Share

บทที่ 68 พบหน้าพี่ชาย

last update publish date: 2026-11-04 23:57:32

“เอ่อ ฉันว่าคงไม่เหมาะ”

“พี่รู้สึกผิดมาตลอดเลยถิงถิง ขอแค่ไปเจอให้รู้ว่าเธอสบายดี” เซี่ยอวี่ถิงเข้
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก   บทที่ 68 พบหน้าพี่ชาย

    “เอ่อ ฉันว่าคงไม่เหมาะ” “พี่รู้สึกผิดมาตลอดเลยถิงถิง ขอแค่ไปเจอให้รู้ว่าเธอสบายดี” เซี่ยอวี่ถิงเข้าใจดีว่าพี่ชายเธอรู้สึกผิด ถ้าพี่มาเห็นว่าทุกคนที่นี่ดีกับเธอคงช่วยให้สบายใจและลดทอนความรู้สึกผิดได้ แต่การจะให้พี่ชายมาหาได้หรือไม่นั้นเธอไม่ได้มีอำนาจตัดสินใจ“ฉันต้องขออนุญาตคุณชายซ่งก่อน พี่ถือสายรอก่อนนะ”“ได้” เซี่ยอี้ชวนได้แต่คาดหวังว่าซ่งจื่อเซวียนจะไม่ใจดำถึงขนาดไม่ยอมให้พี่น้องเจอกันเซี่ยอวี่ถิงเดินตรงไปยังห้องทำงานของซ่งจื่อเซวียนหลังถามจากป้าหวังได้ความว่าเขาอยู่ที่นั่นเธอเคาะประตูสองครั้ง“ฉันขอเข้าไปข้างในได้ไหมคะ”เซี่ยอวี่ถิงหยุดรอ ไม่นานจางฮุ่ยหมิงก็เปิดประตูออกมาแล้วเชิญเธอเข้าไปในห้อง เซี่ยอวี่ถิงเห็นซ่งจื่อเซวียนยืนพิงโต๊ะทำงานสีหน้าเคร่งขรึม เธอเดาไม่ถูกว่าเขาอารมณ์ดีหรือไม่เพราะปกติหน้าแบบนี้ก็เป็นบุคลิกประจำตัวเขาอยู่แล้ว เธอเข้าไปข้างใน จางฮุ่ยหมิงก้มหัวทำความเคารพซ่งจื่อเซวียนแล้วปิดประตูเซี่ยอวี่ถิงสูดหายใจเข้าแล้วเดินเข้าไปในระยะที่พูดเสียงปกติแล้วได้ยิน“มีอะไร”“พี่ชายฉันขอมาหา คุณอนุญาตไหม” ซ่งจื่อเซวียนหรี่ตามองโทรศัพท์ในมือของเธอ ดวงตาสีดำขลับฉายประกาย

  • บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก   ตอนที่ 67 15 days left

    ซ่งจื่อเซวียนลืมตาตื่นขึ้นร่างบางยังหลับสนิทอยู่ข้าง ๆ ภาพที่เธอโผเข้ามาจูบฉายในความคิดอีกครั้ง เธอไม่เหมือนกับผู้หญิงคนอื่นที่จู่โจมเข้าหาเพื่อหวังหว่านเสน่ห์ให้เขาหลงใหล การกระทำของเธอออกมาจากความรู้สึกในขณะนั้นจริง ๆ ไม่สลับซับซ้อนและไม่แสร้งทำ บางครั้งซ่งจื่อเซวียนก็ยังสงสัยว่าผู้หญิงคนนี้มีอะไรดึงดูดเขานักหนา ไม่ว่าเธอจะต่อต้าน ดื้อดึงกับเขาขนาดไหน เขาก็ไม่รู้สึกเบื่อหน่ายเธอสักนิด เหมือนเขาสามารถมองเธอได้อย่างไม่มีวันเบื่อ คนข้างๆ เริ่มขยับตัวคล้ายกำลังจะตื่น ซ่งจื่อเซวียนลุกขึ้นนั่งคว้าเสื้อมาใส่แล้วกะเวลาหันมาในจังหวะที่เธอลืมตาตื่นแล้วเซี่ยอวี่ถิงลืมตาตื่นเห็นร่างสูงโปร่งกำลังจัดแจงติดกระดุมเสื้อเชิ้ต เธอคิดว่าเขาคงตื่นก่อนหน้าเธอเมื่อครู่“วันนี้ไม่ต้องไปเรียน”ซ่งจื่อเซวียนพูดเเค่นั้นแล้วลุกออกจากห้องไป เซี่ยอวี่ถิงลุกขึ้นเมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อคืนเธอพวงแก้มก็ร้อนผ่าว เธอกล้าจูบเขาก่อนได้ยังไงกัน โชคดีที่ซ่งจื่อเซวียนไม่ได้รังเกียจหรือไม่พอใจเธอเมื่ออาบน้ำเสร็จ เธอนั่งลงเปิดลิ้นชักดึงใบปฏิทินนับถอยหลังออกมา เซี่ยอวี่ถิงหยิบปากกาขึ้นมาขีดฆ่าวันที่ผ่านไปแล้วในช่องปฏิทิน เช่น

  • บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก   บทที่ 66 อยู่กับฉันเธออ่อนแอได้

    “ฉันอิ่มแล้ว คุณทานของคุณเถอะ” เซี่ยอวี่ถิงกินข้าวต้มได้ครึ่งถ้วย ก็ต้องออกปากให้พอ เพราะคนป้อนช่างใจร้อนอยากให้เธอกินเร็วๆ เหลือเกิน ป้อนเข้าปากคำต่อคำไม่มีโอกาสได้เคี้ยวให้ละเอียดซ่งจื่อเซวียนมองข้าวต้มในถ้วยที่พร่องลงไปแค่ครึ่งเดียว สีหน้าบ่งบอกว่าไม่พอใจ เซี่ยอวี่ถิงรีบดันถ้วยข้าวต้มออก แล้วลากจานข้าวของเขามาแทนที่“จุ้นจ้าน” ซ่งจื่อเซวียนบ่นอุบ “ถ้ายังไงฉันขอตัวก่อน” เซี่ยอวี่ถิงชิงลุกขึ้น ซ่งจื่อเซวียนเข้ามาอุ้มเธอขึ้น “คุณ!” เซี่ยอวี่ถิงอุทาน “ฉันเดินเองได้ ปล่อยฉันลงเถอะ” เซี่ยอวี่ถิงเห็นสายตาของทุกคนที่มองมาแล้วรู้สึกกระดากอาย ร่างสูงโปร่งไม่ตอบรับมีแต่สายตาดุส่งมาตำหนิเธอเท่านั้น ไม่กี่นาทีต่อมาร่างสูงโปร่งก็วางเธอลงที่เตียงในห้องของเธอเซี่ยอวี่ถิงถอยตัวมือกำผ้าปูที่นอนไว้แน่น จ้องมองร่างสูงโปร่งที่ยังคงยืนจ้องเธอนิ่งไม่มีทีท่าจะออกจากห้องง่าย ๆ“คุณไม่หิวเหรอ” เซี่ยอวี่ถิงหาเรื่องออกปากให้เขาออกจากห้อง ซ่งจื่อเซวียนจ้องหน้าเธอเหมือนคิดบางอย่างในใจ“ไม่เสียใจหรือไง” ร่างสูงโปร่งถามเธอด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่แววตาสงสัยที่ซ่อนเร้นความเป็นห่วงไว้ภายใน“เธอชอบทำเหมือนเก่ง

  • บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก   บทที่ 65 แรงหึง

    เซี่ยอวี่ถิงเห็นเลือดที่ไหลท่วมแขนซ้ายของเสิ่นสืออัน กลิ่นคาวเลือดทำเธออยากจะอาเจียน แต่เมื่อมองซ่งจื่อเซวียนเขาไม่มีทีท่าจะให้อภัยคนพวกนี้เลย เธอปล่อยมือจากแขนแกร่งและวิ่งเข้าไปเตะปืนที่พื้นออกไปก่อนเสิ่นสืออันจะหยิบมัน ในใจเซี่ยอวี่ถิงยอมรับว่าเสียใจและโกรธแค้นเสิ่นซวนเหอ แต่หากเธอปล่อยไปแบบนี้คงรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต“ฉันว่าเท่านี้ก็สมควรแล้ว ซ่งจื่อเซวียนเรากลับกันเถอะ”ซ่งจื่อเซวียนเลิกคิ้วอย่างสงสัย นี่เธอกล้าเรียกชื่อเขาขึ้นมาในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้เนี่ยนะ จางฮุ่ยหมิงและจินเฉินมองหน้ากันเหมือนกำลังถามอีกฝ่ายว่าหูฝาดไปหรือเปล่าที่ได้ยินเซี่ยอวี่ถิงเรียกชื่อเจ้านายของพวกเขาตรง ๆ“เธอว่าอะไรนะ”“ฉันบอกว่าพอแล้ว ซ่ง…คุณชายซ่งเรากลับกันเถอะ”เซี่ยอวี่ถิงร้อนใจอยากช่วยคนจนไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำว่าเธอหลุดปากเรียกชื่อเขาตรง ๆ เมื่อโดนเขาทวนถามเธอก็รีบกลับคำทันทีซ่งจื่อเซวียนยักไหล่ไม่สบอารมณ์ เขาเดินล้วงกระเป๋าออกมาตรงหน้าเสิ่นสืออัน“รู้ใช่ไหมว่าแกควรจัดการยังไง”“ครับ ผมจะส่งเธอไปต่างประเทศไม่ให้เธอกลับมายุ่งกับคุณผู้หญิงอีก”เซี่ยอวี่ถิงอยากจะแก้ต่างความเข้าใจผิดนี้แต่ก็ไม่มีจ

  • บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก   บทที่ 64 บทลงโทษ

    “ฉันให้เธอตบสี่ครั้งถือว่าชดเชย สี่ปีที่เธอต้องทนแสดงละครเป็นเพื่อนแสนดีทั้งที่เธอรังเกียจฉันมากขนาดนั้น”เซี่ยอวี่ถิงสะบัดมือของเสิ่นซวนเหอออกเพียะ!เสิ่นซวนเหอล้มลงไปกองกับพื้นก่อนจะทันได้เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง“ตบนี้สำหรับทั้งสี่ปีที่เธอหลอกลวงความเชื่อใจของฉัน”เหล่าผู้ชายในห้องต่างกลืนน้ำลายกับฝ่ามือที่รุนแรงของเซี่ยอวี่ถิง มีเพียงซ่งจื่อเซวียน เขายิ้มมุมปากแววตาเป็นประกายของนักล่าที่กำลังสนุกเมื่อเห็นด้านนี้ของเธอ“แก” เสิ่นซวนเหอกุมแก้มความเจ็บปวดทำให้ใบหน้านั้นเหยเก มุมปากมีเลือดไหลเซี่ยอวี่ถิงเข้าไปกระชากตัวเสิ่นซวนเหอขึ้นมาแล้วตบซ้ำเป็นครั้งที่สองเพียะ! เสียงฝ่ามือกระทบแก้มดังจนลั่น เสิ่นซวนเหอทรุดลงกองกับพื้น หายใจหอบ ความเจ็บปวดที่แก้มรุนแรงจนเธอแทบขยับปากไม่ได้“ตบนี้ที่แสแสร้งและใช้ความจริงใจของฉันเพื่อผลประโยชน์ของเธอ”ยังไม่ทันที่เสิ่นซวนเหอจะได้โต้เเย้งอะไร เซี่ยอวี่ถิงก็เอาคืนเธอเป็นครั้งที่สามเพียะ!“นี่สำหรับที่เธอก็หลอกลวงความจริงใจของอาเจ๋อด้วย”ซ่งจื่อเซวียนขมวดคิ้วไม่พอใจอยู่ด้านหลังที่ได้ยินเซี่ยอวี่ถิงเอ่ยถึงชื่อนั้นขึ้นมาเสิ่นซวนเหอ นั่งทรุดตัวหาย

  • บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก   บทที่ 63 คนบงการ

    “จัดการเรียบร้อย” หัวหน้าของกลุ่มชายฉกรรจ์รายงานผู้ว่าจ้าง“เดี๋ยวฉันจะโอนค่าจ้างส่วนที่เหลือไปให้ ก่อนอื่นฉันขอดูหน้ามันหน่อยยืนยันว่าพวกเเกไม่ได้จับผิดคน” ชายที่เป็นหัวหน้าพยักหน้าให้ลูกน้องที่อยู่ด้านหลัง ผู้ว่าจ้างหันหลังกลับไป ลูกน้องทั้งสองคนเข้ารวบตัวก่อนเอาผ้าคลุมหน้าผู้ว่าจ้างเอาไว้“พวกแกจะทำอะไรฉัน ปล่อยนะ”ผ้าคลุมหัวถูกเปิดออก คนที่ถูกจับมาหรี่ตาสู้แสงไฟสลัว สามชายฉกรรจ์ยืนอยู่ตรงหน้า“ใครสั่งให้พวกเเกทำแบบนี้บอกมา ไม่อย่างนั้นแกโดนจัดการแน่”ประตูห้องเปิดออกคนคนหนึ่งก้าวเข้ามา สีหน้าของผู้ที่ถูกมัดถอดสี ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ“ทำไมเป็นเธอ” คนที่ควรจะถูกชายสามคนนี้จับมัดเดินเข้ามาในห้องสีหน้าผู้มาเยือนถอดสีเช่นเดียวกัน เธอเเทบไม่อยากเชื่อว่าคนที่เห็นตรงหน้าคือคนที่สั่งให้คนมาทำร้ายเธอเซี่ยอวี่ถิงมองภาพชายสามคนกำลังเดินหน้าเข้ามาหาเธอ ก่อนจะตะโกนสุดเสียงเพื่อขอความช่วยเหลือ‘ช่วยด้วย’ผลัก ตุบ… จินเฉินซัดหนึ่งในสามคนนั้นล้มลง พวกมันที่เหลือมีทีท่าตกใจแต่ก็พุ่งตัวเข้าหาเขา เซี่ยอวี่ถิงเห็นฝีมือการต่อสู้ของจินเฉินเป็นครั้งแรก ไม่แปลกใจที่คนอย่างซ่งจื่อเซวียนจะจ้างเขามา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status