Accueil / รักโบราณ / บุปผาซ่อนไฟ / ตอนที่88 ข้อเสนอ

Partager

ตอนที่88 ข้อเสนอ

last update Date de publication: 2026-09-11 20:20:14

หลิวหนวนหนวนในเวลานี้ นางได้ลงมาหยุดยืนอยู่กลางถนนอันมืดมิด แสงโคมไฟจากรถม้า เริ่มห่างออกไปไกลขึ้นเ
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • บุปผาซ่อนไฟ   ตอนที่147 ปลุกเร้า

    “อือ...”เสียงครางต่ำดังขึ้นจากข้างใบหู นั่นยิ่งทำให้ร่างหนาแข็งทื่อราวท่อนไม้ มากกว่าเดิมหลายเท่านัก เกิดอะไรขึ้นกัน ไยนางจึงทำเช่นนี้อย่างไรสติไปได้ ก่อนที่ความรู้สึกหนึ่งแล่นผ่านเข้ามาในความคิด แม่ทัพหนุ่มคว้ามือของภรรยามากุมไว้ ไม่มีการตอบโต้หรือปัดป้อง คงมีเพียงการขยับกายบดเบียดตัวเขา อย่างคนไร้สติรับรู้“ข้าแค่ไปอาบน้ำครู่เดียว ใครลงมือต่อนางกัน”แม่ทัพหนุ่มรำพันอยู่ในใจ เมื่อนึกถึงสาเหตุ ที่ทำให้ภรรยาแสดงท่าทีเช่นนี้ออกมา มันมิใช่วิสัยปกติของนางเลยแม้แต่น้อย นับตั้งแต่แต่งงานกันมาจะขวบเดือน นางกับเขาล้วนมีระยะห่างต่อกันเสมอ กลิ่นอ่อน ๆ ที่เขาสัมผัสได้ ตอนที่ออกจากห้องอาบน้ำ คงเป็นต้นเหตุของอาการที่ภรรยาเป็นอย่างแน่นอน นางดูเก่งกาจ แต่ท้ายที่สุดนางก็เพียงคุณหนูในหอห้อง ที่ยังมิทันเล่ห์กลคนพาลอยู่ดี“ท่านพี่ข้าร้อน”คำพูดคล้ายคนละเมอ ทำให้แม่ทัพหนุ่ม รีบพลิกตะแคงตัวมองภรรยา ที่เวลานี้ดึงทึ้งเสื้อผ้าบนกายอย่างไร้สติ กรามแกร่งขบกันแน่น เมื่อต้องตัดสินใจ ว่าเขาจะช่วยนางหรือทนเห็นนางทรมาน“อื้อ...”เสียงครางต่ำของนาง ในตอนที่มือบอบางนั้น เลื่อนลงไปยังเนินอกของนางเอง ทำให้แม่ทัพหนุ่มต

  • บุปผาซ่อนไฟ   ตอนที่146 ข่มกลั้น

    เมืองหลวง ณ จวนแม่ทัพจ้าว ภายในห้องนอนอันโอ่อ่า ร่างระหงของภรรยาแม่ทัพ กำลังเอนกายเหยียดยาวอยู่บนเตียงนอนกว้าง หญิงสาวหลับตานิ่งด้วยความเหนื่อยล้า ภายนอกผู้คนจะมองเพียงว่า นางมีชีวิตที่สุขสบาย แต่ไหนเลยใครจะรู้ ว่าการที่นางจะต้องแบกชะตาของคนสองคน ไว้ด้วยตัวคนเดียว มันเหน็ดเหนื่อยเพียงใด แต่นี่คือสิ่งที่นางต้องทำ ตราบใดที่เรื่องของพี่สาวไม่กระจ่าง และครอบครัวยังถูกเพ่งเล็งอยู่แบบนี้ นางต้องทำให้จิ้งจอกร้าย โผล่ออกมาทั้งตัวเสียที ตึก ๆ เสียงฝีเท้าที่ดังใกล้เข้ามา ไม่ได้ทำให้นางแสดงท่าทีใด เพราะรู้ดีว่าคนที่เดินเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวขอนางกับสามีได้ ย่อมต้องเป็นคนที่ได้รับอนุญาต จนกระทั้งเสียงประตูห้องเปิดออก แม้จะแผ่วเบา ทว่าสำหรับแล้ว มันดังชัดเจนเลยทีเดียวจนกระทั้งกลิ่นกายอันคุ้นเคย ลอยผ่านจมูกให้นางได้รับรู้ ว่าผู้ที่มาหาใช่ใครอื่นไม่ แต่เป็นสามีของนางเอง ชายผู้ที่ถูกขนานนามว่าพิการจนไร้ค่า เขากลับไม่คิดระวังตัวกับนางที่เป็นภรรยา เลยสักนิด ในเมื่อเขาไม่อยากที่จะบอกสิ่งใดกับนาง นางก็ไม่จำเป็นที่จะต้องอยากรู้ จนเพิ่มปัญหาให้แก่ตนเอง ร่างงามทำเพียงขยับตัวเล็กน้อย ภายใต

  • บุปผาซ่อนไฟ   ตอนที่145 ขบขัน

    อาหารมื้อแรก ของการเดินทางสู่เมืองหลวงได้เสร็จสิ้นลง ทุกคนในคณะเดินทาง หลังจากจัดการธุระส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว จึงพากันก้าวเดินออกจากจุดพักม้า ต้ากวงและชุ่นชาง คนขับรถม้าทั้งสอง ได้ออกมารอท่าอยู่ก่อนแล้ว เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการเดินส่วนผู้ติดตามจากเมืองหลวง ที่นั่งร่วมโต๊ะกับทั้งคู่ เมื่อตอนที่อยู่ในจุดพักม้า ต่างพากันเดินก้มหน้า เลี่ยงไปยังรถม้าของนายตนเอง ด้วยไม่คิดว่าอาหารมื้อแรกนี้ พวกเขาแทบจะหมดเนื้อหมดตัว กับอาหารเพียงไม่กี่จาน ส่วนคนขับรถม้าชั้นต่ำสองคน กลับสามารถจ่ายได้อย่างสบายใจ ไม่มีแสดงท่าทีเดือดเนื้อร้อนใจหรือแม้แต่น้อย ช่างเป็นเรื่องน่าขายหน้านัก หากนายท่านของพวกเขารู้เรื่องนี้ มิรู้ว่าจะถูกตำหนิมากแค่ไหน “ดูแล้วก็น่าสงสาร อาหารแก้มื้อเดียว ถึงกับไร้เรี่ยวแรงจะเดิน กว่าจะถึงเมืองหลวง คงไม่ได้ถึงขั้นแทะเปลือกไม้กินหรอกนะ ฮ่า ๆ” ชุ่นชางเอ่ยขึ้นเบา ๆ ก่อนที่เขาจะเดินเลยผ่าน ไปยังรถม้าเสบียงของตนเอง และนั่นทำให้สหายรักอย่างต้ากวง หัวเราะร่าอย่างมีความสุข ในความทุกข์ ของคนจากเมืองหลวง ที่ต้องเสียเงินมากมายกับอาหารเพียงมื้อเดียว ผู้อ่อนเยาว์คิดที่จะเทียบ

  • บุปผาซ่อนไฟ   ตอนที่144 ท้าทาย

    “เพียงแค่คนขับรถม้า เอาความกล้าใดที่จะนั่งร่วมโต๊ะ กับพวกข้า! มิเจียมตนนัก!” ต้ากวงที่กำลังจะหย่อนก้นลงนั่ง จำต้องชะงักค้าง เมื่อได้คำพูดจากผู้ติดตาม ของขุนนางทั้งสามที่มาจากเมืองหลวง เอ่ยขึ้นขัดจังหวะเขา นั่นทำให้ต้ากวง ที่ยังอยู่ในท่าเตรียมนั่งลง ช้อนสายตามองไปยังผู้พูด ก่อนที่เรียวปากหนาจะแสยะยิ้ม จนคนมองผงะไปเล็กน้อย “ที่นี่คือจุดพักม้า มิใช่จวนขุนนาง จะเป็นชาวบ้าน หรือแม้แต่ราชวงศ์ ล้วนมีสิทธิ์ที่จะนั่งร่วมกัน โต๊ะนี้เป็นข้าสองคนมาถึงก่อน ผู้ที่คิดแย่ง ควรทบทวนตนเองก่อน ที่จะพ่นวาจาต่ำช้าออกมา หาไม่แล้ว...โน่น ข้างนอกจะเป็นที่นั่งกินข้าวของพวกเจ้า” เอ่ยจบต้ากวงนั่งลง โดยมีสหายรักนั่งลงตรงกันข้าม คนขับรถม้าทั้งสอง ใช้สายตามอง ทหารติดตามของขุนนาง ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า เป็นชุดของทหารขั้นเล็ก ๆ เท่านั้น แต่ช่างโอหังเหลือเกิน กล้าแบ่งแยกฐานะในพื้นที่ นอกเหนือสถานที่สำคัญ มีหรือพวกเขาจะไม่รู้ว่าการวางตัว จะต้องใช้ช่วงเวลาไหนบ้าง แต่ที่นี่คือพื้นที่สำหรับการค้า ร้านอาหาร...ใครจะนั่งก็ย่อมได้ ขอแค่มีเงิน “เจ้าใช้สายตาเช่นนี้กับข้า หมายความว่าอย่างไร”

  • บุปผาซ่อนไฟ   ตอนที่143 การเดินทาง

    คล้อยหลังองครักษ์หนุ่มไปแล้ว ขุนนางทั้งสามที่มาจากเมืองหลวง ต่างมองตามแผ่นหลังนั้นไป ด้วยความไม่พอใจ หากจะนับตามฐานะ หรือยศตำแหน่ง แม้กระทั้งอายุองครักษ์ผู้นั้น ยังไม่อาจเทียบพวกเขาได้เลย แต่กลับกล้าที่จะแสดงท่าที ไม่ยำเกรงต่ออำนาจของพวกเขา สกุลเจียง ช่างโอหังนัก! พวกมันคงคิดว่ามีหญิงชราสกุลเจียง มาเป็นเสาหลักสำคัญสินะ! คิดว่าแค่ตำแหน่งฮูหยินตาต้องขั้นหนึ่ง จะกดหัวพวกเขาให้อยู่ใต้ฝ่าเท้าได้หรือ ช่างไม่รู้จักภูผาใหญ่จริง ๆ “อดทนไว้ก่อน เรื่องเหล่านี้นายท่านใหญ่ จะลงมือจัดการเอง หน้าที่ของพวกเรา แค่สังเกตการณ์อย่างเงียบ ๆ ปล่อยพวกมันคิดว่าเราอ่อนหัดต่อไป แบบนี้ก็ดี ทำอะไรจะได้ง่ายขึ้น” หนึ่งในขุนนางที่นำคณะครั้งนี้ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเยาะหยัน เพราะเขามั่นใจว่ารับมือกับคน ที่มีเพียงพละกำลัง แต่การคิดคำนวณในเรื่องต่าง ๆ ยังไม่อาจเทียบเขาได้ มันแค่ความลำพองใจที่อีกฝ่ายมีตำแหน่งสูงกว่าก็เท่านั้น“แต่คำพูดมันช่างน่าตายนัก!”“มีโทสะแล้วจะทำสิ่งใดได้ รอให้พวกมันคนบ้านนอก ได้เห็นความเป็นจริงของเมืองหลวงก่อน เวลานั้นคนที่จะยิ้มไม่ออก หาใช่เราไม่ เราเข้าไปข้างในกันเถอะ”เอ่ยจบท

  • บุปผาซ่อนไฟ   ตอนที่142 ลำดับขั้น

    สองชั่วยามต่อมา คณะเดินทางของครอบครัวสกุลเจียง ได้เคลื่อนมาหยุด ยังหน้าจุดพักม้า ซึ่งเวลานี้มีบุรุษร่างสูงใหญ่ ใบหน้าคล้ามแดด ยืนจ้องตาเขม็งมายังชายหนุ่มบนหลังม้า ที่สวมหน้ากากปกปิด ใบหน้าครึ่งบนเอาไว้ ชายหนุ่มบนหลังม้าคลี่ยิ้มละมุน พร้อมส่งเสียงหัวเราะในลำคอ ให้กับท่าทางของผู้ที่กำลัง ยืนมองมาที่เขาด้วยความไม่พอใจ ที่เขาไม่ได้ใส่ใจ ว่าคนตรงหน้าจะแสดงท่าทีขึงขังใส่นั้น เพราะรู้ดีว่าเป็นตัวเขา ที่นำคณะเดินทางล่าช้า จนคนที่รั้งรออยู่ตรงนี้รู้สึกร้อนใจ จนไฟแทบลุกโซนออกมาจากดวงตา “ไยจึงชักช้านักเล่า จากหน้าประตูเมืองมาถึงที่นี่ อย่างมากก็เพียงแค่หนึ่งชั่วยาม แต่นี่ออกเดินทางกันตั้งแต่เช้ามืด ไยสองชั่วยามค่อยพึ่งมาถึง หรือเกิดสิ่งใดขึ้นระหว่างทางกัน” ชายผู้นั้นเอ่ยถาม ด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความดุดัน ก่อนจะก้าวตรงไปยังรถม้าคันใหญ่ ซึ่งเขารู้ดีว่าคนข้างในคือมารดา แต่คำถามนั้น เขามีให้กับหลานชาย ที่นั่งอยู่บนหลังม้าเสียมากกว่า “ท่านลุง...ที่ข้าล่าช้า มิได้เกิดจากตัวข้าเสียหน่อยขอรับ เราออกจากจวนก่อนฟ้าสางก็จริง แต่ติดขัดที่หน้าประตูเมือง เพราะบิดาของท่าน กั

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status