بيت / แฟนตาซี / บุปผากลางใจจอมจักรพรรดิ / บทที่37 เสาหลักเเห่งยุทธภพรุ่นเยาว์ทั้ง5

مشاركة

บทที่37 เสาหลักเเห่งยุทธภพรุ่นเยาว์ทั้ง5

การประลองระหว่างแคว้นครั้งที่88 ในรอบสุดท้ายกำลังจะเริ่มขึ้นในอีกไม่กี่อึดใจนี้ แน่นอนว่าตัวแทนของผู้ฝึกตนทั้งสองราชทินนามจำนวนทั้งสิ้นห้าคน ถือได้ว่ารุ่นเยาว์เหล่านี้ล้วนเป็นหนึ่งในเสาหลักแห่งยุทธภพรุ่นเยาว์ทั้งสิ้น แต่ถึงอย่างไรแล้วการประลองยังคงต้องดำเนินต่อไปเพื่อค้นห้าผู้ชนะอันดับหนึ่ง ผู้ที่ได้ครอบครองซึ่งตำแหน่งฐานะเจ้าแห่งยุทธภพรุ่นเยาว์นั่นเอง

หนิงอ้ายเมื่อเปิดเผยตัวตนฐานะที่แท้จริงแล้ว จึงตัดสินใจชวนลู่ซีกลับไปยังที่นั่งของตระกูลหวังที่อยู่ไม่ห่างไปเท่าไหร่นัก อย่างไรแล้วหลังจากจบงานประลอง ท่านตาหวังจิ่งหลงคงประกาศฐานะที่เเท้จริงของเขาทั้งคู่ ดังนั้นหากไปยังที่นั่งดังกล่าวในตอนนี้ก็คงไม่ส่งผลอะไรมากมายเท่าไหร่นัก

"ในที่สุดเจ้าก็ทำได้เเล้วนะหนิงเอ๋อร์..." หวังเยว่ซินเอ่ยขึ้นด้วยความสุข พร้อมกับดึงเด็กหนุ่มเข้ามากอดด้วยความภูมิใจ

"พวกเจ้าทั้งสองคนเก่งมาก ไม่เสียชื่อลูกหลานตระกูลหวังของพวกเรา"

"หนิงเอ๋อร์ เพลงกระบี่ของหลานกล่าวว่าเหนือชั้นอย่างแท้จริง ทั้งพริ้วไหวและดุดันแข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง หากนับไปแล้วในหมู่ฝึกตนรุ่นเยาว์ในช่วงวัยเดียวกัน ถือว่าเจ้าแข็งแกร่งและมากด้วยพรสวรรค์ยิ่งนัก..." หวังจิ่งหลงเอ่ยขึ้นอย่างชื่นชม เพลงกระบี่ของเด็กหนุ่มที่ถูกเรียกใช้ออกมานั้น ต่อให้คู่ต่อสู้เป็นผู้เชี่ยวชาญในเพลงกระบี่สักกะดารารายของตระกูลหวัง ก็ไม่อาจตั้งรับได่โดยง่าย

"ข้ายังต้องฝึกฝนอีกมากขอรับ..." หนิงอ้ายตอบกลับไป

"แล้วลู่เอ๋อร์เล่าเป็นอย่างไรบ้างเจ้า บทเวทย์เขตแดนที่ถูกบัญชาการเรียกใช้ด้วยผู้ฝึกตนราชทินนามขุนนางวิญญาณขั้นสูงเช่นนี้ ย่อมกลืนกินลมปราณไปไม่น้อยเป็นแน่..."

"เจ้าไม่เห็นต้องฝืนถึงเพียงนี้เสียด้วยซ้ำ ด้วยฝีมือความสามารถของเจ้า ไม่ใช่เรื่องยากที่จะเอาชนะเจ้าเด็กแซ่จางคนนั้น" ซ่งเหมยฮวาเอ่ยขึ้นด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะสำรวจทั่วทั้งร่างกายของเด็กหนุ่มว่าได้รับบาดเจ็บในส่วนอื่นอีกหรือไม่

"ข้าเพียงอยากจบการประลองโดยเร็วเพียงเท่านั้น ต้องขออภัยท่านยายที่ทำให้เป็นห่วงนะขอรับ..." ลู่ซีตอบกลับไปพร้อมให้เหตุผล

"เอาเถอะ ยายเพียงเป็นห่วงเจ้าเท่านั้น นี่คือโอสถฟื้นฟูลมปราณระดับสูง หลานทั้งสองจงดูดกลืนโอสถเม็ดนี้ แล้วอย่าลืมเดินพลังลมปราณชักนำเข้าสู่ร่างกายด้วยเล่า" ซ่งเหมยฮวาเอ่ยขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะยื่นโอสถให้เด็กหนุ่มทั้งสองคน

"ขอบคุณท่านยายขอรับ!!!" หนิงอ้ายกับลู่ซีประสานมือโค้งคำนับด้วยความซาบซึ้ง

นอกจากตระกูลหวังสายหลักทุกคนที่อยู่ในสนามประลองแห่งแล้ว บรรดาผู้อาวุโสในตระกูล ตระกูลสายรอง สายย่อยต่างพากันยินดีมีความสุขกันทั้งสิ้น อีกทั้งยังชื่นชมหนิงอ้ายกับลู่ซีเป็นอย่างมากเนื่องจากว่าตอนนี้ เด็กหนุ่มทฝทั้งสองคนได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในห้าของเสาหลักเเห่งยุทธภพรุ่นเยาว์

"การเเข่งขันในรอบห้าคนสุดท้ายนี้ ตาเชื่อว่าพวกเจ้าทั้งสองคนคงต่อสู้อย่างถึงที่สุด อย่างไรหากว่าต้องประลองกันเองจงเเสดงฝีมือของตนให้เต็มที่ให้สมกับเป็นลูกหลานของตระกูลหวังสายหลักเเห่งแคว้นเต่าดำ!!" หวังจิ่งหลงเอ่ยขึ้นด้วยความภูมิใจเป็นอย่างมาก

แม้ทั้งสองคนนั้นขึ้นชื่อว่าเป็นพี่น้องร่วมแซ่เดียวกัน เเต่อย่างไรการประลองที่ต่อสู้ด้วยความเต็มที่ไม่ออมฝีมือนับได้ว่าเป็นการให้เกียรติทั้งแก่ตนเองและคู่ต่อสู้ที่พึงกระทำตามมารยาทของผู้ฝึกตนในมหาพิภพ

"เข้าใจแล้วขอรับ!!!" หนิงอ้ายและลู่ซีเอ่ยขึ้นพร้อมกัน

หวังจิ่งหลงชื่นชมความสามารถของหนิงอ้ายเป็นอย่างยิ่ง ทั้งที่อีกฝ่ายพึ่งเข้าสู่วิถีฝึกตนได้เพียงหนึ่งปีเท่านั้น เเต่กลับมีระดับฝึกตนถึงระดับจักรพรรดิวิญญาณได้เช่นนี้ ทอดสายตาไปทั่วยุทธภพแล้วนับได้ว่าเป็นอัจฉริยะเหนือผู้คนเสียด้วยซ้ำ

รวมไปถึงลู่ซีเองที่แม้จะพึ่งฝึกเคล็ดวิชาตระกูลหวังได้เพียงไม่นานเเต่ก็สามารถพัฒนาฝีมือความเข็งแกร่งเทียบเท่ากับรุ่นเยาว์มากฝีมืออันดับต้น ๆ ของตระกูลใหญ่ของแคว้นได้ เขามั่นใจว่าทั้งสองคนนั้นในวันข้างหน้าคงเป็นผู้ฝึกตนระดับแถวหน้าของยุทธภพอย่างแน่นอน...

เสียงโห่ร้องยังคงดังก้องไปทั่วทั้งสนามประลอง เพราะการประลองในรอบต่อไปย่อมมีความดุเดือดและตื่นเต้นอย่างมากเป็นแน่ ด้วยเพราะผู้ที่ผ่านเข้ารอบทั้งห้าคนนั้นกล่าวได้ว่าเป็นสุดยอดรุ่นเยาว์ที่มากไปด้วยความสามารถที่แท้จริง พวกเขาต่างเฝ้ารอกันเป็นอย่างยิ่ง

'สัตว์อสูรของคุณชายหนิงอ้ายช่างน่าเกรงขาม ถึงจะสังกัดเป็นสัตว์อสูรธาตุพฤกษาเเต่ก็สามารถจัดการสัตว์อสูรของคุณชายจางได้อย่างง่ายดายยิ่งนัก ความสามารถในการต่อสู้ไม่สามารถดูเบาได้เลยทีเดียว...'

'สัตว์อสูรพฤกษานั้นขึ้นชื่อว่าเป็นนายเเห่งสัตว์อสูรอยู่เเล้ว น่าเเปลกใจคือสัตว์อสูรสังกัดปราณพฤกษานั้นไม่ปรากฎตัวในยุทธภพนี้หลายร้อยปีเเล้ว ไม่รู้ว่าคุณชายหนิงอ้ายประสบพบโชควาสนาใดถึงสามารถมีในครอบคองได้กัน??'

'คุณชายหนิงอ้ายนั้นมากไปด้วยความสามารถและพรสวรรค์ ดังนั้นอสูรรับใช้คงได้รับประโยชน์จากนี้ไปไม่น้อยเลยทีเดียว เจ้าอย่าลืมว่าแม้จะเป็นสัตว์อสูรระดับใดก็ตาม หากว่านายเเห่งพันธะไม่มีความสามารถในพลังวิญญาณก็ไม่สามารถเพิ่มพลังวิญญาณเช่นนี้ได้... '

การประลองที่พึ่งจบไปนั้นต่างเป็นหนึ่งในหัวข้อสนทนาของผู้รับชมโดยทั่วสนามประลองที่ต่างเเลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันระหว่างที่รอการประลองในรอบห้าคนสุดท้ายของเสาหลักเเห่งยุทธภพรุ่นเยาว์ในปีนี้...

ทางด้านผู้เข้าประลองร่วมอีกสามคนที่เหลือนั้นที่ต้องลงเเข่งขันกับหนิงอ้ายและคุณชายลู่ซี ในรอบสุดท้ายนี้ แม้ว่าทั้งสามคนจะรู้สึกกังวลเเค่ไหนแต่การประลองของทั้งสองคนก่อนหน้าทำให้พวกเขาต่างลอบคิดกันในใจว่าหากตนไม่เรียกสัตว์อสูรรับใช้ของตนออกมาดูเเล้วคุณชายทั้งสองคนก็คงไม่มีทางเรียกอสูรรับใช้ออกมาก่อนอย่างแน่นอน ดังนั้นควรประลองด้วยทีกษะเชิงยุทธและบทเวทย์ที่มีอยู่และรีบจบการประลองเสียยิ่งจบเร็วเท่าไหร่จะเป็นทางที่ดีที่สุด

ทางผู้อาวุโสที่ดำเนินการประลองได้ให้เวลาผู้เข้าเเข่งขันห้าคนสุดท้าย ที่ตอนนี้นับว่าทั้งห้าคนคือเสาหลักแห่งยุทธภพรุ่นเยาว์เเล้ว เพื่อช่วงชิงอันดับหนึ่งของผู้ชนะในการประลองครั้งนี้ จึงจำเป็นต้องดำเนินการประลองต่อไปเพื่อหาผู้ชนะ นอกจากจะมีการเสริมแกร่งของเกราะป้องกันในสนามประลองเวทย์เพิ่มขึ้นหลายชั้นเลยทีเดียว

ตอนนี้ได้เวลาเเข่งขันในรอบสุดท้ายของการประลองครั้งที่แปดสิบแปด (88) ครั้งนี้เเล้ว แน่นอนว่าทั้งห้าคนนี้ย่อมถูกเรียกขานชื่อว่าเป็นเสาหลักเเห่งยุทธภพรุ่นเยาว์อันขึ้นตรงต่อวิหารเทพยุทธ์โดยตรงนั่นเอง ได้แก่

คนเเรกคุณชายหวังหนิงอ้ายจากตระกูลหวังแห่งแคว้นเต่าดำ

คนที่สองคุณชายลู่ซีแห่งแคว้นเต่าดำ

คนที่สามคุณชายจงเสวียนคุณจากตระกูลจงแห่งแคว้นมังกรเขียว

คนที่สี่คุณชายโม่เหรินจากตระกูลโม่แห่งแคว้นเสือขาว

และคนสุดท้ายคุณชายหลิวอี้จากตระกูลหลิวแห่งแคว้นมังกรเขียว

"การเเข่งขันประลองเวทย์ในรอบห้าคนสุดท้ายของเสาหลักแห่งยุทธภพรุ่นเยาว์คู่ประลองเเรกได้แก่คุณชายหวังหนิงอ้ายจากตระกูลหวังแห่งแคว้นเต่าดำและคุณชายโม่เหรินจากตระกูลโม่แห่งแคว้นเสือขาว เชิญทั้งคู่ลงสนามประลองได้!!! " ผู้อาวุโสที่เป็นผู้ดำเนินการประลองได้ประกาศออกมาด้วยเสียงดังกึกก้องเมื่อถึงเวลาอันสมควรเเล้ว เมื่อสิ้นเสียงประกาศผู้คนโดยรอบสนามประลองเวทย์เเห่งนี้ต่างพากันส่งเสียงเชียร์กระหึ่มดังไปทั่วบริเวณ

'เจ้าจักลงพนันฝั่งใด??'

'ข้าต้องลวพนันฝั่งคุณชายหวังหนิงอ้ายอยู่เเล้ว อย่างไรเสียงานประลองครั้งนี้อันดับหนึ่งต้องเป็นของแคว้นเต่าดำอย่างแน่นอน'

'เจ้าช่างพูดจาถูกใจข้ายิ่งนัก ข้าว่างานประลองครั้งนี้คุณชายหวังหนิงอ้ายต้องเป็นผู้ชนะ!!'

'รีบไปลงพนันเร็วเข้า ข้าได้ยินว่าโตะพนันจะปิดรับแทงฝั่งคุณชายหวังหนิงอ้ายเเล้ว!!!'

'โอ้!!! ปิดรับแทงแล้วงั้นรึ เหตุการณ์นี้เท่าที่ข้ารู้มาไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน คุณชายหวังหนิงอ้ายผู้นี้ช่างทำให้ข้ารู้สึกตื้นเต้นยิ่งนัก'

'พวกเจ้าไม่คิดลงเดิมพันฝั่งคุณชายโม่เหรินงั้นรึ ข้าได้ยินมาเหมือนกันว่าผู้ใดลงแทงฝั่งตรงข้ามคู่ประลองของคุณชายหวังหนิงอ้ายจะได้รับเพิ่มเงินห้าเท่าเชียว...'

'ใครอยากเสี่ยงก็เเล้วเเต่เถิด ข้าไม่เอาด้วยละ ดูสัตว์อสูรของคุณชายหวังหนิงอ้ายที่เป็นถึงสัตว์อสูรสังกัดปราณพฤกษา ยังไม่นับรวมไปถึงการออกบทเวทย์พร้อมกันถึงสองบทเวทย์ในเวลาเดียวกันความสามารถเช่นนี้ต่อให้เป็นผู้ฝึกตนระดับเทวะ ก็ใช่ว่าจะสามารถรับมือคุณชายหวังหนิงอ้ายได้โดยง่าย'

เสียงของผู้คนต่างพูดคุยกันอย่างคึกคัก ดูเหมือนว่างานประลองเวทย์ครั้งนี้นั้นผู้ชนะคงไมแคล้วเป็นคุณชายหน้าใหม่ทั้งสอง นั่นคือคุณชายหวังหนิงอ้ายและคุณชายลู่ซีแห่งแคว้นเต่าดำ แน่นอนว่าในตอนนี้นั้นโตะรับพนันต่างมีผู้คนรุมล้อมอยู่อย่างเนืองเเน่นที่หลั่งไหลเข้ามาเดิมพันผลการประลองครั้งนี้ ส่วนมากมักจะวางเดิมพันลงในฝั่งของคุณชายหวังหนิงอ้ายเป็นส่วนมาก เพราะทุกคนนั้นได้ประจักษ์เห็นถึงความสามารถด้วยตาของตนเองเเล้ว

หลังจากนั้นเพียงไม่กี่เค่อโตะพนันจะปิดรับแทงฝั่งคุณชายหวังหนิงอ้ายพากันให้วุ่นทั้งสนามประลอง เเต่สำหรับผู้ที่ได้ทันลงเงินพนันไปก่อนหน้าต่างพากระซิบคนที่เหลือให้มาลงพนันกับตนโดยที่มีสัดส่วนเเบ่งตามที่ทั้งสองฝ่ายพึงพอใจและตกลงกันได้นั่นเอง....

สิ้นเสียงของอาวุโสผู้ดำเนินการประลองเวทย์ครั้งนี้กล่าวจบลง ทางฝั่งของหนิงอ้ายยิ้มรับคำอวยพรจากท่านตาหวังจิ่งหลง ท่านยายเหมยฮวา ท่านแม่เยว่ซิน ท่านลุงจางปิน ท่านน้าหรันหรูและลู่ซีรวมไปถึงทุกคนในตระกูลหวังพร้อมกับบอกทุกคนว่าไม่ต้องห่วงตนจะทำให้ดีที่สุด จากนั้นจึงใช้เคล็ดวิชาย่างก้าวทะยานหมื่นลี้ พุ่งทะยานตัวลงมาตรงกลางสนามประลองในทันที พร้อมกับหันตัวยืนประจันหน้ากับคุณชายโม่เหรินจากตระกูลโม่แห่งแคว้นเสือขาวที่ยืนรออยู่ก่อนเเล้ว กล่าวได้ว่าทั้งสองคนนั้นเป็นคู่ประลองในรอบสุดท้ายคู่เเรกนั่นเอง

"คู่ประลองแรกในรอบห้าคนสุดท้าย ฝั่งซ้ายมือนั่นคือคุณชายหวังหนิงอ้าย อัจฉริยะเหนืออัจฉริยะที่มากไปด้วยความสามารถอย่างแท้จริง ราชทินนามจักรพรรดิวิญญาณขั้นต้น วิญญาณยุทธ์สายโจมตี ระดับพลังวิญญาณ32 ตัวแทนจากแคว้นเต่าดำ!!!"

เฮ!!!

"และทางฝั่งขวามือนั่นคือคุณชานโม่เหริน ฉายาอัจริยะประตจำตระกูลที่โด่งดังเป็นที่รู้จักไปทั่ว ราชทินนามจักรพรรดิวิญญาณ วิญญาณยุทธ์สายโจมตี ระดับพลังวิญญาณ33 ตัวแทนจากแคว้นเสือขาว!!!"

เฮ!!!!

"การประลองเริ่มได้!!!!" สิ้นเสียงของผู้ดำเนินการประลอง เสียงตะโกนดังขึ้นด้วยความตื่นเต้นสะท้อนไปทั่วทั้งสนามประลอง

"ยินดีที่ได้ประลองกับคุณชายหวังหนิงอ้าย ข้ามีนามว่าโม่เหริน..." คุณชายโม่เหรินประสานมือขึ้นพร้อมกับโค้งตัวเล็กน้อยอย่างผู้มีมารยาท

"ข้าเองก็ยินดีที่ได้ประลองกับท่านเช่นกันคุณชายโม่เหริน ข้าหวังหนิงอ้ายขอรับ..."

หนิงอ้ายตอบกลับไปและทำการประสานมือยกขึ้นพร้อมกับโค้งตัวลงเล็กน้อยตามมารยาทที่ดีของผู้ฝึกตนเช่นกัน

"ขอคำชี้แนะด้วย!!!" เสียงของหนิงอ้ายและคุณชายโม่เหรินดังขึ้นพร้อมกันซึ่งทั้งสองเองก็ไม่รอช้าชักกระบี่ออกมาเเล้วเริ่มการประลองในทันที

ชิ้ง! ชิ้ง!

การประลองในครั้งนี้ระหว่างหนิงอ้ายกับคุณชายโม่เหรินนั้นเริ่มจากการประลองแลกเปลี่ยนเคล็ดวิชากระบี่ประจำตัวของทั้งคู่ ทางฝั่งของคุณชายโม่เหรินได้สำเเดงความสามารถเคล็ดวิชากระบี่ของตระกูลโม่ได้อย่างงดงามและเเข็งแกร่งดุดัน เเต่ถึงอย่างไรแล้วทางฝั่งของหนิงอ้ายเองก็ใช้กระบี่วารีพิสุทธิ์เหมันต์ตั้งรับ และสวนกลับไปได้อย่างทันท่วงทีพร้อมกับลอบวิเคราะห์จังหวะของการตวัดกระบี่ของอีกฝ่าย

ว่ากันว่าต่อให้เคล็ดวิชากระบี่จะมีความเเข็งแกร่งมากเพียงใดเเต่สุดท้ายเเล้วนั้นย่อมมีจุดอ่อนที่ซ่อนอยู่เสมอแน่นอนว่าย่อมขึ้นอยู่กับผู้ใช้เคล็ดวิชากระบี่เองว่าจะสามารถดึงศักยภาพของเคล็ดวิชาออกมาได้มากน้อยเพียงใด นอกจากนี้ยังต้องอาศัยประสบการณ์และพละกำลังของร่างกายที่เเข็งแกร่งรวมไปถึงระดับพลังวิญญาณก็ส่งผลต่อการได้เปรียบเสียเปรียบในการใช้เคล็ดวิชากระบี่เหล่านี้ได้เช่นกัน...

'เคล็ดวิชากระบี่ของคุณชายโม่เหรินนั้นนับได้ว่าเเข็งแกร่งยิ่งนักสมกับตระกูลนักรบประจำแคว้นเสือขาว อีกทั้งเพลงกระบี่ที่เเสดงออกมานั้นช่างดุดันรวดเร็วยากที่จะเข้าจู่โจมประชิดตัวได้โดยง่าย...' หนิงอ้ายเอ่ยขึ้นในใจของตนหลังจากได้ประลองเคล็ดวิชากระบี่ไปสักครู่

"คาดไม่ถึงเลยว่าเคล็ดวิชากระบี่ของคุณชายหนิงอ้ายจะเเข็งแกร่งเช่นนี้อีกทั้งยังสามารถตั้งรับและจู่โจมกลับเคล็ดวิชากระบี่ตระกูลโม่ของข้าได้นั้นย่อมไม่ใช่เคล็ดวิชากระบี่ที่สามัญอย่างแน่นอนใช่หรือไม่??" โม่เหรินเอ่ยออกมาด้วยสายตาชื่นชมในตัวของหนิงอ้ายไม่น้อย

คาดไม่ถึงว่าภายใต้รูปร่างที่บอบบางราวกับสตรีรวมไปถึงใบหน้าที่งดงามเกินกว่าผู้ใดจะอาจเทียบ รวมไปถึงเส้นผมสีขาวเงินบริสุทธิ์ที่พริ้วไหวเปล่งประกายหยอกล้อไปกับเเสงอาทิตย์ในสนามประลองเวทย์ภาพตรงหน้าของเขานั้นไม่ต่างกับอะไรกับนางเซียนสูงศักดิ์ในตำนานเรื่องเล่าทั้งหมดนี้ยังไม่นับถึงการที่อีกฝ่ายนั้นมีอายุน้อยกว่าเขาหลายปีเเต่กลับมีความสามารถที่มากมายเพียงนี้นับได้ว่าคุณชายหนิงอ้ายนั้นเต็มไปด้วยพรสวรรค์ยิ่งนัก

"คุณชายโม่เหรินกล่าวชมเกินไปแล้วขอรับ ข้ายังต้องขอคำแนะนำจากคุณชายโม่เหรินอีกมาก..." หนิงอ้ายเอ่ยตอบกลับไปด้วยความถ่อมตน

การประลองเวทย์ได้ดำเนินไปด้วยความดุเดือดคุณชายทั้งสองคนต่างเคลื่อนไหวไปมาอย่างรวดเร็วด้วยวิชาตัวเบาเฉพาะที่ประสานไปกับเคล็ดวิชาการต่อสู้รวมไปถึงการใช้เคล็ดวิชากระบี่ได้อย่างงดงาม ผู้คนโดยรอบสนามประลองต่างพากันลุ้นระทึกว่าท้ายที่สุดเเล้วผู้ใดกันจะเป็นฝ่ายชนะบ้างก็ส่งเสียงให้กำลังใจ บ้างก็ตะโกนชื่อออกมาเสียงดัง เเต่หนิงอ้ายยังคงตั้งมั่นอยู่ในสมาธิและการใช้เคล็ดวิชาสยบอัสนีเมฆาอย่างสมดุล พร้อมกับดึงพลังลมปราณบริสุทธิ์ของฟ้าดินเข้ามาใช้อย่างต่อเนื่องเพื่อเสริมพลังปราณในร่างกาย

'คุณชายหวังหนิงอ้ายผู้นี้ช่างเป็นรุ่นเยาว์ที่มากฝีมือยิ่งนัก สามารถใช้เคล็ดวิชากระบี่ตั้งรับและจู่โจมกลับได้อย่างไม่มีท่าทีเหนื่อยล้าไม่รู้ว่าด้วยเคล็ดวิชาพิศดารอันใดช่างน่าสนใจเสียจริง...' โม่เหรินคิดอยู่ในใจด้วยความชื่นชมตัวของเขาตั้งเเต่ปลุกพลังวิญญาณได้ตั้งเเต่เจ็ดขวบปีก็ฝึกฝนอย่างหนัก

ด้วยเพราะตระกูลโม่ของตนเป็นถึงตระกูลนักรบที่คอยปกป้องดูเเลแคว้นเสือขาวมายาวนานหลายร้อยปี แน่นอนว่าเขาที่เป็นบุตรชายคนโตย่อมได้รับการส่งเสริมทั้งทรัพยากรในการฝึกตนรวมไปถึงการฝึกร่างกายเพื่อความเเข็งแกร่ง จนทำให้มีร่างกายสูงใหญ่สมกับชายชาตินักรบเเต่กับการประลองนี้ทำเอาเขานั้นรู้สึกว่าพลังกายและพลังวิญญาณลดลงไปบางส่วนซึ่งส่งผลไปถึงความเร็วในการโจมตี การใช้เคล็ดวิชากระบี่ให้อ่อนกำลังลงไปบ้างเเต่คุณชายหนิงอ้ายผู้นี้ทั้งที่มีร่างกายบอบบางเช่นนั้นกลับมีพลังกายเเข็งแกร่งจนน่าเหลือเชื่อเลยทีเดียว

การประลองเคล็ดวิชากระบี่นี้ของทั้งคู่ผ่านไปได้ถึงประมาณสองเค่อ หนิงอ้ายนั้นเริ่มจับทางเคล็ดวิชากระบี่และการเคลื่อนไหวของคุณชายโม่เหรินได้เเล้วหลายส่วนจึงผสานเข้ากับเคล็ดวิชากระบี่ของตนในทันที

"เคล็ดวิชากระบี่เจ็ดดาวเหนือพิฆาตเป็นวิชากระบี่ที่มีความเป็นมาลึกลับเมื่อประสานใช้ไปกับกระบี่วารีหมอกรุ้งพิสุทธิ์เหมันต์เเล้วย่อมทำให้เพลงกระบี่มีความสามารถในการพลิกแพลงพิศดารไปได้ไม่น้อย ไม่ทราบว่าคุณชายโม่เหรินได้สังเกตหรือไม่ว่าพลังลมปราณในร่างกายนั้นลดลงอย่างรวดเร็วอย่างผิดปกติทั้ง ๆ ที่เวลาผ่านไปเพียงไม่กี่เค่อเท่านั้น??" หนิงอ้ายเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบปกติ

ทางฝั่งของโม่เหรินเมื่อได้ยินดังนั้นจึงลอบตรวจสอบพลังลมปราณของตนก็พบว่าเป็นดั่งที่หนิงอ้ายเอ่ยมาทั้งสิ้น บาดแผลที่ถูกกระบี่วารีหมอกรุ้งพิสุทธิ์เหมันต์ของอีกฝ่ายฟาดฟันนั้นเกิดเป็นแผลน้อยใหญ่ให้ความรู้สึกเย็นเยือกราวกับว่าต้องพิษเหมันต์อ่อน ๆ เมื่อเป็นเช่นนั้นโม่เหรินเองไม่รอช้าหยิบโอสถรักษาระดับสูงขึ้นมากินในทันที

"เป็นข้าเองที่ประมาทคุณชายหนิงอ้ายมากเกินไปทำให้คุณชายต้องหัวเราะเสียเเล้ว!!!" โม่เหรินเอ่ยตอบกลับไปก่อนพุ่งเข้าโจมตีหนิงอ้ายอีกครั้งในทันที

หนิงอ้ายตั้งรับการโจมตีและสวนกลับด้วยความรวดเร็ว ท่วงท่าเคล็ดวิชากระบี่ที่หนิงอ้ายใช้อยู่ในตอนนี้ผู้คนในสนามประลองต่างสามารถดูออกได้ว่าคล้ายคลึงกับเคล็ดวิชาของคุณชายโม่เหรินไปเสียเเล้วหกส่วน แตกต่างตรงที่เคล็ดวิชากระบี่ของหนิงอ้ายนั้นจะมีความพริ้วไหวมากกว่าและแผ่กลิ่นอายความเย็นเยือกออกมาจนเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า

ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่อานุภาพของเคล็ดวิชากระบี่ของโม่เหรินยิ่งเเสดงความอ่อนด้อยให้เห็นเท่านั้น ทั่วไปทั้งร่างกายเขาในตอนนี้เต็มไปด้วยบาดแผลน้อยใหญ่หลังจากที่เข้ารุกเร้าโจมตีอย่างหนักเเล้วโม่เหรินไม่สามารถที่จะเข้าถึงตัวและสร้างบาดแผลกับหนิงอ้ายได้เลยสักนิด เพราะเขานั้นถูกเคล็ดวิชากระบี่ของอีกฝ่ายที่ผสมประสานกับเคล็ดวิชากระบี่ประจำตระกูลโม่ของเขาคอยขัดขวางและจำกัดการเคลื่อนไหว แน่นอนว่าหากเขาฝืนประลองต่อไปนั้นเขาคงเป็นฝ่ายเสียเปรียบไปยิ่งกว่านี้และคงพ่ายแพ้ลงไปในที่สุด...

"เคล็ดวิชากระบี่ของคุณชายหนิงอ้ายนั้นช่างลึกล้ำโดดเด่นยิ่งนัก ทำเอาเคล็ดวิชากระบี่ประจำตระกูลโม่ของข้ายังอ่อนด้อยไปเสียหลายส่วน คงต้องรบกวนคุณชายอีกครั้งเเล้ว!!" เมื่อเอ่ยจบโม่เหรินจึงเรียกพลังวิญญาณของตนออกมาใน

ด้านหลังพลันปรากฎเป็นวงเเหวนสีเหลืองเข้มซ้อนกันหนึ่งวงเวทย์ ด้วยรัศมีแสงเข้มข้นประกาย เป็นที่รับรู้ได้ว่าคุณชายโม่เหรินผู้นี้เป็นผู้ฝึกตนราชทินนามจักรพรรดิวิญญาณขั้นต้นช่วงปลายผู้หนึ่งแล้ว นับได้ว่าเป็นรุ่นเยาว์อีกคนที่มากไปด้วยฝีมือที่น่าชื่นชมยิ่ง

"คุณชายโม่เหรินอย่าได้เกรงใจ..." หนิงอ้ายตอบกลับไปและใช้พลังวิญญาณของตน ด้านหลังของหนิงอ้ายพลันปรากฎวงเเหวนเวทย์สีเหลืองเข้มหนึ่งชั้นอันเป็นสัญลักษณ์ของผู้ฝึกตนราชทินนามจักรพรรดิวิญญาณขั้นต้นเช่นกัน

'โอ้!!!ถึงกับประลองด้วยบทเวทย์กันต่อเลยงั้นรึ '

'ไม่ต้องคาดเดาเเล้วว่าผู้ใดจะเป็นผู้ชนะในการประลองครั้งนี้ ระดับพลังวิญญาณของคุณชายทั้งสองหาใช่อยู่ในขั้นเดียวกันดังนั้นย่อมเป็นคุณชายโม่เหรินเป็นผู้ชนะอย่างแน่นอน... '

'คุณชายโม่เหรินอายุมากกว่าคุณชายหนิงอ้ายตั้งหลายปี อีกทั้งรัศมีวงเเหวนด้านหลังนับว่าเข้มข้นยิ่งนักเเสดงว่าขอเพียงใช้เวลาไม่นานหรือพบวาสนาเพียงเล็กน้อยคุณชายโม่เหรินคงจะทะลุพลังจักรพรรดิวิญญาณขั้นกลางแล้วกระมัง...'

เสียงของผู้คนในสนามประลองต่างพูดคุยเเลกเปลี่ยนความเห็นในการประลองครั้งนี้อย่างคึกคัก

ตู้ม!

อัญเชิญบทเวทย์โจมตีอนันตะพิภพพิฆาต!

โม่เหรินไม่รอช้าที่จะประลองบทเวทย์และร่ายออกมาในทันที

อัญเชิญบทเวทย์ป้องกันปราการวารีอหังการ!

ตู้ม!

หนิงอ้ายร่ายบทเวทย์ป้องกันตั้งรับอย่างไม่รอช้าเช่นกัน

การประลองเวทย์ของคุณชายทั้งสองต่างสลับกันร่ายบทเวทย์โจมตีและบทเวทย์ป้องกัน ด้วยความที่เป็นการประลองด้วยบทเวทย์ระดับสูงทั้งคู่จึงทำให้เกิดแรงสั่นสะเทือนของม่านการประลองปริแตกบางส่วนจนผู้ควบคุมสนามประลองต่างรีบเร่งร่ายบทเวทย์เสริมความเเข็งแกร่งของม่านพลังอีกหลายบทเลยทีเดียว

อัญเชิญบทเวทย์โจมตีอัสนีบาศสังหาร!

ตู้ม!

อัญเชิญบทเวทย์โจมตีมหาบุปผชาติเหมันต์จำแลงลักษณ์!

ตู้ม!

'เเข็งแกร่งยิ่งนัก...ไม่คิดเลยว่าเวลาผ่านไปหนึ่งชั่วยามพลังลมปราณของคุณชายหนิงอ้ายจะไม่ลดลงเลยเช่นนี้...' โม่เหรินที่ในตอนนี้มีอาการเหนื่อยล้าหอบหายใจเข้าออกอย่างหนักอานุภาพของบทเวทย์ที่คุณชายหนิงอ้ายใช้กับตนนั้นนับได้ว่าสามารถเเก้ต่างบทเวทย์ของเขาได้ในทุกครั้ง

แม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่ถึงกับร่ายบทเวทย์ออกมาสองบทพร้อมกันเหมือนการประลองก่อนหน้าเเต่โม่เหรินก็สัมผัสได้ว่าหนิงอ้ายนั้นใช้พลังวิญญาณรีดเค้นบทเวทย์ต่าง ๆ ออกมาเพียงเเค่หกส่วนเท่านั้นหากอีกฝ่ายสำเเดงอานุภาพของบทเวทย์ออกมาทั้งสิบส่วนการประลองคงจบลงตั้งเเต่บทเวทย์เเรกเลยเสียด้วยซ้ำ...

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • บุปผากลางใจจอมจักรพรรดิ   ( -จบเล่ม ปฐมบท 3.2- ) บทที่ 174 ความวุ่นวายที่สิ้นสุดลง

    ความกังวลแผ่ซ่านไปทั่วหัวใจของทุกคนขณะที่พวกเขาเฝ้าดูการเผชิญหน้ากับอสูรมารจางหมิ่นที่เทียบเท่ากับราชทินนามเทพสวรรค์วิญญาณขั้นสูง พวกเขารู้ดีว่าผู้อาวุโสหนุ่มผู้นี้เป็นราชทินนามเทพยุทธ์วิญญาณที่แข็งแกร่งและมีพรสวรรค์ แต่อย่างไรคู่ต่อสู้ของเขานั้นก็ทรงพลังอย่างหาที่เปรียบมิได้เช่นกัน ยามนี้จางหมิ่นในสภาพอสูรมารนั้นมีพละกำลังมหาศาลมีความเร็วที่เหลือเชื่อและความสามารถในการฟื้นฟูที่น่าทึ่งทั้งยังสามารถทนทานต่อการโจมตีได้อย่างไม่เพลี่ยงพล้ำ และการโจมตีของเขานั้นรุนแรงพอที่จะสังหารราชทินนามเทพยุทธ์วิญญาณที่อ่อนด้อยได้อย่างไม่ยากนักแม้จะต้องเผชิญกับอสูรมารที่มีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับราชทินนามเทพสวรรค์วิญญาณขั้นสูงแต่หนิงอ้ายกลับไร้ซึ่งความหวาดหลัวแต่อย่างใด สิ่งนี้กลับชวนให้เขาหวนคิดไปถึงช่วงเวลาที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองแห่งการสังหารในครั้งนั้น แก่นแท้แห่งการต่อสู้ จิตสังหารที่ดิบเถือนบ้าคลั่งที่เคยสะกดไว้คล้ายกำลังถูกปลุกขึ้นโดยที่ไม่ต้องร้องขอกลิ่นอายอหังการที่แข็งแกร่งไม่ธรรมดาของราชทินนามเทพยุทธ์วิญญาณขั้นกลางที่มีรากฐานบ่มเพาะลึกล้ำชวนให้ผู้ที่เคยกังขาถึงความเป็นมาและความสามารถของผู

  • บุปผากลางใจจอมจักรพรรดิ   บทที่ 173 สมบัติเทพมารจุติ

    ท่ามกลางความมืดมิดแห่งอนธการที่ได้ปกคลุมทั่วทั้งสนามประลอง บริเวณโดยรอบต่างอัดแน่นไปด้วยความชั่วร้ายและความสิ้นหวัง ม่านพลังพิสดารสายนี้ส่องประกายสีดำม่วงเข้มประกายริ้วคลื่นแผ่กระจายทั้งยังก่อตัวเป็นกำแพงหนาที่ไม่อาจมองทะลุผ่านได้ มากไปกว่านั้นม่านพลังผืนนี้ยังดูดกลืนพลังปราณฟ้าดินโดยรอบเข้ามาเสริมแกร่งอีกด้วย แม้ว่าบรรดาผู้อาวุโสหลายคนจะพยายามโจมตีหรือใช้สมบัติวิเศษเข้าขัดขวางการทำงานแต่ก็ไร้ผลลัพธ์ตามที่ต้องการได้"สมบัติเทพมารจุติอย่างนั้นรึ? เป็นไปได้อย่างไรกัน!!!" กุ้ยเจินหรือเจ้าตำหนักศาสตร์แห่งค่ายกลเอ่ยด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ ไม่คิดว่าจางหมิ่นที่เป็นผู้ขายวิญญาณนั้นจะครอบครองสมบัติมารระดับสูงเช่นนี้ได้"มันคือสิ่งใดกันสมบัติเทพมารจุติที่เจ้าเอ่ยถึง..." รุ่ยเหอผู้เป็นรองเจ้าสำนักศึกษาและเจ้าตำหนักศาสตร์แห่งการต่อสู้เอ่ยถามด้วยความสงสัย"สมบัติเทพมารจุติเป็นที่เล่าขานกล่าวกันว่าเป็นสมบัติล้ำค่าที่เกิดจากการหลอมรวมพลังของเทพและมารเข้าด้วยกันจึงทำให้สมบัติวิเศษชิ้นนี้มีพลังอำนาจมหาศาลสามารถบันดาลสิ่งที่ปรารถนาได้ทุกประการ โดยเชื่อกันว่าเมื่อครั้งอดีตกาลมีมหาเทพเทพสองตนที่ทรงพลังยิ่ง

  • บุปผากลางใจจอมจักรพรรดิ   บทที่ 172 การปรากฎตัวของผู้ขายวิญญาณ

    คราแรกที่ลู่ซีได้ยินว่าศิษย์ใหม่นามว่าจางหมิ่นนั้นเอ่ยวาจาส่อเสียดหนิงอ้ายเขาก็รู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก เขารู้ดีว่าหนิงอ้ายไม่ได้ปรากฎตัวในสำนักนับเป็นเวลาสิบปีแล้วจึงไม่มีผู้ใดคุ้นเคยหรือพบเห็นหน้ามาก่อน ยิ่งการกลับมาครั้งนี้รูปลักษณ์ของเขานั้นเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงเสียด้วยซ้ำ อีกทั้งหนิงอ้ายยังเป็นผู้ร้องขอว่ายามนี้ควรปกปิดตัวตนของเขาไปเสียก่อน ด้วยเพราะไม่ล่วงรู้ว่าบรรดาศิษย์ใหม่ที่ผ่านการทดสอบในปีนี้ได้มีผู้ฝึกตนรุ่นเยาว์ที่เป็นสายข่าวของเผ่าพันธ์มารปีศาจที่ถูกส่งตัวมาหรือไม่ แม้ความลับนี้อาจจะเก็บไว้ได้ไม่นานแต่อย่างน้อยท่ามกลางการทดสอบฝีมือเพื่อคัดเลือกเข้าตำหนักนี้ย่อมสามารถสังเกตุอาการพิรุจผิดปกติจากที่ควรจะเป็นได้“ป้ายหยกชั่วคราวลำดับที่เจ็ด ข้าต้องการประลองกับผู้อาวุโสท่านนั้นขอรับ!!” เสียงของศิษย์ใหม่คนหนึ่งดังขึ้นเรียกความสนใจจากบรรดาศิษย์สืบทอดและศิษย์หลักของตำหนักทั้งสี่ที่ยืนเรียงอยู่ด้านหน้าเพื่อรอเข้าทดสอบเป็นคู่ประลองกับเหล่าศิษย์ใหม่ แม้คำกล่าวนี้จะไม่ได้เอ่ยชื่อแต่ทุกคนในที่นี้ย่อมกระจ่างใจดีว่าถ้อยคำนี้เจาะจงถึงผู้ใด“กฎเกณฑ์เงื่อนไขในการทดสอบคัดเลือกเข้าสังกัดต

  • บุปผากลางใจจอมจักรพรรดิ   บทที่ 171 ผู้ท้าทายที่กล้าหาญ

    การทดสอบศิษย์ใหม่ในปีนี้ที่มีการเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขกฎเกณฑ์การทดสอบกล่าวว่าเป็นที่น่าตื่นเต้นอยู่ไม่น้อย บรรดารุ่นเยาว์ชายหญิงเหล่านี้ต่างตั้งตารอที่จะได้ประลองกับศิษย์ผู้สืบทอดหรือศิษย์หลักของตำหนักทั้งสี่ด้วยความมุ่งมั่นอย่างเต็มเปี่ยม พวกเขารู้ดีว่าการประลองครั้งนี้จะเป็นโอกาสอันดีที่จะได้แสดงความสามารถของตนเองและพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าพวกเขาคู่ควรที่จะเป็นส่วนหนึ่งของสำนักศึกษาแห่งนี้ แม้ไม่รู้ว่าผลลัพธ์ของการทดสอบจะออกมายอดเยี่ยมมากเพียงใดแต่สิ่งหนึ่งที่คาดเดาได้นั่นคือการประลองครั้งนี้จะต้องเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความท้าทายอย่างแน่นอนศิษย์ใหม่ประจำปีการศึกษาจำนวนห้าคนแรกที่ต้องทำการประลองแสดงฝีมือนั้นถึงกับตกตะลึงไปชั่วขณะยามที่ได้ยินเสียงเรียกหมายเลขของป้ายหยกที่พวกเขาถือครองอยู่ ด้วยเพราะไม่เตรียมใจว่าจะได้ลงทดสอบรวดเร็วถึงเพียงนี้ จากนั้นบรรดาสหายและผู้ที่อยู่ใกล้เคียงต่างได้เข้าไปอวยพรให้พวกเขาทำให้ดีที่สุด จากนั้นพวกเขาจึงได้ก้าวเท้ามุ่งตรงไปยังลานประลองที่มีศิษย์สืบทอดและศิษย์หลักทั้งสี่ที่ยืนเรียงเฝ้ารอคอยว่าพวกเขานั้นจะเลือกใครในการทดสอบความสามารถครั้งนี้แน่นอนว่าศิษย์

  • บุปผากลางใจจอมจักรพรรดิ   บทที่ 170 กฎเกณฑ์ที่เปลี่ยนแปลงไป

    หนิงอ้ายได้เล่าถึงเรื่องราวเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านไท่หลุนเมื่อสิบปีก่อนอย่างละเอียด ทุกคนในสำนักศึกษาต่างตั้งใจฟังด้วยความสนใจและตกใจไปกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น พวกเขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าเผ่าพันธุ์มารปีศาจได้วางแผนการชั่วร้ายเช่นนี้มานานหลายปีเช่นนี้ ยิ่งเมื่อหนิงอ้ายเล่าถึงแผนการลับของเผ่าพันธุ์มารปีศาจที่ได้ยินแม่ทัพมารเอ่ยถึงในครั้งนั้น บางเหตุการณ์ก็ตรงกับข้อมูลที่หน่วยสืบข่าวของสำนักศึกษาสืบค้นได้เจ้าสำนักและผู้อาวุโสคนอื่นๆ ต่างก็กังวลใจเป็นอย่างมาก พวกเขารู้ดีว่าหากเผ่าพันธุ์มารปีศาจประสบความสำเร็จในแผนการแล้ว โลกยุทธภพแห่งนี้คงจะต้องเผชิญกับหายนะครั้งใหญ่โดยไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ อย่างไรก็ตามทุกคนต่างชื่นชมในความกล้าหาญและความเสียสละของชายหนุ่มตรงหน้า เหตุการณ์ครั้งนั้นได้ส่งผลให้หนิงอ้ายกลายเป็นวีรบุรุษและถูกเลื่อนระดับเป็นผู้อาวุโสสายในของสำนักศึกษาด้วยความเห็นชอบจากเจ้าสำนัก รองเจ้าสำนัก เจ้าตำหนักทั้งสี่รวมไปถึงบรรดาผู้อาวุโสต่าง ๆ ล้วนเห็นด้วยทั้งสิ้นจากนั้นหนิงอ้ายได้เล่าถึงเรื่องราวการหวนคืนกลับมามีกายเนื้อนี้อีกครั้งให้ทุกคนได้รับรู้แต่ก็ปกปิดบางส่วนที่เขาคิดว่าสมควร

  • บุปผากลางใจจอมจักรพรรดิ   บทที่ 169 ผู้ผ่านการทดสอบ

    ท่ามกลางหุบเขาน้อยใหญ่สูงเสียดฟ้าที่ถูกปกคลุมด้วยหมอกหนาและหิมะสีขาวบริสุทธิ์โปรยปรายอันเป็นลักษณะภูมิศาสตร์ที่โดดเด่นของสำนักศึกษาเหมันต์พันตะศักดิ์สิทธิ์ บรรดาอาคารสิ่งก่อสร้างในสำนักศึกษาต่างถูกตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจงรวมไปถึงพื้นที่โดยรอบต่างประดับประดาด้วยโคมไฟเวทย์หลากสีสันที่ส่องสว่างไสวให้ความรู้สึกอลังการเพื่อเป็นการต้อนรับเหล่าบรรดาผู้ฝึกตนรุ่นเยาว์จากทั่วทุกสารทิศที่หลั่งไหลเข้ามาร่วมการทดสอบพร้อมกับความหวังและความฝันที่จะก้าวเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสำนักศึกษาอันทรงเกียรติแห่งนี้ซุ้มประตูสำนักที่ถูกสร้างขึ้นจากแร่ผลึกอัมพรสวรรค์เก้าชั้นฟ้าอันเป็นวัสดุสินแร่หายากในยุทธภพนี้ได้ถูกแกะสลักอย่างวิจิตรบรรจงได้เปิดออกกว้างเพื่อต้อนรับผู้มาเยือนที่หลังจากนี้ย่อมกลายเป็นส่วนหนึ่งเดียวกันโดยมีผู้อาวุโสและศิษย์รุ่นพี่ที่ยืนคอยต้อนรับด้วยรอยยิ้มอันอบอุ่น เมื่อการทดสอบสิ้นสุดลงบรรดาศิษย์ใหม่ที่พึ่งผ่านการทดสอบต่างก้าวเดินเข้ามาด้วยความตื่นเต้นและเต็มเปี่ยมไปด้วยความประหม่าหลังจากบรรดาผู้ผ่านการทดสอบทั้งหมดได้เข้ามาโดยพร้อมเพรียงแล้ว บริเวณลานกว้างหน้าสำนักศึกษายามนี้ต่างคลาคล่ำไปด้วยผู้ฝึกต

  • บุปผากลางใจจอมจักรพรรดิ   บทที่99 โอสถจัตุวสันต์

    ใช้เวลาเพียงไม่นานนักก็มาถึงพื้นที่ส่วนนอกในบริเวณชั้นหนึ่งของอาคารส่วนกลางหลังนี้เเล้ว หนิงอ้ายกับไป๋เหลียนฮวาประสานมือคำนับผู้อาวุโสซุนที่อีกฝ่ายเสียสละเวลาเป็นธุระให้กับพวกเขาทั้งสองในครั้งนี้ หนิงอ้ายไม่ลืมนำโอสถระดับหนึ่ง โอสถระดับสองและโอสถระดับสามบางชนิดที่ตนได้ปรุงขึ้นในช่วงก่อนหน้าออกมานอ

  • บุปผากลางใจจอมจักรพรรดิ   บทที่98 มังกรผีเสื้อจักรพรรดิจรัสแสงนิรันดร์

    "ภายในม่านมิติเต็มไปด้วยศาสตราวุธ เคล็ดวิชาล้ำค่า โอสถระดับสูงหายาก เตาหลอมโอสถระดับวิญญาณและสิ่งของวิเศษอีกมากมายยากที่จะคาดเดาได้ว่าท้ายที่สุดแล้วเขาจะได้ครอบครองสิ่งใด ด้วยระยะเวลาที่จำกัดเพียงหนึ่งชั่วยามในการเข้าไปในม่านมิติพิเศษนี้ หากมีโชควาสนามากเพียงพอ เขาย่อมได้รับการยอมรับจากเตาหลอมโอสถว

  • บุปผากลางใจจอมจักรพรรดิ   บทที่97 เตาหลอมโอสถวิญญาณ

    เวลาได้หมุนเวียนเปลี่ยนผันไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้หนิงอ้ายถือได้ว่าเป็นศิษย์ของสำนักศึกษาเหมันต์พันตะศักดิ์สิทธิ์ เป็นศิษย์ลำดับที่เจ็ดและศิษย์ผู้สืบทอดของตำหนักศาสตร์แห่งการรักษาครบสามเดือนเต็มเเล้ว เเต่ละวันหนิงอ้ายได้จัดสรรเเบ่งเวลาอย่างเป็นระเบียบเเบบแผนช่วงเช้าหลังจากที่ดูเเลสวนสมุนไพรที่ข้างเรื

  • บุปผากลางใจจอมจักรพรรดิ   บทที่96 งานเลี้ยงวันเกิด

    สายตาของศิษย์สายในศิษย์สายนอกชายหญิงโดยรอบต่างพากันจ้องมองเด็กหนุ่ม เนื่องจากในตอนนี้ข่าวลือที่ว่าศิษย์คนล่าสุดของตำหนักศาสตร์แห่งการรักษาที่เพียงเข้าสำนักได้เพียงไม่กี่วันเเต่อีกฝ่ายกลับสามารถสอบเลื่อนระดับเป็นนักปรุงโอสถระดับสองได้สำเร็จครั้งเเรกข่าวคราวนี้ไม่ได้มีคนเชื่อเท่าไหร่นักเพราะถึงแม้พว

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status