย แต่คุณตากับคุณอาได้ยินแล้วถึงกับสะดุ้งมองด้วยสายตาผวา กลัวพฤทธิ์จะแผลงฤทธิ์ ยามที่เจ้าอ้วนอารมณ์ดีก็น่ารัก
บังเอิญผ่านมาให้รัก บทที่ 23 : ส่งท้ายความ(ไม่)บังเอิญ 2/3
เรื่องที่สามีแอบวางแผนมัดใจตนมานานแสนนานทำให้กรองขวัญทั้งฉุนทั้งมีความสุขตลอดวัน เข้าใจแล้วว่าทำไมภวัตถึงยอมตามเธอมาอยู่ที่นาทองคำ ยอมให้แดนดินใช้งานสารพัดพอรู้ว่าเขารักขนาดนี้ อะไรๆ มันก็ดีไปหมดแต่ดูเหมือนว่าภวัตจะมีข้อเสียเรื่องความหื่น!สามีของเธอชักเริ่มเคยตัวขึ้นทุกวันๆ พอได้หนึ่งครั้ง...เอ่อ...หนึ่งคืนเต็มๆ ในวันนั้น เขาก็จัดให้แทบไม่ว่างเว้น ยังดีที่รู้ตัวว่าต้องชดใช้แรงงานให้เธอด้วยการเลี้ยงลูกแทน“แอะ!”กรองขวัญมองลูกชายที่โตวันโตคืนโบกไม้โบกมืออยู่บนเบาะนอนข้างๆ เหมือนอยากจะเล่นด้วย เธอเขี่ยแก้มยุ้ยของลูกชายเล่นเบาๆ อย่างรักใคร่ พฤทธิ์อยู่ง่ายเลี้ยงง่ายเหลือเกิน กินปุ๊บ หลับปั๊บ ถูกใจพ่อเขานัก แต่เวลาคุณชายโมโหไม่ได้ดั่งใจขึ้นมานี่ร้องจ้าหูร้าวกันทั้งบ้าน ต้องให้ภวัตอุ้มโอ๋ถึงจะหยุดร้อง“แอะ แอะ”“เด็กดี แม่ดีใจจริงๆ ที่หนูเกิดมาจากความรักที่พ่อมีต่อแม่”เรื่องที่ลูกชายเกิดมาเพราะพ่อแม่เมาไม่รู้ตัว เป็นปมใหญ่ในใจเธอมาตลอด เดิมคิดว่าภวัตมาแต่งงานด้วยเพราะต้องการรับผิดชอบเท่านั้น ใครจะคิดว่าความจริงคือเขาค่อยๆ ต้อนเธอด้วยความรักมาแต่แรกแล้ว“โตขึ้นหนูต้องเป็นเด็กดี รักพ่อกับ
บังเอิญผ่านมาให้รัก บทที่ 23 : ส่งท้ายความ(ไม่)บังเอิญ 1/3
“คนโกหก!” คนตื่นขึ้นมาในสภาพมีรอยจ้ำสีกุหลาบเต็มตัวบนเตียงหลังใหญ่ตะโกนใส่หน้าสามี พร้อมกับทุบอกกว้างขาวเนียนนั่นอย่างโมโห“โอ๊ยๆ อะไรกันลูกเป็ด มาทุบพี่ทำไม”“ไม่ต้องมาตีหน้าซื่อ! ความจำกลับมาแล้วใช่ไหม คนบ้า! ทำแบบนี้ได้ยังไง มาหลอกแอ้มเค้าทำไม!“ภวัตหัวเราะเบาๆ ดึงภรรยาลงมานอนบนอกที่โดนทุบเอาๆ เมื่อกี้อย่างไม่ถือสา “เลิกโวยวายเสียงเบาได้แล้วน่า เดี๋ยวลูกก็ตื่นหรอก”คนใช้เสียงเท่ายุงบินขึงตาใส่สามี ถ้าไม่กลัวลูกที่นอนก้นโด่งอยู่ในคอกข้างๆ จะตื่นขึ้นมา เธอคงกรี๊ดลั่นบ้านไปแล้ว เขามันเสือร้ายชัดๆ เลย!“บอกแล้วว่าความจำของพี่ไม่สำคัญเลย แค่เรารักกันเหมือนตอนนี้ต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าเราจะแก่เฒ่าจากกันไปก็พอแล้วสำหรับพี่”“แต่ลูกเป็ดกลัวนี่ อาวัตรู้ไหมว่าลูกเป็ดกลัวมากแค่ไหน ลูกเป็ดกลัวว่าอาวัตจะจำได้ว่าเราแต่งงานกันเพราะอะไร เรามีลูกเพราะอะไร กลัวจนเครียดไปหมด แต่ที่ลูกเป็ดกลัวที่สุดก็คือกลัวอาวัตไม่รักลูกเป็ดแล้ว!!”ภวัตดึงคนคิดมากขึ้นมาจูบเบาๆ ก่อนจะสั่งว่า “ห้ามพูดว่าพี่ไม่รักลูกเป็ดนะ”“ก็ลูกเป็ดกลัวนี่”“มั่นใจในตัวเองหน่อยสิ ลูกก็มีด้วยกันแล้ว ยังจะกลัวอะไรอีก หืม”“ถ้าอาวัตไม่บังเอิ
บังเอิญผ่านมาให้รัก บทที่ 22 : ถอนขนเป็นอีกครั้ง 3/3
“แอะ!”เจ้าอ้วนน้อยหันมาคุยกับพ่อพร้อมชูไม้ชูมือหา ภวัตเลยอุ้มขึ้นมานั่งบนตัก ประคองคอเล็กไว้ด้วยมือข้างเดียว“คิดถึงพ่อเหรอเด็กอ้วน”“แจ๊บๆ”ภวัตมองการดีดแขนดีดขากำมือจะเอาเข้าปากอมของลูกชายด้วยสายตาอ่อนใจอยู่บ้าง ท่าทางแบบนี้แปลว่าต้องการอาหารแล้ว “ไม่กินแล้วครับ กินเยอะจะอ้วนเป็นลูกหมูน้อยนะ”ไม่รู้ว่าฟังเข้าใจหรือขัดใจที่พ่อไม่เอานมให้กินสักที พฤทธิ์ถึงออกอาการน้ำตาคลอขึ้นมาทันตาเห็น “ฮึก...”คนเป็นพ่อถึงกับส่ายหน้า บอกทีเถอะ ว่านี่เป็นพฤติกรรมทั่วไปของเด็กอายุสองเดือน พฤทธิ์กินเอาๆ จนตอนนี้ตัวเลขน้ำหนักนำหน้าอายุไปไกลแล้ว แหล่งผลิตอาหารชั้นเลิศของพฤทธิ์ก็อวบขึ้น...“มองอะไรคะ!” เจ้าของอกอวบที่นอนกางแขนอยู่รีบยกมือปิดอกไว้ภวัตแกล้งทำตาวาวมอง “แค่มองก็ไม่ได้ พฤทธิ์ทั้งจับทั้งดูด ไม่เห็นลูกเป็ดจะบ่นเลย”“ก่อนจะมีลูก พี่วัตทำมากกว่าลูกอีกนะ”“จำไม่เห็นได้เลย ว่าเคยทำ”กรองขวัญถึงกับอ้าปากค้าง ถ้าเขาไม่เคยทำ พฤทธิ์คงจะเกิดขึ้นมาจากการนิมิตของเธอเองละมั้ง!“ไม่เป็นไร รอลูกโตมากกว่านี้อีกหน่อย พี่จะให้ลูกเป็ดทวนความจำให้พี่แบบพิเศษแน่นอน”ทวนความจำแบบพิเศษอะไรของเขาล่ะ!“อื้อ! อ่อย...อ
บังเอิญผ่านมาให้รัก บทที่ 12 : ขอกอดหน่อย 1/3
“อาวัตขา...”คนเพิ่งข่มตาขมใจหลับไปไม่นานลืมตาขึ้นมาเงียบๆ“อาวัต...ฮือ...อา...ฮึก!”ร่างสูงกระโจนทีเดียวถึงสวิตช์เปิดไฟ พอไฟสว่างก็พบว่าหญิงสาวที่มีเฝือกห้อยคอกำลังนั่งอยู่กลางอาเจียนกองใหญ่บนเตียง“ลูกเป็ด!”“เหม็น!” คนอ้วกแตกกลางดึกครางบอกทั้งน้ำตา เธอเพิ่งจะหลับไปได้ครู่เดียว อยู่ดีๆ ก็ใจหวิวขึ
บังเอิญผ่านมาให้รัก บทที่ 1 : คืนเหงากับเราสอง 2/3
“ไอ้เพ่ตามมันบอกว่าเค้าตายด้านอ้ะอาว้าด” เสียงงุ้มงิ้งของคนเมาดังขึ้นมาในตอนนั้นอะไรคือตายด้าน?“มันบอกว่าเค้าจูบม่ายเป็น”หือ...เขาขอคิดว่ามันไม่เคยจูบได้หรือเปล่า?“เค้าแค่ม่ายยอมมัน...อื้อ”เสียงหวานขาดหายเมื่อถูกริมฝีปากอุ่นร้อนแนบลงมาเม้มเอาปากเล็กเบาๆ ภวัตถอยออกมากระซิบชิดใกล้ปากนุ่ม“ผมรู้.
บังเอิญผ่านมาให้รัก บทที่ 1 : คืนเหงากับเราสอง 1/3
สิ่งแรกที่กรองขวัญทำหลังจากตั้งสติได้ คือให้ภวัตออกไปแต่งตัวรออยู่นอกห้อง เธอจะรีบจัดการตัวเองแล้วตามออกไปคุยกับเขาให้รู้เรื่อง“ก็ได้จ้ะ”ภวัตว่าง่ายนัก...ขโมยจูบแก้มนวลทีแล้วก็สวมกางเกงเดินออกจากห้องไปทันทีหญิงสาวรีบกระโดดจากเตียงไปหาเสื้อผ้าสวม แต่เพียงก้าวแรกก็ต้องทรุดนั่งลงแถวขอบเตียงด้วยควา
บังเอิญผ่านมาให้รัก บทนำ
แขนเล็กเรียวขาวของหญิงสาวผมยาววัยต้นยี่สิบกระชับหมอนข้างมากอดเอาไว้แน่น ทั้งยังซุกหน้าหาตำแหน่งเหมาะๆ ให้ตัวเองหลับต่ออย่างสบายใจ ไม่มีใครอยากลุกจากเตียงนอนนุ่มๆ ในเช้าวันเสาร์หรอกแต่ลมอุ่นๆ กลับเป่ารดหน้าผากจนหน้านิ่วอย่างขัดใจ สะลึมสะลือขยับหน้าไปซุกจุดอื่นก็พลันรู้สึกถึงแรงเต้นตึกตักเป็นจังหวะอ
บางทีคุณอาจจะชอบ
เด็กเสี่ย NC-25
C152.2K viewsม่านหมอก
นิยายของเนม104.7K viewsหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ88.7K viewsวิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์171.4K viewsBad Engineer เด็กคิเร็น
มดตัวจี๊ด1.9K viewsสัญญาไร้รักเมียซื้อ
KhunRaFah44 viewsไม่หวนคืน Never again
มนสิกานต์17.1K viewsเพียงใจรัก เพียงเธอ
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง46 views
