ログインบางคนเกิดมาเพื่อทำลายชีวิตของผู้คน แต่สำหรับบางคนนั้นก็เกิดมาเพื่อทำหน้าที่เป็น ‘พี่เลี้ยงเด็ก’ สำหรับจางจงกว่าน ก่อนคลอดเขาปฏิญาณตนไว้แล้วว่าให้ตายอย่างไรก็จะไม่แตะต้องบุตรชายของอี้เฟยเป็นอันขาด (หากเป็นเด็กผู้ชาย) เพราะในใจเขาคิดว่า เด็กผู้ชายคนนี้ก็คงจะน่าชังไม่ต่างจากพ่อของเขา
๙๒มาได้ถูกจังหวะ แม้จะโดนปฏิเสธแล้ว แต่อี้เฟยก็ไม่คิดจะหนีไปไหน ยังคงคอยตามเฝ้าตามมองชุนเอ๋อร์อยู่ทุกครั้งที่มีโอกาส ครั้งไหนที่เจอหน้ากันตรง ๆ เขาจะตีหน้าเศร้าใช้สายตาอ้อนขอความรักอยู่เช่นนั้นจนคนที่หัวเสียแทนเป็นหลันเฟิง นั่นเพราะว่าเขาตัวกับมารดาตลอด การที่ต้องมาทนมองบ
“เจ้านี่!” ด้วยไม่อยากเป็นฝ่ายดึงแขนมารดา จึงได้ลุกขึ้นยืนแล้วแกะนิ้วของอี้เฟยออกเสียเลย คนในพรรคที่ไม่รู้ความสัมพันธ์ของพวกเขาความคิดเห็นต่างกัน บ้างก็พากันผิวปากแซวอี้เฟย บ้างก็ว่าหลันเฟิงช่างหวงญาติสาวถึงเพียงนี้ แต่สำหรับเกาจี้เฉินและโจวฉือเหอนั้นนิ่งอึ้ง ไม่
๙๑สองแม่ลูกใจอมหิต หลังจากที่หลันเฟิงกล่าวว่า ‘แล้วเจ้าจะเสียใจ’ ลู่จั๋วหรานก็ต้องเสียใจจริง ๆ เมื่อพัดของรักของหวงของหายากในยุทธภพโดนกระชากออกจากมืออย่างง่ายดาย นี่ไม่ใช่การขโมยอาวุธของผู้อื่นเพื่อตัดกำลังเท่านั้น แต่ยังทำลายอาวุธจนไม่เหลือซาก ทีนี้จะจัดการเจ้าของอาวุธก็ไม่ใช่เ
“เหมือนสตรีผู้นั้นจะมีปัญหากับท่านนะขอรับ ให้ข้าไปจัดการให้หรือไม่” อี้เฟยยกนิ้วชี้ไปทางสตรีที่ว่าตรง ๆ ชุนเอ๋อร์มองตามปลายนิ้วยาวไปก็ถึงกับถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่าย “ฮูหยินคนปัจจุบันของอดีตสามีข้าเอง ไม่รู้จะจับผิดอะไรกันนักหนา ก่อนเข้างานก็ป่าวประกาศกับชาวบ้านว่าข้าเล่นชู้กับพี่
๙๐อี้เฟยได้เลือด ชุนเอ๋อร์ตกใจกับภาพที่เห็นมาก ยกสองมือขึ้นปิดปาก ตะลึงค้างกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น สายตาจับจ้องร่างสูงที่กำลังจะลงจากเวทีประลอง มือสองข้างกดทับแผลห้ามเลือดไว้ ครู่ต่อมาก็มีคนพาเขาแยกไปทางหนึ่ง “ไม่ตามไปหรือ” ชุนเอ๋อร์หันมามองหน้าเฉียนจิ่นหง อย่างขอความมั่น
๓๕วางแผนฆ่าซึ่งหน้า เหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นเมื่อวานมากมายเสียจนชุนเอ๋อร์รู้สึกร่างเหนื่อย พอแวะพักโรงเตี๊ยมแถวประตูเมืองทิศเหนือ นางก็อาบน้ำพักผ่่อนแล้วนอนเอาแรงทันที ตื่นมาอีกครั้งตอนฟ้าสางพร้อมกับความหิวโหย! “อรุณสวัสดิ์ขอรับเสี่ยวกูกุ” จางจงกว่านเปิดประตูห
๓๓ต่างสงสัย(1) ณ แคว้นถู อี้เฟยพาชุนเอ๋อร์มารอหลันเฟิงที่โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งแถบชายแดนระหว่างแคว้นถูกับแคว้นหนานไฮ้ เมืองนี้มีรถม้าบรรทุกสินค้าผ่านตลอดจึงมีการสร้างร้านน้ำชาและโรงเตี๊ยมอยู่ค่อนข้างมาก น่าเห็นใจคนที่ถูกนัดหมายยิ่ง! “หลันเฟิงจะมารับข้าที่นี่หรือ
๒๙เหตุเกิดเพราะซาลาเปา ใต้ต้นไม้ใหญ่นับว่าเป็นจุดพักม้าและหลบฝนได้ดี อย่างที่เกาจี้เฉินคาดการณ์ไว้ เพียงแค่พวกเขาพักทานอาหารเที่ยงใต้ร่มเงาได้ไม่นานก็มีฝนห่าใหญ่ตกลงมา ตอนนี้จึงไม่ได้มีเพียงกลุ่มของชุนเอ๋อร์เท่านั้นที่หลบฝนอยู่ใต้ร่มไม้ แต่ยังมีเหล่าจอมยุทธ์อีกมากมายกว่ายี่สิบคน
๒๘เดินทางกลับแคว้นถู คืนนี้ชุนเอ๋อร์กับสี่หนุ่มพักแรมที่โรงเตี๊ยมในเมืองหลวงแคว้นหนานไฮ้ ร้านขายข้าวสารมีปัญหา หลันเฟิงจึงอยู่ช่วยแก้ไขก่อน กว่าปัญหาทุกอย่างจะแล้วเสร็จก็ย่ำค่ำ ไม่เหมาะกับการเดินทางไกล เพราะหลันเฟิงดูเคร่งเครียดกับงานมาก ทุกคนจึงไม่ได้บอกเขาเรื่องที่ชุนเอ๋อร์ถูก







